Maandelijks archief: december 2018

Hoe lilith de feestdagen doorkomt zonder alcohol

IMG_0080Als er een vraag is die me bijna heeft tegengehouden om iets meer dan twee jaar geleden te stoppen met het drinken van alcohol, dan is het het gevreesde “Waarom drink jij eigenlijk geen alcohol?“.

Ik dacht dat iedereen die zag dat ik een glas fruitsap nam in plaats van mijn good old wit wijntje dat zou vragen, en ik had toen, op een moment waarop ik heel hard aan het twijfelen was, geen zin om op die vraag te antwoorden. Dus was het misschien een beter idee om gewoon te blijven drinken, ook al had ik steeds meer het gevoel dat dat glas witte wijn me vaker ongelukkig dan gelukkig maakte. Stel je voor dat iedereen constant dacht dat ik zwanger was! The horror.

Op de een of andere manier ben ik toch gewoon gestopt, zijn we twee jaar en een paar maanden verder, en wordt die vraag waarvoor ik zo angstig was veel minder gesteld dan ik vreesde. Niet iedereen is met jouw unieke persoontje bezig, Deriemaeker.

Tegelijk: de afgelopen weken wordt hij me wel weer vaker gesteld dan in alle tijd ervoor. Waarom? Omdat het feestdagen zijn, denk ik, en de cava al eens zonder vragen in mijn handen wordt geduwd, waarop ik die teruggeef en mensen me raar aankijken en zich afvragen wat mijn probleem is.

Het gekke is: er is niet echt een probleem.¬†Of toch wel, maar als ik er eerlijk op antwoord dan merk ik dat mensen vaak ongemakkelijk reageren.¬†Soms zeg ik: “Oh, ik heb genoeg alcohol gedronken voor de rest van mijn leven“,¬†wat mensen een beetje doet lachen.
Zeg ik dan weer iets als “omdat ik een hele tijd te veel dronk, en erg alles of niks ben, waardoor ik nooit kan stoppen¬†na een glas wijn“, dan voel ik dat mensen denken dat ik ermee aan het rammelen ben.¬†Dat ik het in het belachelijke trek, terwijl dat de enige waarheid is. Alleen lijkt het gekker om te zeggen dat je een probleem had met alcohol en er iets aan hebt gedaan, dan om gewoon door te blijven drinken.

Er zijn een paar reacties.
Lachen en wachten tot ik zeg waarom ik echt niet drink. (het zal vast wel iets met antibiotica zijn, of misschien is ze toch zwanger! *kijkt subtiel naar buik*)
Zeggen dat je zelf ook al serieus bent geminderd.
Zeggen dat je dat ook zou willen, maar niet kan.
Zeggen dat je toch niet alles kunt laten in het leven. #YOLO

Ik ben meestal erg bereid om uitleg te geven bij mijn verslavingsgevoeligheid, maar het wordt daar vaak toch wat te ongemakkelijk voor. Waardoor ik ook weer ongemakkelijk word. Ik ben nogal een overnemer van gevoelens, ongemakkelijk of niet. Alcohol helpt daar gelukkig bij. Oh wait. 

Voor de rest heb ik zonder zeveren nog geen seconde zin gehad in alcohol deze feestdagen, of afgelopen zomer, of op andere momenten waarover ik had gevreesd dat ze vast maar niks zouden voorstellen zonder. “It is well to yield up a pleasure when a pain goes with it“, sprak Publilius Syrus vele jaren geleden, en ik denk dat hij gelijk had.

IMG_0017Op kerstavond zat ik een¬†alcoholvrije gin tonic te drinken naast mijn vader -ondertussen ook al bijna een jaar zo goed als alcoholvrij- en neen, ik heb hem niet gepusht. Het was tof, ik werd niet zat en hij ook niet. ’s Ochtends sms’te hij me dat hij het zo leuk en gezellig had gevonden, en ik deelde die mening. Na voorgaande edities deelden wij vooral katers, en geloof me: dat scheelt toch. Zeker als je twee jonge veulens hebt rondlopen die niet aan uitslapen doen.

Ik zou dus niet van doorkomen spreken, maar van floreren.
Had ik dat allemaal eerder geweten, mijn lever was me zo dankbaar geweest.
En ik mezelf ook.

Als ik jullie niet meer hoor, geniet van de laatste uren van het jaar, met of zonder een glazeke, en zorg vooral dat je kiest voor waar jij zelf deugd van hebt. Onward en upward!

lilith schrijft een jaaroverzicht

IMG_4044

Mag het al? Volgens mij wel!

Nog maar een week of twee en we zitten al aan de kaasbolletjes en de zakouskis he mannen.

Dingen die ik in 2018 voor het eerst deed:

IMG_3937

Dingen die ik mooi vond om te zien

IMG_4165

Dingen waar ik van genoot:

  • lange avondwandelingen, al dan niet in fijn gezelschap
  • mijn perfect bollende verhuis, met ongelooflijke dank aan Ilse van In Orde
  • het lezen van meer dan veertig boeken, voor een deel in mijn geweldige nieuwe leeszetel
  • naar de Kattenstoet gaan met mijn kinders
  • hoe Dexter opging in het WK Voetbal
  • het WK Voetbal en de viering in Brussel en all the feels
  • de fijne ontmoetingen op de eerste Productivity Friday van Werk & Leven
  • de positieve verhalen in de “YNAB voor beginners”-Facebookgroep. Ja, ik ga nog √©√©n keer lanceren in 2019, zet je op de wachtlijst als je daar meer over wilt weten
  • Dexter die leerde lezen, en met plezier
  • rommelen in mijn heerlijke nieuwe keuken

Dingen die ik iedereen kan aanraden:

IMG_3431

Mijn meest gelezen posts van het jaar: 

  1. Heerlijk huis te koop in Ieper (dat van ons)
  2. Lilith voelt haar hart breken boven een potje garnalen
  3. Hoe stoppen met cola light drinken voor mij meer is dan geen cola light meer drinken
  4. Lilith beantwoordt de vragen die ze het meest krijgt over de nieuwe crib
  5. Lilith deelt 37 tips voor 37 jaar

Voel je vrij om jouw favorieten van 2018 te delen in de reacties hieronder. Ontdekkingen, evoluties, dingen die jij geweldig vond, we lezen heel graag mee!

