lilith en het doosje met de eend

“Het is niks”, zeg ik. En dan nog eens, zodat het zeker is: “Het is niks”.
Maar als je erbij weent, dan weten ze dat het wel iets is.

“Er stond een kartonnen doos in de gang, en daarin een doosje dat ik helemaal vergeten was. Een doosje met een eend op, met haar juwelen in.” Een doosje dat ik mocht meenemen van mijn vader, die zijn huis aan het opruimen is. Ik heb heel weinig dingen bewaard van mijn moeder. Zakken vol kleren heb ik naar spullenhulp gebracht, omdat ik wilde dat iemand anders er nog iets aan had, en ik niet zou blijven zitten tussen dingen die me voor eeuwig en altijd vreselijke steken in mijn hart zouden bezorgen.

Ik heb een paar schoenen, en dat ene t-shirt. Ik heb haar hoodie liggen in mijn kast. En nu dus het doosje met de eend.

“Het is niks”, zeg ik tegen Youri, en dan begin ik weer te snikken, omdat ik een paar oorringen herken.

“Natuurlijk is het iets”, zegt Youri.
Youri heeft vaak gelijk.

Reacties

  1. Terwijl ik dit lees moet ik moeite doen om mijn tranen te bedwingen. Ik heb nog niks kunnen opruimen van mijn vader, het is nog te moeilijk. Youri heeft dus idd gelijk.

  2. Ook voor mij zeer herkenbaar. Ik had ook de juwelen van mijn mama (including die van mijn grootmoeder die al in het juwelenkistje van mijn ma waren belandt)meegekregen. Ze hebben 2 jaar in het onderst schuifje van mijn nachtkastje vertoefd. Het was “iets” om bij me te hebben, maar om niets mee te doen. Helaas, zijn er een paar maand geleden inbrekers gepasseerd in ons appartementje en ‘boem’… alles meegenomen. Wenen, mannekes, wenen. :(

  3. Pe

    Jouw Youri heeft idd overschot van gelijk, je moet dat niet minimaliseren of opkroppen, je mag verdrieet hebben. Virtueel knuffeltje

Reageer zelf

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>