oproep

Mijn liefste en ikzelf zijn al een tijdje op zoek naar de DVD-box van het tweede seizoen van Six Feet Under. Onze lokale videotheek heeft hem niet, we zien het niet bijster hard zitten om hem te kopen wegens dat we hem toch maar één keer gaan bekijken, en heel misschien heeft u hem wel gewoon liggen en denkt u: 'ik leen hem wel even uit aan die goede vriendjes van tales from the crib die er voor zullen zorgen als was het hun eerste kindje'.

Mocht dat het geval zijn, kunt u mij dan eventjes iets laten weten?
Via lilith@fromfrats.com of in de comments, het is mij om het even.
Dankuwel!

secret santa update

Mensen die zich via deze site hebben ingeschreven voor de secret santa swap, aandacht aandacht! Ik heb gemerkt dat er wel registraties van bekende gezichten zijn op het forum, maar dat die zich nog niet hebben ingeschreven in het daarvoor bedoelde topic. Als je dat niet hebt gedaan dan zit je nog niet in de deelnemerslijst, namelijk.

Zo snel mogelijk een berichtje nalaten op deze plaats dus, en de vragenlijst aan Birgit bezorgen. Dankuwel!

lilith wuift de Oude Spoed uit

Heuglijke momenten deze week in Ieper, want na jaren bouwen wordt de oude vestiging van het Jan Ypermanziekenhuis ingewisseld voor een funky nieuw gebouw. Vanmorgen om zeven uur werd de oude dienst Spoedgevallen voorgoed gesloten, en dus dacht mijn lichaam ergens in het holst van de nacht iets als 'zouden we niet nog eens zot doen, voor een laatste keer zo?'

Tijdens de laatste uren van de Oude Spoed kwam ik dan ook ziek als een hond binnengestrompeld, rillend en overgevend en niet meer in staat om rechtop te lopen. De verplegers van dienst waren net bezig met foto's nemen van de bureautjes die ze dra zouden achterlaten, en de sfeer was er een beetje als bij mensen die binnenkort op schoolreis mogen. Bij mij was het echter een heel stuk minder.

Bij wijze van afscheid:

* rolde ik een uur aan een stuk gek van de krampen heen en weer op een bed
* lag ik te rillen en te kajieten als een halve gare terwijl in de kamer naast mij de maag van een mevrouw werd leeggepompt, waarschijnlijk voor de laatste keer in de Oude Spoed
* vroeg ik me af hoeveel keer ik nog bijna van mijzelf moest draaien voor ze eindelijk zouden stoppen met bloed afnemen en vragen stellen en zouden overschakelen op kick ass pijnstillers
* leek het er even op dat ik iets had waarvoor ze mij zouden moeten opereren
* ging ik voor het eerst in mijn leven onder de scanner
* kreeg ik uiteindelijk toch pijnstillers toegediend, en toen die in begonnen te kicken was ik zonder zeveren de gelukkigste mens van heel de Oude Spoed
* stond ik oog in oog met een zwaar bebloede man :/
* mocht ik een nachtje doorbrengen in een oude kamer van het oude ziekenhuis. Daar verhuizen ze pas morgen, en ik hoop dat de radiatoren in het nieuwe gebouw iets minder luidruchtig zijn dan wat ik vannacht heb meegemaakt.

Omstreeks vier uur vanmorgen kwam de boosdoener er via de natuurlijke weg weer uit. Bleek dat mijn kathedraal van een lichaam geveld was door een niersteentje dat met moeite groter was dan dit >>. <<, begod.

de verborgen geschiedenis

Tuurlijk kom ik hier jaren te laat mee. De kans dat de rest van de wereld nu keihard 'OUD NIEUWS!' roept is zelfs redelijk groot, want 'De verborgen geschiedenis' van Donna Tartt moest je vijf jaar geleden al gelezen hebben, wilde je enigzins literair cool zijn. Maar u weet hoe dat gaat, hé. Ik las andere dingen, of ik las zelfs hele periodes helemaal niet.

Soms las ik zodanig lang niet dat ik zelfs een beetje bang werd van dikke boeken. Door die angst las ik nog veel langer niets, omdat ik ervan uit ging dat ik toch weer zou blijven steken op bladzijde 95 en zou vergeten verder te lezen.

