Categorie archief: uitgetest

De papa van lilith test: de Doro smartphone voor senioren

IMG_4918Dit is Eddy, vanaf de volgende alinea gewoon “mijn papa” genoemd.
Eddy heeft eigenlijk nog nooit veel voordeel uit mijn blog gehaald. Dus toen ik het voorstel kreeg om een smartphone voor senioren (deze Doro Liberto 825, om precies te zijn) door iemand in mijn omgeving te laten testen, toen dacht ik eerst en vooral aan de barokke gsm’s waarmee Eddy regelmatig gespot wordt in het wild. Meestal staan er tanden van zijn hond in het scherm, omdat die laatste zich niet kan beheersen in de buurt van een trieste gsm. En als het zijn hond niet is, dan is het gewoon de machinerie die het laat afweten. Scherm kapot. Toetsen kapot. Ontvangst kapot. Om dat te illustreren gaf de zoveelste trieste klapgsm van Eddy de geest in de weken voor zijn Doro telefoon zou arriveren. Eddy op hete kolen, want ondanks de slechte kwaliteit van zijn gsm’s was hij een paar jaar geleden zo overmoedig om zijn vaste lijn op te zeggen. Eddy, Eddy, Eddy toch.

Om maar te zeggen: op de dag dat de mensen de Doro smartphone kwamen voorstellen was mijn Eddy een mengeling van geweldig content en ook een beetje nerveus. Mede omdat hij eigenlijk niet zo goed wist wat een smartphone was, en er daardoor altijd ver vandaan gebleven was. Maar toen ik hem zei dat we dan wel eindelijk foto’s naar elkaar konden sturen, en ik hem op Instagram kon krijgen zodat hij nog eens foto’s van mijn zoon kon zien nu ik niet meer op Facebook zit, toen was hij helemaal mee. Allez ja, helemaal mee is misschien te optimistisch uitgedrukt. Mijn papa vond de uitleg razend boeiend en licht verwarrend. Ik had niks anders verwacht, waardoor ik wel in de buurt bleef. Ge wilt toch niks voorhebben met mensen die de 55 al zijn gepasseerd. Ik was zelf onmiddellijk onder de indruk van de interface van het ding, want helemaal anders dan mijn iPhone, maar perfect voor late adopters met wat dikkere vingers, knoken die sneller kraken en een panische angst om dingen kapot te maken. Het toestel zit geweldig goed en intuïtief in elkaar, met knoppen als “bel”, “bekijk” en “verstuur”, waar zo goed als alles achter zit. Toen de mensen van Doro de deur uit waren stelde Eddy nog heel wat vragen, met “Heb ik nu een iPad?” als mijn persoonlijke favoriet.

IMG_4919

De komende dagen zou het erop aankomen, dat voelde ik aan mijn theewater. Ofwel zou de papa helemaal verliefd worden op zijn machine, ofwel was het een verloren zaak. Het werd het eerste. Want ineens kon hij foto’s nemen waarop zijn hond er niet uitzag als een gigantische gele pixel met twee kleinere pixels als ogen. Hij kon die foto’s ook doorsturen naar mij en Youri en mijn broer, van overal! Via Whatsapp, want daar had ik hem opgestoken in een groepje met zijn kindjes. Leute dat wij daar al mee gehad hebben! Dan sturen we bijvoorbeeld onze soepen naar elkaar. Mijn papa en ik eten graag soep, en wisselen graag potten soep uit, en ja kijk, zo zijn wij. #dikkepretentomaten

IMG_5291

Als mijn papa Dexter van school gaat halen dan stuurt hij selfies waar ik van smelt. Hij heeft ineens een videocamera in zijn zak zitten, kan foto’s op zijn Facebookpagina posten, en het zotste is: dat ging dus allemaal zo goed als vanzelf. Niks paniekerige telefoontjes die ik had verwacht, niks gecrashte toestellen of een papa in opperste stress. Hij was er eigenlijk direct mee weg, en sindsdien is hij vertrokken.

Ik vind het bijna net zo de max als hij, moet ik toegeven. Ook omdat er features inzitten als  een vergrootglas en een knop voor als hij ’s nachts slechts wordt en alleen is en daar een lijstje van mensen door kan laten bellen of sms’en dat er iets scheelt. Of omdat ik plots berichtjes krijg met trots over gigantische potten spaghetti op het vuur. Hoe machtig is dat? <3

IMG_5258

Mijn meme en pepe zijn ook geweldig enthousiast dat ze nu via mijn telefoon duimen naar mijn vader kunnen sturen, EN DAT HIJ DAN DIRECT EEN FOTO VAN EEN DUIM TERUGSTUURT. WTF!!!

IMG_5091

Lang verhaal kort: de Doro Liberto 825 is een smartphone die ik iedereen zou aanraden die op zoek is naar een manier om zijn of haar moeder of vader op weg te helpen in een wondere wereld die vaak toch een beetje beangstigend lijkt. Ik heb mijn ogen uitgekeken over hoe vlot het allemaal ging, en vooral: hoe vlot het blijft gaan.

Zitten die van u al op de smartphone? Sturen ze ook hun kommekes soep door? Benieuwd!

Zweten en weten met #teamdecathlon

IMG_0016

Er lag al een tijdje een pakje naar mij te grijnzen vanuit de kleerkast. Een pakje dat ik ontving toen ik net had ontdekt dat ik zwanger was, waardoor ik het weer wegmoffelde vanboven in de kast. Om het even later toch maar weer boven te halen. Een pakje van de mensen van Decathlon, met funky sportkledij, voor mij. Voor ik wist dat ik zwanger was had ik immers laten vallen dat ik weer wilde beginnen sporten, en toen ik zwanger bleek had ik direct een excuus om dat voornemen weer voor me uit te schuiven. Tegelijk wist ik twee dingen: ik zou er zo veel deugd van hebben, nog veel meer voor mijn druk hoofd dan voor mijn lichaam dat toch al weer aan het grote uitzetten is begonnen. En twee: er is net een nieuwe fitnessvestiging van een gekende keten geopend in Ieper, op een onwaarschijnlijk coole locatie, met name een kerk. Vorige week vielen de puzzelstukken in elkaar, en ik ging overstag richting huis van de heer.

