lilith is een Afrikaans sekssymbool

eddie_murphy.jpgWeinig mensen zijn er zich terdege van bewust, maar ik ben een Afrikaans sekssymbool.
Niet dat ik ermee te koop loop ofzo.
Maar ik ben het lekker wel.

Ik beschik over kwaliteiten die Afrikaanse mannen zover heen krijgen dat ze mij overal naartoe volgen, mij om de haverklap aanspreken, smeken om dates en mijn gsm-nummer, en meer van dat moois. Sterker nog: studies hebben uitgewezen dat als er zich ÈÈn neger in een omtrek van drie kilometer bevindt, hij mij altijd weet te vinden voor een hemelinprijzend gesprek. Studies hebben ook uitgewezen dat het niet echt verstandig is om mijzelf op plaatsen te begeven waar veel Afrikaanse medemensen vertoeven, wil ik een rustige avond tegemoet gaan. Studies hebben uitgewezen dat dat komt doordat ik goed voorzien ben van poten, oren en heel wat andere dingen waarvan Afrikaanse godendochters voorzien horen te zijn. Studies hebben uitgewezen dat ik voor Afrika ben wat Veronique De Kock voor Vlaanderen is.

Hey, what can I say?

Zo ook vandaag. Ik stapte- niet eens overdreven sexy, want door weer en wind- van mijn werk naar het station, toen plots.
“Hi”.
Iet of wat opgeschrikt draaide ik mij om, wat ik bij nader inzien misschien beter niet had gedaan, want de pose “iet of wat opgeschrikt” windt Afrikaanse kerels op, zo blijkt maar weer. Ja, dat had ik nog niet verteld er stond een Afrikaanse jongen achter mij dus, en hij was het, die “Hi” had gezegd. Dat dat duidelijk is.

“Hi” zei ik tot de Afrikaanse jongen, want ik sta open voor vreemde culturen.
“You speak english?” vroeg de Afrikaanse jongen met een glimlach die hem veel geld zou kunnen opleveren in een Eddy Murphy look-a-like competitie.
“Yes” zei ik, zo gebrekkig mogelijk, want ik wist wat komen zou.
“I really really like you” deed de Afrikaanse jongen, en ik deed mijn Mona Lisa-lachje dat ik altijd gebruik als ik even heel hard moet nadenken en de stilte moet gevuld krijgen tijdens gesprekken over Afrika and my fine ass.
“I have a boyfriend” zei ik, mezelf verontschuldigend omdat ik zo geweldig op hem was overgekomen. Het leuke was dat het nog waar was ook. Warempel, na al die jaren van liegen tegen de helft van Afrika kon ik het eindelijk in alle eerlijkheid zeggen.
“No lady” zei de Afrikaanse jongen weinig onder de indruk. “I really really like you, you like me too”.

Ik trok mijn wenkbrauw streng doch vriendelijk omhoog, waarop de jongen aanstalten maakte om dan maar meteen de daad bij het woord te voegen en mij mee te vragen om iets te gaan drinken, zodat we elkaar heel de namiddag konden plagen en aan mekaars billen konden frotten tot morgenochtend, als in “Out of Africa”.

“No wei howsei”, wilde ik zeggen, maar ik was bang dat hij echt Jose heette (wat een plausibele negernaam is, jawel) en hij het een geweldig toeval zou vinden dat ik dat wist en dat we dus wel samen de liefde MOESTEN bedrijven!
“I’m not really interested” sprak ik snel, en ik zwaaide op Veronique De Kockse manier mijn lange manen over mijn schouder en wenste hem een prettige dag toe. Deksels zijn ze, hoor, die afrikanos. Erg deksels.

Fact is natuurlijk wel: als ik in Afrika geboren was had ik waarschijnlijk al mijn eigen fanblad/kalender/kinky kookprogramma waarin ik naakt kook op een zebra. En elke zichzelfrespecterende negerin zou zich aan mij spiegelen, en toch jaloers zijn als haar echtgenoot mijn naam zou noemen tijdens those special moments. Dat dan weer wel. Een artiestennaam zou ik nemen, want u denkt toch niet dat Veronique De Kock echt Veronique De Kock heet ofzo?

“Oemfoefoe, The Sexy Zebra Bitch From Belgium”.
Something something.

