Categorie archief: lijstjes

lilith deelt een allegaartje

IMG_5276

Dingen die op de planning staan

  • kerstkaartjes maken. Alleen is Apple gestopt met het aanbieden van de service, en moet ik nu op zoek naar een alternatief voor de kaartjes die je hierboven ziet en die ik al verstuur sinds de dieren nog spraken. Hetzelfde met mijn fantastische fotoboeken al zeg ik het zelf: ze maken ze ineens niet meer. Wat nu?
  • de Warmathon in Brugge, samen met zo goed als heel mijn familie. Zin in. Ik ga wel wandelen in plaats van lopen, anders zou de Warmathon al na vijf minuten eindigen in mineur en met een paars hoofd.
  • een blowerdoortest, morgen. Ik weet het zelf ook niet. Stel mij eens gerust.

Dingen die mijn hart deden stilstaan

  • het moment waarop Dexter een iets ouder vriendje die in het bezit is van een oudere broer te spelen had, en ik hem enthousiast iets tegen dat vriendje hoorde vertellen over de paashaas. Waarop het vriendje niet reageerde. En ik dacht: “HIJ WEET HET EN HIJ GAAT DAT NU VERTELLEN AAN DEXTER EN ALLES IS KAPOT VAARWEL MAGIE VAN DE SINT OMG NOOOO!”. Maar het vriendje bleef stil, het moment ging voorbij, en moeder vond uiteindelijk haar hartslag en haar adem terug.
  • Flo die elke nacht wel een paar keer keihard en overdreven dramatisch “MAAAAAAAAAAMAAAAAA! TUUUUUUUTJE!!!!” begint te roepen. Dat galmt hier nogal. Wij zijn normaal gezegend met kinders die ’s nachts slapen, ook al denken mensen vaak het tegenovergestelde omdat één van die kinders een gigantische huilbaby was, maar zelfs toen deed hij dat meestal niet ’s nachts. Hashtag toch ietwat blessed, besef ik als ik nu half misselijk van vermoeidheid uit mijn warme bed kom gestrompeld om een tutje te gaan zoeken bij nacht en ontij.
  • alle keren dat ik op kousen over onze gietvloer liep en bijna tegen de grond ging. Het is een kwestie van wanneer en niet van of, laat dat duidelijk zijn.

Dingen die ik leerde

  • dat sommige mensen “lange hamburger” zeggen tegen een frikandel en dat gewoon menen.
  • dat Hasselt en Genk maar vijf minuten van elkaar verwijderd zijn.
  • dat veranda’s tegenwoordig tuinkamers heten.

Dingen die ik voor het eerst deed

  • aqua zumba. Voor een artikel in het stadsmagazine. Het moment waarop ik een soort aquatische rondedans moest doen met mijn arm in die van een andere deelneemster gehaakt maakte diepe indruk.
  • Bokrijk bezoeken. Het was niet echt open, omdat het herfstvakantie was, maar er was wel Kattekwaad, en dat was fijn.
  • Zelf vanille-ijs draaien. Zelf garnaalkroketten maken. Zelf hoofdgerechten maken voor meer dan tien mensen. De cursus “klassieke keuken voor beginners” loopt ondertussen tegen zijn einde aan, maar ik vond het zo tof dat ik de week erna al doorstroom naar de cursus “accent op sausen en soepen”. Met mijn vader dan nog. Dat wordt lachen. Hoop ik.

Dingen die aangenaam en verrassend tegelijk waren

  • rondlopen op Interieur Kortrijk en worden aangesproken door een leuke Nederlandse deerne die mij en Youri had herkend van mijn blog. Later nog een mail van diezelfde deerne krijgen om te zeggen dat ze zoveel had aan het neen zeggen tegen alles script dat je kunt downloaden op Werk & Leven.
  • Youri die een dag nadat ik out of the blue moest denken aan Quality Street snoepen en dozen een doos meebrengt van de winkel. De nostalgie! #teamyouriforever
  • dat Dexter steeds meer begint te vertellen tegen mensen die hij niet goed kent. Op familiefeestjes bijvoorbeeld, of als er vrienden op bezoek komen. Deed hij vroeger in nul procent van de gevallen, maar hij lijkt zich steeds meer op zijn gemak te voelen op dat vlak. En ik ben blij voor hem. Ook: dat uit zijn eerste rapport blijkt dat hij zich goed in zijn vel voelt in het eerste leerjaar. Ik had al een vermoeden, en dat werd helemaal bevestigd.

Dingen die ik spannend vind

  • het feit dat ik binnenkort mag verklappen aan welk project ik al een tijdje in den duik slash het geniep bezig ben. Hou vooral onze podcast in de gaten, dan ben je ineens mee.
  • dat het bijna Sint-Maarten is bij ons. De anticipatie! Ik kijk daar sinds ik kindjes heb elk jaar geweldig naar uit, ja.
  • dat we een boomhutweekend wonnen via Cokido, en ik heel benieuwd ben wat dat gaat geven.

Dingen waar ik tijd voor zou willen hebben

  • een hele namiddag motivational video’s kijken op YouTube. Zoals deze van Denzel Washington. Ik zou high kunnen worden van motivational video’s, denk ik, maar dat komt waarschijnlijk doordat ik niet meer rook (5056 dagen), alcohol drink (794 dagen) of aan de cola light zit (216 dagen).
  • eindelijk de patches op de zwemzak strijken die ik in de grote vakantie voor Dexter kocht maar die dus nog steeds niet in gebruik is omdat ik er maar niet toe kom om de patches erop te strijken. Ik ben nogal strijkijzerly challenged, laat het ons daarbij houden. Het zijn nochtans geweldig coole patches, met dinosaurussen op enal. Het had zo mooi kunnen zijn.
  • zelf mijn huis kunnen onderhouden. We hebben geen poetsvrouw meer, en dat was bewust, maar nu moet ik het dus weer zelf doen, en blijkt dat dat toch steevast achter de feiten aanhollen blijft. Ik ben heel erg in dubio, want ik vind het wel fijn dat hier niemand meer komt poetsen, maar tegelijk vind ik het minder fijn dat het niet meer zo vaak is gepoetst als ik zou willen.

Dingen die ik niet had verwacht

  • dat ik naar Dancing With The Stars zou willen kijken, enkel en alleen om Fabrizio van Temptation Island in bewegend beeld te zien. Sorry Pommeline. Sorry street cred. Ik kijk gewoon heul graag naar Fabrizio, of zoals Dexter hem noemt: die met zijn spieren. Plus: ik zeg heel graag “Pommelizio”, for obvious reasons.
  • dat het idee om Dexter en Flo in hetzelfde hotelbed te laten slapen zo hard gedoemd was om te mislukken. Dat ik daardoor bij Flo in bed zou belanden, die ervoor zorgde dat ik geen oog dicht deed door om de twintig minuten een hand in mijn oogkas te mikken of met een voet in mijn nieren te porren tot ze paars aanvoelden.
  • dat ik er dit jaar maar tien seconden over zou doen om uit te vogelen hoe ik het klokje op mijn dashboard naar wintertijd moest omzetten. Er zijn jaren geweest dat ik daar weken over deed. Ik ben het trouwens elke keer weer compleet vergeten, en moet dan hopen dat ik me in een slimme periode bevind. Deze keer had ik dus chance.

Deze rubriek is geïnspireerd op de Allegaartjes van Zezunja, de meesteres van de Allegaartjes.
En jullie zijn geweldig lief, dat wilde ik nog eens zeggen. Merci.

