Categorie archief: trips

lilith deelt haar favoriete foto’s uit Zuid-Frankrijk (en wat tips voor uw Instagramfoto’s)

draguignan_1

Ieper-Draguignan (FR), dat is een slordige 1135 km rijden. Ieper-Disneyland Parijs (FR) is 286 km, en wat ik me vooral herinner van die laatste trip is dat Dexter op de terugweg ongeveer 276 km lang achter mij heeft zitten brullen alsof iemand net had gezegd dat Bumba niet bestaat. Ziedaar: de reden dat ik er niet helemaal gerust in was, vorige zaterdag, toen we bij het krieken van de dag de tocht aanvatten die ons naar onze vakantiebestemming moest brengen.

Maar echt, los van een uur waanzinnige hysterie waarbij onze gloednieuwe iPadhouder eraan moest geloven viel het geweldig mee. Zelfs toen we er drie uur extra tijd moesten tegenaan knallen in de file op de autoroute du soleil.
En dus herinner ik me vooral een fijne week met veel zon, leuke uitstapjes, elke maaltijd buiten kunnen eten en elke nacht zelf opgegeten worden door killer muggen en andere vreselijke insecten.

Dat, en het feit dat mijn iPhonecamera niet stil heeft gestaan. Nieuwe omgevingen geven mij vaak een geweldige fotoboost, en dat was deze vakantie niet anders. Het resultaat is een reeks foto’s waar ik content van ben, en die perfect passen bij de herinneringen aan onze zonovergoten reis. Verre van perfect, en ook niet te vergelijken met die van een professional, maar wel geschoten met mijn telefoon, en dus helemaal goed voor mij.

Processed with VSCOcam with c1 preset

Mijn favoriete tips voor leukere instagramfoto’s, speciaal voor u:

hoe meer foto’s je neemt, hoe meer kans op een goede:
De foto hierboven was geen lucky shot, maar de enige goede uit een reeks van zeven waarin of Dexter of Youri wegkeken. Hij is technisch en fotografisch niet perfect, want ik had gewild dat die tabac er volledig opstond en ik er wat meer achtergrond uit had kunnen croppen, maar hij is wel perfect om weer te geven wat ik wilde tonen: hoe goed Dexter zich bij Youri voelt.

probeersel

licht boven alles.
Ik ben zot van goed licht. Vaak is een moment van geweldig licht voor mij een grotere aanzet om mijn camera boven te halen dan het feit dat ik voor de Mona Lisa sta. Omdat het verschil tussen een goede foto en een fantastische foto vaak net dat licht is. Natuurlijk licht is het beste om mee te werken, en dan nog best ’s ochtends of een paar uur voor de zon ondergaat, omdat de schaduwen dan minder hard zijn. Deze foto nam ik knal op de loeihete middag in het centrum van Draguignan, en dat werkte dus niet omdat alles veel te hard is. Licht kan dus ook tegen je werken.

draguignan3

Croppen is geen schande.
Integendeel zelfs. Ik crop me een ongeluk voor ik een beeld online gooi. Omdat het zelden zo is dat mijn kadrage van de eerste keer goed is. Soms geraak ik gewoon niet dicht genoeg met mijn camera, soms ligt er iets in beeld dat heel de foto verknalt, soms wil ik achteraf focussen op iets dat me het moment zelf niet zo was opgevallen.

Op de foto bovenaan dit stuk lijkt het alsof ik mee in het zwembad stond, maar ik lag gewoon een stuk verder in een ligstoel te vegeteren en heb achteraf alle afleiding eraf gesneden, en vierkant gemaakt voor Instagram. Check het origineel:

draguignan1_ongecropt

Je moet niet alles op Instagram zetten. En ook niet direct.
Dat is helemaal niet nodig, en vaak zelfs niet bevorderlijk voor de kwaliteit van je posts. Soms moet het licht nog beter, of wil ik er een filter overheen gooien, of wat trekken en sleuren aan de kleurwaarden. Dat doe ik tegenwoordig liefst in de app VSCO, maar er zijn er honderden die vast even goed zijn. En soms is een foto gewoon niet goed of interessant genoeg. Dat mag ook.

Processed with VSCOcam with c1 preset

– maak gebruik van de mogelijkheden van je telefoon:
Als ik een zotte zonsondergang zie, zoals op een avond in Draguignan, dan weet ik gewoon dat mijn standaard camera er geen weg mee zal kunnen. Tijd voor een app als Pro HDR, die twee foto’s neemt met dezelfde belichting in plaats van één waarop iets onderbelicht is en een ander deel misschien te veel. Het samengesmolten resultaat is zoveel psychedelischer dan ik ooit had kunnen bereiken zonder LSD.

Processed with VSCOcam with c1 preset

durf jezelf in bochten wringen:
Een beeld dat genomen is vanuit een onverwachte hoek is vaak veel leuker en verrassender dan vanop ooghoogte. Het ziet er vaak niet uit, zo’n fotograaf die op zijn buik ligt of vanuit kikvorsperspectief schiet, maar er is wel een reden voor. Probeer eens wat dingen uit, doorbreek wat regels (soms is tegenlicht net heel cool in plaats van slecht), en verbaas je over de mogelijkheden. Wees extra blij als je er in geslaagd bent om een meeuw in beeld te krijgen.Processed with VSCOcam with g3 presetJullie nog leuke tips voor betere beelden of apps of andere zaken die kunnen helpen? Ik lees ze erg graag in de comments!