Move over, you Winnie Mandela.

Reacties

  1. Jij moet nooit in Parijs gaan wonen, want daar heb je nogal veel van dat soort mannen, kan ik je uit ervaring vertellen. Misschien dat ik jouw Nederlandse variant ben? ;-)

  2. ishku

    “”No wei howsei”, wilde ik zeggen, maar ik was bang dat hij echt Jose heette (wat een plausibele negernaam is, jawel) en hij het een geweldig toeval zou vinden dat ik dat wist en dat we dus wel samen de liefde MOESTEN bedrijven!”

    You crack me up, Oemfoefoe.

  3. karo

    haha, idd gewoonweg hi-la-risch en zeeer herkenbaar!
    lol
    heb een aantal jaren van mijn leven in een afrikaans land doorgebracht en hoewel ik toen maar 14 jaar was heb ik heeel erg vaak huwelijksaanzoeken gekregen hahaha.
    grts
    k

  4. babotsjka

    Ik heb ooit eens iets gelijkaardigs meegemaakt in Brussel. “I have a boyfriend” schrikt die mannen idd niet af. :-)

  5. Inderdaad, mr in Afrika mogen ze soms meerdere vrouwen tegelijk hebben… niet dat we vet zijn met dat excuus natuurlijk. Het is dan ook al even herkenbaar voor mij. Ik wiebel dan nog vaak met mijn negerinne-alike-kont in Brussel rond en er gaat daar geen enkele keer voorbij zonder aangesproken/aangeklampt te worden door een ‘vriendelijke’ gekleurde medemens. En ik indertijd mr peinzen da’k niet van ’t straat ging geraken :)

  6. Dee

    hahahaaa zo herkenbaar.
    Ik heb het ook al een paar maal tegen gekomen. Ik weet niet hoe het komt maar ik heb altijd aantrek op mensen waar ik net zelf geen intresse in heb.

  7. Luc

    Mooi geschreven Lilith

    Wel was maagd en soldaat (para cdo)en wat ik als jonge timide kerel in BelgiÎ niet voor elkaar kreeg gebeurde dan maar…en hoe! Als blanke blijk ik de zwarte ziekte te hebben…Zot van ronde grote afrikaanse…liefst ene waar je op kan gaan zitten….Ik kan alleen dit eraan toevoegen..Tot spijt mijn blanke medestanders, ik voel het tot in mijn diepste vezels, zij staan gewoon dichter bij moeder natuur. Ik blijf er gezond en potent van.

  8. dP

    Esther had gelijk in haar reactie op “lilith is een scrapbook coach” en Iskhu … Ik was er al een keer gaan kijken, herinnerde ik me toen ik de layout herkende. Zegt dat genoeg?
    In Kenia moest onze reisgids aan iemand van het hotelpersoneel duidelijk maken, dat ik niet kon geruild worden tegen zoveel runderen ofzo. Ik was dan als zeventienjarige weer ontzettend fascinerend voor de Swahili-man, omdat ik zo ontzettend klein, fijn was en een rode schijn in mijn haar had. Toen de gids vertelde dat in België niets betaald wordt bij een huwelijk, liep de man helemaal over van affronte! Aan de gids: nog eens bedankt voor de tussenkomst!!!

  9. Margay

    Hahaha, zo’n grappig verhaal! Maar ook herkenbaar. In mijne jonge tijd was ik met vriendinnekes aan het shoppen in London en we stonden naar Nike-schoentjes te kijken voor baby’s (dat hadden ze hier toen nog niet) toen er een Afrikaan naar mij kwam om te zeggen dat ik een ‘beautiful body’ had en dat hij gerust met mij wilde trouwen. Dat had ik als braaf vlaams meiske nog nooit gehoord!

  10. Hahahaa, geniaal gewoonweg!
    Doorgeklikt naar deze blogpost en net gewoonweg the story of my life gelezen.
    Vroeger -indentijdvanhetstuderen- moest ik iedere dag langs Gent Sint-Pieters en moest ik me ook steeds strategisch plaatsen op de bankskes voor het station, want gegarandeerd had ik elke keer wel één andere afrikaan die me aansprak met “Ooh pretty girl, you have phonenumber for making contact? I like you…”.

Reageer zelf

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>