5 beelden, 5 dingen

IMG_4609 IMG_4748 IMG_4750 IMG_4769 IMG_4779
  1. Ik heb geen enkel gouden randje opgespaard voor september. Mijn boekennieuwsbrief ligt op zijn gat, al komt daar weer beterschap aan. Ik vind het minder erg dan ik van mezelf gewend ben, ik hoop jullie ook, want ik ben even aan het bekomen van de verhuis, de grote vakantie en de start van Dexter en Flo op school. Het bloggen schiet er wat bij in, maar dat heeft te maken met een megacool en intensief project dat ik met Anouck aan het maken ben voor Werk & Leven, een valling die komt, gaat en dan als een halve zot weer komt, waardoor ik slecht slaap en amper kan praten. Het leven, dus. Gisteren ging ik tien kilometer wandelen met Liese en hoorde ik mezelf hees als een zeehond uitleggen waarom ik volgens mij minder blog. De conclusie was wat de conclusie bij mij regelmatig is: misschien moet ik er wat minder over nadenken. Bij deze.
  2. Dexter leert lezen, een wonderbaarlijk proces om zien. Ondertussen leer ik koken, elke woensdag van 18:30 tot 22 uur. Klassieke keuken voor beginners. Ik ben niet echt een beginner, maar heb het gevoel dat ik veel basis mis. Die krijg ik les na les mee. Het is heel tof, ik volg orders op waarin woorden voorkomen als abricoteren en na afloop ga ik naar huis met potjes vol overschotjes en een misselijk gevoel van het eten van te veel gangen.
  3. Periodes met veranderingen zijn niet altijd makkelijk voor mij, blijkt weer. De start van Flo op school bracht wat stress met zich mee, en hupla, plots bemerk ik ze weer bij mezelf. De kleine angstjes die al van ’s ochtends naar mijn keel grijpen. De paniekjes die anders direct met een gerichte ademhaling in de kiem worden gesmoord, maar nu als een hamertje op mijn hoofd blijven tikken. De krantenartikels vol onheil met kindjes die me meer triggeren dan anders. Ik ken de systematiek ondertussen, ik weet waaraan het ligt, en beetje bij beetje wandel en kook en appelpluk ik me er weer door.
  4. Seizoen 2 van Werk & Leven is uit de startblokken geschoten met een aflevering over body positivity en dieetcultuur, en ik heb er al veel positieve mails en reacties op gekregen. Hier te beluisteren, mocht je dat nog niet hebben gedaan.
  5. Ik geniet heel hard van rommelen in mijn nieuwe keuken. Hele zondagnamiddagen vol wafels bakken en soep maken en cake en spaghettisaus. Ik was vergeten hoe zalig dat was, maar dat is ook omdat ik nog nooit zo’n zalige keuken heb gehad als nu. Iedere keer weer zo belachelijk content mee.

5 beelden, 5 dingen

40590222_513687619093130_6537380235321540608_o IMG_4165 IMG_4208 IMG_4531IMG_4511
  1. Fjoew, wat een week. Ik had me op voorhand niet enorm veel zorgen gemaakt over de start van Flo in de kleuterklas. Ze zag het zitten, was er al regelmatig geweest, had er al een broer op de speelplaats. En ja, de combinatie van de verhuis en de potjestraining hadden afgelopen zomer voor wat miserie gezorgd, maar ik dacht dat we erdoor waren na een nachtelijk bezoek aan de spoed en een sondering. Plus veel troost en geruststelling. Nou. Laat ons zeggen dat het na een vlotte start op 1 september best pittig was. Met een Flo die veel weende en panikeerde, ook thuis. Resultaat: moederhart een paar keer in gruzelementen, handen een beetje in het haar, een broer die het ook niet echt leuk vond dat zijn zus het lastig had en zelf ondertussen in het eerste leerjaar was gestart. Sinds donderdag zien we gelukkig beterschap. We leven op hoop. In weken als deze ben ik zeer dankbaar voor lieve kleuterjuffen die meedenken en tijdens de dag berichtjes sturen om de mama op de hoogte te houden. Allemaal niet zo simpel, ook niet als je op dat vlak al een en ander hebt meegemaakt.
  2. Dexter kan ondertussen ‘ik’ en ‘is’ lezen en een beetje schrijven. Na een initiële teleurstelling op maandagavond dat hij “nog altijd geen heel boek kon lezen” lijkt hij het boeiend te vinden, dat eerste leerjaar. Zo benieuwd naar de volgende weken.
  3. Het voelde alsof de eerste week van het schooljaar als een trein over me heen is gedenderd, en het resultaat was overal chaos. In mijn to do-lijsten. In mijn hoofd. Toch heb ik me afgelopen weekend extreem hard gefocust op uitrusten. In het weekend zijn mijn lijsten met zaken die dringend gedaan moeten worden doorgaans nog langer dan op weekdagen, omdat er zeer veel menage moet worden ingehaald en wat scheef is weer moet worden gerecht. Maar ik voelde dat ik het even nodig had om te lezen en in mijn keuken te rommelen en de beste chocoladecakes ter wereld te bakken (“zo zwart als de nacht/een mollengat“, boodschapte ik naar mijn vader en broer) en daarna 15000 stappen te gaan zetten met de kroost. Zoveel deugd van gehad, en die nazomer hielp ook.
  4. Al veel complimentjes gekregen over de Ask Us Anything-episode van Werk & Leven, meteen de laatste aflevering van het eerste seizoen. Ook het begin van het tweede? Daarvoor moet je luisteren, en snel wat!
  5. Die foto van Dex en Flo in ninjakostuum. Ik zoek niet langer naar de voorkant van mijn kerstkaart, als het niet geeft. I DIE TIMES MILJARD.

lilith deelt 37 tips voor 37 jaar

IMG_4160Gisteren was ik jarig. Zevenendertig, begot.
Deze kroon lag ’s morgens op mij te wachten, gebricoleerd door wat mij betreft de leukste man ter wereld. Ik moest erom gniffelen, omdat ik me bedacht dat er in deze levensfase minder tijd is voor grote festiviteiten en Pinterest perfect kronen dan vroeger, maar dat wat er in de plaats kwam -naast vermoeiend- toch ook vaak de max is.

Dit jaar geef ik jullie wat dingen mee waar ik enthousiast over ben.
Zeer willekeurig, maar wel allemaal dingen die ik tof vind.
Of goed om weten.
Er staat veel eten tussen.
Ge kent mij.

