Maandelijks archief: december 2016

Mijn favoriete dingen van 2016

daaag2016Het is een beetje stom, dat mijn bloggoesting altijd volle bak terugkomt op momenten als het einde van het jaar, meestal ook exact de momenten waarop ik te weinig tijd heb om alle best of-lijstjes te schrijven die volgens mij interessant zouden kunnen zijn. Gelukkig zag ik ineens een oplossing opduiken op de blog van Cait Flanders, een blogster die ik al een tijd volg omdat ze fijne dingen blogt over personal finance en minimalisme. Zij had het idee dan weer van bij Alexandra Franzen, en als iemand van jullie zin heeft om nog over te nemen dan is dat dus volgens mij allemaal compleet geen probleem.

In elk geval.

2016 was zeker niet het jaar van de grote ontdekkingen. Dat was ook amper te verwachten met een nieuwe baby en heel veel aan ons hoofd. Een boek schrijven en een huis bouwen en ervoor zorgen dat al onze kinderen op elk moment een volwassene om zich heen hadden, om maar enkele dingen te benoemen. Maar dat is allemaal gelukt (allez, wat ons huis betreft zijn de plannen al ongeveer gelukt, of dat mogen we toch hopen), en al de rest was dus extra. Onderstaande zaken hebben mij blij gemaakt in 2016.

BOEKEN/TV/FILMS/PODCASTS

  • Ik ben nog altijd in de ban van podcasts, alleen ben ik twee van mijn belangrijkste timeframes om ze te beluisteren jammerlijk kwijtgespeeld. Je vindt mij nog maar zelden op vormen van openbaar vervoer, en door problemen met mijn heup en been en motivatie ben ik de afgelopen maanden amper gaan lopen. Gelukkig is er nog altijd mijn ochtendlijk kwartier in de badkamer. Tijdens dat kwartier luisterde ik voornamelijk naar Happier, The Accidental Creative, My Dad Wrote a Porno, Iemand, GTD en Death, Sex and Money. Tijdens de kerstvakantie heb ik mij eindelijk eens gezet aan Dear Sugar Radio, en waw, nu al recht naar mijn hart. Staan op mijn wish list voor volgend jaar: Being Boss, The James Altucher Show, Het leven: een gebruiksaanwijzing en Bibliotheek Den Haag. (met dank voor jullie vele tips, op dat vlak!)
  • Volgens mij heb ik welgeteld een film gezien dit jaar, compleet toevallig omdat Youri aan het kijken was en ik een moment van zinsverbijstering had waarin ik zin had om langer dan tien minuten te blijven volgen. Het was 10, Cloverfield Lane, en bwa, ça va nog eigenlijk. Op oudejaarsavond heb ik nog wildere plannen: dan ga ik me samen met Youri ziek eten aan sushi (hij aan pizza) en gaan we naar Zootopia kijken, want die staat vanboven in de top honderd van Rotten Tomatoes en ik vond de trailer die ik eens in de cinema zag eigenlijk wel de max. Heb ik dan ook nog een film in de cinema gezien, of was dat eind vorig jaar? Slaapgebrek, het doet iets met een mensch.
  • Ook op Netflix zag ik weinig tot niets, behalve kinderdingen voor Dexter en de eerste aflevering van Stranger Things, dat me los van de sfeer toch niet zo hard wist te boeien. En ik volgde ook zeer weinig op tv. Niet veel meer dan “Temptation Island” en “The Show must go on”, geloof ik. Van “België, scherpgesteld” op Canvas zag ik ook een paar stukken en ik vond het jammer dat ik niet nog beter heb gekeken. Planet Earth heb ik opgenomen maar nog niet bekeken. Meteen het antwoord op de vraag “Dat lezen, wanneer heb jij daar in godsnaam tijd voor?“. Simpel: ik kijk bijzonder weinig tv en mijn huishouden draait geregeld vierkant.
  • Ik had me voorgenomen om een boek of tien te lezen dit jaar, want ik zou weer een huilbaby krijgen, maar het werden er bijna dertig. Die heb ik niet allemaal op Goodreads gezet omdat ik aan het wachten ben op een manier om boeken te hiden maar ze toch te laten meetellen. Op mijn account kun je lezen dat ik nogal onder de indruk was van A Little Life, Het Smelt, en Is dit een mens. Ik snap trouwens nog altijd niet dat er mensen zijn die graag lezen en niet op Goodreads zitten. Is dat omdat ze denken dat dat iets met e-readers te maken heeft, ofzo? In elk geval: Goodreads is het beste cadeau dat een lezer op zoek naar inspiratie zichzelf kan geven. Ik zou nooit zoveel goede boeken lezen als ik niet op Goodreads zat. Tonnen inspiratie. Allen daarheen! Het is de laatste keer dat ik het zeg.
  • Qua verbeter uw leven een boek met een keer heb ik veel gehad aan Deep Work en The Subtle Art of not giving a Fuck.

