Categorie archief: PROJECT

lilith heeft een startnummer voor de Dodentocht #19voor2019

De lente begon. Ik stond nog eens in ons vorig huis, wat een gekke ervaring was. Flo kreeg de waterpokken. Ik trakteerde mezelf op rood haar. De kindjes konden nog eens buiten spelen. Wat ze ook deden, met stoepkrijt en flink wat prehistorische hulp.

De boer achter ons huis liet de koeien weer op de wei, exact op 21 maart, en ik vond dat mooi, dat hij die datum koos. Ik vond het ook heerlijk om zien hoe zot koeien kunnen springen en hoe snel ze kunnen lopen. Ik mag er dan prat op gaan dat ik een meisje van het platteland ben (iets dat eigenlijk op bitter weinig slaat), zo dicht heb ik er van mijn leven niet met mijn neus opgezeten.

Het was ook een cruciale week in de aanloop naar één van mijn meest ambitieuze punten op de lijst van #19voor2019: deelnemen aan de Dodentocht. Niet alleen slaagde ik er donderdag in om mijn eerste tussendoel van 25 km wandelen te crushen met twee kilometer, ik raakte gisteren ook ingeschreven, net als vriendin J. Als je weet dat alle dertienduizend startnummers er op twee uur doorheen waren, dan weet je ook dat het best is dat ik het zekere voor het onzekere nam door later te komen opdraven op de zwerfvuilactie van de oudervereniging. Had ik gewacht tot de middag, het was gedaan met mijn Dodentochtplannen.

Die Dodentocht dus.
Nu is het voor echt.

Aangezien het niet iets is waar ik elk jaar tijd voor kan maken wil ik er niet zonder voorbereiding aan beginnen. Ik weet het, dat klinkt nochtans allemaal wreed spontaan en joie de vivre, maar als ik meedoe, dan wil ik mijn kansen liefst niet de kop induwen door te denken dat je dat wel eventjes tussendoor doet, zo honderd kilometer wandelen. Ik ken ze, de verhalen van mensen die dat met hun vingers in de neus deden, maar na mijn 27 km van donderdag kon ik met moeite de trap nog op en af. Trainen gaan we, dus.

Het was trouwens wel zalig, die wandeling.
De eerste twee uur zonder muziek of podcasts, alleen met mezelf, wat een te lang niet meer ervaren luxe bleek.
Ik zag zoveel hoopgevende tekenen van lente, ook.

Hier en daar ook tekenen van mensen die echt geen goesting hadden om hun kerstversiering weg te doen.

Gaven de burger moed: geen blaren, met dank aan de dure maar geweldige wandelschoenen en wandelkousen waarin ik onlangs investeerde. (Lowa Renegade’s, voor de wandelnerds)

(ik nam deze foto nadat ik 500 meter had lopen zoeken naar mijn briefje met wandelknooppunten op. Wandelknooppuntpaniek is a thing)

Waarom ik deelneem?
Omdat het me een unieke ervaring lijkt.
Een unieke ervaring waarover het stemmetje in mijn hoofd al jaren zegt dat ik dat nooit zou kunnen. Dat stemmetje zegt dat ook over kinderen opvoeden, werken als freelance journalist, stoppen met roken, alcohol drinken en liters cola light achterover slaan. Ik ken dat stemmetje met andere woorden bijzonder goed, maar het heeft lang niet altijd gelijk, gelukkig.

Mijn volgende tussendoel is ergens in mei, een serieus stuk verder dan ik donderdag stapte, maar ik ga keihard mijn best doen om ook dat doel te halen. Ook al is het in mijn geval lang niet altijd simpel om er een wandeltraining tussen te krijgen, wat ervoor zorgt dat ik al eens om zes uur ’s ochtends over de Ieperse Vestingen stap, en voor die moeite getrakteerd wordt op een geflipt zangvogelconcerto.

Ge gaat daar niet alleen zijn“, appte mijn vader vanmorgen deze foto door.
Nu ik mijn ticket heb wordt al de rest alleen nog een makkie“, stuurde ik terug. Als je weet dat de spieren in mijn handen zowat de enige waren die na mijn wandeling niet van hun oren hebben gemaakt, dan weet je genoeg.

Nog mensen die zich hebben weten in te schrijven?
Of hem hebben uitgestapt, en tips hebben voor deze “prutser” die volgens de boze reacties op de internetfora “de plaats heeft weggekaapt van de echte stappers”? :aah:


Welkom in de reacties!

#19voor2019, update 2

Aan het begin van dit jaar maakte ik een op het eerste zicht behoorlijk random lijstje van negentien dingen die ik gedaan wil krijgen voor we op 31 december “gelukkig nieuwjaar!!!” roepen. (en ik dat naar jaarlijkse gewoonte hoor vanuit mijn bed, maar dat is een ander verhaal) Elke maand maak ik een update van de laatste wapenfeiten.