37 tips van mij voor jou

  1. de edamame boontjes van Nissui uit de diepvries van de Delhaize. Als snack, in een poké bowl, als aperitiefhapje met wat zout. Een zaligheid, en zo handig om in huis te hebben.
  2. Banyu douchegel van de Rituals. Ik ben verliefd op mijn regendouche, en de combinatie met de geur van de zee maakt alles nog beter, al helemaal op plakdagen zoals we ze al hebben gekend deze zomer.
  3. mijn Eco Egg wasei van bij Kudzu. Zo’n gemak, en een ecologischer alternatief voor waspoeder of vloeibaar wasmiddel.
  4. Oppo ijs. Man toch. Ik eet niet eens zo graag ijs, maar dit wel, en het heeft kweetnie hoe weinig calorieën. Voor ijs.
  5. mijn Kindle Paperwhite. Ik krijg nog elke week de vraag welke e-reader ik zou aanraden, en dan is het dus nog altijd met heel mijn hart deze. De liefde blijft onwaarschijnlijk groot tussen ons. Soms liggen we zelfs lepeltje lepeltje.
  6. gisteren at ik geen taart, maar als ik er een zou bakken zou het deze chocoladecake met rode bietjes van Dorien zijn. Als was het omdat een vriendin vorige week op bezoek kwam met chocoladecupcakes met rode biet erin, en die ook al zo overheerlijk waren. Beloof me dat je het eens probeert.
  7. de stiften van Stabilo die je kweetnie hoe lang mag laten liggen zonder dop. Topuitvinding.
  8. die color wonder kleurboeken van Crayola, voor een dochter die het niet kan laten om op meubels en andere dingen te kleuren.
  9. deze talk van Mel Robbins. En haar rok. En haar power.
  10. Sriracha on everything.
  11. George Ezra zijn Paradise. De kindjes noemen het papa zijn liedje, maar ondertussen is het ook een beetje mama haar liedje. Zoals ze horen als het door de arme boxen van haar bolide knalt. Instant contentement.
  12. Elke ochtend ontbijten met een kom vers fruit, Griekse yoghurt en de beste granola ter wereld. En sloten koffie.
  13. Het YouTube-kanaal van Casey Neistat. We love Casey, en dat steken we niet weg.
  14. De podcasts van Brooke Castillo, The Life Coach School. Platinablond, een serieuze hoek af, maar ik ben er zot van. Bedankt aan diegene die me een mail stuurde met de tip, you know who you are! (want ik niet meer :aah:)
  15. Het Crinoline-parfum van bij & Other Stories. Ik hou van lichte, bijna synthetische geuren, en deze is de max. En geen hoofdpijn!
  16. Heb je een moeilijke eter in huis? Dietemiet deelde de tip van het vakjesbord in een post over haar dochter met ASS, June, en hoewel Dexter geen autisme heeft (maar net als zijn vader ahum wel hier en daar last van problemen met eten) investeerde ik in een geel en roze bord van de Suprabazar. Ik noemde het een apenbordje, maakte er verder niet te veel spel van, en mannekes toch, hij eet, en zijn zus ook soms! Meer dan anders! Aja, want de helft van de tijd lust hij dingen niet omdat ze elkaar aanraken en DAT VIES IS! Dankuwel, Dietemiet, met je altijd geweldige ideeën altijd.
  17. Zin in een vleug muziek? Vorig jaar deelde ik een playlist met 36 nummers voor 36 jaar, en die is nog altijd afspeelbaar.
  18. Heb je een dinofan in huis? Wij gingen naar Pairi Daiza (trouwens altijd een aanrader, wat een fantastisch mooi park blijft dat toch?!) en ik was vergeten dat er juist een dino expo liep. Die is dus geweldig de moeite. Dexter kan er nog altijd niet van zwijgen, en het is drie weken geleden. Flo ook niet, maar dan vooral omdat ze “beetje bang was voor de dino’s”. Ze zagen er dan ook enorm levensecht uit.
  19. Ik kreeg vorige week een out of office die ik keihard ga stelen voor mijn volgend verlof:”Dear contact,I am enjoying my summer break until the end of August. If your e-mail requires an urgent reply, you may consider to resend it on Aug. 29th or later.Sorry for the inconvenience!“.
    En dan gewoon met een zwieperd van smile en delete, zeg. Yasss.
  20. de Bancontact-app. Zo jammer dat niet iedereen die al gebruikt, ik vind dat zo’n gemak als je mensen snel wilt betalen zonder dat je daarvoor geld bij de hand moet hebben. Installeren die handel! Ook handig in webshops, vind ik.
  21. Het Kunstenfestival van Watou is tof met kindjes en ook zonder kindjes. Ik ken omzeggens geen bal van kunst, en ik was er nog nooit geweest, maar wij beleefden er een fijne namiddag vol verrassingen. Meer moet dat soms niet zijn.
  22. Ik geef hem nog eens mee omdat ik mails en reacties blijf krijgen over hoe deze kleine tip levens heeft veranderd (no shit!): maak de cirkel eens wat vaker rond!
  23. Buffelmozzarella. Heel de zomer lang, met tomaatjes en olijfolie. Faak.
  24. Die tomaatjes mogen zeker van zelfplukboerderij Goed ter Heule komen. Dat blijft een van mijn absolute happy places, en de tomatenoogst was weelderig, om het met een understatement te zeggen. Net als de aardbeienoogst.
  25. Gaat er altijd te veel tijd over het maken van een nieuwe afspraak bij jou? Bij de kapper bijvoorbeeld? Leer dan om voor je vertrekt onmiddellijk een nieuwe afspraak vast te leggen. Serieus, dat helpt in heel veel situaties, ook met etentjes met vriendinnen waarvan je vindt dat je ze te weinig ziet enzo.
  26. Heb je altijd maar een beetje gember nodig, en moet je een hele pak kopen waarmee je niet weet wat gedaan? Ik vries de rest altijd in in een ziploc bag. In stukjes van twee centimeter snijden, en je hebt altijd gember in huis. Zo’n gemak.
  27. Iets dat ik zelf nog niet zo lang weet: dat er in veel auto’s een symbooltje staat zodat je weet aan welke kant je tankdop zit. Als er een iemand mee geholpen is is het wat mij betreft al een win.
  28. Die app waarmee ik bijhoud hoe lang ik al niet meer rook of alcohol of Cola Light drink (139 dagen bitches) heet Quit That. Ik krijg die vraag zeer regelmatig, dus bij deze.
  29. Ik krijg ook vaak de vraag welke notitieboekjes ik gebruik om te bullet journalen. Zonder uitzondering de Leuchtturm1917 medium met dots. Goed formaat, stevig, drukt niet door, met leeslintjes, alles dat ik nodig heb.
  30. Ik kijk weinig Netflix, maar Chef’s Table blijft zo goed. Altijd inspirerend, onlangs nog die met Christina Tosi van Momofuku Milk Bar. Wat een geweldige vrouw. Nu wil ik ook panna cotta met cornflakesmelk maken hou mij tegen.
  31. Iets helemaal anders, maar wel een nuttige tip, vind ik. Soms ontmoet je mensen die iets meemaakten dat zo zwaar is, dat je amper weet wat zeggen, en zelfs niet durft polsen naar hoe het is, omdat je dat al kunt raden: niet goed. Ik heb geleerd van Sheryl Sandberg dat je dingen makkelijker maakt door te vragen hoe het vandaag gaat.
  32. Ik blijf fan van mijn menstruatiecup. Echt: elke maand meer. Ik denk ook elke maand: als elke vrouw dit gebruikte, zouden heel veel levens zoveel makkelijker zijn. Plus ook nog eens: zoveel beter voor het milieu.
  33. Een van de handigste pagina’s in mijn bullet journal: de wachten op-lijst. Gewoon een lijst met antwoorden die je nog moet krijgen, documenten waar je op wacht, en de datum. Dat ik daar niet eerder was opgekomen.
  34. Alles van The Nerdwriter. Zo clever! Love it!
  35. Blogtips nodig? Ik lees op dit moment niet zo veel, maar deze wel met extra veel liefde: Kleine Atlas van de Werkelijkheid. Prinses op de Kikkererwt. Talitha heeft een blog. Le Coeur à Marée Basse.
  36. Neem verlof op je verjaardag. Serieus.
  37. Maken je kinderen altijd ruzie als ze iets moeten verdelen? Zie hier een geweldige truc die Youri ergens las: laat een van de twee kinderen het ding verdelen, en zeg op voorhand dat de andere het eerste stukje mag nemen. Werkt bij ons zonder traantjes.

Trouwens: neem asjeblieft niet zomaar ouderschapstips van me aan vanuit de gedachte dat ik mijn zaakjes op mijn zevenendertigste voor elkaar heb, want gisterenmiddag werd ik gebeld omdat mijn zoon geen boterhammen mee had naar de vakantieopvang. Zeventien moederpunten rechtstreeks de vuilbak in, maar wel weer goed: ik heb er mezelf geen uren voor doodgedaan in mijn hoofd. Ik ga het nog leren. Dexter bleek het ook keihard de max te vinden dat een hele lieve mama een donut voor hem was gaan halen bij de bakker. Bedankt, lieve mama!