IMG_0014

Ik bleek mezelf en mijn licht glooiende bump nog in mijn flashy (en gelukkig elastisch) ensemble te krijgen, wat een meevaller was. En ook de rest beviel. Enkele maanden geleden was ik al een beetje opnieuw gestart, in een andere, minder fenomenale zaal, in een andere, minder fenomenale outfit. En ik genoot er toen wel van, omdat ik een nieuwe invulling had bedacht voor de uren waarop ik sta te sterven op crosstrainers en loopbanden: inspirerende podcasts beluisteren. Ideaal, zo blijkt, want ik word niet alleen sportiever maar ook slimmer. Muscle and brains, jongen. En momenten van zware bezinning.

IMG_0017

In elk geval: ook vorige week genoot ik van mijn gestolen momenten in de fitness, en ik heb al weer twee blokjes in mijn agenda staan voor deze week.

Omdat fitness en podcasts beluisteren een combinatie is die ik iedereen ten zeerste kan aanraden heb ik wat tips voor goed materiaal.

Dit zijn mijn favoriete podcasts van het moment:

Death, Sex & Money:
over alle dingen waaraan we veel denken, maar waar we weinig over praten. Ik vind deze podcast geweldig, omdat mensen erin komen vertellen over hun erg publieke split als celebrity, of over hun burnout omdat ze als enige begrafenisondernemer in een klein dorp constant kennissen moeten begraven. Love love.

Startup:
een gast die niks kent van bedrijven opstarten start een bedrijf op, en maakt er een podcast over. BOEIEND. (ik zit aan seizoen 1)

Organize Mindfully:
soms een beetje op het randje van wollig en überwollig, maar deze interviews met Amerikaanse organisatieexperts (het is een job) zetten me wel altijd aan tot het opruimen van de crib. En lord knows dat dat echt geen kwaad kan.

Serial:
het duurde even voor ik er klaar voor was, maar plots was ik het en was ik helemaal verkocht. Over een moordzaak in Baltimore. Check het uit. ALS JE DURFT. (ik heb geen idee waarom dat erachter moest, maar deleten is ook maar zwak)

All The Books:
een podcast van de mensen van Book Riot over nieuwe boekreleases. Zorgt altijd voor heel wat nieuwe boeken op mijn “to read” lijst van Goodreads. Tof en enthousiast! (niet dat ik nog tijd heb om te lezen nu ik constant naar podcasts loop te luisteren, maar dat, vrienden, is een ander verhaal)

– The Longest Shortest Time:
een podcast over ouderschap in al zijn gedaantes, maar dan boeiend en inspirerend. De laatste gaat bijvoorbeeld over kinderen die vragen hebben over de dood, en staat hoog op mijn “to listen”-lijst.

Getting Things Done:
van guided mindsweeps tot interviews met David Allen zelf en mensen die het systeem gebruiken, ik vind deze podcasts altijd weer de moeite.

Radiolab:
waarover ik het al had in mei, toen ik nog een bleu was. Nog steeds wonderbaarlijk goed, in a million ways.

Merci Decathlon voor het pakje en de stamp onder mijn gat, als ik deze zwangerschap weer 18 kilogram bijkom zal het alvast niet aan jullie liggen.

lilith test: ontbijtpakketten van The Breakfast Club

thebreakfastclubsmartmat1

Omdat ik mezelf na een jaar of drieëndertig een beetje begin door te hebben weet ik dat zware periodes bij mij een vorm van lichamelijke verwaarlozing triggeren die zich uit in allerhande dalingen (energielevels, motivatie, goesting, algehele vrolijkheid, zin om op te staan) behalve één: mijn BMI. Ik was zo hard niet van plan om dat weer eens te laten gebeuren dat ik van gezond blijven eten mijn prioriteit heb gemaakt. En omdat onlangs nog wetenschappelijk werd bewezen dat gezond eten dubbel zo gezond is als je het met je volgers op Instagram deelt kan ik ondertussen uitpakken met verschillende variaties van onderstaande belachelijk gezonde mozaïek.

collagegezond

Maar de laatste twee weken merkte ik dat de rek er toch ergens was uitgegaan. Dat er weer elke ochtend brood op mijn menu stond in plaats van flink en fruitig fruit, en dat de slaatjes en courgettenoedels (say whut?) van ’s middags ook weer plaats begonnen te maken voor vuile broodjes met mayonaise en een grote carbonara met extra carbs en kaas.

Al een geluk dat ik vorige week op een reddende engel in de gedaante van een Smartmatkoerier botste, die me op maandagavond een doos kwam toestoppen met ontbijt voor de rest van de week. Geen goddelijke interventie, maar wel een nieuwe dienst die ik maar al te graag wilde uittesten in de week van lancering. En dat heb ik me niet beklaagd.

thebreakfastclubsmartmat2

Het systeem van The Breakfast Club is net hetzelfde als bij de onderhand gekende pakketjes van Smartmat die je tegen betaling in de boodschappen voor je avondmaal voorzien. Je krijgt een doos waarin je al het nodige vindt voor ontbijt binnen een periode die je zelf kiest, en voor een aantal personen naar keuze.

thebreakfastclubsmartmat3

Mijn speekselproductie sloeg in elk geval op hol bij het openen van de doos. Al helemaal toen ik de recepten las op de mooie suggestiekaartjes die zijn meegeleverd. Alles met verse en biologische producten, die me zoveel zin deden kregen in de volgende ochtend dat ik op maandagavond extra vroeg en popelend in bed kroop. Is slaap immers niet de beste teletijdmachine richting ontbijt ever invented by man?

thebreakfastclubsmartmat4

Dit kan ik jullie vertellen na vier dagen gezond ontbijt op een plateautje.

