Hoe ik een Afrikaans sekssymbool werd – the early days

kroketses.jpgOp de middelbare school had ik een leraar zedenleer die geen les gaf, maar de tijd vulde met het aaneenrijgen van waar- en minder waargebeurde anekdotes over vroeger, hoe goed het allemaal was vroeger, en nog vroeger. Elk jaar kwam ook de anekdote bovendrijven over een lagere school in het naburige dorpje V., waar de keukendames zoín verrukkelijke maaltijden klaarmaakten dat kleutertjes er mager binnengingen en na zes jaar als dikke pubers naar buiten werden gerold. Het verhaal leek wel een sprookje: de kinderen werden in de eetzaal getrakteerd op heerlijke kalfsgebraadjes in nog heerlijker sauzen, er stonden vaker kroketjes en frieten op het menu dan aardappelen, voor vijf frank dronk je er echte cola uit gele bekertjes en alsof dat nog niet genoeg was zorgden de keukendames voor dubbel zoveel dessertjes als er leerlingen waren, zodat de vanillepuddinkjes en ijsjes deel uitmaakten van een geweldige all you can eat-formule! Een regelrecht voedselwalhalla was het!
De meeste leerlingen waren ervan overtuigd dat het waarheidsgehalte van de dikke kindjes-anekdote niet bijster veel voorstelde, maar achterin de klas zat het levende bewijs dat er geen woord gelogen was van het verhaal over het schooltje in het naburige dorpje V.: ikzelf.

Op fotoís van voor mijn eerste schooljaren zie ik eruit als elk doorsnee blond meisje met een hele bos dik haar. (dat dikke haar heb ik nog steeds, alleen lijkt het nu dunner omdat ik zelf dik ben, bahahaha)
Op ÈÈn van mijn kinderfotoís draag ik een minuscuul zwembroekje en poseer ik op een manier waarbij je al mijn ribben kan tellen. Meteen ook de laatste keer ooit dat zoiets mogelijk was zonder chirurgische interventie, want op de klasfoto van een jaar later in het schooltje van het dorp V is dat ranke dennetje plots veranderd in een stevig meisje van zeven met kort haar (ik haatte het kammen zo erg dat mijn moeder er op een goede dag erg korte metten van had gemaakt) en een accuut gebrek aan sprieterigheid. Ik had ondertussen niet alleen geleerd dat jan en an vis aten uit de pot, ik had ook geleerd hoe je het beste van al aan een tweede portie kroketjes kon komen in de eetzaal (Luid en pruilerig ìJacqueline!!!î roepen als keukenhulp Jacqueline met een zilveren kommetje kroketjes uit de keuken kwam geschommeld was steevast een winner).

Kroket per kroket kwamen de kilo’s erbij, maar dat leek niemand echt te deren: ik had erg veel vriendjes en vriendinnetjes, die in mijn vriendenboek schreven dat ze “jaloers waren op mijn herses”, en dat ik “een beetje leek op Kelly van biverly hils maar ook een beetje op Magriet Germans“. Dolle pret allemaal, tot ik op een dag een brief meekreeg van het PMS met de vriendelijke doch dringend boodschap dat ik te zwaar was voor een kindje van mijn leeftijd. Er zat een voorbeeldscurve bij die aantoonde dat mijn gewichtslijn een stukje boven de lijn van de gemiddelde negenjarige zat. Ik moest afvallen, gezond eten, minder snoepen, en de juiste keuzes maken uit het klavertje vier dat bij ons aan de deur van de klas hing. Dat kon niet moeilijk zijn.
Dat ik zwaarder was dan andere kindjes was mij tegen die tijd inderdaad ook al opgevallen, met als hoogtepunt de twee turnlessen per week waarin ik verplicht was om in een strak turnpakje (lees: zwempak met halflange mouwen) aan iedereen te tonen dat ik al volledig op kop stond in de race naar borsten.

Ik was gelanceerd.

*wordt vervolgd*

Reacties

  1. eve

    Waar is de tijd van die vriendenboekjes?
    Ben blij dat ik die ook gespaard heb!
    Jouw schrijfsel liet mij een flard heimwee krijgen.
    Go Lilith, go!

  2. Niemand commentaar? Ik wel! I want more! (En ’t hoeft niet per sÈ in het grijs hoor. Dat maakt het zo triestig… Enfin, de kleur maakt eigenlijk niet uit…) :-)

  3. Mooi geschreven, toverde wel enkele keren een glimlach op mn gezicht…(vb. Vriendenboek :))
    Ik wacht geduldig op het vervolg. (laat die geduldig maar weg, ik ben e curieuzeneuze)

  4. Carreet

    Ik herken de situatie van in de turnzaal
    Alleen had ik dan geen zo’n badpakje aan :aah:

Reageer zelf

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>