Trouwens 2: die congédag op mijn verjaardag, die gaan we erin houden. Wat gewinkeld, wat koffie gedronken, wat tijd voor mezelf. Topidee. Doen jullie iets speciaals voor jullie zelf op jullie verjaardag? Ge moogt! (van mij toch, van uw baas weet ik niet)

lilith beantwoordt de vragen die ze het vaakst krijgt over de nieuwe crib

IMG_4096Zesentwintig dagen. Zo lang wonen we ondertussen in de nieuwe crib. Lang genoeg om te beseffen dat we hier graag wonen. Het huis is helemaal ons ding, de omgeving en het uitzicht fantastisch, de overgang ging vlot. Alleen Flo laat de laatste dagen blijken dat het voor een kindje van twee en half allemaal niet zo evident is. Daarnaast is ze ook nog eens gewoon twee, is het grote vakantie, en is het voor dat kleine hoofdje plots allemaal heel veel. We doen ons best om er zo veel mogelijk te zijn als ze het lastig heeft. This too shall pass enal.

De afgelopen weken kregen we heel veel fijne reacties op de foto’s van ons nieuwe huis. Dat is leuk, want ik heb nooit onder stoelen of banken gestoken dat het proces niet geheel pijnloos was (mahaha), dat er best veel is misgegaan onderweg, en dan is het tof om te beseffen dat het precies toch allemaal goed kwam, en dat andere mensen zelfs zin krijgen om ook aan de slag te gaan.
Courage daarmee! Ik zou het niet direct opnieuw doen (dat is gelukkig ook niet de bedoeling), maar nu we er wonen ben ik alleen maar blij dat we het hebben aangedurfd. Als ik ’s ochtends met een kop koffie naar buiten kijk pas helemaal.

IMG_4118

Omdat we de laatste weken veel vragen kregen via mail en Facebook en ik geen maanden meer wil bloggen over #tftcbouwt, een overzichtje van de vaakst voorkomende vragen en overpeinzingen.

Mijn eerste reactie toen ik foto’s van jullie huis zag was: wauw, die heeft een keisjieke moderne villa. Zo eentje dat ik ook wil maar niet kan betalen. Toen keek ik naar de foto van het huis en maakte ik me de bedenking dat het huis, alleszins niet vanuit dat standpunt, niet lijkt op een villa maar “normale” proporties heeft. Een huis dat ik ook zou kunnen bouwen. :) Kan je vertellen over het proces van plannen tekenen, ruimtes inschatten, keuzes maken over 10 of 13 m diep bouwen, … Door te kijken naar jouw huisfoto’s lijkt het alsof het toch haalbaar is, een modern betaalbaar huis bouwen dat ruimte biedt aan een gezin van vier.

De kracht van ons huis zat hem voor een groot deel in de beperking, besef ik nu. Zoals jullie weten komen noch Youri noch ik uit een gezin waar ze het maar te scheppen hadden, waardoor we destijds voor onze eerste woning moesten antwoorden met “niks” toen de bank vroeg wat we zelf konden inbrengen voor de aankoop ervan. We hebben dat huis verbouwd en met wat winst kunnen verkopen, maar voor de rest: eigen bloed, zweet, tranen en heel veel schuiven in YNAB om alles rond te krijgen.

Wat niet wil zeggen dat we onszelf zwaar financieel pijn hebben moeten doen om dit huis te bouwen. Dat wilden we niet. Allebei niet. Dat is ook niet gebeurd. Mensen lijken te denken dat wij nu moeten leven op droog brood, maar dat valt goed mee. Met dank aan goed plannen, het budget als een havik in het oog houden, en harde keuzes maken. Wie het niet extreem breed heeft kan het niet extreem breed laten hangen. Maar blijkbaar toch een tof huis bouwen.

De beperking zat niet enkel in het budget, maar ook in de bouwvoorschriften. Wij bouwden in een duurzame wijk in Ieper, op een perceel grond waarop we de vorm van het huis en de materialen maar tot op zekere hoogte konden kiezen. De chance was dat de bouwgrond betaalbaar was (145 euro per vierkante meter), en dat wat we mochten doen ook was wat we zelf hadden gekozen. Een compacte woning, met beperkingen waar wij mee konden leven. Waar we zelfs achter stonden, want wij zijn er zelf van overtuigd dat groter en meer niet altijd de oplossing is. Minder en simpeler, dat was ons doel.

Het proces was simpel: Youri en ik maakten een plan volgens de spelregels die er waren. Een architect vertaalde dat naar een echt plan. Wij zochten aannemers. Er ging heel veel fout. We deden voort. We deden over heel veel dingen onze eigen goesting, ook als mensen ons ervan probeerden te verzekeren dat geen dressing, garage, kelder, zolder of tweede toilet toch geen optie was. Wij hebben dus geen dressing, geen garage, geen zolder of tweede toilet, en wij vinden dat niet erg. Wel een grote en doordacht ingerichte berging, zoals je hieronder ziet. Ik ben nogal geboeid door hoe ze dingen oplossen in kleine appartementjes en tiny houses, en zag het van in het begin als een uitdaging om een behoorlijk huis aan te pakken als een klein appartement. Met veel kasten en opslagruimte, zonder dat daar extra kamers voor nodig waren. Dat is volgens mij ook goed gelukt. We hebben ook hele containers naar de kringloopwinkel gedaan. Echt al jaren mee bezig, en ik wil nog minimalistischer de komende tijd. Outer order, inner calm, ik geloof dat keihard.

Voor de rest: onze ogen goed opengedaan als we in andere huizen waren, goed gekeken naar wat we zeker niet wilden. (veel, druk, vol) Ons niet verloren in al te dure keuzes die eigenlijk niet nodig zijn.

IMG_3979

Wanneer kozen jullie ervoor om jullie vorig huis te verkopen? Wij twijfelen heel hard, we willen het niet te vroeg doen maar hebben ook schrik om te lang te wachten.

Van zodra we behoorlijk zeker wisten wanneer we in ons nieuwe huis zouden kunnen. We wisten dat we op 21 juli wilden verhuizen, en hebben het te koop gezet op 1 maartHier heb ik wat tips verzameld om je huis snel te verkopen. (in ons geval was het op vijf dagen geklonken)

IMG_3841

Welke latjes hebben jullie tegen jullie gevel en hoe breed zijn ze?

De latjes zijn thermo essen met een clipsysteem van 52 mm breed. Geen tropische houtsoort, om de simpele reden dat wij dus in een duurzame wijk wonen waar ook op dat vlak wat voorschriften waren. Content van.

Wordt dat hout niet grijs?

Ja, zoals zo goed als elk hout, hebben wij ons laten vertellen.

IMG_3878

Hoe zit dat met dat raamframe dat lager zit dan jullie vloer? Waarschijnlijk moet ik dat gewoon aan een ramenleverancier vragen maar ik vind het zo fascinerend. :-)
Wat ook als je stofzuigt, bots je dan gewoon tegen het raam? 

Jep, gewoon aan de leverancier gevraagd of dat kon, en dat kon. Er zit wat marge tussen het raam en de vloer, ik bots er dus niet tegen al stofzuigen. En ik vind het supermooi.

IMG_3941

Zijn jullie tevreden over jullie witte gietvloer?

Ha, de witte gietvloer! De vloer die ons door iedereen en zijn nonkel werd afgeraden, maar ook heel vaak met liefde werd bezongen door mensen die er een hadden. We konden een beetje oefenen doordat Youri voor onze bouw ook nog aan een verbouwing begon op zijn werk. Daar werd een witte vloer gegoten in hetzelfde materiaal (PU), zodat we dat al ons konden bezigen voor we zelf de knoop doorhakten. Wij verliefd, en dus werd het doorheen het hele huis wit. Ook in de badkamer, waar het werd doorgetrokken aan het bad en in de douche.

Ondertussen wonen we er bijna vier weken echt op, en kan ik eerlijk antwoorden op de vraag: wordt dat niet snel vuil?

Well. Je ziet het vuil in elk geval sneller liggen dan op parket. Zeker nu onze tuin nog niet is aangelegd brengen we wel wat stof en gruis mee naar binnen. En als we bezoek hebben met kindjes die koeken of wafels eten dan ligt het in no time vol, en ik vind dat je dat veel beter ziet op de gietvloer dan op ons parket.