1. Een massage @ home boeken
Check. In januari. Ik zou ondertussen wel nog eentje vermogen, want mijn nek zit vast.

 2. Twee dagen met mezelf naar Londen
Check. Ja, zalig he. Meer kan ik daar niet over zeggen. Vreselijk van genoten, blij dat ik er tijd voor heb gemaakt in een drukke periode.

3. De akoestiek van de crib aanpakken
Dit ligt even stil, omdat we nog prijzen moeten vragen bij een paar andere leveranciers, maar ge kent dat. Er waren veel mensen die zich afvroegen wat we gingen doen, omdat ze met hetzelfde probleem zaten in hun crib. Het zal waarschijnlijk een geluidsabsorberende wand worden tegen een van onze livingmuren, en in principe zou je daar niet te veel van mogen zien, maar wel een serieus resultaat van moeten hebben op niveau van geluid. To be continued.

4. Deelnemen aan de Dodentocht
Nog altijd het plan, al besef ik na mijn zomerse 18K van vorig weekend dat dat toch alleszins geen sinecure wordt. Honderd kilometer is vér, joenge.

5. Wandelen met een hond uit het asiel
Check. De gelukkige was Pluto, een kranige yorkshire terrier die er nu ook weer niet zo gelukkig uitzag, want het was precies wat tegen zijn goesting, wat ook Dexter niet ontging. Hij wilde de volgende keer een leuke hond om mee te gaan wandelen. Sorry, Pluto, maar Flo vond het wel leuk om de leiband te mogen vasthouden voor het volle kwartier waarin jij bereid was om af en toe een pootje te verzetten.

6. In zee zwemmen
Nog niet check, maar we zijn wel al aan zee geweest. Het is een begin.

7. Vuurwerk zien met de kindjes

8. 40 boeken lezen, waarvan de helft fictie
Ik ben ondertussen bezig aan mijn tiende boek van 2019, ik zie dat lukken. Je kunt je altijd inschrijven op mijn boekennieuwsbrief #nevernotreading om elke maand een mail te krijgen met wat ik heb gelezen.

9. De tuin laten aanleggen
Er moet nog gras gezaaid, maar ondertussen is er sprake van een terras. Met een uitzicht, zoals je kunt zien op de foto hierboven. Een terras! Om boekjes op te lezen en een barbecue op te zetten en uit te vogelen hoe zo’n ding werkt! Jah, kan ik anders dan content zijn?

10. Meegaan met een luchtballon

11. Een boek schrijven

12. Eten bij Hof van Cleve
Ik heb onze reservatie voor binnenkort net nog moeten bevestigen, dus nog even.

13. Regelmatig date nights en dagjes vrij met Youri
Het is druk. Er is volgende week wel een tripje met de kindjes voorzien voor het krokusverlof, want wij hebben drie dagen in een boomhut gewonnen. Niet volledig hetzelfde als een date night, as we all know, maar wel leuk, denken we.

14. Opleiding hulpkok starten in avondonderwijs

15. Fotoboeken 2017 en 2018 af en geprint
Awel, ik wil hier een projectje van maken voor maart.

16. Mijn bureau inrichten
Er is ondertussen een iets concreter idee, en ik heb beslist dat ik een koffiemachine nodig heb. En iets met een plank en een kast uit de IKEA. Tot zover.

17. “Vrijdag Movienight” invoeren
Heet ondertussen “sushi and a movie“.
Al moet ik toegeven dat er altijd meer kans is op die sushi dan op dat ik daadwerkelijk ga zitten voor die film en hem uitkijk. Kan zeker beter, maar de intentie is er elke week.

18. Een halve dag educatie per week invoeren
Van geen kanten. Altijd alsnog te veel deadlines en te weinig tijd, ondanks de goede bedoelingen.

19. Kinderdates, afgewisseld per maand
Bwah. Ik heb beseft dat ik een lijstje moet maken van mogelijke uitstapjes met elk van mijn kinderen, want anders heb ik vooral wat Flo betreft te weinig inspiratie. Dus tips welkom voor dates met een dochter van binnen een dag drie (OMG!) en een zoon van zes en half. Dan ga ik er misschien waarachtig werk van maken.

Meer lezen over dit project?
Dit was de aankondiging.
Dit de update van maand 1.

Hoe zit het met jouw lijstje, ondertussen?

Hoe vrijdag movienight “sushi and a movie” werd

Hoe zit het met mijn plannen voor het invoeren van “Vrijdag Movienight”, you ask? Goed zeg. Wat niet wil zeggen dat we er perfect elke week in slagen om een avondje film in te plannen, want soms moet mijn man escape rooms gaan testen met andere mannen, of soms zijn we op weekend en hebben we andere dingen te doen.