1. Het komt natuurlijk niet echt op een plateautje, al zou dat pas helemaal de max zijn. The Breakfast Club, the butler edition. Toch heb ik genoten van het eigenhandig bereiden van mijn ontbijt, en het was nochtans niet dat ik ongelooflijk veel tijd had. Maar een paar aardbeien en een banaan blijken echt in geen tijd gesneden, havermout warmen duurt -wat er ook over wordt geroddeld- geen uren, en het is niet zo dat je om vijf uur uit bed moet om een eitje zacht te koken. Ik moest na een paar dagen serieus terugkeren op mijn idée fixe dat ik ’s ochtends echt geen tijd heb om een gezond ontbijt te prepareren. Dat heb ik namelijk wel.

2. Met een paar simpele maar goede ingrediënten kom je al een heel eind. Wat tikkeneikes, een pot goede yoghurt, twee soorten vers fruit en wat granola, en je slaagt er elke ochtend in om een ontbijt klaar te maken waar je in de Pain Quotidien stukken van mensen voor neertelt. De granola van The Breakfast Club is trouwens waanzinnig lekker. Net als hun zelfgemaakte confituur van framboos en gojibes. Mijn complimenten!

3. Voor de goedkoop moet je het niet doen, en dus is het wat mij betreft zeker niet voor elke week. Mijn YNAB-budget zou dat ook helemaal niet toelaten. Net als bij Smartmat is het systeem wel ideaal om inspiratie op te doen en eens iets klaar te maken waar je zelf misschien niet was opgekomen. Ook een heel leuk cadeau, vind ik, een week lekker en gezond ontbijt voor iemand die je graag ziet.

4. De service bleek weer even smetteloos in orde als ik al altijd van Smartmat gewend ben geweest. Ze leveren op het moment dat ze het beloven, laten je dat mooi op voorhand weten, en ik kreeg er deze keer zelfs een broodmes bij. Hoe tof is dat?

5. Met de ingrediënten in de doos doe je langer dan vier dagen. Mijn confituur was nog niet op, en mijn granola ook niet. Ik leerde nochtans dat je confituur ook perfect bij je havermout en yoghurt met fruit kunt doen als zoetmiddel. Hoe stoem is het dat ik daar zelf nog niet eens was opgekomen?

thebreakfastclubsmartmat5 thebreakfastclubsmartmat6thebreakfastclubsmartmat7

Conclusie na een week: ik vond het een heerlijkheid, en wou dat ik onbeperkt budget had zodat ik elke maandagavond zo’n doosje vol lekkers in de handen werd geduwd. In tussentijd keer ik nog regelmatig terug naar hun site om me te verlekkeren over hun heerlijke ontbijtrecepten, en misschien trakteer ik mezelf onder het motto #treatyoself wel nog eens op een doos in mijn verlof, binnen een paar weken.

De ontbijtpakketten van The Breakfast Club worden geleverd met een broodmes bij je eerste bestelling. Alle prijzen en keuzemogelijkheden vind je terug op de site.

Nog iemand die het systeem al heeft getest, toevallig? Of plannen heeft?

You need a budget, de uitleg

ynab_uitleg

Dat was duidelijk. Er was heel veel interesse in het YNAB-systeem, en in een zo simpel mogelijke uitleg. Ik ga mijn best doen.

Zoals al werd verduidelijkt in de commentaren op de vorige post: YNAB is niet per se een programma om geld mee uit te sparen, wel om je inkomsten te budgetteren. Als in: plannen wat je met de centen die binnen komen gaat doen. Als je daar een tijd mee bezig bent ga je vaak ook automatisch minder uitgeven, maar dat is niet het hoofddoel. Het hoofddoel is beslissen waar je prioriteiten liggen, en bijsturen waar nodig, zodat je op langere termijn niet elke maand voor onaangename verrassingen komt te staan, en bewust uitgaven kunt doen in plaats van er met je pet naar te slaan. Lees: vol overtuiging twee paar schoenen kopen omdat je weet dat het geld nergens anders voor gebudgetteerd is. Raise your hands for fun shoeshopping!

Alle gekheid op een stokje: een voorbereid man is er twee waard, en een voorbereid YNABer zeker vijf.

De opstart:

Je begint met YNAB door eerst al je rekeningen en andere geldcollecties aan het programma toe te voegen. Ik heb een account voor onze lopende rekeningen en spaarboekjes, een cash account van mezelf en Youri, en ook dat van ons envelopje dat we in huis hebben liggen voor als er plots een dokter van wacht gebeld moet worden. Van zodra al je bedragen erin zitten begin je met het geld dat er op dat eigenste moment is. Je keert niet terug in de tijd om al je uitgaven van maanden ver in te geven, dat vinden ze bij YNAB tijdverlies, en gelijk hebben ze.

travel-budget-ynab-four-rules

YNAB heeft vier belangrijke regels:

  • geef elke euro een job:
    De eerste en belangrijkste regel van het spel. Elke euro die je verdient voeg je in in het systeem (ik heb zelfs al een gevonden muntstuk van 20 cent ingevoerd in mijn cash account. Allemaal tesamen: “fuuuuuuuuuureak!“), en geef je een taak binnen het budget. Dat is, zeker in het begin, vaak gokken. Want hoeveel reserveer je elke maand voor boodschappen, en hoeveel voor kleding? Je hoeft hier geen perfecte voorspellende gave of glazen bol voor te hebben. Daar dient regel drie voor. (die komt na regel nummer twee)
  • spaar voor mindere dagen:
    Stel dat je nog duizend euro hebt, en je weet dat je deze maand nog 600 euro huur moet betalen, 100 euro aan boodschappen nodig hebt, en 50 voor je telefoonrekening. Daarna is alles betaald, wahey! En dus heb je 250 euro over om mee op de lappen te gaan, nieuwe schoenen te kopen en dat leuk kleedseken. Tot plots. De rekening van je gerepareerde auto in de bus valt. Zeshonderd euro, maat. Wat een goede maand leek is op vijf minuten tijd een hele slechte maand geworden, een met stress en miserie. Behalve als je een paar maanden geleden al hebt beseft dat je ooit eens zal moeten betalen om je auto te repareren, en elke maand voor de zekerheid honderd euro aan de kant hebt gezet. Aangezien die honderd euro niet werd uitgegeven (want er was nog niks aan de hand met je joint de culasse) verschoof YNAB alles automatisch elke keer een maand, en aangezien je het niet onder een andere uitgavencategorie had gebudgetteerd raak je het ook niet aan op je bankrekening. Als de factuur dan in de bus valt, dan heb je het geld (of een deel ervan) staan. Geen centje pijn. Het doel van YNAB is om crazy goede maanden en crazy slechte maanden af te zwakken naar crazy gewone maanden. Door vaste kosten door twaalf te delen en die kleine bedragen elke maand te reserveren.
  • roll with the punches:
    Een te mooie uitdrukking om naar het Nederlands te vertalen. Zoals al gezegd bij regel 1: je hoeft geen glazen bol te hebben om perfect in te schatten hoeveel je waarvoor moet reserveren. Ik merk dat dit de regel is die de meeste mensen afschrikt, terwijl het net de coolste en meest chille regel of them all is. Want natuurlijk kun je niet weten wat er op je pad komt op een maand, maar dat hoeft ook niet. Chill hast, niemand verwacht dat. Als je vierhonderd euro had voorzien voor boodschappen, en plots is het geweldig mooi weer en je beslist om een barbecue voor twaalf mensen te organiseren, dan is dat helemaal oke. Je checkt je budget, en kijkt waar je het geld vandaan kunt halen. Misschien had je zestig euro gereserveerd voor medische kosten die je niet nodig bleek te hebben. Of kun je wat geld weghalen bij kleding, omdat die nieuwe broek best nog een week of twee kan wachten tot er weer nieuw geld binnen komt om te budgetteren. Lukt het je echt niet om ergens anders geld vandaan te halen, dan sluist YNAB je overspent gedeelte gewoon door naar de volgende maand, waar je het dan kan proberen recht te trekken. Het fijne aan dit systeem is dat je goed ziet dat je geld maar voor één doel kunt aanwenden: geef je het uit aan gin tonics, dan is er minder voor benzine. En omgekeerd. Wat je had gebudgetteerd maar niet hebt uitgegeven schuift ook gewoon door naar de volgende maand.
  • leef van het inkomen van vorige maand:
    Het ideale YNAB-scenario is om te stoppen met leven van loon tot loon. Je geld laten verouderen, zo noemen ze het. Dus niet op vrijdag honderd euro verdienen en die op zaterdag volledig moeten uitgeven, maar zo goed budgetteren dat je geld kunt gebruiken dat al een maand oud is. YNABers noemen dit hun buffer. Op die manier is er immers veel minder stress dan als je elke cent direct weer nodig hebt om achterstallige rekeningen af te betalen.

Concreet is het kwestie van elke keer dat er geld binnen komt te beslissen wat je ermee kunt doen. En je de vraag stellen: “wat moet dit geld doen voor ik nog eens betaald word?”. Je uitgaven hou je bij in het (zeer leuk uitgewerkte) programma op je desktop of mobiele telefoon. Lien vertelde me trouwens dat zij een systeem heeft uitgewerkt om alles vanop haar bankrekening gewoon te importeren in YNAB, in plaats van het handmatig in te voeren zoals ik doe. Ik ga het snel eens checken, want dat lijkt me wel handig.

Zeer fijn voordeel: als je het al even bijhoudt krijg je zeer boeiende grafiekjes voorgeschoteld waarin je een overzicht krijgt van je uitgaven en naar wie die voornamelijk gaan. (Hallo Hema!)

ynab4_report_spending_category

Ik weet dat het in het begin nogal overweldigend kan zijn. Ik raad iedereen aan om net als ik eerst de trial te installeren, en daarna te zien of het de investering waard is. Wat mij betreft: dubbel en dik. Let wel: na vijf dagen stuurde ik een paniekerige mail naar Kathleen om te vragen of ik haar eens kon bellen, omdat ik er maar weinig van snapte. Toen ik haar vier dagen later kon bellen had ik alles al zelf uitgevogeld. Het duurt soms even, maar hun mailcursus van negen dagen is ongelooflijk boeiend en verhelderend. Dikke aanrader.