Dat hebben we opgelost door een geweldig goede -en dure, maar het zo waard- stofzuiger te kopen (geloof het of niet, sinds de aankoop stofzuig ik zelfs graag) en een zeer goede mop. Ik moet er wat meer mee bezig zijn dan in de oude crib als ik het proper wil houden, maar ik ben ook honderd keer blijer als ik ernaar kijk. Het is echt zo mooi. Het zou makkelijker zijn als ik iemand was die aan mensen vroeg of ze hun schoenen willen uitdoen, maar zo ver ben ik nog niet.

Een paar uur nadat we er woonden gooide Flo al een tafel om die een kras maakte die er van zijn leven niet meer uitgaat, dus dat was een goede test. Voor de rest vallen de krassen mee. Er zijn er wel, doordat de kindjes niet altijd op hun tapijt spelen en who can blame them, maar ik heb de indruk dat ze vervagen, en dat je ze alleen ziet als je er zoals ik naar op zoek gaat.

Dus ben ik tevreden?

Ja, ik moet wat properder zijn dan vroeger om het volle effect te hebben, maar dan is dat effect ook echt wel zot cool.
Vraag het me nog eens binnen een jaar, anders.

Welke firma gekozen voor de gietvloer? En al krassen of strepen in? 

Superfloor uit Poperinge. Heel tevreden. Wat de krassen betreft: zie het antwoord over de gietvloer hierboven. Er zijn er ondertussen nog wel wat, kleintjes, die vervagen precies ook weer. Strepen hebben we alleen als Dexter op witte sneakers op zijn knieën kruipt, maar die kun je gewoon weer wegvegen zonder veel miserie.

Waar komt die geweldige keuken vandaan?

Kvik Kuurne. Ask for Vinnie. Topkerel.

Ik zag een foto op één van je posts, berging denk ik. Boven wasmachine en droogkast hebben jullie een soort houten constructie. Ziet er niet enkel mooi uit, maar ook praktisch. Is dat gekocht of op maat gemaakt?

Dat is IKEA. Plank door Youri gezaagd en voorzien van een wasbak en kastje. Heel blij mee, en ook wreed handig als standing desk als de dochter naast mijn bureau slaapt en mijn man poetst.

IMG_4116

Hebben jullie een aparte speelkamer voor de kids want nu zag de living er nog speelgoedloos uit :)?

Neen, ons huis heeft weinig aparte ruimtes. De speelhoek bevindt zich gewoon in de living. Ik heb wel een extra tapijt gelegd om te voorkomen dat de vloer daar vol putten zit door auto’s die naar beneden worden gegooid vanop grote hoogte, en tot nu toe lukt dat.

IMG_4106

Hebben jullie al het oude interieur weg gedaan en alles nieuw gekocht?

We hebben veel laten staan in het oude huis na overleg met de nieuwe eigenaars, omdat de stijlen nogal clashten en wij het dan niet allemaal naar de Kringloopwinkel moesten doen. De speelgoedkasten zijn meegekomen, net als een kast van Dexter, en onze bedden en nog ergens een kast. Voor de rest: helemaal opnieuw begonnen, en blij dat we dat hebben gedaan.

Ik weet natuurlijk niet exact waar jullie voordien woonden, maar ik had de indruk redelijk in het centrum van Ieper? Wat heeft jullie doen beslissen om meer richting rand van Ieper te trekken? Meer ruimte? Tuin voor de kinderen? Comfortabelere woning? 

Een beetje van de drie. In ons vorig huis hadden we een koertje, waardoor we niet veel ruimte hadden om de kindjes te laten spelen. Het werd ook een beetje krap met vier, vonden we, en we woonden aan een drukke weg met veel verkeer. Ons vorig huis was 900 meter wandelen van de Grote Markt, het huidige iets van anderhalve kilometer. Ik vind dat meevallen. Op vijftien minuten stappen sta ik onder de Menenpoort, er zijn winkels in de buurt, het ligt helemaal niet zo op de buiten als je op het eerste zicht zou denken. Plus: tien minuten stappen van de school van Dexter en binnenkort Flo.

Nog vragen? Stel ze gerust in de reacties, dan doe ik misschien nog een part deux. 

lilith deelt haar gouden randjes van juni

IMG_3169 En zo komt de laatste volle maand in deze crib tot een eind. Het is geen maand meer voor de verhuis. Paniek gemengd met verlangen is best een tof gevoel.

Dit waren mijn gouden randjes van deze maand:

IMG_3142IMG_3205 IMG_3218 IMG_3229 IMG_3269 IMG_3279 IMG_3312 Schermafdruk 2018-06-30 13.32.34 IMG_3349 IMG_3382
  • de eerste Productivity Friday van Werk & Leven, een editie rond Focus, een van de onderwerpen waar Anouck en ik het vaakste vragen over kregen. Ik gaf een workshop rond batching, Anouck ging een stap verder met calendar blocking. Het was zeer fijn om onze luisteraars te ontmoeten en van gedachten te wisselen bij een lekker ontbijt. Voor herhaling vatbaar!
  • de echte intrede van echte gezelschapsspelletjes in ons huis. En Flo die tijdens een spelletje Triominos vanop Youri zijn schoot alles verklapt door “zeel zeel roze” te zeggen tegen een stukje met een geel, geel en roze randje. Love love.
  • het laatste verjaardagsfeest in de crib, het zesde van Dexter, en dat was maar goed ook, want het wordt hier krap.
  • Flo die helemaal gehavend en vuil van een supergezellig schoolfeest terugkeerde, en hoe dat toch een van mijn lievelingsfoto’s opleverde.
  • lijstjes maken en alle meubels kopen en bestellen voor de nieuwe crib. Het wordt ineens zo echt.
  • met Dexter naar het WK voetbal kijken en me verkneukelen om zijn deskundig commentaar. (wanneer moet Anderlecht spelen? EI, die doet met zijn handen! Heeft de andere ploeg geen keeper?)
  • Skypen met Londen en de rally van Ieper en zien hoe hard Dexter en Youri genieten van de uitjes waar Youri eigenlijk compleet geen tijd voor heeft. Zo blij zijn dat Youri iemand is die dan toch tijd maakt.
  • kersen en tomaatjes mét smaak van de markt.
  • dag 87 zonder cola light. Ik heb het gewoon gedaan. Ik ben zo trots op mezelf.
  • onze gietvloer en nieuwe keuken. Zo zo verliefd.
  • Dexter die zijn zwembrevet haalde. We’ve come a long way, baby. 
  • Dexter die aan het einde van zijn kleutercarrière op school bleef slapen. Ik weet nog hoe paniekerig hij was toen hij als klein kleutertje ontdekte dat dat de bedoeling was. Nu zonder enig probleem, en met heel veel plezier. Blij mee.
  • het feit dat er al internet is in de nieuwe crib en ik daar al kan werken als ik moet wachten op werkmannen of leveringen. Zo heerlijk stil en rustig dat dat daar is.
  • de derde lancering van mijn online cursus YNAB voor beginners, en het enthousiasme van de oude en nieuwe deelnemers.
  • Flo die zelf boekjes begint voor te lezen en dan dingen roept als “ei! politie! kom maar terug!” en heel veel “oké” zegt bij het omdraaien van een blad ❤️
  • Dexter die soms echt lieve bewuste dingen zegt over de natuur en spelen met kindjes die nog geen vriendjes hebben. Soms denk ik dat ik alles verkeerd doe, en soms doet hij dingen waardoor ik denk: “you must be doing something right“.
  • met mijn plantjes bezig zijn. En dromen over een groene oase in de nieuwe crib.