Na zes weken hebben we vier films gezien, en vanavond komt daar nog een bij. Een geweldig succes als je weet dat het gemiddelde aantal films dat ik anders op een volledig jaar zie ongeveer in de buurt komt van een halve.

Ondertussen is “Vrijdag Movienight” al volledig gerebrand naar “Sushi and a movie”. Unk, lilith, Youri lust toch geen sushi, tot jouw geweldige frustratie? Awel, na jaren leven met die realiteit heb ik hem eens laten proeven van echt goede sushi, (leve de Sushistar!) en sindsdien is hij verkocht. En eten wij elke vrijdag overheerlijke mond in de fik stekende tiger eyes voor we ons op ons filmpje storten.

Ik kijk er echt naar uit. Systemen boven dromen of wilskracht, zo geloof ik steeds meer. Dingen aan het toeval overlaten mag dan zeer leutig en vrij klinken, ik raak alleen maar gefrustreerd omdat er nooit iets in huis komt dat ik wil.

Zelfzorg lijkt bij mij steeds minder op witte savatjes in een sauna, en steeds meer op een plan maken voor wat ik wil, zodat ik wél gezond eet, wél aan sporten en wandelen toekom, wél tijd maak voor sushi en een film met mijn man, en content ben met de vorderingen op alle vlakken.

Zonder plan wilde ik nu alleen maar naar Londen met mezelf, in plaats van dat ik volgende week ook echt ga. #omgyes

Maar dus eerst sushi, en dan een film.
Van Tim Burton, denk ik.
Nog veel in te halen, op dat vlak, maar ik heb een heel jaar, natuurlijk.
Ik en mijn goede ideeën ook altijd.

Wat we zagen?

Nebraska, een trage road movie in zwart wit op Netflix die ik erg kon smaken.

Everest, omdat die toevallig nog op onze digicorder stond.

Roma, op Netflix, ook al in zwart-wit. Ik vond het zeer indrukwekkend, Youri was minder mee.

Turist (Force Majeure), een rampenfilm zonder ramp over een man die tijdens een valse lawine op skivakantie wegloopt van zijn gezin, en alle gevolgen van dien. Loved it, al deed Youri me wel beloven dat we volgende keer eens kiezen voor een vrolijkere film. Hij heeft een punt, want het kan natuurlijk ook niet de bedoeling zijn dat we ons na 52 weken van een brug smijten.

Moet je veel geld hebben om te budgetteren? Het verhaal van Joyce

Als er een vraag is die ik vaak krijg over budgetteren, dan is het wel deze: “Ik heb helemaal niet veel inkomsten om te budgetteren, heeft het dan wel zin om te betalen voor een app? Als er niks meer binnenkomt, dan maakt dat toch niks uit?“.

Ik snap de vraag, want het is een hele goede. Op het eerste zicht lijkt dat ook zo, dat je geen invloed hebt op je uitgaven, maar niks blijkt minder waar. Veel mensen registeren hun uitgaven en inkomsten in een soort huishoudboekje. Maar dat is niet meer dan dat. Registreren. Schouders ophalen. Je schuldig voelen omdat je geen perfecte mens bent die altijd verantwoorde aankopen doet. Voortdoen.

Daar zit geen plan achter, laat staan een systeem. Dat maakt inderdaad weinig tot niks uit. YNAB is helemaal anders. Dat is een systeem dat je toelaat om actief aan je doelen te werken. Een beetje zoals ik met mijn lijstje van 19 voor 2019: het staat op papier, ik volg op, dat is iets helemaal anders dan zeggen dat ik eigenlijk feitelijk ooit wel eens een massage zou willen laten doen.

In december van 2017 kreeg ik deze mail van Joyce van de blog Huizeke Sluizeken.: “Ik hou al enkele jaren onze uitgaven bij, maar da’s dus zonder het budgetteren op voorhand zoals bij YNAB. Ik merk dat ik nogal sceptisch ben over YNAB omdat ik niet inzie hoe dat ons kan helpen. We zitten momenteel in de lastigste periode van ons leven ooit, financieel dan, doordat we nu ineens een torenhoge huislening hebben én Klaas net zijn ontslag heeft ingediend om als zelfstandige te beginnen maar daar nog geen hoog loon uit haalt. Dan mag je toch budgetteren zoveel als je wil, als het geld niet binnenkomt, kom je er simpelweg niet, hé?”.

Ondertussen is Joyce- mama van drie kinderen tussen 2,5 en 5, en getrouwd met Klaas, zelfstandig fotograaf- al een jaar een devoot YNAB’er. En Joyce is een toffe, dus ze wilde haar ervaring delen.

Joyce: “Ik kon me niet voorstellen dat YNAB iets zou uithalen. Een jaar verder zijn we er zo hard op vooruit gegaan”.