En voor zij die vroegen of er gratis alternatieven bestaan: je kunt dit natuurlijk ook perfect zelf doen, met een systeem in excel of met envelopjes in de kast of door te doen zoals Hilde het in de comments voorstelde:

“De grote truc is om je niet te laten verrassen door grote uitgaven zoals verzekeringen. Je neemt daarvoor een map (ja ik heb dat nog zo’n ouderwetse classeur) met alle betalingen van het voorbije jaar (of je kijkt terug in pc banking) die ook dit jaar terug komen. Dat zijn dus alle verzekeringen, belastingen (onroerende voorheffing, auto, …), pensioensparen, Vlaamse zorgverzekering, bijdragen ziekenfonds, hospitalisatieverzekering… Ik tel op hoeveel ik hieraan uitgeef en deel dit bedrag door 12. Elke maand stort ik op een aparte spaarrekening 1/12 van dat bedrag. Op het moment dat een factuur uit die categorie binnenkomt, schrijf ik geld over van die rekening. Nooit meer stress als facturen samenvallen. Voor andere onverwachte uitgaven heb ik ook een aparte rekening. Ik kijk wat onmisbaar is in mijn huishouden, vb een wasmachine, een frigo. Ik bekijk de prijs van die toestellen en ga na wanneer ik die zal moeten vervangen. Elke maand reserveer ik daarvoor ook een bedragje. Indien ik een toestel moet vervangen, komt het geld van die rekening. Ik doe dat ook voor de aanschaf van een nieuwe auto.”

Het kan dus zeker. Ik ben alleen heel erg fan van een programma dat me zoveel overzicht en inzicht geeft, en waarin ik zo hard kan schuiven met bedragen tot de rekening klopt. Ik vind het ook helemaal niet te vergelijken met een huishoudboekje, omdat je daar enkel bijhoudt wat er buiten gaat, en niet voorbereidt op wat er komt.

Zijn jullie ondertussen al begonnen? Zeer benieuwd naar de ervaringen! Nog vragen die ik niet heb beantwoord? Schiet maar af, en dan probeer ik ze te behandelen in de comments.

By the way: ik zag dat nogal wat mensen me in de comments van de vorige post lieten weten dat ze graag een code willen. Via deze link krijg je een maand gratis, en ik ook. :) 

En omdat ik maar vragen blijf krijgen ben ik in stilte bezig aan een geweldig leuke cursus “YNAB voor beginners”. Geef je hier op om daarvan op de hoogte gehouden te worden!

lilith houdt van het Geefplein

geefplein ieper

Deze namiddag is er voor het eerst een Geefplein in Ieper, knal aan de crib, en terwijl ik er net rondliep en van de ene verrassing in de andere viel (Boekjes van de Babysitters Club! De volledige collectie platen van Willy Lustenhouwer! Kwartetkaarten van Cars!) vond ik mijn stad nog veel geweldiger dan normaal. Het principe van het Geefplein is dan ook helemaal mijn ding: iedereen brengt dingen mee die hij niet meer wil, en geeft die gratis weg aan wie er wel iets mee is. Je hoeft niet bij je materiaal te blijven staan, want er hoeft niet onderhandeld te worden over prijzen of andere miserie.

geefplein ieper

De gedachte is: neem het mee als je er iets mee bent, laat het liggen als je het gevoel hebt dat iemand anders er nog meer aan zou hebben. En dat marcheert dus geweldig goed. Ook omdat iedereen taart mocht meebrengen die gratis werd uitgedeeld, en er muziek was, en blije gezichten. Ik sloeg een paar keer een serieuze slag, en liet een vierde van mijn zolder achter op het plein. Wat om half zes niet weg is gaat rechtstreeks naar de Kringloopwinkel.

Ge hebt dus nog twee uur. Spoed u naar het Beeldenplein aan de bib!

Voor u getest: brunchen bij WASBAR Kortrijk

wasbar KortrijkHet concept van WASBAR is ondertussen bij heel wat mensen bekend: een hippe wasserette waar je koffie en smoothies kunt drinken terwijl je was aan het draaien is in machines die elk hun eigen naam hebben. Gent en Antwerpen hadden er al een tijd een, en sinds begin juni zijn de mannen ook neergestreken in Kortrijk. Hoog tijd om eindelijk eens die zondagbrunch te gaan checken die al tijden op mijn lijst stond maar er maar niet van kwam. And so we did. Zonder wasmand (want dat mag), maar met een klein hongerke.

wasbar kortrijk

Wasmachines met namen, ge hebt daar toch veel rapper een band mee.

WASBAR bleek even leuk als ik al vermoedde: de vestiging in Kortrijk is opgetrokken in dezelfde sympathieke stijl als de twee andere zaken, met oog voor detail waar ik blij van word. Van de kleuren tot de meubels en de mooie tegeltjesbar voor het ontbijt, deze gigantische sucker voor leuk design en branding kon er naar blijven kijken. En dan hadden we het ontbijtbuffet nog niet eens gezien.
ontbijtbuffet in wasbar kortrijkHet staat er nog niet eens allemaal op. Het buffet is naar believen, en in de formule zit ook een roerei, een glas prosecco, een bordje met iets warms (in ons geval een lekkere vol-au-vent) en een wafel met slagroom om het geheel in schoonheid af te sluiten. Er is ook een formule voor kinderbuffet, maar Dexter is nog zo klein dat hij gewoon met ons mee mocht eten. Dat deed hij vol overgave op zijn grote stoel, want er was geen kinderstoel in huis. Mochten de mensen van WASBAR meelezen: dat zou handig zijn, qua aanvulling.
wasbar kortrijkTerwijl de regen met bakken uit de lucht kwam bevonden wij ons steeds meer in de ontbijthemel. De bediening was supervlot en vriendelijk, alles was lekker, en ik vond het zijn geld serieus waard. Op vrijdagavond is er apero met gratis hapjes, op donderdag live muziek, en je kunt er ook gewoon lunchen of koffie drinken. Ik ben geweldig benieuwd naar hun zelfgemaakte ice tea’s en limonades, dus alleen al daarvoor moet ik nog eens terug. Toppertje.
wasbarkortrijk5Ook Dexter vond het ferm de moeite, wat hij dan ook stante pede doorbelde naar al zijn maten toen we aan het terugkeren waren naar huis.