MENSEN/INSPIRATIE

    • A cup of Jo, ook dit jaar weer, en dan vooral haar reeksen als Motherhood around the world en My Beauty Uniform. Ik lees niet alles maar ik vind wat ik lees vaak erg goed gemaakt.
    • le coeur à marée basse. Ook dit jaar weer. Omdat ze er op briljante wijze in slaagt om thema’s bespreekbaar te maken en dat met zo’n fijne eigen stijl doet dat ik alleen maar dankbaar kan zijn dat het Vlaamse internet haar heeft. En omdat ik het onwaarschijnlijk stoer vind dat ze vanachter haar computer kwam gekropen om een vuist te maken in de krant en op tv, terwijl iedereen van ver kon zien dat dat niet makkelijk moet geweest zijn. Wat een vrouw, dames en heren. Alleen maar bewondering.
    • Medium: het zegt veel over hoe druk ik het dit jaar heb gehad dat er hier nog geen zes stukken zijn gepost over mijn obsessie voor Medium. In mijn Blogboek heb ik er wel over geschreven, over hoe compleet wild ik ben van het systeem en de manier waarop ik elke dag geweldig kwalitatieve, boeiende stukken in mijn inbox krijg. Zeker checken, goede schrijvers volgen en upvoten, en je laten inspireren tot je geen klaar meer ziet. Zeg dat ik het gezegd heb.
    • Reddit: ook geen nieuwe liefde, maar ze is blijven meegaan. Door de juiste groepen te volgen heb ik ook in het afgelopen jaar weer heel veel boeiende, grappige, mildly interesting en andere zaken gelezen. Leve het gekke Reddit-universum!

EEN BEETJE VAN ALLES

    • Apps: ik heb bijzonder weinig nieuwe apps geinstalleerd op mijn telefoon in 2016, en als ik het heb gedaan bleven ze eigenlijk zelden lang staan. Quiver was hier aan het begin van het jaar een enorme hit, wel. Zeer fijn voor kindjes die graag kleuren. Day One ben ik weer beginnen gebruiken, al was het niet bijzonder regelmatig, dus misschien een nieuwe poging in 2017.
    • Unroll.me blijft bijzonder belangrijk voor mij. Omdat ik geabonneerd ben op enkele geweldige nieuwsbrieven en ik mijn inbox voor de rest met mijn leven probeer te beschermen. Welke nieuwsbrieven, you ask? Die van Tuttefrut (leve Kathleen!), Todd Henry, Lifehacker en Farnam Street, om er enkele te noemen. Boeiend, boeiend, boeiend.
    • Ik ben behoorlijk late to the party, maar ook de vlogwereld heeft mij de afgelopen maanden weten te verblijden. Dat had met het Blogboek te maken en het feit dat ik er een stuk over vloggen in wilde. Daarvoor ben ik met Hannes Coudenys gaan praten, en via zijn fijne vlogs bij die van Casey Neistat beland. Die laatste is (onder meer door een recente deal met CNN) niet meer zo actief als hij ooit was, maar hell, zijn archief is zo hard de max. Heerlijk om in te blijven plakken, vind ik.
    • Books in Belgium: last but not least. Omdat wij niet heel onze bibliotheek met boeken die we toch nooit gaan kunnen herlezen omdat er altijd nieuwe uitkomen willen verhuizen naar de nieuwe crib zet ik regelmatig boeken te koop op deze fijne site. En ik ben van plan om dat te blijven doen, want in 2017 wil ik minder e-books kopen en eens eerst mijn boekenkast uitlezen. En de boeken die uitgelezen zijn gaan dus in de verkoop. Er staan op dit moment maar twee boeken te koop op mijn account, omdat ik daar dus ook nog geen tijd voor heb gehad, maar ik vind het een handige site en ben van plan om hem vaker te bezigen. Hou het dus in het snotje!