5 beelden, 5 dingen: de Pairi Daiza editie

pairidaiza_1 pairidaiza_2 pairidaiza_3 pairidaiza_4pairidaiza_6

1. Some bloggers have all the luck. Het zat al een tijdje in ons hoofd om Dexter eens mee te nemen naar Pairi Daiza, nadat we er zelf een jaar of drie geleden voor het eerst kwamen met Youri zijn petekind. Toen was Dexter nog maar een week of acht oud, en liet ik hem voor het eerst een dag bij mijn schoonmama om even weg te zijn van het aanhoudende gehuil en gekrijs. Van die dag herinner ik me vooral dat ik compleet gestresseerd was omdat ik terug wilde naar mijn huilbaby, hoe contradictorisch dat ook mag klinken. Een tweede kans was welkom, en toen we een uitnodiging van het park kregen voor een blogdag met vijf andere Vlaamse bloggers dacht ik: awel, dat komt nu eens goed uit.

2. Naar Pairi Daiza gaan is overdonderd worden, zeker op een mooie zomerdag als gisteren. Terwijl ik in de meeste dierentuinen een beetje depri word van te kleine kooitjes met te grote dieren word ik in dit park vooral blij. Omdat het er zo mooi en groot is, omdat de afwerking van een onwaarschijnlijk hoog niveau is, omdat de dieren er ruimte lijken te hebben en je je er onmiddellijk op vakantie voelt. Pairi Daiza sleepte al heel wat prijzen in de wacht (voor mooiste park van België en Nederland, onder meer) en ik vind dat niet minder dan terecht. Youri en ik zijn al in heel wat parken over de hele wereld geweest, maar liepen gisteren toch weer met open mond naar alles te kijken.

3. Het is gek dat ik vroeger liefst zo ver mogelijk weg bleef van blogmeetings, en het nu echt weer fijn vond om samen te kunnen lunchen met enkele ondertussen oude bekenden. Altijd de max om Kathleen van Verbeelding, Lobke van Leuke Wereld en Heidi van Laloe terug te zien, en erg fijn om de vrouwen achter Dietemiet en Mama van Vijf eens in het echt te ontmoeten. Al helemaal omdat dat kon onder het genot van een superlekker Aziatisch buffet in het restaurant Temple des Délices. Ik had geen idee dat er parken bestonden waarin je ook nog eens zo lekker kon eten. Nog eens vijf punten bij, Pairi Daiza.

4. Ik was op voorhand een beetje bang dat Pairi Daiza bezoeken op een zaterdag in de zomer zowat de hel op aarde zou zijn voor iemand als ik, die gruwelt van drukte. Maar waar ik in pretparken weiger om langer dan tien minuten aan te schuiven is dat bij dit park helemaal geen issue. Het is zo groot dat zelfs een drukke dag mij geen irritaties opleverde, en het ergste dat me overkomen is is dat ik even een minuut moest wachten voor ik goed naar de kwallen in het aquarium kon staren. Zorgen voor niks, dus.

5. De dag werd afgesloten met een goodie bag voor Dexter vol panda. Dexter, die ’s ochtends de panda met eigen ogen had gezien, is sindsdien niet meer weg te slaan van de ongelooflijk schattige pluchen beer die hij Woezel heeft genoemd, nadat wij niet akkoord gingen met “Kakastink”, zijn eerste naamsuggestie. Do not take it personal, pandabeer, Dexter vindt dat humor.

Jullie al eens in Pairi Daiza geweest? Ook zo onder de indruk als wij?

I <3 BCN (+ mijn vijf favoriete ontdekkingen)

vuelingbcn2

Er is iets bevrijdends aan een plaats voor de derde keer bezoeken. De eerste keer zit je met de druk van de eerste keer en van zeker vanalles moeten zien en niet mogen missen. De tweede keer zit je met de druk van alles dat je de eerste keer niet gedaan kreeg toch zeker in je programma te krijgen. Maar de derde keer, dan zijn de moetjes al allemaal afgevinkt, waardoor je de tijd hebt voor wat eigenlijk nog het allerleukst is: gewoon in een stad zijn. Rondhangen. Leven van de liefde en de visvangst. Zien waar de wind je brengt.