PRAKTISCH:
Wasbar Kortrijk maakt deel uit van K in Kortrijk, maar heeft geen last van zondagse sluitingstijden omdat het pand aan de buitenzijde ligt. Je kunt dus ook gewoon parkeren onder het shoppingcentrum. Hun uitgebreide zondagsbrunch kost achttien euro per persoon, en je kunt reserveren op hun Facebookpagina. Op zondag openen ze om tien uur.

lilith houdt een picknick (en deelt een lekker sandwichrecept)

weightwatcherspicknick1

Een van de dingen die ik probeer af te leren is overplannen. Ik heb mezelf lang wijsgemaakt dat afspreken met vrienden moest betekenen dat ik een hele dag op overschot moest hebben om me uit de naad te koken, en aangezien tijd een goed is dat ik steeds minder heb betekende dat te vaak dat het er niet meer van kwam.

Het eeuwige samenleggen van agenda’s om elkaar nog eens te zien, ik was dat een beetje beu. En dus ben ik weer keihard aan het vallen voor het geïmproviseerde avondje dat begint met een sms ’s ochtends en eindigt met samen wijn drinken en een boterham eten omdat er niks geregeld is.

sandwich weight watchers

Serieus: een geïmproviseerde sandwich op een onverwachte avond is altijd honderd keer lekkerder dan een onbestaand vijfgangendiner omdat de agenda’s weer niet op elkaar afgestemd raakten.

Ik weet niet hoe het bij u zit, maar eten smaakt bij mij ook altijd beter als het buiten kan. Als er ook nog een dekentje en zon bij betrokken is ben ik helemaal mee. Toen de mensen van Weight Watchers me vroegen of ik zin had om aan het begin van dit zonnig lang weekend een picknickmand te ontvangen met een hoop nieuwe producten dacht ik dus: awel ja.

picknickmand weight watchers

In het mandje de producten die ik nog zo’n beetje ken uit de tijd dat ik zelf een Weight Watchers succesverhaal was (min 35 kilogram, toen. Die ik daarna weer bijkwam, waarop ik mijn maag uiteindelijk liet verkleinen. Maar als mensen me vragen wat voor mij het beste heeft gewerkt, dan verwijs ik nog altijd naar het systeem met de points, omdat het tracken bij mij het best marcheerde.) Door die producten moet je zelf niet meer uitrekenen, je leest op de verpakking dat een schelleke kaas 2 punten is en een vanillewafel ook. Dat kan al eens een gemak zijn.

Gisteren bleek het mooi weer, en dus strooide ik snel wat fijne mensen uit over een geruite deken, smeerde wat sandwiches volgens de recepten die in de mand zaten, en dat was het begin van een zeer aangename middag in de zon.

weightwatcherspicknick4 weightwatcherspicknick5

Mijn favoriete combinatie was de exotische sandwich met mango en verse koriander, maar de versie met avocado werd ook geweldig gesmaakt. Het herinnerde me eraan dat een mens het eigenlijk niet ver moet zoeken. En dat wat verse kruiden van een gewone boterham een geweldig lekkere boterham kunnen maken.

Recept voor een exotische sandwich

– 1 Weight Watchers sandwich
– 2 sneetjes Weight Watchers gevogelte vleesbrood
– 1 el Weight Watchers Andalouse saus
– 1 rijpe mango
– verse koriander
– een paar blaadjes jonge spinazie
– 1 rode ui
– 1 koffielepel sesamzaad

Halveer de sandwich en beleg de onderste helft met andalouse saus, enkele blaadjes jonge spinazie, 1 of 2 gevouwen sneetjes gevogelte vleesbrood, 1 plakje mango, enkele blaadjes verse koriander en enkele fijngesneden ringetjes rode ui, in deze volgorde. Rooster de sesamzaadjes lichtbruin in een koekenpan zonder boter of olie op matig vuur, 3-4 minuten. Bestrooi de sandwich met de geroosterde sesamzaadjes. Leg de bovenkant terug op de sandwich. En dat is’t. Lekkerlekker.
weightwatcherspicknick6Mensen moeten weer vaker samen komen zonder dat het perfect moet zijn, denk ik steeds vaker. We moeten de lat niet altijd te hoog willen leggen. We mogen onze kop niet zot laten maken door Komen Eten. Een kom soep en een brood is de max. Een paar stukken kaas en een glas wijn. Een croque monsieur of een sandwich. Als er maar gesprekken zijn, en leute. Geruite dekentjes zijn altijd meegenomen.

Dexter test de Philips softpal en geeft er een weg

philips softpal sully

Allez, ik geef er een weg. Of Philips eigenlijk, nog beter. Zij vroegen me of ik hun zachte kinderlampjes eens wilde laten testen door Dexter. Die bleken in de vorm van Mike en Sully uit Monsters Inc te komen, en alhoewel wij die film nog nooit hebben gezien had ik snel in het snotje dat die Sully erg hard op een kruising tussen een dinosausus en een nieshoorn lijkt, toevallig of niet Dexter zijn favoriete beesten van het moment. (als ik heel eerlijk ben antwoordt hij altijd “autobrommer” als we hem vragen welk dierengeluid hij wil horen, maar er waren jammergenoeg geen autobrommerkinderlampjes. In het leven hebt ge het niet altijd zoals ge het wilt.)