Dan rest mij enkel nog dit: jullie allemaal een zeer fijn 2017 te wensen, met voldoende ruimte om te blijven ademen en te dromen. Ik zie jullie graag terug in januari!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

lilith deelt haar tien meest gelezen posts van 2016

flobevalling1Amai, wat een reacties op mijn vorige post. Ik vind dat heel fijn, zeker omdat dat ook een beetje mijn bedoeling was. Niet om met vingers naar anderen te wijzen, maar om het gesprek in gang te steken. Moeten we niet eens met zijn allen beginnen nadenken of we kapot willen maken wat zo schoon kan zijn? Zoiets. Maar ik ben in ruil voor al mijn jarenlange gratis aangeboden inspanningen al eens gratis op vakantie geweest, dus misschien is het dan inderdaad makkelijker praten.

In elk geval: het einde van een jaar waarin ik veel minder heb geblogd dan ik had gewild nadert. Niet dat er veel andere dingen te verwachten vielen: Flo werd geboren, toen was het ineens grote vakantie, en tegen dat ik goed en wel weer opgestart was was het kerst. Misschien volgend jaar beter, we zullen zien. Dit waren in elk geval de tien best scorende posts van 2016:

  1. Zeven dingen die ik niet wist voor ik mijn maag liet verkleinen.
    In 2016 was het exact tien jaar geleden dat ik mijn maag liet verkleinen. Ik twijfelde op voorhand een beetje of ik er wel iets rond moest doen, want misschien toch een beetje niche, maar zie, dit was mijn populairste post van het jaar. Die ook vaak via zoekmachines wordt aangeklikt, wat ik een fijne gedachte vind, omdat ik me nog precies kan herinneren hoe ik jaren geleden op zoek ging naar verhalen van anderen die al hadden gedaan waar ik nog voor stond. Hele fijne reacties op gekregen ook, op deze post, en lang niet enkel van mensen die overgewicht hebben. Heel wat lezers lieten me weten dat ze door het lezen van deze post een beter inzicht hebben gekregen over kampen met je gewicht, en daar ben ik echt zeer blij mee.
  2. Lilith doet al een maand van 5:2
    5:2-en was hip het afgelopen jaar, vraag het maar eens aan Lien die er zelfs een boek over schreef. De ironie wil dat ik zelf een paar weken na deze post weer ben overgegaan op gewoon wat bewuster met mijn eten omgaan. De echte vastendagen zitten er bij mij niet meer in, maar ik blijf al een hele tijd op gewicht, en weeg ondertussen vijftien kilo minder dan aan het begin van het jaar. Ge moogt daar Flo ook nog wel vanaf trekken, maar kom, ik ben best content. Nu de feestdagen doorkomen zonder te veel schade en dan wil ik er graag nog een kilo of vijf af. Misschien weer met 5:2, ik ga zien.
  3. Supertip voor de vakantie: het dinopark van Middelkerke
    Heel veel mensen kwamen via de zoekmachines op deze post terecht. Ik las in de reacties onder mijn post over samenwerkingen met bedrijven dat er lezers waren die zich wat bekocht voelden omdat ik zo enthousiast geweest was en zij het de moeite van het geld niet waard vonden. Dat kan, ik kan niet garanderen dat jullie alles dat ik leuk vind leuk gaan vinden. Ik kan wel zeggen dat dit een ongesponsorde eerlijke review was: dit was eerlijk waar hand op het hart een zeer fijne ervaring voor een jong gezin met een lid dat in een geweldige dinofase zat. Ik heb geen benul wie de eigenaars van dat park zijn en ik betaalde mijn kaartje gewoon zelf. Alleen al omwille van het feit dat mensen zo’n dingen in twijfel beginnen trekken zou ik al genoeg krijgen van de samenwerkingen.