De wind bracht me twee weken geleden tegen de middag naar Barcelona, waar we op de gastenlijst van het coole Vueling hotel stonden. Helemaal in luchthaventhema, knal in het centrum van de stad. Check de incheckbalie, waar ook schermen hingen waarop je de vertrektijden kon zien van alle vluchten van de maatschappij (Vueling vliegt niet enkel naar Spanje, maar naar elf bestemmingen, de meest recente is Bilbao), ik vind dat allemaal zeer leutig uitgewerkt.

vuelingbcn_1

En goede WIFI, niet onbelangrijk in een gezelschap als het onze dat WIFI bijna even essentieel vindt als tandpasta en een proper toilet. Ook die zaken waren allemaal voorzien, tot onze vreugde. En dit was de view vanuit mijn kamer. Not bad als je weet dat we vertrokken waren vanuit een druilerig Brussel.

vuelingbcn_3
Ook not bad: de geweldige tapas van Segons Mercat, een heerlijk tapasrestaurant naast ons hotel. We gingen een beetje loos in ons bestelenthousiasme, kregen van de obers de waarschuwing mee dat het echt wel veel zou zijn, en die waarschuwing bleek helemaal terecht. We kunnen wel met trots melden dat we niet veel meer over hebben gelaten dan wat gefrituurde artisjok en een sardine. Het zou een voorbode worden voor wat nog kwam.

vuelingbcn_4

Ons bezoek viel niet helemaal toevallig op San Jordi, de Catalaanse feestdag waarop Youri en ik wel toevallig exact twee jaar eerder in de stad waren. De feestdag waarvan ik me nog herinnerde dat de man de vrouw een roos koopt en de vrouw de man een boek. En dat ik toen een compleet geflipte roos heb gekregen van mijn geliefde. Een zoals deze dus.

vuelingbcn_5

Omdat Youri thuis op onze jongen aan het passen was moest ik het deze editie zonder roos stellen, maar dat werd goedgemaakt door een boeiende tour door de waanzinnig drukke binnenstad. San Jordi is de max om te zien, maar de mensenmassa moet je er wel bijnemen. Gelukkig had ik nog de twee andere dagen om op zoek te gaan naar leuke plekken zonder dat ik om de drie meter in een bottleneck terecht kwam.

vuelingbcn6vuelingbcn7Dagen waarop ik zoveel mogelijk zon probeerde te zien, dagen waarop mijn notitieboekje zich vulde met zotte ideeën, dagen waarop ik tijd voor mezelf nam die ik de laatste tijd door omstandigheden niet zo vaak meer had gehad. Ik ben dus ook gaan winkelen. De vorige twee keren zat ik elke keer vol frustratie omdat ik de coole winkelbuurten van Barcelona maar niet wist te localiseren, maar mannekes, dat heb ik deze keer ruimschoots goed gemaakt.

Mijn zes favoriete ontdekkingen op deze trip:

1. Bimba y Lola
Een Spaanse keten waarvan ik wou dat hij ook bij ons zat, omdat ze er heerlijke prints, modellen en accessoires hebben. Toen ik er was was er net grote korting op die laatste, en liet ik me helemaal gaan aan een ketting waar ik elke keer weer vrolijk van word. Niet meteen subtiel neen, maar ik begin te vrezen dat het leven te kort is voor subtiel. Ze hebben trouwens een webshop die naar België shipt.
vuelingbcn_8

2. El Nacional

Een tip van Dieter en Patricia, die very into architectuur zijn en zotcontent waren omdat een van hun favoriete interieurdesigners de uitdaging aanging om een voormalige textielfabriek om te toveren tot een ongelooflijk cool culinair project. Ik zou er zo langsgelopen zijn, maar dat is dus doodzonde voor iedereen die iets heeft met architectuur of eten. En knal aan de Passeig De Gracia, dus perfect om binnen te lopen en iets te drinken in een van de vier bars of restaurants. Ik was in elk geval zwaar onder de indruk.
vuelingbcn9vuelingbcn10
3. Bulevard Rosa
Shopping centra zijn meestal niet van de leukste plekken op aarde, maar de Bulevard Rosa aan de Passeig de Gracia vind ik wel een aanrader. Omdat je er geen grote ketens vindt, maar allemaal kleine quirky winkeltjes met een assortiment met een hoek af. Los Suenos de Julieta bijvoorbeeld, een kinderwinkeltje met de meest heerlijke merken. Maar ook een berg winkels met fantastische schoenen en kleren voor de oudere garde. Echt wreed tof.
vuelingbcn11

4. Mary’s Market

Deze hoort eigenlijk een beetje bij het winkelcentrum hierboven, maar verdient toch een aparte plaats omdat ik het er zo leuk vond. Ik ben sowieso een sucker voor dit soort foodie plaatsen vol lekkere en speciale producten waar je ook nog op je gemak iets kunt bestellen om te eten of te drinken. Mary’s Market is all that + iberico ham for days.

vuelingbcn12

5. Woki Organic Market

Een beetje zoals Mary’s Market, maar dichter bij mijn hotel, waardoor ik er drie dagen ben gaan rommelen door het zeer fijne aanbod. En niet alleen omdat ik zot was van hun branding, want ze hadden er ook mijn favoriete theetjes in andere smaken dan alhier. Topplek!

vuelingbcn13Veel winkels ja, maar ik had geweldig veel zin om de kennis die ik heb opgedaan tijdens een reportage waarin ik aan de slag mocht met een styliste (waarover binnenkort meer in Steps en op deze blog) om te zetten in de praktijk. En shoppingwalhalla Barcelona was daar een fantastische plek voor, ik geef dat toe.

Ik reisde naar Barcelona met Vueling in Optima-klasse vanuit Brussels Airport en verbleef in het Vueling Hotel. Genoten van elke seconde, merci voor de invitatie!