Hoe gaat het ondertussen met jullie, Joyce? En vooral: heeft YNAB iets aan jullie situatie kunnen veranderen?

Joyce: “Het gaat zoveel beter dan toen. En daar zit YNAB voor een groot deel tussen, want geen van ons beiden verdient ineens meer. Het enige verschil is dat we nu anders omgaan met wat binnenkomt, en veel minder voor verrassingen komen te staan. Voor YNAB gingen we zoals de meeste mensen af op onze rekeningstand, waardoor we soms het valse gevoel hadden dat we geld hadden voor een folietje. (lacht) Als dan bleek dat er de dag erna een onverwachte rekening binnenkwam, dan was de fun daar snel af.

Dat hebben we nu niet meer. Ik weet veel beter wat ik uitgeef, ik weet wanneer iets betaald moet worden en zorg dat alles klaarstaat in de juiste categorie, en ik heb veel minder stress over geld.”

Wil dat zeggen dat er geen ruimte meer is voor folietjes?

Joyce: “Neen. (lacht) Het wil wel zeggen dat het leuker is om een folietje te doen, omdat je weet dat het ervan af kan, en daardoor geniet ik er veel meer van dan vroeger, want er is geen schuldgevoel meer. Ik weet dat mijn vaste kosten mooi klaarzitten, en dat alle dingen die we kunnen voorspellen gecoverd zijn. Als er dan over is, dan is het ook echt over.”

Jullie konden ineens zelfs op vakantie!

Joyce: “Ja, iets dat ik een jaar geleden niet eens voor mogelijk hield, want we hadden net gebouwd en nog heel wat kosten aan ons huis. Dankzij YNAB zag ik snel in dat het toch mogelijk was, als we niet te zot deden. In december ben ik met YNAB gestart, en in februari heb ik een huisje in Tsjechië geboekt voor het hele gezin. Eind oktober zijn we nog eens een weekendje weg geweest, in de paasvakantie gaan we nog eens weg, en de vakantie voor de zomer is ook geboekt. Daar zijn we voor aan het sparen met spaardoelen, niet alles is al gecoverd, maar we gaan er wel geraken.”

Heb je alleen spaardoelen voor vakantie?

Joyce: “Neen, ik heb belachelijk veel spaardoelen, maar dat vind ik zelf tof. Ik heb een mastercategorie voor ons huis, waarin alles onderverdeeld zit: “chambrangs”, “terras”, “planten voortuin”. Vroeger waren mijn categorieën veel breder, dan was het “onderhoud en afwerking huis”, maar zo verloor ik uit het oog waarvoor ik concreet aan het sparen was. Het is ook veel leuker om die kleine doelen te zien groeien en dan plots geld te hebben om mee naar de winkel te gaan. Ik heb geen bullet journal, maar YNAB is op dat vlak ook een beetje mijn checklist geworden”.

Ik ga je wat vragen voorleggen die mensen zich vaak stellen. “Waarom zou ik betalen voor een cursus om meer geld over te houden?”. Gevolgd door: “Waarom zou ik elke maand een paar euro abonnementsgeld betalen voor YNAB als ik minder wil uitgeven?”.

Joyce: “Als iets helpt, dan heb ik er niet echt een probleem mee om ervoor te betalen. Ik hield ooit een Excel-file bij, maar daarmee deed ik niet meer dan registreren, wat weinig uithaalde. Het geld dat ik elke maand uitgeef aan YNAB is gebudgetteerd, ik kan zoiets onmogelijk zelf in elkaar steken en ken geen systeem dat even performant is en goedkoper. Als je geen zeven euro per maand hebt om je geldzaken op orde te krijgen, dan is dat volgens mij een teken dat je YNAB zeker nodig hebt. (lacht)

Wat de prijs van de cursus betreft: je kan alles inderdaad zelf uitzoeken, maar dan ben je veel langer bezig. Ik heb drie jonge kinderen, ik had geen zin om het zelf uit te zoeken en gefrustreerd te raken omdat ik het niet snapte, waardoor ik vast was gestopt. De cursus was hapklaar, en op twee uur en half had ik mijn eerste budget opgesteld. Ik zag het als money well spent, en een cadeau aan mezelf en mijn gezin. We gebruiken het ondertussen ook voor Klaas zijn zaak, en hebben nooit nog problemen met BTW, bijvoorbeeld.”

Was Klaas direct mee?

Joyce: “In het begin dacht hij dat het iets was dat wel weer zou overwaaien. (lacht) Ik ben diegene die de meeste zaken ingeeft, hij laat mij doen en is er wel tevreden over.”

Moet je karakter hebben om het vol te houden?