Awel, dat zal mij nu eens niet overkomen bij deze Verborgen Geschiedenis, zie. Omdat ik helemaal niet kan stoppen met lezen. Omdat ik gisteren speciaal vroeg in mijn bed ben gekropen om op mijn gemak te kunnen verderlezen. Omdat het niet snel genoeg avond kan zijn, zodat ik weer verder kan doen aan de 621 pagina's die veel te snel worden omgeslagen. Lang geleden dat ik dat nog eens had met een boek, eigenlijk.

Hoewel, met deze had ik het ook, in dezelfde periode vorig jaar. Misschien is dit gewoon wel de beste tijd van het jaar om te lezen. En misschien kan ik wel nog wat tips gebruiken voor als De Verborgen Geschiedenis uit is, want dat zou wel eens erg snel het geval kunnen zijn. (EN GEEN SPOILERS, HE HASTEN! KZWEERTU)

dankbaar

Een stokje, kent u dat nog? Lang geleden gooiden bloggers elkaar daarmee dood, tot niemand er nog aan mee wilde doen omdat stokjes veel te commercieel waren. Maar kijk, ik breek de ban en ik vang er nog eens eentje van Isolde. Vooral omdat het zo'n mooi stokje is, eigenlijk, over dankbaarheid. Meerbepaald: noem zes dingen op waar je dankbaar voor bent. Geen probleem voor een dankbaar type als ikzelf.

* mijn lief: omdat hij leuke dingen doen met mij altijd voor neemt op gelijk welke andere activiteit. Omdat hij mij doet lachen door de meest goofy animated gifjes in mijn mailbox te dumpen tijdens een saaie werknamiddag. Omdat hij er helemaal van overtuigd is dat ik supergetalenteerd ben, en omdat ik compleet geen moeite moet doen om hem in die waan te laten. Omdat hij mij hoofdschuddend yet vertederd aankijkt als ik een compleet geflipt vreugdedansje door heel de living doe als Geert Lambert doorgaat naar de volgende ronde van de Slimste Mens.

* mijn familie: omdat die niet bestaat uit een bende wacko's, maar uit brave menschen die hun best doen voor elkaar. Ook nu, nu mijn mama er niet meer is en dat het allemaal niet makkelijker maakt. Ja, ze zitten soms een beetje te veel in met wat andere mensen zouden kunnen denken, maar ik ben zo content dat ik niet uit een familie kom van ruziemakers, stokers en riftje raftje. Ow, en de mensen die het dichtste bij mij staan zijn ook nog eens de grappigste mensen die ik ken.

* mijn werk: na al mijn dolle avonturen op de helpdesk en het callcenter ben ik de gelukkigste mens ter wereld sinds ik zelfstandig journalist ben. Het klinkt als zeemzoete honing in mijn oren, trouwens, 'zelfstandig journalist', en ik ben het. Dat ik om kwart voor negen kan zitten bloggen op mijn werk terwijl dat niemand ook maar een zak aangaat en ik niet het risico loop dat een overijverige collega mij gaat klikken bij den baas. Dat ik niet om de drie weken op evaluatie moet en er geen vergaderingen meer zijn in sjieke etablissementen over SWOT-analyses en targets. Dat ik helemaal doe wat ik wil en wanneer ik dat wil, en dat ik toch betaald word. Om te schrijven, begod! Soms voelt dat aan alsof ik de lotto heb gewonnen. En oke, op mindere dagen soms niet.

* mijn voorzieningen: ach, dat ik de ongelooflijke hoerechance heb om geboren te zijn in een land waarin alles voorhanden is. Eten, drinken, een huis en wel twintig vangnetten voor als er eens iets fout gaat. Alle luxe van de wereld. Geen angst of gigantisch dreigend allesoverheersend gevaar. Een elektrisch dekentje en zetelverwarming in de auto. Het is bijna genant, maar ik ben wel superdankbaar, hoor. Als ik het even niet allemaal veel te vanzelfsprekend vind, that is.

* het internet: omdat het mijn leven zoveel makkelijker maakt. Het zou bij voorzieningen kunnen horen, maar daar is het net iets te precious voor, zunne. Ik heb er mijn lief op leren kennen, en zoveel andere fijne mensen. Ik moet niet meer naar de bank om overschrijvingen te doen. Het heeft mij al aan jobs geholpen. Allez, ik bedoel maar.