  4. 35 dingen die ik geleerd heb voor ik 35 werd
    Mijn verjaardagsblogpost. Zeer fijn om over na te denken, en dus ben ik ook bijzonder verheugd om zien dat hij zo goed gemarcheerd heeft.
  5. De maagverkleining: hoe is het nu?
    Een terugblik op tien jaar maagverkleining.
  6. Lilith wist niet dat het kon
    Een week na de geboorte van Flo schreef ik heel voorzichtig dat ze zowat honderd keer minder weende dan haar broer, destijds. Ik was toen nog altijd bang dat ik een paar weken later een herziening zou moeten schrijven. Maar kijk: volgende week is Flo tien maanden en ik kan het nu wel met de hand op het hart zeggen. In die tien maanden heeft ze ongeveer honderd keer minder geweend dan haar broer, destijds. Dikke vette oef, nog elke dag.
  7. Hoe ik voel dat ik erover ga
    Ik ben niet enkel blij dat dit soort posts veel lezers krijgen, maar ik ben nog blijer met hoe talrijk jullie er altijd op reageren. Net die reacties en blikken achter de schermen maken dit soort posts waardevol, vind ik. Dus nog eens een dikke, vette merci.
  8. lilith speelt the waiting game
    De post die ik exact een week voor mijn bevalling schreef. Er staan woorden in als ingeleid worden en bevallingsdatum, dus ik veronderstel dat dit vooral een knaller is bij Googelende vrouwen die zitten te wachten tot hun water breekt.
  9. lilith en het maagverkleiningsjubileum
    Nog maar eens die maagverkleining. Al best dat ik maar een keer om de tien jaar een tienjarig jubileum op mijn kalender staan heb.
  10. Hoe de bevalling beviel
    Bevallingsverhalen, dat blijft toch marcheren. Over die keer dat ik een kind kocht in een keer of twee persen.

Ik ga mijn best doen om volgend jaar nog betere dingen te schrijven. Ik lees graag in de reacties waar jullie meer van willen, of waar ik nog eens wat licht op mag schijnen als het van jullie afhangt. Nog eens bedankt om weer met zovelen te komen lezen. Ik zeg dat vast te weinig, maar zonder jullie zou het hier maar een triestige bedoening zijn. Dus merci, merci, merci!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Waarom ik in 2017 niet meer met bedrijven ga samenwerken

geencommercieledealsblogDe eerste keer dat iemand mij een stofzuiger opstuurde in ruil voor een blogpost keek ik mijn ogen uit. Ik wist oprecht niet wat me overkwam. Een stofzuiger van vierhonderd euro? En ik kreeg die gewoon? In ruil voor een stukje op mijn blog? What in the blue hell. Daarna volgden de manden met Belgische kazen, de boeken, de dozen met eten voor een week, de flessen sterke drank. Later ook de vakanties en weekendjes weg, en toen baarde ik een kind en had ik daar geen tijd meer voor maar had ik zonder dat ik het doorhad een ander segment aangeboord. Speelgoed, pampers, kinderboeken, ik heb de dozen allemaal gretig aangenomen en schreef twee jaar geleden nog in mijn Blogboek hoe leutig dat toch allemaal kon zijn. Elke dag kerstmis, dat bloggen. En toen had ik die mail nog niet eens gekregen van een bedrijf dat kattenvoer maakte met het voorstel om een kitten in huis te nemen, compleet met krabpaal en eten en alles voor een jaar, in ruil voor vier blogposts waaronder “de eerste kerstmis met jouw kitten”. I kitten you not. Badum tss.