BCN op mijn alleentje

bcnalleen

Ik ben geen loner. In het gezelschap van mensen die ik graag heb kan ik zo gelukkig zijn dat mijn hoofd bijna ontploft, maar ik kan dat gevoel soms even hard oproepen door net een tijd alleen te zijn. Als dat ook nog eens voorvalt in een vreemde stad waar achter elke hoek iets boeiends te ontdekken valt, dan geniet ik dubbel zo hard.

bcnalleen5

Toen de mensen van luchtvaartmaatschappij Vueling me voorstelden om een dag of drie naar Barcelona te trippen vond ik het een kwartier lang doodjammer dat het praktisch niet haalbaar was om dat te doen met de man die twaalf jaar geleden mijn lief werd in Barcelona. Daarna begon ik me stiekem te verheugen op wat alone time. Tijdens de blogtrip waren we met zes (Patricia van No Glitter No Glory en haar vriend Dieter, Nathalie en Michel van Yayzine!, en Roderik van Culture Remains). De eerste vier zijn al tijden bevriend, en vonden het dus helemaal niet erg dat ik naast de gezamenlijke activiteiten (eten! en tapas maken! en die tapas opeten! en nog meer eten!) alleen de stad introk.

bcnalleen2

De heerlijkheid van vroeg opstaan en een lange ochtendwandeling maken zonder ander doel dan naar de Barcelonezen kijken die hun kinderen naar school brengen, en checken wat de zon ondertussen uitvreet met de indrukwekkende Tibidaboberg. Net zo lang of kort blijven kijken als ik zelf wil, om daarna een random straat in te lopen en een gezumext appelsiensapje te gaan halen in de 24 hour mini market. De 24 hour mini market waarvan de eigenaar vanaf dan elke keer zal zwaaien als ik langsloop van of naar mijn hotel, alsof we jarenlange vrienden zijn die elkaars moeder nog hebben gekend. Tijd hebben vooral, om een hoofdstuk uit mijn boek te lezen op een bankje op de Plaça de Catalunya en me af te vragen wie de mensen op de bankjes naast het mijne zijn. Om veertien kilometer door de stad te stappen en alleen te gaan zitten als ik daar zelf het nut van inzie. Lees: als ik genoeg geshopt heb tot ik drop.

bcnalleen4

Begrijp me niet verkeerd: ik zou echt geen Eva Daeleman kunnen poelen zonder vast nog veel meer te huilen dan zij, maar zo even drie dagen wat momenten alleen zijn in een absolute topstad, ik kan dat iedereen ten zeerste aanraden.

Het leverde me ook heel wat ontdekkingen op, wat mooi meegenomen is, en wat nog mooier is meegenomen: ik deel ze later deze week, op deze bladzijden. Kom dus gerust nog eens af als ge niet weet wat gedaan.

Eén trip naar Disneyland Parijs, tien beelden

knuvvel IMG_0605 IMG_5540 IMG_5580 IMG_5642

Na anderhalve week met een peuter die om de vijf voeten vroeg wanneer we nu naar Disneyland zouden gaan waren wij geweldig blij om vrijdagochtend in alle vroegte naar Disneyland te mogen vertrekken. En kijk, we hadden het weer mee, en ook het volk, zo bleek op zaterdag, toen dat allemaal net iets minder het geval was en we het moesten doen met een propvol en minder warm Walt Disney Studios Park.

Het Dextertje genoot met volle teugen van alles wat op zijn pad kwam, net zoals wij op de momenten dat hij geen complete hysterische inzinking had van alle indrukken en de vermoeidheid en het feit dat zijn moeder een foto van hem wilde nemen. HET LEF JONGEN.

IMG_5665 IMG_5671 IMG_5720 IMG_5721 IMG_5722

Die coole tattoo met mijn telefoonnummer op, voor het geval we iemand kwijt waren gespeeld? Van bij Grafisch Werkt. Ge vroeg het u al af, verzekers.

[AMA] De volgende vijf vragen (én antwoorden!): mijn ultieme reistips!

ama2_1

Ahoy makkers! Wij zijn net terug van een verkwikkende midweek in een Limburgs vakantiepark, en aangezien ik mijn vakantiestemming wil rekken tot de rek er volledig uit is heb ik voor de tweede Ask Me Anything vijf reisvragen uitgekozen. In deze barre tijden moet een mens op zoek naar zijn eigen manieren om zichzelf en zijn dierbaar lezerspubliek warm te houden, immers.

Ik wil nog zoveel leuke citytrips maken, ik wil alles hebben gezien. Helaas is ‘alles’ niet zo budgetvriendelijk. Where do I start? Wat is de meest geweldige citytrip die je al hebt gemaakt?