* alle mooie plaatsen in de wereld: en dat ik die kan zien, en bezoeken, en bekijken en verlangen om ernaar toe te gaan. En meemaken. En exploren. En dat mijn lief dat ook allemaal zo fantastisch vindt en dat samen met mij wil doen.

Dankbaarheid alom dus, in deze wel erg hippy uitgevallen post.
Wie het stokje wil mag het komen halen, of voor mijn part in dankbaarheid uitbarsten in de comments.

koukleumpjes

Hoe kouder het hier wordt hoe meer ik me ervan bewust word dat het vast nog kouder is in Stockholm.
'We zullen ons toch een beetje moeten voorbereiden, hoor', zeg ik dan tegen Youri, want volgens sommige verhalen is er daar zelfs vaak sneeuw en gaat de temperatuur er onder nul alsof het niets is.
Qua voorbereiding denk ik aan elke morgen een uur in ons ondergoed in onze hof staan, elkaar insmerend met aangevroren dauw en rollend over de grondvorst die zich eigen heeft gemaakt van ons grasperkje. Alleen nog een bad nemen in ijskoud water. In t-shirt door het leven vanaf heden, en geen uitzonderingen. Visnettruitjes dragen als er van die door merg en been snijdende noordenwind door Ieper waait.

Elke avond, als we ons met twee hebben genesteld onder ons elektrisch dekentje mompel ik er iets over. Dat we er toch echt eens aan zullen moeten beginnen denken. Morgen. Waarop we een uur of acht later met verwarmde zetels onder ons beider achterwerk naar ons werk rijden, geen haar op ons hoofd dat nog aan Stockholmse voorbereidingen denkt. En echt lang is het precies ook niet meer.

[schaamteloze reclame] secret santa swap

Scrapbookers aller landen, luistert een keer hier.
Net als vorig jaar wordt er weer een secret santa swap georganiseerd in de virtuele lage landen. Het is voor en door scrapbookers, en ik weet uit ervaring dat het erg leuk is om aan mee te doen en naar uit te kijken. Organisatie is dit jaar in handen van de compleet fantastische Birgit Koopsen, en zij zorgt voor het toekennen van de adressen enzo.

Even een snelle copy paste om een idee te geven van wat er te doen staat:

"Anybody can join in as long as your willing to play by the rules!!
No one will know who her Secret Santa is except for me since I will be the one pairing us up!
The contents of the present should be 15 euro’s of new scrapbooking goodies in their original packaging plus a handmade item especially made for the receiver. You might think of a mini-album, handmade embellishments, a set of cards, a photo frame or whatever comes to your mind you think will please her! And something that will give your receiver a moment of delightful happiness, a feel good something like chocolate, body milk, soap, sweets…

Before you sign up you should be aware that this will be an international group and post and packaging, the handmade and the feel good item come on top of the 15 euro’s of scrap supplies.
You have to wrap the whole as a Christmas present and put it in the mail before December 1., to make sure all the presents arrive in time.
You have to follow these rules carefully so no one will be disappointed. Once the pairing has be done you can’t drop out anymore!
You’re not to open your present until Christmas morning.
Try to get to know your receiver, go see her gallery, read her blog if she has one. Don’t fill the present with things you like but with stuff you think she’ll like!
"

Inschrijven kan door hier te klikken en je te registreren op het forum. Daar moet je dan ook nog een vragenlijstje invullen en doorsturen naar Birgit, en dan is het wachten tot je jouw slachtoffer toegewezen krijgt. Misschien ben ik dan binnenkort wel je secret santa en al! Hoe compleet dolletjes zou dat wel niet zijn?

lilith en de biogroenten

Ik zit al helemaal in ze routine. Op donderdag de website checken en een bestellinkje doorbellen naar de biowinkel, op maandagavond met een funky bruine zak vol biologische geneugten naar buiten wandelen. Thuiskomen en bedenken wat een geweldig georganiseerde en geïnspireerde huismoeder ik toch ben, met mijn venkel en mijn vuistdikke biowortels. Groenten schoonmaken en prepareren tot ik geen pastinaak meer kan zeggen. Soep drinken. Mezelf geweldig vinden.