Ik voelde het al een tijdje, dat de stemming in mijn hoofd zwaar aan het omslaan was. Ik voelde het toen ik steeds meer bloggers begon te ontvolgen omdat ik tussen de commercie de echte verhalen niet meer kon vinden. De verhalen waarvoor ik hen was beginnen volgen. Niet de reviews van glutenvrije koekjes, de teksten vol overgenomen zinnen vanop verpakkingen van beautyproducten, de paragrafen over de geweldige absorptiegraad van een nieuwe soort pampers.  Ik merkte het toen ik het commerciële luik van het nieuwe Blogboek (uit in maart 2017! KOOP HET!) aan het schrijven was: twee jaar geleden vond ik het nog leutig, dat een blogger soms eens een haardroger kreeg. Nu denk ik vooral: bleh. Daar gaat het niet over. Daar ging het eigenlijk ook nooit over. Niet over persdagen en reviews en sponsordeals. Niet over gratis reiskoffers en winterbanden. Het ging over ons. Onze verhalen, onze authentieke stem.

En neen, ik weet het, ik was mijn handen zelf absoluut niet in onschuld. Ik heb altijd geprobeerd om voorzichtig te blijven, denk ik, maar ik zal zeker ook inschattingsfouten gemaakt hebben. Dat hoort er volgens mij ook bij. Soms heb ik gedacht dat ik eens een bannertje in mijn zijbalk had moeten laten draaien om te laten zien op hoeveel zaken ik al neen heb gezegd in vergelijking met op hoeveel ja. Maar tegelijk maakt het niet uit. Ik heb soms dingen geprobeerd en er kwamen al eens mooie samenwerkingen uit, en ik heb van weinig dingen echt spijt, maar eerlijk? Dat zijn niet de zaken waar ik aan terugdenk als mensen me vragen naar het mooiste dat bloggen mij heeft opgeleverd. Of het zouden de vakanties moeten zijn, die waren wel heel fijn. Maar ik word toch nog altijd warmer van de connecties. De lezers die me door de jaren hebben bedankt, via een mailtje, of persoonlijk, op een straathoek nadat ze me hadden herkend en me “gewoon moesten komen merci zeggen voor alles”. Dat was fantastisch. Daar verbleekten de deals altijd zo snel bij.

Ik heb het gevoel dat er veel kapot aan het gaan is. Niet enkel door bedrijven die bloggers bombarderen met dingen, maar net zo goed door bloggers die hun grenzen niet bewaren en alles doen voor freebies. Die duidelijk besloten hebben om full force te gaan in de commercie, los van wat hun lezers daarvan denken. Dat gaat niet blijven duren. Dat hoorde ik bij zo goed als iedereen die ik de afgelopen weken ging interviewen voor mijn boek. Dat er aan veel zaken zo’n wrange nasmaak zit. Dat bepaalde bloggers soms bijna niks meer durven schrijven over iets waar ze enthousiast over zijn omdat het al heel snel ruikt naar nog maar eens commerce.

En dus is het voor mij gedaan met de deals.

Er zullen daardoor aan beide kanten wat offers gebracht worden, natuurlijk. Ik die mijn vakanties weer uit eigen zak zal betalen (en dus gewoon thuis ga blijven want een pokkeduur huis aan het bouwen), jullie die niet meer hier moeten zijn voor een pakketje kinderboeken of een fotokalender. Ik hoop wel dat jullie in ruil een blogger terugkrijgen die als ze eens tien minuten tijd heeft niet moet zitten zoeken welke links ze weer moest integreren om een commerciële deal na te komen. Een blogger die in 2017 alvast niet geweldig veel tijd moet steken in nadenken of ze ergens wel of niet op zal ingaan. Omdat het standaard niet wordt. En dat op dit moment als een gigantische last voelt die van haar schouders afvalt. Weer gewoon bloggen en verhaaltjes vertellen, jongens, hoe cool zou het zijn? Zie het als een eindejaarscadeautje from me to you.