Joyce: “Het wordt even slechter voor het beter wordt, en dan moet je doorzetten. Je moet eerst je situatie bekijken, en dan is het zo dat je de eerste maanden vooral de minder leuke potjes zit in te vullen, omdat je vaak geen volledig jaar hebt om ze aan te vullen voor ze betaald moeten worden. Dan kan het lijken alsof YNAB ervoor zorgt dat je financieel minder aankan. Maar het wordt na een paar maanden vaak makkelijker. Ik raad iedereen aan om het een jaar te geven, omdat je vaste kosten dan pas opgedeeld worden in twaalf maanden, waardoor je meer overhoudt voor leukere dingen als het krap is. Ik zou nooit meer terugwillen naar de tijd voor YNAB, de gemoedsrust die we ervoor hebben gekregen is geweldig, en ja, het gebeurt dat ik het wat laat slabakken en niet alles direct ingeef. Dan trek ik het later wel weer recht. Het moet niet perfect zijn om goed te werken, heb ik geleerd. Soms is het even doorbijten, maar als ik zie hoe we er ondertussen voorstaan is het alles meer dan waard.”

Ik word geweldig blij van dat soort verhalen, en in onze private FB-groep voor cursisten lees ik ze geregeld. Wil jij ook mijn cursus volgen? Zorg dan dat je op de wachtlijst staat, dan krijg je een mail op maandag 11 februari met alle info om je in te schrijven, wat het kost en hoe je zo snel mogelijk kunt starten. Mis het niet, want het is de laatste keer dat ik hem in deze vorm en voor deze prijs op de wereld loslaat.

lilith wil het nog eens over Werk & Leven hebben

Werk&Leven_Kelly&Anouck-65Van “zouden we eens geen podcast beginnen?” tot de eerste tien afleveringen van “Werk & Leven” ingeblikt hebben, het lijkt alsof mijn ravissante co-host Anouck en ik met onze ogen knipperden en het eerste seizoen was in de sjakos.

Tegelijk was het ook weer niet zo simpel als dat. Van de micro kopen tot weten hoe we hem moesten gebruiken zonder dat mensen zich al na tien minuten beklaagden dat ze er hun trommelvlies aan hadden blootgesteld (sorry!), een leerproces met de nodige groeipijnen was het zeker.

Zo goed als alles aan de podcast was gelukkig wél leuker dan we ons hadden kunnen inbeelden.

Het nadenken over onderwerpen, het bedenken van rubriekjes, de toffe reacties, mails en reviews van de beste luisteraars ter wereld, die ook nog eens met veel meer waren dan wij ooit hadden durven denken. Jullie luisteren vanuit Nieuw-Zeeland en Italië en Amerika, als expats dan, want locals moeten zelfs met Google Translate niet aan ons West-Vlaams accent beginnen. Verloren zaak if there ever was one. 

En nochtans: we krijgen bericht dat er Nederlanders zijn die voor de helft luisteren voor onze inhoud, en voor de helft voor onze “prachtige tongval”. En ik maar dictie overwegen toen ik in het eerste jaar hogeschool met de grond gelijk werd gemaakt voor mijn platte a en e. Eat this, leraar Nederlands van wie ik de naam al lang weer vergeten ben.

Werk&Leven_Kelly&Anouck-59

We deden ook een Productivity Friday rond focus die geweldig tof was.

IMG_3129

IMG_3142

En we kregen best wat reacties van mensen die er door de datum en de afstand niet bij konden zijn. Wat dan weer een stamp onder ons gat gaf voor een top secret project waarvoor Anouck en ik een week of drie samenhokken.

IMG_4566

Omdat nog niet iedereen de weg heeft weten te vinden van deze blog naar de plek waar je mij hoort tateren met een ander levend wezen: een kort overzicht van wat we de afgelopen maanden hebben gedaan.

De tien afleveringen van Werk & Leven, seizoen 1!

Episode 1 was een introductie. Dat hoor je aan het feit dat ik klink alsof ik in een aquarium zit en we nogal verkrampt aan ons scriptje hielden. Maar we waren gelanceerd.

In episode 2 bogen we ons over onze al dan niet perfect bollende huishoudens, en vroegen we tips aan Practical Joke.

Episode 3 ging op zoek naar het antwoord op de vraag “moet je je passie volgen om gelukkig te zijn, en if so: hoe weet je dan wat die passie is?”.

Episode 4 was die met de geweldig sympathieke mama van vijf: “de perfecte moeder is er altijd voor haar kinderen”. Of toch niet?
Schermafdruk+2018-04-16+08.48.48De vijfde aflevering is bij ons altijd een specialleke, en deze ging over een van onze gezamenlijke stokpaardjes: How to get shit done. Massa’s info gebald in een aflevering.