Daarnaast heeft Dexter iets met lichtjes. Of toch zeker met de lichtgevende pinguin, die Youri om een of andere onverklaarbare reden per se op onze geboortelijst wilde zetten. Als hij triest is biedt de pinguin al eens troost. En ook tussen Dexter en Sully was het behoorlijk liefde op het eerste gezicht. Vooral omdat hij het lichtje zelf kan aanleggen met een kantelbeweging die hij snel doorhad. Soms is hij er zo content van dat hij Sully trakteert op zoenen. Een privilege dat zelfs zelden of nooit voor zijn bloedeigen moedertje is weggelegd.

philips soft pal sully

Hij wil Sully “meememen” naar de crèche. Hij vraagt naar Sully als hij uit zijn bedje komt. Want nu komt het moment waarop ik heel eerlijk moet zijn: na onderling overleg met de papa hebben wij beslist dat we Dexter zijn goede slaap en avondritueel eigenlijk niet wilden jinxen door er iets nieuws aan toe te voegen. Hoe leuk hij dat nieuws ook vindt. Dexter slaapt op dit moment eigenlijk heel goed, zonder noemenswaardige angsten, volgens ons omdat we behoorlijk wat regelmaat en voorspelbaarheid in zijn avondritueel steken. En dit lampje is vooral gemaakt voor kindjes die bang zijn in het donker en dan naar een lichtgevend vriendje willen grijpen of kijken. Wij zijn zo dankbaar voor zijn slaap zonder lichtgevend vriendje dat we Sully dus beneden hebben gelaten.

Waar hij graag wordt gezien en veel liefde krijgt. Hij had slechter kunnen vallen.

Philips organiseert op zijn Facebookpagina een #notsoscary tekenwedstrijd waarmee je een Disney-slaapkamer (Cars, princessen of monsterstijl), een Disney SoftPal-nachtlampje of de monstertekening van je kind als knuffel gemaakt kunt winnen. Maarrrrr! Ik mag ook een Sully weggeven aan een van de lezers van mijn blog. Om deel te nemen post je het antwoord op de vraag “waar ben jij bang voor?” in de comments.

Er is tijd tot maandagmiddag 12 uur, dan trek ik een random winnaar die ik bekend maak op mijn Facebookpagina. Ik voel het, gij kunt niet wachten tot het weekend gepasseerd is! Succes!

lilith test: Mimi’s cocktailbar in Ieper

mimi's cocktailbar ieper

Dat ik fan ben van koffiehuis Mimi’s in Ieper is een publiek geheim. Eigenlijk was er maar één ding dat ik minder aangenaam vond aan de plek waar ik de lekkerste koffietjes drink: dat het enkel overdag open was. Mijn gebeden werden evenwel verhoord: sinds twee weken is Mimi’s nog maar enkel op vrijdag, zaterdag en zondag open, maar op die eerste twee dagen wel tot elf uur. En nog beter: vanaf half zeven ligt er een avondkaart op tafel, en verandert de leukste koffiebar van Ieper in de leukste cocktailbar van Ieper. Dat moest getest worden! mimis3 Ik vond al snel twee gewillige slachtoffers die hun neus niet ophalen voor een cocktail, en samen bladerden wij vrijdagavond goedkeurend door de kaart. Waarop dus geen mojito’s of tequila sunrises staan, maar pre-prohibition cocktails. Zoals ze ze voor de drooglegging dronken, dus. Bartender Dries serveert een old fashioned waar Don Draper zot van zou zijn, maar we spotten ook een Martinez, een Side Car, een Widow’s Kiss met Calvados, en twee Gin Tonics. Ik koos voor de Georgia Mint Julep met cognac en peach brandy (volgens Dries een minder zoete voorloper van de mojito), mijn kompanen gingen voor de Old Fashioned en de Gin Fizz. Alles geserveerd in geweldige retro glazen. Verrukt, wij.

mimis4

Ook toen we proefden: veel smaak, fris, verrassend. Leuk afgewerkt ook, en mooi om naar te kijken. Al zouden wij er geen drie van kunnen drinken. De cocktails zijn naast lekker best stevig, en wij zijn nochtans getrainde drinkers. Ze zijn ook niet goedkoop: tien euro voor eentje. Wij genoten dus op het gemak en met mate, en schakelden daarna over op de overigens zeer lekkere cava en huiswijn van Mimi’s. Onze lever en portemonnee waren ons de dag erna dankbaar. Wie liever geen alcohol drinkt moet zeker een zelfgemaakte iced tea proberen. Vreselijk lekker, believe you me. mimis2

Aangezien ik niet de grootste cocktaildrinker ben is het belangrijkste nieuws wat mij betreft dat er een zeer gezellige bar is bijgekomen in het Ieperse uitgaansleven. Een bar met een retro sfeertje waar ik het erg voor heb, met achtergrondmuziek waarover net zoals over alle andere dingen die Dries doet is nagedacht, zodat je er perfect zit voor een fijne avond. Ik heb altijd gevonden dat Mimi’s ook gemaakt was voor de avond, en nu ik heb gezien hoe gezellig het er is met kaarsjes en een nacht die valt is dat gevoel volledig bevestigd.

mimis5Ook altijd mooi meegenomen: er staat nu ook finger food op de kaart, en tapasplankjes. Wie het liever wat experimenteler doet moet zeker ook eens de spirit coffees testen: er is keuze tussen Irish (met Bushmills of Jameson), French (met cognac), Italian (met Amaretto), Baileys met slagroom, Paris Midnight met Grand Marnier, en dan heb ik ze dus echt nog niet allemaal opgenoemd. Ook veel speciale bieren, voor de liefhebbers.

En aangezien de boel om elf uur sluit was moeder nog op een deftig uur thuis ook, wat goed uitkwam, gezien de zoon al om kwart voor zes een medley van Studio 100 begon te zingen in zijn bed. :aah: Vaarwel retro sfeertje.