Ach, citytrips, zo heb ik er in mijn days of yore wel een paar gemaakt. Barcelona, Londen, Berlijn, Stockholm, Parijs, Amsterdam, Rotterdam, Maastricht, Venetië, Lissabon, New York en Dubai, om maar iets te noemen. Voor elk van die steden ben ik op een bepaalde manier gevallen, maar als ik mijn drie favorieten moet kiezen omdat iemand een pistool tegen mijn slaap houdt of het me vraagt in een AMA, dan kies ik New York (ach, New York), Venetië en Stockholm. Oh, en Barcelona en Londen en Berlijn natuurlijk ook. Van alle citytrips die we gemaakt hebben is New York voor zowel Youri als ik die ene plek die ons “James! Clear my schedule!” laat uitroepen als iemand ons voorstelt om as we speak te vertrekken. We zijn er dan ook al drie keer geweest. De eerste minuten dat ik in New York rondliep wist ik dat ik voor de rest van mijn leven om de zoveel tijd zou denken dat het veel te lang geleden was dat ik in New York was geweest. Maar ik raad mensen ook vaak Venetië (het grafeiland San Michele!) en Stockholm (het fantastisch indrukwekkende Vasa Museet!) aan, omdat ik de indruk heb dat die nogal eens vergeten worden als optie, terwijl ze zo mooi zijn. Mijn hart werd het minst beroerd door Lissabon. Het heeft niet geholpen dat ik de eerste uren in de stad kajietend van de pijn doorbracht in een hotelbed, terwijl een niercrisis mijn wil om te leven bekampte, maar ook de rest van de trip kreeg ik nooit het gevoel dat ik ooit nog eens terug wilde als ik er niet keihard voor betaald werd.

Als Amerika-fan vraag ik me af wat jij het mooiste/leukste/meeste de moeite vond in the USA?

Dit voelt alsof ik tussen mijn zevenentwintig kinderen moet kiezen, maar ik doe een poging:

Los Angeles, omdat ik altijd dacht dat New York mijn favoriete stad ooit was, tot ik een paar keer naar Los Angeles ging. Ik weet dat het of haat of liefde is met de city of angels, maar bij mij dus dikke vette liefde. Mijn favoriete plek om rond te hangen is de Farmers Market op 3rd Street, maar ik word ook helemaal wild van de rommelmarkt op Fairfax, het uitzicht vanop Griffith Observatory, rondwandelen op Hollywood Forever (een kerkhof waar ze optredens geven van Bon Iver enal), of gewoon rijden door de Hollywood Hills.

San Francisco. Sommige steden lijken je longen samen te duwen tot je een paniekaanval krijgt van de druk, als ik in San Francisco ben voel ik het omgekeerde. Er is zo veel zuurstof, zo veel inspiratie, iedereen lijkt er jong en hip en gezond, terwijl ze hun lichamen wel vol vloeibare Starbuckscalorieën gieten. Ik zou perfect in San Francisco kunnen wonen. Highlights daar waren Alcatraz en het fantastische Walt Disney Family Museum.

– de Pacific Coast Highway. Youri en ik in onze huurauto, van het ene kustplaatsje naar het andere, en dan stoppen om een hapje te eten en ontdekken dat we op het mooiste uitzicht ooit waren gestoten. Magie.

– de national parks. Van alle parken die wij hebben gedaan was ik het allermeest onder de indruk van Bryce Canyon. Gevolgd door Zion, omdat het precies Jurassic Park in het echt was.

– ook zeer memorabel: de vijf uur durende behind the scenes tour die we deden in Disney’s Magic Kingdom in Orlando. De tunnels onder het park, ik ga dat dus van zijn leven niet meer vergeten.

Monterey Bay, omdat we daar na een helse vaart vol kots (gelukkig niet onze kots, hoewel je eigen kots misschien wel altijd toffer is dan een ander zijn kots, daar moet ik nog eens over nadenken) 22 bultrugwalvissen rond ons bootje zagen. Tweeëntwintig! Er zou een regel moeten bestaan die zegt dat het vanaf 20 toegestaan is om pipi in je broek te doen. Zeker als de boot toch al vol kots ligt.

New York had ik al gezegd zeker?ama2_2

Je bent zot van de States, ik ook. Als je een weekje mag gaan, kies je dan NY of California? En eens in California: welke steden/regio’s wel en welke niet?

California, al is dat wel jammer, omdat ik ook zo graag nog eens naar New York wil. Maar het weer in California trekt mij altijd weer over de streep als een sirene die mijn naam roept. Hierboven staan mijn favoriete plaatsen, maar er zijn zeker ook streken waar ik niet meer heen wil als het niet geeft. Het dieptepunt van een van onze trips was een stopplaats in Bakersfield. Nadat wij er verbleven in een hotelkamer waarin ik bijna twee keer werd geëlektrocuteerd en dat toch beter aanvoelde dan een seconde langer in Bakersfield city blijven snappen wij waarom de stad op de zeventiende plaats stond van America’s Most Miserable Cities volgens Forbes. Met alle respect voor Bakersfield. Dat laatste was een grapje. Fuck Bakersfield.

Welke Belgische stad vind jij mooi om te bezoeken en wat zijn daar je favoriete adresjes?