Geniet van jullie vakantie, als jullie die hebben.
Ik neem dit jaar geen bloghiatus, ik zie wel wat er komt. Dat is volgens mij de beste instelling voor de dingen die komen. :aah:

lilith deelt haar gouden randjes van mei

shutterstock_191137025Nieuwe rubriek, om twee redenen.

1. Ik werd keihard geïnspireerd door de silberstreifen (wat een cool woord) van Le Petit Requin. Lijstjes met mooie dingen, ik lees die blijkbaar graag. En ik wilde checken of ik die ook graag samenstel.
2. Mijn dagen zijn in deze levensfase zo gevuld met dingen die gedaan moeten worden, dat ik soms vergeet te beseffen dat er zoveel moois en leuks is. Alleen al het bijhouden van mijn lijstje doet me daar meer bij stilstaan. Mei was hier druk, met een man die heel wat van zijn vrije uren op onze bouw doorbrengt om alles klaar te krijgen en geld uit te sparen. Als ik de leuke dingen niet had opgeschreven had ik vast niet beseft dat mei ondertussen ook een mooie maand was, vol gouden randjes. Ik deel ze graag.

IMG_2914 IMG_2943 IMG_2981 IMG_3030 IMG_2928 IMG_3047 IMG_3076 IMG_3105 IMG_4122
  • aan de kant moeten gaan staan met de auto omdat ik zo hard moet lachen om een vraag die binnenkort in de “Dexter Spreekt” moet. Onthou: iets met een snor en een been. Maar echt, tien minuten tranen met tuiten terwijl hij helemaal niet snapte waarom en ik het tijdens het hikken en snikken niet kreeg uitgelegd.
  • een hele fijne Kattenstoet met het gezin.
  • dankzij Youri en zijn vader hebben wij ineens plinten. Er staat een bad in de badkamer, met een omkadering. We hebben binnendeuren. Ons huis ziet er plots nog meer uit als een huis. En dat kan alleen maar nog beter worden als ze binnenkort de vloer komen gieten. Oh yes. 
  • na een zaterdag alleen met de kindjes een even vermoeide Youri zien thuiskomen met stof in zijn haar, en allebei helemaal geen zin hebben om nog te vertrekken naar een concert van Kommil Foo waarvoor we een jaar geleden tickets bestelden. Toch gaan, op de derde rij blijken te zitten, en nog eens compleet weggeblazen worden door de geweldige Raf en Mich. Waw. Maar waw. We zagen hen zeker al meer dan tien keer optreden, en elke keer is het nog beter. Ik snap niet eens hoe dat mogelijk is. Kom hier dat ik u draag, Atlantis, Hij die wacht, allemaal in de knapste arrangementen ever. Hoe schoon kan een avond plots worden?
  • de vele mails en complimentjes over Werk & Leven. Echt, wij maken die podcast zo graag, Anouck en ik. En het is zo zo tof om dan te voelen dat mensen er iets aan hebben, ernaar uitkijken, er dingen over schrijven op hun blog of Facebook, bingeluisteren en daar verslag van uitbrengen. In het verlengde daarvan: het enthousiasme over onze eerste Productivity Friday rond focus. Ook daar keek ik zo hard naar uit, en ik kan al verklappen dat de dag een fijne plek krijgt in mijn gouden randjes van de volgende maand, zo tof dat het was. De podcast is iets dat ik eigenlijk niet mocht doen omdat ik geen tijd had, en toch deed en elke keer weer blij van word. Zo hard de max.
  • Youri die tijdens zijn drukke werkdag nog speciaal naar de nieuwe cupcakewinkel in Ieper reed om een moederdagcupcake omdat hij weet hoe lekker ik hun cupcakes vind. What a guy. 
  • mijn nieuwe gele regenlaarzen (#zelfbetaald) en het feit dat ik die mocht gebruiken omdat ik tegenwoordig journalist ben voor het stadsmagazine van Ieper en daar echt de tofste dingen voor mag doen. Vreselijk geestig allemaal.
  • het feit dat wij een huisnummer hebben. Een geweldig mooi en #zelfbetaald, ook nog.
  • de zomer en het feit dat eten maken zo simpel is als een restjes koude quinoa mengen met wat kerstomaten en buffelmozzarella met goede olijfolie.
  • de dag alleen met Flo en de ingeving om haar mee te nemen naar Poperinge voor haar eerste treinrit. Daarna frietjes. En haar smoeltje omdat ze het allemaal zo leuk vond.
  • twee kilo overheerlijke aardbeien gaan plukken op de plukboerderij. De plukboerderij is keihard mijn happy place.
  • de parenting video’s van Kelly Bourne. Zo’n toffe. Zo inspirerend. Zo nodig, soms.
  • een paar afleveringen verder van the handmaid’s tale. Like woah. 
  • dat ik eindelijk het gevoel heb dat ik geweldig veel voordeel ondervind van mijn dagelijkse Headspace-sessies. “Be present, be patient, be gentle, be kind…everything else will take care of itself”, zegt Andy dan. Ik begin het nog te geloven ook.
  • Wim Lybaert in de Columbus. Zo schoon. Wat een mens. Zelfs Youri weet ondertussen al dat hij mij kan krijgen.
  • mijn sodastream. Supercool, dat ik altijd vers spuitwater heb nu ik al meer dan vijftig dagen ben gestopt met cola light drinken. En daar wreed trots op ben. (geloof het of niet, maar ook dit toestel heb ik volledig zelf betaald!)
  • disney met het gezin. Ook al was Flo verschrikt van alles dat luid en veel was, en was het bij momenten enerverend druk. Toch keihard van genoten. Zelf betaald ook. Ahaha, dat valt tegen he zo, influencer zijn?
  • eetbare bloemen en erwtjes om te doppen van bij de blauwe spie op de markt van Ieper. Ik word daar elke keer zo content van.

    Op naar een nieuwe maand, als het goed is de laatste volledige in de oude crib.

    Aumagad yes!

Als lilith maar tien kookboeken kon meenemen naar de nieuwe crib, dan waren het deze

shutterstock_558854719Eerst en vooral: een dikke merci voor alle tips rond verhuizen. Ik heb er al behoorlijk wat uitgehaald. Die kodiboxen gaan we proberen, lijkt me verdraaid handig. Net als een hoop tips rond eten, wc-papier en andere dingen des levens en verhuizens.

Heel wat mensen raadden me ook aan om vooral veel weg te doen.
Dat komt goed uit, want daar ben ik al vele jaren mee bezig, inderdaad in aanloop naar een nieuwe, veel minder met brol gevulde crib.

Er zitten ook nog eens twee opruimrondes in het stappenplan dat Ilse voor me uitwerkte.
Een snelle, waarmee ik ondertussen klaar ben (alleen nog een rondje Kringloop te gaan), en een uitgebreidere. Mijn doel: een crib met veel en veel minder. Dat lijkt te gaan lukken. Misschien is dat nog het zaligste van allemaal: het gevoel dat ik eindelijk alle dozen vol nutteloze brol achter me zal hebben gelaten als we in onze blokkendoos aan het water trekken.

IMG_2240

Er komt geen boekenkast in onze nieuwe living.
Jep, geloof het of niet.

Ooit was mijn boekencollectie mijn pride and joy, maar die tijd ligt al weer lang achter me.
Ik herlees zelden of nooit en geef veel boeken weg.  Daarnaast doe ik van leve de bib en mijn Kindle.

Ultiem doel voor de volgende crib: nog ergens een plankje in een kast met mijn to read-hoopje in.
De boeken die gelezen zijn mogen dan systematisch weer naar een volgende eigenaar.

Ook wat kookboeken betreft wil ik niet langer in hetzelfde bedje ziek zijn.
Ik heb mezelf de vraag gesteld welke boeken ik niet zou kunnen missen, in plaats van welke mee mogen. Ik denk dat het er niet meer dan vijftien worden, en daarvan weet ik dat onderstaande tien zeker geselecteerd worden. Omdat het de boeken zijn waar ik altijd weer naar teruggrijp.

