gastarbeiders

Youri en ik waren net druk bezig toen de bel rinkelde.
Ik zwaaide de deur open en stond oog in oog met wel twaalf jonge springers die me met een zwaar Limburgs accent uitlegden dat ze Fata Morgana aan het spelen waren en klusjes uitvoerden in ruil voor hapjes.

Hey, wij hadden klusjes, en heel veel hapjesoverschot, dus dat leek ons een fijne deal.

Even later vulde ons koertje zich met Limburgs gekakel van de bovenste plank, werd Youri aangesproken met “meneer” en werd ons barbecuestel schoongemaakt in ruil voor twee zakken chips en een pak tuc-koekjes voor op hun feestje vanavond. En het zouden geen Limburgers zijn mocht er niet eentje met het ijzersponsje in haar vinger hebben gesneden, waarna wij ons ontpopten tot ware verplegers en alles.

limbuurg_kl.jpg

Na afloop sprak elk van de Kim Clijstersen dat we “ech heel fel bedang” waren.
En de barbecue, die is spotless ende clean.
Achteraf bekeken had ik er beter een paar aan de strijk gezet.

Reacties

  1. Marleen

    Hela, is dat hier bijna gedaan met met DE Limburgers te lachen, jaø Barbecues laten afwassen, dat kunt ge, ja°

  2. hoi ik haat dit we zoeken wat voor onze spreekbeurt over gastarbeiders kan iemand mij wat vertellen daarover? doei doei

Reageer zelf

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>