Ik hou van Brugge. Always have, always will. Ik hou van het water en de herinneringen aan shopping trips met mijn moeder, van de paardenkoetsen en het vakantiegevoel dat ik er gratis en voor niets krijg. Ik hou van boeken kopen bij De Reyghere, en snoepjes bij Zucchero. Ik word altijd een beetje licht in mijn hoofd als ik binnenloop bij Juliette’s in de Wollestraat en de geur van artisanaal gebakken koekjes in mijn neus waait. ’s Middags moet ik een spaghetti gaan eten bij Trattoria Trium of het was geen echt dagje Brugge, en als ik echt zot wil doen ga ik ook nog een doosje zottigheden halen in The Chocolate Line. Oeh, en ik ben ooit eens ongelooflijk lekker gaan eten bij Rock-fort met een andere man dan die van mij (want zo’n losbandige vrouw ben ik), waarna ik beloofde dat ik het nog eens over zou doen met die van mij, en elke keer als het zou passen zijn ze met verlof. Op mijn to do lijst, wel.

pardoes

Is de Winterefteling een aanrader of niet?

Ik ben er dinsdag nog geweest, en boy: amai nog nie. Tot vorig jaar had ik nog nooit een voet in de Efteling gezet, dus ik spreek niet vanuit een of ander jeugdsentiment dat ervoor zorgt dat ik de mindere dingen door de vingers zie, maar wat een fantastisch park is de Efteling toch. Zo verzorgd, zo mooi, zo vernieuwend, ook al bestaat het al zo lang.
En de Winterefteling is vaak nog beter, zeker als je zoals wij kunt gaan op een dag waarop er werkelijk geen kat is. Dexter vond het fantastisch, en wij ook. Als het van mij afhangt gaan we elk jaar naar de Winterefteling.

Binnenkort kies ik weer vijf vragen uit, de eerste vijf van de AMA vind je hier.

lilith tipt: ontbijten in Ieper

ontbijten in ieper

Een continentaal ontbijt bij Mimi’s.

Ik merk het aan de lokale cafébazen die mij gratis drank aanbieden omdat jullie in groten getale met mijn tips naar hun etablissementen afzakken: Ieper is hot, en zal dat nog wel even blijven. Ik krijg dan ook regelmatig de vraag waar je in de stad lekker kunt ontbijten. Tot een jaar geleden had ik geantwoord “bij mij thuis”, want dat was het zowat.

Aangezien ik jullie evenwel niet allemaal kan voorzien van eitjes en koffie ben ik content te melden dat er tegenwoordig al net iets meer opties zijn. Een ervan heb ik vanmorgen zelfs speciaal voor u uitgetest.

Ontbijten bij Mimi’s

Mimi’s, de beste plaats voor koffie en recent ook cocktails is ondertussen overgenomen door andere eigenaars, waardoor de cocktails nu plaats hebben gemaakt voor ontbijt. Wahey! Wij deden vanmorgen in alle vroegte de test met de leesclub en het moet gezegd: het continentaal ontbijt is in orde, en de max in combinatie met de gezellige ruimte die Mimi’s is. Om er te ontbijten moet je wel reserveren, maar het kan er wel elke dag vanaf 8 uur.

Foodbar Alegria.

Allegria Foodbar

Nog opties:

Allegria Foodbar serveert ontbijt in verschillende formules, ligt knal aan de markt en gaat ook vroeg open, als ik me niet vergis rond acht uur.

Tempelpoort bakery is een bakkerij waar je ook kunt zitten en ontbijten vanaf acht uur. Ik heb hun ontbijt nog niet getest omdat het nog niet zo lang bestaat, maar hun brood is in elk geval lekker, dus het zal vast wel meevallen.

Hotelbuffetten. In het Novotel of Ariane bijvoorbeeld. Niet goedkoop, maar wel uitgebreid, en een optie waar wij soms naar teruggrepen in de tijd dat er niks van ontbijt te krijgen was in Ieper.

Nog opties die ik over het hoofd zie? Ik lees het als geweldige ontbijtaficionado graag in de comments!

Voor u getest: Leuven en Brussel met peuter! (+ een give away!)

leuvenmetkind1

Dexter, Maartje, en ik, in het provinciedomein van Kessel-Lo.

Leuven is een van mijn late liefdes. Tot eind mijn jaren twintig bracht het leven mij er nooit. Ik heb er niet gestudeerd, had er geen vrienden, kende de stad alleen maar van de Kotmadam (“Een propere Dijle, dat willen wijle!“). Bleek dat het leven Leuven gewoon nog even achter de hand hield, voor later. De laatste jaren is Leuven een stad geworden waarin ik kan arriveren, wat smsjes kan versturen en een uur of twee later kan zitten lunchen met heerlijke mensen. Zo’n steden zijn steden naar mijn hart. Toen ik vlak voor onze staycation een mail kreeg met de vraag of ze me van de reclameregie een plezier konden doen met een kort tripje Leuven sprak ik dan ook de magische woorden “Reken maar van yes!“.

Het toeval wil dat Youri al een tijdje wat dingen in Brussel wilde doen, dus het plan was: een dagje Leuven, een dagje in de hoofdstad. En zo geschiedde.

leuvenmetkind2

Onze eerste stop was de ViaVia in Heverlee, waar we hadden afgesproken met dat Maartje van Boekarest, wegens het café van haar broer, en zeer tof. Dat bleek te kloppen. Kathleen van Verbeelding had een punt toen zij de plek opnam in haar Lekker Leuven-lijstje.