Deze boeken neem ik zeker mee:

IMG_2852
  1. Hoe te eten van Nigella Lawson
    Ik heb geen idee meer waar en wanneer ik het kocht, en elke keer ik het opdiep bedenk ik me dat ik niet goed snap waarom ik het heb gekocht, want het is zonder foto’s, en niet bepaald een kookboek dat ik snel zou kopen. Misschien heb ik het gekregen? In elk geval: merci aan diegene die het me dan gaf, want dit is een van mijn lievelingskookboeken ooit. Het dateert uit 2002, is goed geschreven en staat vol recepten waar ik vaak naar teruggrijp (de kip met citroen, de balletjes in tomatensaus, de petits pois à la française) en telkens ik er iets uit lees of klaarmaak heb ik maar een voornemen: dat vaker doen.
  2. Thuiskomen van Dorien Knockaert
    Ik heb er al over geschreven, hoe het laatste boek van Dorien zich razendsnel een weg wist te banen tot in de hoogste regionen van mijn kookboekenlijst. In februari schreef ik: “Ik kan dat boek niet voldoende bejubelen. Het is mijn lievelingskookboek van het moment, en als ik maar tien kookboeken mocht houden, dan was deze er zeker bij.” Bij deze. Het duurt soms van februari tot mei voor ik eens aan de blogposts toekom waar ik aan denk, maar al lang content dat het er überhaupt van komt.
  3. De moestuin van Mme Zsazsa
    Daar heb je Dorien weer, samen met Kim van Mme Zsazsa. Ook dit blijft een van mijn lievelingsboeken. Ik blijf het zot vinden, alle info die erin staat over groenten en moestuinieren, in combinatie met de heerlijke recepten van Dorien. Favorieten, you ask? De chocoladetaart met rode bietjes, waarvan ik altijd wel het recept naar iemand moet mailen als ik ermee uitpak, de frittata die nooit mislukt, en de lauwe aspergesalade van mijn dromen. Ondertussen al flink beduimeld ook, altijd een goed teken.IMG_2853
  4. Plenty van Ottolenghi
    Er zijn ook kookboeken die ik wil houden omdat ze volgens mij enorm potentieel hebben, ook al heb ik er nu ook weer nog niet geweldig veel uit gekookt. Lees honderd keer minder dan ik zou willen. Plenty van Yotam Ottolenghi is er daar zeker een van. Wat ik klaarmaakte was wel allemaal lekker. Denken we aan de pittige tofuvuurdraak die ik dringend nog eens moet maken, en de overheerlijke sobanoedels met aubergine en mango. Mijn toekomst is weer vegetarischer aan het worden, voel ik, dus ik ga deze weer wat vaker openslaan.
  5. Ons Kookboek van de kvlv
    Gekregen van mijn meme met kerstmis in het jaar dat ik alleen ging wonen, en ik kan daar geen afstand van nemen. Ik kook er ook best regelmatig uit. Als ik wafeltjes wil bakken met mijn nieuw wafelijzer, bijvoorbeeld, of op zoek ben naar een manier om een stuk vis te maken dat ik niet goed ken. Dus die mag mee. Wegens strepen ruimschoots verdiend.
  6. Keukendagboek van Nigel Slater
    Eerder een leesboek dan een kookboek, maar wel vol recepten. Ik ben een fan van Nigel Slater, zeker sinds ik hem eens mocht interviewen en het een innemend figuur bleek te zijn. En keukendagboek geeft mij zoveel inspiratie.IMG_2854
  7. Het saladeboek van Delicious
    Ik eet heel veel slaatjes, en ben altijd op zoek naar inspiratie zodat die meer inhouden dan sla met een paar bladen sla on the side. Dit boek is daar compleet de max voor. Al die mogelijkheden met groenten, dressings en krokantjes, ik word er elke keer vrolijk en geïnspireerd van.
  8. Een nieuwe kijk op eten van Anna Jones
    Ooit eens gekocht nadat Kim er enthousiast over schreef (en aumagad, hoe klein was Toni toen nog?!), als ik het me goed herinner. Echt een heel tof boek vol lekkere, vegetarische recepten. Toen ik nog niet ontdekt had dat aardappelen mij ziek maken (ik was wel ziek, maar wist niet hoe het kwam) at ik regelmatig deze heerlijke ovenschotel met aardappel en tomaatjes, maar nu dat niet meer tot mijn opties behoort ga ik me ook nog eens op de rest van het boek gooien.
  9. How to be a domestic goddess van Nigella Lawson
    Niet dat ik nog geweldig veel bak, maar we hebben hier echt al zo’n lekkere dingen uit klaargemaakt dat ik het gevoel heb dat er nog een hoop verborgen parels instaan die wachten om uit onze nieuwe oven te komen. Haar banana bread is heerlijk, net als de amandelcake waarmee Youri sinds jaar en dag weet te scoren.
  10. De kunst om goed te eten van Hemsley and Hemsley
    Mijn ondertekend exemplaar, na dat fijne interview in Amsterdam, om precies te zijn. Het is eens iets anders, met af en toe iets van vlees in. Eerder richting Pascale Naessens en paleo, en dat kan ook al eens boeiend zijn.

Man toch, na het schrijven van deze blogpost heb ik maar één goed voornemen: na de verhuis zo snel mogelijk in mijn nieuwe keuken vliegen om weer wat vaker te koken en iets nieuws te proberen.

Benieuwd naar de kookboeken die jullie voor geen geld ter wereld willen missen!

Volgens de nieuwe maar ondertussen weer ingetrokken regels voor zogenaamde influencers had de titel van deze blogpost moeten starten met een loeihard RECLAME. Niet dat ik dat niet wat kort door de bocht vind, maar jullie mogen zeker weten dat er partnerlinks instaan die verwijzen naar een website die mij een kleine verloning bezorgt als iemand een boek of iets anders koopt. Ge doet er, zoals altijd, mee wat dat ge wilt.

Hoe je volgens mij kunt stoppen met zo goed als elke slechte gewoonte

michael-mroczek-199379-unsplashIk kan goed stoppen, maar volhouden is een ander paar mouwen. Ik ben al met zodanig veel dingen gestopt en weer herbegonnen dat ik ondertussen kan putten uit een goudmijn aan informatie uit al die mislukte pogingen. Misschien komt het daardoor dat ik ondertussen aan dag 29 zit in de cola light queeste. En dat het zot goed gaat.

Ik heb vooral geleerd dat mijn 57 vorige pogingen duidelijk gedoemd waren tot mislukken. En dat weer hetzelfde doen (stoppen en hopen dat het lukt) alleen maar voor hetzelfde resultaat gaat zorgen: ik die een zoveelste mislukking op mijn hoed moet steken.

Geweldig voor mijn zelfvertrouwen. Echt top notch.

Maar ik misluk lang niet altijd bij alles dat ik onderneem, al zou ik dat mezelf al eens durven wijsmaken. Ik ben succesvol gestopt met roken, al meer dan tien jaar. Ik eet de meeste dagen behoorlijk gezond, als ik niet wegzak in een winterdip from hell. En ik heb al 607 dagen geen druppel alcohol aangeraakt, en ik ben daar zeer trots op. Dus dacht ik: wat als ik de tactieken die ik heb toegepast bij de succesvolle stoppogingen eens toepas op de cola light? Het lijkt bijzonder goed te gaan, want ik heb helemaal geen zin meer in cola light, en ik voel me veel beter. Ik eet ook ineens minder zoet en tussendoor, omdat ik blijkbaar zin kreeg in eten door veel cola light te drinken. Win win, dus.