Nummer 6 ging over ons al dan niet bloeiend sociaal leven, een aflevering waarop we zeer veel reacties kregen omdat we het onder meer hadden over introverte en extraverte persoonlijkheden en wat dat betekent voor je dagelijks leven.

In episode 7 ging het over onze husbando’s en of we hen proberen te ontzien.

Episode 8 boog zich over de vraag of het klopt dat je je niet mag laten gaan. Ook een aflevering waar we zeer veel reactie op kregen, onder meer omdat we het hadden over het inschakelen van professionele hulp in periodes dat het minder gaat dan je zou willen.

De titel van episode 9 haalde ik bij Flo, die op een ochtend “Flink mama, jij bent een flinke meid” zei en me wat verbouwereerd achter liet. Food for thought, en ineens een podcast. (want hoe gaat dat?) Meteen ook een goed excuus voor een interview met Lien De Pau van Zeker Van Haar Zaak.

Episode 10 zit eivol met antwoorden op vragen van luisteraars. Onze favoriete boeken, podcasts, Netflix series, frietkoten, hier leer je het allemaal!

Nog een paar dagen en episode 1 van Seizoen 2 komt eraan (HELL YES!), jullie hebben dus nog even tijd om in te halen wat jullie hebben gemist.

Wil je meer weten over upcoming episodes en dat geheime project?
Zwier jezelf dan zeker op onze Werk & Leven-mailinglijst, en je bent als eerste op de hoogte.
Heb je al geluisterd naar de podcast? Benieuwd naar wat je ervan vond!

Is de perfecte moeder er altijd voor haar kinderen? (in episode 4 van Werk & Leven zoeken we het uit)

IMG_4044Schoon he, mijn crew? Ik vind het ook. Soms kan ik naar foto’s als die hierboven kijken en niet geloven dat dat allemaal bij mij hoort. Die man en die schone kindertjes.

Over of ik een perfecte moeder ben voor die schone kindertjes maak ik me weinig tot geen illusies. Ik geloof niet in perfecte moeders, en ben al blij als ik een moeder ben die aan het einde van de dag kan zeggen dat ze haar best heeft gedaan. Op de meeste dagen is dat zeker zo. Maar perfect is het allemaal niet. De eeuwige spreidstand tussen de moeder die ik ben en de moeder die ik zou willen zijn is op sommige dagen behoorlijk confronterend. De combinatie tussen werk en leven is ook bij mij een rommeltje. Ik heb vaker een ontploffend hoofd dan ik zou willen, waardoor een omgegooide drinkbeker of een kindje dat hysterisch wordt omdat ik het niet binnen de anderhalve seconde weet te voorzien van wat hij of zij op dat moment nodig heeft soms voor zenuwslopende momenten zorgen.

Werk&Leven_Kelly&Anouck-24_klein

Keeping it real, dat doen Anouck en ik graag in onze podcast Werk & Leven, en oh, dat doen we dus ook in de vierde episode waarin het dogma “De perfecte moeder is er altijd voor haar kinderen” luidt. Ik heb het over hoe ik dan wel zo vaak mogelijk aan de schoolpoort sta, maar hoe dat niet wil zeggen dat de uren die ik met mijn bloedjes spendeer ook uren zijn waarin ik alleen maar met hen bezig ben. En ja, dat zou ik graag wat beter regelen, alleen moet ik nog zien uit te vogelen hoe exact. Anouck heeft het dan weer over hoe zij zelden aan de schoolpoort staat, en de geweldige Anne van Mamavanvijf giet er een serieus sausje relativeringsvermogen overheen.

Kortom: een aflevering die je volgens ons niet mag missen. 
Heb je geluisterd? Laat het zeker weten in de reacties hieronder!

(onderste foto: Ellen van den Bouwhuysen)

lilith weet nog altijd niet goed waar haar passie ligt

foto: ellen van den bouwhuysen

foto: ellen van den bouwhuysen

Er zijn een paar termen waar ik stress van krijg.
Moederinstinct. Buikgevoel. Passie. Roeping. In je kracht staan. Ah neen, bij dat laatste geen stress, enkel gefrons.

Maar ik weet dus zelden waar mensen het over hebben bij de eerste vier.
Of ik weet wel waar ze het over hebben, maar ik krijg stress omdat ik zelf niet weet wat of waar dat van mij zich bevindt.

Net daarom vond ik episode 3 van onze podcast Werk & Leven weer zo leuk om maken: die gaat namelijk over al dan niet je passie moeten vinden en volgen.

Je kunt hem hier beluisteren, en als je je abonneert via iTunes, dan krijg je elke keer een update als er een nieuwe podcast is.

Doen zulle!

Werk & Leven: behind the scenes

Werk&Leven_Kelly&Anouck-63Vanmorgen hadden Anouck en ik een opname voor Werk & Leven. Wij moeten altijd geweldig hard lachen omdat dat meestal zowat het laatste is waar we tijd voor hebben: een podcast opnemen. Maar we doen het gewoon standaard toch.