Daarna trokken we- het was namelijk geweldig mooi weer- richting het provinciedomein Kessel-Lo. Dexter was zeer te spreken over het voeden van de eendjes en het zeer fijne speelplein, en wij dus ook. Dexter blij, wij blij. Zo gaat dat dan ineens.

leuvenmetkind5 leuvenmetkind4

leuvenmetkind3Als hij oudere vrouwen kan versieren is hij er geweldig graag bij.

De dag ervoor had ik bij de lieve madammen van het geheime moedergroepje op Facebook gepolst naar kindvriendelijke restaurants in Leuven, en Mme Zsazsa en nog enkele anderen gaven aan dat het de moeite was om naar World Kitchen in Kessel-Lo te rijden. Ik reserveerde, en wijle weg!

Als ze bij het binnenkomen in een restaurant “Hut negen” zeggen, dan hebben ze mij dus al volledig mee. I’m easy like that.

worldkitchenleuven1

The view vanuit hut nummer negen.

Processed with Rookie

Het concept van World Kitchen is dat je in hutjes op kussens zit en daar heerlijke dingen eet. Ik bestelde op aanraden een veggie curry en had daar geen spijt van, Youri at iets met kip, Dexter smoefelde van alles wat. Heerlijke avond, daar. Prachtig weer ook, dat helpt.

novotelleuven

Daarna trok het naar ons kindvriendelijke hotel in Leuven, waar iedereen keihard zijn best deed om het ons naar de zin te maken en zelfs Dexter heel flink sliep (toch altijd spannend, vind ik).

novotelleuven2Hij had ondertussen een speelgoedje van Cars gekregen en vond het met voorsprong het beste hotel waar hij ooit mocht overnachten. Het was ook het eerste, maar toch.

Na een lekker en uitgebreid ontbijtbuffet trokken we naar Brussel voor Autoworld en het museum van het leger en de krijgsgeschiedenis, maar niet voor mama een tussenstopje maakte bij Rob’s, de hemel op aarde voor foodies.

robsbrusselAl een geluk dat Dexter ons door de winkel sleurde omdat hij zo snel mogelijk naar de “oude auto’s!” wilde, of ik had daar zeker vier maandlonen uitgegeven aan eten. Hashtag walhalla.

autoworldbrussel autoworldbrussel2 Processed with Rookie

Daarna gingen we naar het Jubelpark, en genoot ik veel meer dan ik ooit had kunnen denken van Autoworld en het museum met de tanks en de vliegtuigen. Dat ik een kleine jongen aan mijn hand had die zijn ogen uitkeek kan wel geholpen hebben, maar ook zonder is het een erg indrukwekkende plaats.

Van Oasis mochten we ook nog naar de Panini Expo in Tour & Taxis, maar daar zijn we jammergenoeg niet meer geraakt omdat onze kleine man zo erg onder de indruk was van alle auto’s en vliegtuigen dat hij als een blok in slaap viel. Ik mag evenwel een family pass (geldig voor twee kinderen en twee volwassenen) ter waarde van 48 euro weggeven op mijn blog. Die kun je winnen door hieronder in de comments te laten weten wat het leukste is dat jij deze vakantie al hebt gedaan. Ik trek zaterdag een random winnaar.

Deze blogpost kwam tot stand in samenwerking met Novotel Leuven. Alle meningen zijn van mij.

Fijne vakantieuitstapjes met kinderen in de Westhoek (+ Het Leuke Vakantieboek te geef!)

Dexter op de zelfplukboerderij.

Dexter steekt een pepertje op de zelfplukboerderij.

Omdat de vakantie nu toch echt begonnen is (niet voor mij, trouwens. Nooit voor mij) en ik regelmatig de vraag krijg waar al die leuke plekken liggen waar ik mijn Instagramfeed tot in den treure mee vol plamuur: een lijst met dingen in de streek die geweldig tof zijn om met uw kind te doen. Want echt, ge zou dat niet denken, dat er ook maar iets te beleven valt in de Westhoek, maar niks is minder waar. Je moet alleen maar een beetje weten waar je moet zijn.

Onze persoonlijke favorieten:

  • De Zonnegloed in Oostvleteren: first and foremost, ik heb een kind dat compleet wild is van dieren. Dat heeft hij van zijn moeder, en dus zijn wij ook zot van dit soort parken. Ik geniet behoorlijk hard van Dexter zijn “Oh kijk mama! Oh kijk een kip!”, en dan is de Zonnegloed een perfecte plek. Ze hebben hier niet alleen hoenders, maar bijna honderd verschillende diersoorten, heel vaak dieren die opgevangen worden omdat ze mishandeld zijn of jaren meegedraaid hebben de wereld gezien hebben in circussen. Dieren die niemand meer wil dus. De Zonnegloed is een erg fijn park om door te wandelen op een mooie namiddag, en je kunt er na afloop pannenkoeken eten. Wij gaan in elk geval snel nog eens terug, want we hebben de beren nog niet gezien.
  • ’t Kakelend Kippenmuseum in Diksmuide: ligt een beetje in dezelfde lijn als de Zonnegloed, al hebben ze hier vooral heel veel kippen en kleinere neerhofdieren, waar je in de Zonnegloed meer exotische dieren hebt. Wel wreed de moeite om eens op het gemak door te wandelen, vonden wij, en Dexter amuseerde zich ook kapot. Ook hier een terras en cafetaria om pannenkoeken te eten. Blijkbaar vind ik dat belangrijk, anders zou ik er geen twee keer op terug komen.
  • ’t Goed Ter Heule in Lauwe: zelfplukboerderijen zijn hele aangename plaatsen om met kinderen te bezoeken, vind ik. Niet alleen omdat er vaak ook koeien en kippen zitten om enthousiast op af te stormen, maar vooral omdat ze kunnen helpen met plukken en het zo fijn is om ze met een kruiwagen door een veld te rijden. Op deze boerderij heb je geen abonnement nodig, je plukt gewoon waar je zin in hebt en betaalt aan de kassa. Als het mooi weer is vind ik dit een van de leukste activiteiten om te doen, zeker als je dan ’s avonds nog fruitsla kunt maken van je versgeplukte aardbeien en frambozen. Machtig.
  • Provinciedomein Den Otter in Woumen: er zijn in de streek wel een paar mooie natuurdomeinen om in te wandelen, maar dit is onze recentste ontdekking. Leuk omdat je over het water van De Blankaart in van die spottershutten naar vogels kunt kijken en het er erg rustig is. De Palingbeek is trouwens ook wel oke om te picknicken of achter een balletje te lopen.
  • Bellewaerde na vier uur: ik ben niet zo’n pretparkmens omdat ik niks op deze wereld de moeite vind om meer dan een kwartier voor aan te schuiven, maar toen kwam ik tot het besef dat Bellewaerde voor ons maar tien minuten rijden is, en het volk uit het binnenland al serieus de aftocht blaast als je na vier uur gaat. Vorige week vertrokken we toen het zaterdagnamiddag begon op te klaren en amuseerden we ons te pletter. Zo te pletter dat we ineens een seizoenspas kochten. Een heel seizoen zoveel Bellewaerdse avondwandelingen naar de olifanten en de giraffen als ons hartje belieft maat. Topidee!
Bellewaerde na vier uur is honderd keer leuker dan Bellewaerde voor vier uur.

Bellewaerde na vier uur is honderd keer leuker dan Bellewaerde voor vier uur. Zie mijn extatische blik.

Ik heb ook nog een paar dingen op mijn lijstje staan waar we zelf nog niet zijn geweest, maar die wel erg tof schijnen te zijn. De Kinderbrouwerij in Reningelst. Een bezoek aan de markt van Wazemmes in Rijsel. Het Ezelpad op de Rodeberg. En voor de rest houden wij hier ogen en ogen open, want Dexter vindt alles leuk als er maar auto’s of bussen of dieren aan te pas komen. Een ritje met de stadsbus of de trein naar Poperinge op een lege namiddag is voor hem ook al een doldwaas avontuur. En mochten de mensen uit andere oorden op zoek zijn naar plekken die iets dichter in de buurt liggen: in de comments onder deze post bulkt het van de fijne tips.

Foto:

Foto: Els Bauwelinck

Nog inspiratie nodig? Lobke heeft net haar tweede boek uit, vol tips om de vakantie met kinderen vlotjes en creatief door te komen. Een van mijn lezers kan Het Leuke Vakantieboek winnen. Om dat te doen like je de pagina van Lobke op Facebook en laat je hieronder weten wat je favoriete zomeractiviteit was als kind. Ik trek dan dinsdag random een winnaar, die het boek in zijn bus krijgt. Veel succes!

lilith herontdekt haar heimat

tyne cot cemetery

Tyne Cot Cemetery in Passendale.

Toen ik in Gent studeerde was ik samen met een kerel uit Genk de enige van mijn klas die nog niet in het In Flanders Fields Museum was geweest. Niet omdat ik per se iets tegen de herdenking van oorlog of museums heb, en als het museum in Brussel had gelegen was ik er waarschijnlijk al lang geweest, maar ge kent dat, met uw eigen streek. Als het onder uw neus ligt is het plots minder interessant.

Natuurlijk wist ik ook lang voor dit herdenkingsjaar al hoe mooi deze streek is, anders was ik wel zo zot niet geweest om in deze uithoek te blijven wonen, maar nu ook de rest van de wereld en Peter Jackson dat beseft merk ik ook bij mezelf een hernieuwde interesse voor wat hier is gebeurd en waaraan je dat nog allemaal kunt zien. Stefan Hertmans zijn indrukwekkende boek heeft wat dat betreft ook wel een en ander in gang gestoken. En het feit dat ik de dingen die ik al wel ooit eens bezocht nu nog eens door de ogen van mijn zoon kan bekijken, dat ook.

tynecot2 Processed with Rookie

Vanavond stopten we onderweg naar huis nog eens aan het ongelooflijk indrukwekkende Tyne Cot Cemetery, en maat, zo schoon en triest tegelijk. En zeggen dat er jaren waren dat ik niet eens meer lette op al die begraafplaatsen. Hebt gij dat ook met uw streek?