Volgens mij hebben deze zaken serieus geholpen:

  • Beginnen met waarom. Er moet een reden zijn waarom je ergens mee wilt stoppen, en het is zeer belangrijk om te weten wat die reden exact is. Niet zozeer voor het stoppen zelf, want daar ben je al ietwat voor gemotiveerd, maar voor de momenten waarop je wilt herbeginnen. Eerlijk zijn met jezelf is nogal belangrijk, heb ik gemerkt. Ofwel kun je het probleem kapot relativeren en minimaliseren, ook wel bekend als mijn go to tactiek als ik een zwak moment heb. Ach, het zal wel niet op dat ene glas wijn komen, zekers? Ach, als cola light mijn enige probleem is dan valt het wel mee aglijk. Terwijl ik een week eerder alleen maar wilde stoppen, maar dat dan doelbewust probeer te vergeten zodat ik alsnog weer cola kan drinken. Serieus: ik kon pas stoppen met alcohol toen ik aan mezelf kon toegeven dat ik de verkeerde richting uitging en dat de kans dat het zou verbeteren bijzonder klein was. Mijn waarom? Ik wilde geen slecht voorbeeld stellen voor mijn kindjes. Ik kon de energie die alcohol vrat voor andere zaken gebruiken. Bij cola net zo: ik ben het zo zo beu om me ambetant te voelen over iets waarmee ik eigenlijk zou kunnen stoppen. Omdat ik gezonder wil zijn, en meer controle wil hebben. Dat is mijn why. Om die extra te onderstrepen lees ik de eerste weken van mijn stoppoging constant dingen die mij bevestigen in wat voor brol cola is. Of alcohol. Kennis is macht, zeker als je een zwak moment nadert.
  • Zorgen voor een plan b en c. Als ik ergens mee stop denk ik altijd dat mijn motivatie even hoog zal blijven liggen. Maar dan is er een nacht met onderbroken slaap. Is er een kindje ziek. Of ben ik zelf ziek of zielig of bleh. En dan, dan wordt het gevaarlijk, want dan begin ik last te krijgen van zelfmedelijden. Vind ik dat als cola light mijn enige probleem is, het aglijk wel meevalt. Een plan b hebben staat bij mij voor een paar zaken: iets hebben in de plaats van wat ik opgeef, dat ook oké is. In mijn geval nu nog even spuitwater, om dan later met wat chance over te schakelen op plat. Stoppen met cola light is al lastig genoeg, die bubbels mag ik nog even houden van mezelf. Nog zo’n plan b: mild zijn voor mezelf. Als ik faal, dat ik dan gewoon weer verder kan doen zonder mezelf af te maken. Tegelijk weet ik dat dat heel lastig is voor mij, dus hou ik me ook vast aan de volgende regel.
  • Falen is geen optie voor dit team. Zoals ze zeggen in Rox. Natuurlijk is falen wel een optie, maar als ik het al direct zo zie dan heb ik snel een excuus. Ik ben een alles of nikser, en ik weet dat geheelonthouding altijd beter is dan een beetje. Dus zeg ik tegen mezelf dat falen geen optie is. Niet omdat ik een harde tante ben, maar omdat ik dan niet met mezelf begin te onderhandelen op zwakke momenten. Helpt ook: vandaag ga ik geen cola light drinken. Over morgen denk ik morgen wel na. En dat dan de volgende dag herhalen. Want één dag is behapbaarder dan voor altijd.
  • Tellen en trots zijn. En weten dat als je hervalt, en weer probeert te stoppen, je van nul moet beginnen en het een hele tijd gaat duren voor je weer bent waar je nu al bent. Die gedachte helpt mij ook altijd tijdens het zwemmen of lopen. Als ik wil stoppen aan baantje nummer 35, dan denk ik: het is zoveel makkelijker nu om aan 40 te geraken dan als je de volgende keer herbegint van nul. En dan ga ik door. Hetzelfde met ergens mee stoppen. Leve apps als Quit that, wat dat betreft. Ik zie graag vooruitgang, zeker op dagen dat ik vind dat ik niks kan volhouden.

Heb jij tips die stoppen met een slechte gewoonte makkelijker kunnen maken? Please share, baby!

lilith ziet plots overal doodgewone dingen

IMG_2181

Ik zei het al, ik klauter langzaam maar zeker uit mijn winterdip. Dat voel ik misschien nog het meeste aan hoe mijn ogen zich weer openen voor doodgewone dingen. Mijn lievelingsrubriek in De Standaard Magazine, misschien enigszins beïnvloed door het feit dat ik hem bedacht en elke week trouw vul.

Deze doodgewone dingen deden mijn hart recent zingen:

IMG_2734

Het haar van mijn dochter kammen. Het is de combinatie van het kunnen afvinken van haar in bad gedaan hebben, de geur van de Mustela wasgel, en het feit dat het doorkammen tegenwoordig vredig en zonder wenen gaat. Hoe dat komt? Met dank aan deze blogpost. Life altering.  Of toch minstens na het badje-altering.

IMG_2736

Kindjes in pyjama. Zeker als ze vers uit bad komen. En elkaar de haren even niet uit de hoofden snakken. In het verlengde daarvan: de kindjes die onverwacht lief doen tegen elkaar. Plots een hele dikke knuffel geven, zonder dat wij dat hebben voorgesteld. Dexter die komt vragen hoe hij “liefste Flo” moet schrijven op een tekening voor zijn zus. Flo die een dekentje op een zieke, slapende Dexter gaat leggen en even zachtjes met haar hand over zijn hoofdje wrijft. Exploderend moederhart alert.

IMG_2709

Avondwandelen. Ik deed dat al geweldig graag als kind. Toen was het met mijn neef G., die vorig jaar zelfmoord pleegde en ik heb daar toen niet over geschreven omdat ik niet goed wist hoe. Maar ik moet er vaak aan denken als ik na bedtijd van de kindjes naar buiten stap voor een grote toer, hoe wij dat vroeger ook altijd deden als we allebei bij mijn grootouders aan zee bleven slapen en hoe lang dat soms geleden lijkt. Ik zie zoveel moois, er is bijna geen mens op straat, ik word makkelijk geraakt door mooie dingen, ik luister naar podcasts of naar de stilte of geluiden van de omgeving, en ik kom altijd als nieuw terug.

IMG_2728

Een boek waarin ik op elke pagina zinnen wil onderlijnen. Ik ben bezig aan een boek waarin het nog veel erger is: meermaals per pagina. Soms heelder pagina’s. Weg van Liefde van Alain De Botton. Lees het.

Een inspiratie crush. Soms heb ik dat, meestal online. Tarzan Kay. Amy Porterfield. Mel Robbins. Pat Flynn. Cal Newport. Dat ik alle YouTube video’s wil zien waarin de mens opduikt, en elke podcast opzoek waarin ook maar iets door of over hen wordt gezegd. Ik vind dat de max. Ik wou dat ik meer tijd had voor inspiratie crushes en het me erop smijten.

IMG_2727

Erwtjes halen bij de bioboer op de markt van Ieper en die doppen met de kindjes. En daarna opeten, dat spreekt.

IMG_2721

Verse bloemen in huis. Er was een tijd dat ik dat zijn geld en moeite niet waard vond, maar tegenwoordig vul ik mijn huis elk weekend met bloemen en zie ik dat als een manier om mezelf en mijn huis graag te zien. Ik word er heel blij van. Zeker als ze in mijn fantastische nieuwe vazen van Foekje Fleur zitten.

IMG_2733

Een foto nemen waarmee ik een van mijn kindjes weet te typeren. Dat je al bij het afdrukken denkt: dat is haar zo hard. Zoals die hierboven, die ik nam nadat Flo in een chocolate cake high terechtgekomen was. Dat is haar zo hard.

Mijn vorige lijstje doodgewone dingen lees je trouwens hier.
Hier deelde ik mijn vijftien favoriete doodgewone dingen van anderen.

Zin om jullie doodgewone dingen te delen?
Post ze in de reacties hieronder, of deel gerust een link naar jouw lijstje, dan komen we lezen.