Mimi’s ligt in de Boterstraat in Ieper. Wat mij betreft vier bedjes. 

lilith test de vernieuwde Colmar

getest: colmar

“Ik wil het doen”, zei ik, “maar weet dat ik ooit bij jullie heb gegeten en dat niet bepaald memorabel vond”. Ik herinnerde me vaag een blauwe maandag, jaren geleden, waarop ik met Youri en mijn broer in een Colmar in de buurt van Gent was neergestreken. Geen idee waarom, maar de enige herinnering die ik eraan overhield zorgde er wel voor dat ik -bij het passeren aan om het even welke Colmar- vol medelijden en onbegrip naar de volle parkings keek. Arme schapen, zij wisten van niet beter, zoiets.

Ik werd gecontacteerd omdat Colmar vernieuwd is. Dat ik ondertussen zelf ook vernieuwd ben, door het op de wereld zetten van mijn eigen kind, zal er ook niet vreemd aan geweest zijn. Dat ik daardoor weet dat op restaurant gaan veranderd is van chillen en wijn drinken naar -“Dexter, stop met je frietjes op de grond te gooien“- een veel -“Pas op, je gaat uit je stoel glijden en je pijn doen“- zwaarder labeur -“Kijk nu, heel mama haar glas wijn kapot! Toch niet haar glas wijn he Dexter!“- dan ik me -“Dexter, stop daar nu eens mee!“- ooit had kunnen -“We gaan naar huis he. Het is genoeg nu!“- inbeelden.

Ik zei dus ja. Want er is niks mis met tweede kansen, en al helemaal niet als tweede kansen een reden zijn om op zondagmiddag met man en kind de voetjes onder tafel te mogen gaan schuiven.

Colmar Kortrijk ken ik van er duizenden keren langs te zijn gereden, en van de blauwe wagon die ernaast staat. Terwijl ik vol medelijden naar de volgestroomde parking keek keek ik al die jaren ook vol goesting naar de blauwe treinwagon: daarin mogen zitten om te eten, dat moest wel eens machtig zijn. Vast iets dat ik heb overgehouden aan mijn uitmuntende ervaringen met onze Belgische Spoorwegen.

Trein aan Colmar

Mijn kind blijkt er eentje van zijn moeder, want ook zijn ogen begonnen te blinken voor we binnen waren. En beseften dat onze gereserveerde plaatsen zich niet in de trein bevonden. Bummertje.
Daar waren we snel overheen toen we het buffet zagen.

buffet colmar colmar desserts

Smakelijk uitziende voorgerechten en veel opties aan de ene kant, en een chocoladefontein en keuze uit nog een hoop andere desserts aan de andere kant. Het tweede dat ons opviel was dat Colmar mooi was geworden. En op geen duizend jaar deed denken aan die keer dat wij in een soort refter een deprimerend slaatje kregen voorgeschoteld. Wel leuke kleuren, scandinavisch aandoend design, veel plaats tussen de tafels. We kregen een tafel aan het raam, een kinderstoel, en een kleurplaat en kleurpotloodjes voor Dexter. Direct scoren, noemen ze dat bij ons.

Dexter in de colmar

Het systeem bij Colmar biedt drie opties: Express (hoofdgerecht en drankenbuffet), Liefhebbers (waarbij je naast het hoofdgerecht en drankenbuffet kiest voor of voorgerechtenbuffet of dessertbuffet) en Genieters (waarbij je alles ter beschikking krijgt). Youri en ik gingen voor Liefhebbers, hij dessert, ik voorgerechten, en Dexter voor het kindermenu. Het hoofdgerecht is à la carte, te kiezen uit een uitgebreid menu van op de grill of uit de oven. Aangezien de Dagen Zonder Vlees eraan kwamen (en vandaag beginnen, trouwens) ging ik voor filet pur met béarnaise, Youri voor de hamburger. Dexter voor frietjes met fishsticks. Ondertussen ontdekte zijn moeder de wijntap.

colmar5

We kregen de vraag of het eten van Dexter eerst mocht komen, wat handig was, want zo werd ons eigen eten niet koud terwijl we dat van hem aan het snijden waren. Goede punten.

colmar6Daarna kregen we onze eigen maaltijden. De porties waren royaal, mijn steak was erg lekker, net als de saus, de hamburger van Youri was oke maar wel eerder zwaar, Dexter smulde zich een eind weg, maar had achteraf ook nog zin in de “polling” (lees: pudding) die zijn vader van het dessertbuffet meebracht. Ondertussen dronk zijn moeder nog een glas wijn. Dat had ze wel verdiend.

Op het einde mocht Dexter ook nog met een jeton proberen om iets te pakken met een grijparm, en was hij zotcontent met zijn spiegel in de vorm van een vlinder. Kind content, moeder content. Een vlinder jong. Een roze. <3

colmar7

Conclusie na een middag Colmar: we hebben echt oke gegeten, zowel à la carte als van het buffet. Zeer redelijke prijs, vonden wij, als je weet dat je er je drank bij krijgt (ook wijn, ja!), en kindjes eten aan 6,95 euro, en op woensdag zelfs aan 3,95, terwijl ze er wel al hun drankjes, desserts en een geschenk bijkrijgen. Wij zouden zelf ook toegekomen zijn met Express, qua volume, maar het buffet is wel leuk om doen. Op het gemak gegeten, ook, want hoewel het hier een kindvriendelijk restaurant betreft en er heel wat jonge gezinnen aten hadden we niet de indruk dat we op een binnenspeeltuin zaten, maar was het tegelijk ook niet erg toen Dexter van vermoeidheid begon te kriepen. Very chill. Eerlijk is eerlijk: niet meteen een plek waar wij tijdens ons kinderloos bestaan naartoe waren gekomen, maar nu dat niet meer bestaat wel een plek waar ze ons nog gaan terugzien. Misschien mogen we dan wel eens in de trein. <3