Het is zo leuk om doen dat alleen echt zieke kindjes ons kunnen tegenhouden.

We hebben aan het begin van ons eerste seizoen alle beperkende gedachten bepaald die we willen behandelen. In aanloop naar de opname slaan we elke apart aan het brainstormen, en dat gooien we dan in de mix met heel veel koffie op de opnamedag zelf.

IMG_2213

Zo ontstaat er een soortement van script. Waarna er een soortement van opname gebeurt, bij Anouck in de logeerkamer.

IMG_2221

Hier waren we al weer klaar. De tijd vliegt veels en veels te snel when you’re having fun.

IMG_2223

Die podcast, die zorgt voor zoveel bulderlachen en energie dat ik er alleen maar heel blij mee kan zijn. En als dan blijkt dat jullie ons laten weten dat jullie ook nog eens graag komen luisteren, dan is dat nog een heel tof extra cadeautje.

De tweede episode over onze menages staat nu online.
Check it out!

Deze post maakt deel uit van de 40 dagen bloggen-challenge. Dit is dag 20/40. 

lilith neemt deel aan “40 dagen bloggen”

Schermafdruk 2018-02-14 16.00.56Ik ging er echt niks meer bijnemen de komende tijd. Mijn agenda zit boordevol, dus dat is maar logisch.

En toch.
En toch.

Een paar dagen geleden zei mijn lief dat het jammer is dat ik nog maar weinig blog.
Al helemaal over gewone, persoonlijke dingen. Natuurlijk snapt hij waarom, wij verzuipen samen om ter hardst en soms is er gewoon weinig tijd en zin.

Maar net daarom.
En omdat ik het ook jammer vind.
Omdat ik het mis.

Omdat ik weet hoeveel deugd ik heb van gewoon bloggen zonder nadenken waarover.
Omdat ik echt nog altijd geniet van gewoon stukjes schrijven.
Omdat ik het ooit al eens 212 dagen heb volgehouden om elke dag te bloggen. (SAY WHAT?!!)
Omdat ik weet dat het met bloggen is van hoe meer ik dat doe, hoe makkelijker en leuker ik het vind.

Omdat ik zot ben.
Goed, goed zot.

Daarom ga ik meedoen aan de 40 dagen bloggen-challenge van Kathleentje.

Ik heb er zin in. Echt waar.
Ik hoop jullie ook.
En ik mag zes dagen skippen als ik wil, zegt Kathleen.

Dus dat is maar 34 dagen bloggen.
Daar draaien wij oerbloggers onze hand toch niet voor om, zeker?

De kop, hij is eraf!

YNAB in de praktijk: den bouw

IMG_1801Dat het gebruik van een soort digitaal kasboek ervoor zou zorgen dat ik stressloos werk van mijn dromen zou kunnen maken, dat had je me een paar jaar geleden niet kunnen wijsmaken. En toch. Dankzij de budget app You Need A Budget gebruik ik mijn geld op een volledig andere manier, zonder stress. 

Ik ben nogal een stresskonijn, helemaal als het over geld gaat.
Zoals ik al vertelde ben ik bang voor geld. Of neen: ik ben bang voor geen geld. Ik vind het belangrijk om marge te hebben, zeker als freelancer. Leven van de liefde en de visvangst mag dan wel romantisch klinken, ik krijg al stress bij de gedachte alleen.

Gooi daar een bouwproject van een paar miljoen tegen (Belgische franken, niet euro’s), en je kunt je voorstellen dat ik onrustig word. Onrust heeft bij mij vaak te maken met een grote factor: te weinig informatie. En dat is een van de redenen dat ik zo zot ben van YNAB. You Need a Budget, voor de volledigheid. Want YNAB is alle informatie over ons geld, op elk moment.

Door enkele jaren geleden YNAB te beginnen gebruiken besefte ik dat een mens eigenlijk niet gigantisch veel weet als hij voortgaat op de stand van zijn rekening. Soms denk je dat je veel geld hebt, maar komt er ineens een grote afrekening en bleek dat je dat geld eigenlijk helemaal niet ter beschikking had. Soms heb je wat spaargeld staan, en gaat je auto kapot, en blijkt dat je dat geld dat je nodig hebt voor een nieuwe motor niet meer kunt gebruiken voor die verbouwing van de badkamer.

Been there, done that, bought the t-shirt.

Ik moet het jullie waarschijnlijk ook niet vertellen.
Ik ben nogal een bange. Zie altijd als eerste alle mogelijke beren op de weg.
Ik denk niet dat ik aan zo’n groot bouwproject was durven beginnen zonder YNAB.
Omdat ik voor ik het programma begon te gebruiken eigenlijk nooit wist of er wel geld was, en waarvoor.