Soms sla (mwhaha!) ik eens een week over wegens geen tijd voor iets anders dan zondige groensels uit blik, maar ik zit ondertussen toch al aan pakket drie. Als ik thuiskom met mijn bruine zak en een speltbrood waar ik buitensporig veel geld voor heb betaald dan meen ik al eens een nostalgische blik bij Youri te ontwaren. Een blik van 'maat, waar is de tijd dat we keihard moesten lachen met verschrompelde bio-appels, mijn keppe en ik?' En indeed, ik lach minder hard om bio dan vroeger. Hoewel. Sinds deze week staat er een groot bord met 'HIER, SLAKKENSLIJM' voor de ingang van mijn biowinkel. Ik wil het niet weten. En ik denk hij beter ook niet.

Update: dankzij lore en google weet ik het jammergenoeg wel. Klikken voor een rondje 'what in the blue hell?' >>> SLAKKENSLIJM.COM

vlaamse filmkes

Een digitale camera waarmee je ook kan filmen, ik vind dat geweldig.
En dus heb ik mezelf eens aan een klein montageken gewaagd.
Ziehier, mijn allereerste meesterstuk, waarin ik in ruil voor Youri's homoseksuele zwaaibeweging aan het begin mijn meest goofy dansmoment ooit heb opgenomen.

Enjoy!

haha

En ik mij maar afvragen waarom bekenden mij straal voorbijlopen op straat zonder enige blijk van herkenning. Ik blijf ze kick ass vinden, die voor en na's. :) En vreemd ook, erg vreemd.

delicious: we have a winner!

Na lang beraad, hevige discussies en een deliberatie die bijna eindigde met traantjes hebben we onze beslissing gemaakt. Uit die beslissing hebben we één persoon geloot, en die ontvangt van mij mijn geschenkdelicious.

Kom maar naar voor, beste christel die iets deed met uien, passata en tonijn in een combinatie met couscous, want jij hebt gewonnen!

Stuur even een mailtje naar lilith[at]fromfrats.com met je gegevens, en dan stuur ik het zo snel mogelijk jouw richting uit. Alle andere deelnemers worden geweldig bedankt voor de inspiratie. :)

vanalleswatjes

Terwijl u wacht op de uitslag van de delicious-competitie, een paar interessante niemendalletjes om u in stilte mee bezig te houden.

dingen die ik deze week voor de eerste keer in mijn leven deed

* mijn opties bespreken met een echte advocate
* met een bal gooien naar een dolfijn nadat een dolfijn met een bal naar mij had gegooid
* kinky chocoladepasta om kinky op je lichaam te smeren van mijn hand gelikt (evenwel niet kinky)
* derde worden in een quiz, samen met mijn confraters
* horen dat ik voor de derde keer tante word

dingen waar ik deze week bang voor was

* de uitslagen van mijn zesmaandelijks bloedonderzoek
* een onheilspellende factuur die maar niet kwam
* dat ik mijn haar nooit meer goed zou krijgen nadat ik het gewassen had (wat enigzins bleek te kloppen ook)
* dat die pijn die ik al een paar weken in mijn heup voel wijst op iets ergs

dingen waarmee ik het moeilijk had

* dat ik mijn mama niet kon vertellen dat ik de dierenarts van in vinger aan de poot heb gezien in het Dolfinarium
* dat ik mijn nieuwe trui niet aan mijn mama kon tonen
* langs het ziekenhuis rijden waar ik zo vaak met mijn mama naar de bestralingen ben geweest

dingen die ik deze week heb gekocht/besteld

* 24 foto's, waaronder een paar grote
* drie boeken op amazon
* een flesje parfum van Mexx
* een nieuwe trui

dingen die deze week veel te lekker waren

* mandarijntjes
* okkernoten (kilo's!)
* speculaas
* de obsceen lekkere koekjes die mijn opa had gebakken

dingen waarnaar ik uitkijk

* Stockholm (nog een maand...)
* hutsepot (volgende week maak ik er!)
* een dagje London met mijn lief, broer en papa
* scrappen tegen kanker
* baklessen van mijn opa, die banketbakker is geweest

dingen die ik zou willen vertellen, maar waarover ik beter nog even zwijg

* twee :)

delicious

Mensen die net als ik van koken en tijdschriften houden zullen waarschijnlijk wel al eens een delicious in hun handen hebben gehad. Als ze ook maar enigzins op mij lijken dan kijken ze elke maand zelfs betrekkelijk reikhalzend uit naar het nieuwste nummer, en verslinden ze het als ware het een bord spaghetti met grote stukken gehakt. Om maar te zeggen (zonder dat ik gesponsord ben en alles): ik hou van delicious!