Fijne feesten!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

lilith houdt van de fotokalender (en mag er twee weggeven!)

smartphoto_fotokalenderHet is toch te zot dat het ondertussen al weer december is? Ik weet echt niet waar dit jaar naartoe is gegaan. Wat ik wel weet is dat we ons ondertussen weer kniediep in het seizoen van de cadeautjes bevinden, en dat ik elk jaar weer content ben dat wij daar niet meer gigantisch aan meedoen. Hoe ouder ik word, hoe meer ik het heb voor simpel. En rustig. En elke mogelijkheid om niet te veel te moeten keihard omarm.

Ik geef nog wel cadeautjes, maar tien keer minder dan tien jaar geleden. En ik krijg er zo goed als geen meer, en dat maakt me zeer blij, want ik heb niks nodig. Ik wil al heel wat jaren minder, niet meer. En dat is met Youri net zo, dus dat komt goed uit. Dexter krijgt net als de vorige jaren een boekenpakketje, al zal het dit jaar eerder bescheiden zijn omdat zijn boekenkast nu al bijna wegzakt onder de overdaad aan boeken die zijn te enthousiaste moeder koopt of krijgt toegestuurd. Voor Flo koop ik niks, die weet toch nog van niks en zal nog meer dan genoeg krijgen in de rest van haar leven. Niet direct naar Kind en Gezin bellen: ze krijgt belachelijk veel affectie.

En voor enkele familieleden maak ik dus elk jaar een fotokalender. De afgelopen jaren met veel tevredenheid bij Smartphoto, want altijd zeer content van de kwaliteit van het eindresultaat.

Die uitverkoren familieleden lezen mijn blog, dus ik ga nog niet te veel tonen, maar mijn mémé leest hem niet. En mijn vader weet toch al dat hij er een krijgt, en dat maakt hem niet minder blij, want ik weet dat hij er elk jaar geweldig naar uitkijkt. Of toch goed kan doen alsof.

smartphoto_fotokalender1 smartphoto_fotokalender3

Het is een A4-wandkalender van Smartphoto, met elke maand een foto. Hun software laat ook toe om meer dan een foto per maand te kiezen, maar ik vind het effect van een grote foto precies altijd mooier. En het coolste was: ik moest het weer allemaal doen tussen de soep en de patatten zoals bijna alles tegenwoordig en vond het echt waanzinnig hoe snel ik de kalender had gemaakt. Het hielp dat ik het afgelopen jaar elke maand mijn beste foto’s in de map voor mijn kerstkaarten en eindejaarsfotoboek had gesleept, moet ik er misschien bijvertellen. In elk geval: het maandelijks terugkerende to do-itempje “foto’s selecteren” is een blijver voor volgend jaar.

En nu is het aan jullie. Ik mag twee keer een kortingcode van 15 euro weggeven van Smartphoto. Die kun je perfect gebruiken voor cadeautjes voor kerst, zoals voor een fotokalender of een fotoagenda (mijn kalenders heb je al voor 14,95, dus dat komt goed uit), maar de code blijft gelden tot ergens in maart van volgend jaar, dus je kunt ook jezelf trakteren. Op een fotoboek met de beste momenten van het jaar, bijvoorbeeld.

Wil je winnen? Post dan in de reacties hieronder wat jouw ontdekking van 2016 was. Een boek, een serie, een quote die je leven veranderde, een recept? Deel, en ik loot op zaterdagavond om 18 uur de twee winnaars. Veel succes!

Bewaren

Bewaren

Bewaren