5 beelden, 5 dingen

IMG_5286 IMG_5359 IMG_5385 IMG_5397 IMG_5400
  1. Ken je dat, dat je na een drukke periode weer op je voeten landt en geen idee hebt wat er gebeurd is? De week van de lancering van Baas over eigen Tijd was zot, op een hele goede manier. Zoveel enthousiaste deelnemers, zoveel dingen die gedaan moeten worden als je zo’n grote cursus lanceert. Het plan was om daarna even wat rustiger te doen, maar toen kwamen er plots weer allemaal andere toffe opdrachten binnen, en zat december plots ook boordevol. Maar: ergens in januari zijn er plannen om even een weekendje weg te gaan met twee. En er is een gezinsvakantie geboekt, en we hebben een vakantie gewonnen in een boomhut. Las ik daar drie keer vakantie? Het is dat het bij momenten wel een beetje nodig is.
  2. Ik ben weer gaan lopen, voor het eerst in zeker twee jaar. Hence de paarse wangen, het feit dat ik geen meter vooruitkwam (ook door de storm from hell waarover ik om de een of andere vage reden heb beslist dat die mijn ideaal moment was om te herbeginnen) en het feit dat ik van pure spierpijn al drie dagen rondloop alsof ik een geweldig volle pamper heb. Maar wel deugd van gehad, anders. Onwards and upwards.
  3. De rest van december belooft zo druk te worden dat ik in het weekend weer keihard in batching– en foodpreppingmodus ga. Wat ik alleen maar geweldig tof vind, al die cadeautjes aan mezelf in de vorm van glazen potten gevuld met fruitsla voor het ontbijt, rijst, geroosterde groentjes en wortelstaafjes met hummus. <3 Precies of ik heb het volledig onder controle, alles.
  4. De kerstboom staat. Michael Bubl√© en Een brief voor Kerstmis on repeat, hier. De kindjes zijn blij, ze mochten zoals elk jaar een kerstbal kiezen, en dit jaar werden het een T-Rex voor hem, en twee lekstokken voor haar. Wat die brief voor Kerstmis betreft: ja, het kan dat ik gisterenavond in de badkamer het volledige concept van Big Brother heb uitgelegd aan Dexter. En het verloop van het programma. En die keer dat ze een puppy hadden die Brotherke heette. Dear diary moment voor deze mama wi vint.¬†(en ja, misschien wordt het ook stilaan tijd voor Los Papagueros, al moet ik het misschien wel even laten zakken, allemaal. “HONDERD DAGEN? EN DIE MOCHTEN DAAR NOOIT UIT? Was hun familie dan niet verdrietig?” <3 )
  5. Vanmorgen zag ik een mama aan de schoolpoort en ging het over de festive spirit en of die er al was, en terwijl het bij haar vooral een periode was om tegenop te kijken bedacht ik me dat de feestdagen elk jaar meer mijn eigen ding worden. Neen, er zijn nog altijd geen echte tradities sinds de kerstlievende¬†mama’s er niet meer zijn, maar het is rustig en gezellig en zonder te veel drukte, en ik kan daar wel mee leven. Beetje bij beetje vallen de dingen in een plooi. En kan ik weer een kerstboom zetten zonder hartzeer. Which is nice.¬†Ik moet wel nog altijd voor de eerste keer spuitsneeuw kopen.

lilith heeft een leeskind (en is zo blij, zo blij)

IMG_5331Het begon voorzichtig, toen we op woensdagnamiddag langs de bakker wandelden en hij van B-R-O-O-D naar het besef ging dat de dingen zowaar sense maakten, want aja, brood, en dat was daar een bakker.

Toch een opsteker na de frustratie van de eerste schooldag, toen hij teleurgesteld thuiskwam omdat hij “nu nog altijd niet kon lezen”. Nog even, dacht ik toen. Stiekem zit ik al jaren te hopen dat het gevoel dat ik ooit had, toen ik voor het eerst losse letters voor mijn ogen in verhalen zag veranderen en zo mijn wereld voor altijd open zag gaan, dat hij dat gevoel ook zou hebben.

Maar natuurlijk weet je dat nooit zeker.
Er was alleen hoop.

En toen hoorde ik mezelf vorige week- toen hij maar niet toekwam aan het aantrekken van zijn jas, omdat hij zo verzonken was in het eerste boek van de Nachtwacht dat hij helemaal zelf kan lezen- zeggen dat hij nu toch echt even moest stoppen met lezen. Natuurlijk meende ik dat niet echt, ook niet toen hij op straat bleef lezen, en het regende nochtans. En toen hij in de auto stapte en zijn blik niet van zijn boek af kreeg om te zeggen dat hij wou dat de school veel verder van zijn huis was, zodat hij langer kon lezen, toen meende ik het ook niet, al vreesde ik wel dat hij net als ik autoziek zou worden van al dat lezen.

Maar dan nog.
“Lees maar”, dacht ik.
Ik kan niet ontkennen dat mijn hart zevenendertig sprongen maakte van jolijt.

(voor al wie eerste lezers heeft die fans zijn van de Nachtwacht: De Draak is zo hard de max)