Om een lang verhaal kort te maken verdeel je in YNAB je geld volgens functie. Je geeft elke euro een job, ook je spaargeld. Geld een job geven betekent niet dat je het ook moet uitgeven. Het betekent dat je het ergens voor reserveert (en op die manier altijd weet hoeveel je hebt staan voor een nieuwe auto, schoenen of een ander folieke), maar ook dat je ermee kunt schuiven als je het ergens anders dringender nodig hebt. Want ook dat is het leven. Dat is vooral het leven.

Telkens er geld binnenkomt stel je je de vraag “wat moet dit geld eerst doen voor er nog eens geld binnenkomt?”. De ene keer is dat bij ons “eten betalen”, en “de hypotheek aflossen”. Als dat soort dringende dingen zijn gebeurd, en er is nog wat geld over, dan was dat in de tijd dat we niet bouwden “op restaurant gaan” en “kleren voor Kelly en de kindjes”. Youri koopt bijna nooit kleren, dus dat is een gemak. Nu we aan het bouwen zijn zijn er nieuwe prioriteiten, tegen de verhuis bijvoorbeeld, deze:

Schermafdruk 2018-02-01 10.37.09

In YNAB maak je voor dit soort zaken categorieën met doelen aan.
Rechts zie je wat je al in die categorie hebt zitten. Dat geld kun je dus nergens anders aan uitgeven, en doe je dat wel, dan moet je schuiven met je budget. Wreed handig.

Ik had nog maar net dit lijstje gemaakt toen Youri kwam vertellen dat we nog een condensdroogkast moesten kopen, omdat onze huidige niet handig is in de nieuwe crib. Was zo’n toffe aankoop van een paar honderd euro in het verleden paniek geweest (want nog meer geld nodig, en we moeten nog zoveel kopen), dan was het nu kwestie van schuiven met opgespaard geld van de laatste maanden dat niet was uitgegeven in categorieën als “babysit” (aja, wij gaan nergens meer want doodmoe om zeven uur) en “restaurant” (van hetzelfde) doorschuiven naar mijn nieuwe categorie “condensdroogkast”, en voor de rest van het geld een doel maken met als deadline de maand van onze verhuis. Op die manier weet ik perfect hoeveel geld ik elke maand in die categorie moet steken (YNAB rekent dat voor mij uit) en heb ik een soort afbetalingsplan, maar dan op voorhand. Dat is keihard de max.

Groen betekent dat ik een spaardoel heb gehaald. Voor de bergingrekken wilde ik een bepaald bedrag halen, en dat groen wil zeggen dat ik er ben. Het kan ook wijzen naar een maandelijks doel (van bijvoorbeeld 30 euro per maand), en dat je dat hebt gevuld. Oranje betekent: je bent er nog niet, of: je zou deze maand nog eens geld in dit potje moeten steken als je er hebt na je dringendere uitgaven. Als je op de categorie klikt krijg je een teller per doel.

Schermafdruk 2018-02-10 14.03.02Tof he? Ik vind van wel.

Er is ook een fase 2 met spaardoelen, voor na de verhuis. Lees: voor als er weer geld is. Hopelijk.

Heb ik mijn condensdroogkastpotje gevuld (hallo, Scrabble), en al mijn andere doelen, en heb ik nog over? Dan weet ik dat ik het met een gerust gemoed in “nieuwe schoenen Kelly” kan stoppen. Is dat niet zo (wat waarschijnlijk eerder het geval is), dan weet ik in elk geval dat het waarschijnlijk wel goedkomt met mijn droogkast.

Het is die hele methodiek achter YNAB die ervoor zorgt dat ik eraan ben durven beginnen, aan onze bouw. Het is die klaarheid die ervoor zorgt dat ik kan blijven ademhalen.

Ik hoor van veel mensen dat ze direct zouden tekenen voor zo’n gemoedsrust, maar dat ze niet weg geraken met YNAB. Want in het Engels. En niet supermoeilijk, maar wel even zoeken hoe het werkt. Meteen de reden dat ik er een cursus over heb gemaakt.

Mensen die de cursus gevolgd hebben posten dit soort dingen in de Facebookgroep die bij de cursus hoort. Ik wil maar zeggen.

Schermafdruk 2018-02-08 12.37.56

Heb je interesse in de cursus? 
Binnenkort gaat “YNAB voor beginners” nog een keer live. Als in: voorjaar 2019.

Zet je op deze lijst, en ik bezorg je alle nodige info.

Hier vind je alle informatie over de cursus. 

Wie is ingeschreven heeft onbeperkte toegang, je hoeft dus volgende week niet te kunnen starten.

Meer weten? Hier lees je alle blogposts die ik al schreef over YNAB.