Deze maand zelfs nog meer dan anders, want bij elk magazine zit een tweede exemplaar om aan iemand cadeau te doen. Het tweede nummer is verpakt in een leuk papiertje, en er is plaats om een lieve boodschap te schrijven aan diegene aan wie je het geeft.

Wat dachten jullie van een klein wedstrijdje, beste burgers?
Post in de comments het recept waarnaar jullie altijd teruggrijpen als het rap moet gaan. Iets dat én lekker, én snel, én makkelijk is. Ik zal een onschuldige hand een nummertje laten trekken uit de (volgens Youri en ikzelve) beste/leukste/coolste drie inzendingen. Die krijgt dan mijn extra magazine cadeau. In ruil mogen jullie ons natuurlijk altijd eens uitnodigen om te komen eten.

Iedereen krijgt de tijd tot woensdagnamiddag om 17 uur. Morgen dus. Er hoeft geen foto bij, wat uitleg is voldoende.

Succes! :)

babylonische spraakverwarring

Ik was al een kwartier dolenthousiast aan het vertellen over het fantastische Build-a-Bear concept. Dat ik het al eens had gezien in Parijs, en dat je nu ook in Wijnegem Shopping from bijna scratch een beer in mekaar kan steken die helemaal customizable is en hoe te gek de schoentjes zijn, en de kleertjes, en dat je zelfs een geluidje kan kiezen om in je beer te steken. Dat er een machine staat die je beer vult met zachte dingetjes, en dat ze je helemaal unieke beer op het einde in een kartonnen draagdoos steken die lijkt op de mandjes waarmee je een kat naar de dierenarts brengt, en dat daar 'I'm going home' op stond. HOE SGATTUG ALLEMAAL!

'Maar', sprak Youri.
'Als het allemaal zo uniek is, waarom heet die beer dan altijd Bill?'

flair shopping day, olay olay

Stel, iemand komt op het fantastische idee om op een zondagmorgen plaats te nemen in een verschroeiend hete bus die zevenhonderd overdreven enthousiaste Flair-lezeressen van Antwerpen Centraal naar Flair Shopping Day brengt. Flair Shopping Day, als in een zondag waarop alle winkels in het Wijnegem Shopping Center open zijn voor de lezeressen van Flair, en alle gangen gevuld zijn met standjes waarin gewillige vrouwen terecht kunnen om hun haar te laten brushen, nagels te laten lakken en lippen te laten stiften. Flair Shopping Day, alwaar je op de bus al kan merken dat het niet zozeer om het shoppen gaat, maar om gezien te worden in het juiste bloesje met perfect geföhnde lokken, bij voorkeur door een Flair-fotograaf die je instant bombardeert tot covergirl van de week. Flair Shopping Day, alwaar ik nog geen drie minuten nadat ik binnen was met een gigantische vibrator van 165 euro naar vriendin J. stond te zwaaien, waarna zij me liet weten dat hij haar aan iemand deed denken. I swear, lief dagboek, toen wist ik toch even niet meer waar ik het had.

Net als toen we plots een podium in de gaten kregen waarop iemand aan een kolkende menigte stond uit te leggen hoe je je eigen handen kon lezen, met boven het doorratelende hoofd een groot bord waarop 'LOTSLIJN' stond. *staart naar lezerspubliek* Of toen Wijnegem Shopping Walhalla bijna in het Heizeldrama veranderde omdat er gratis kopjes warme chocolademelk werden uitgedeeld bij een buitentemperatuur van twintig graden, en een binnentemperatuur van makkelijk drie keer zoveel. En dan heb ik het nog niet gehad over dat heel speciale hoekje waar je je kon laten omtoveren in een bruid, als je zeven uur wilde aanschuiven tussen zestig andere vrouwen met extreme bruidsfantasieën.

Mannen mogen hun lijven dan wel al jaren insmeren met musk en andere middeltjes om vrouwen te lokken, ik heb vandaag geleerd dat het allemaal veel simpeler is: hang gewoon een sticker met de woorden 'voor en na', 'rode lippen stand', 'cocoonhoek' of 'stylingadvies' boven je penis, en de vrouwkes zijn bereid om uren in de rij aan te schuiven. Een tip from me to you, fellas! Kan ook wel eens helpen: een zakje Uncle Bens zoetzure saus voor in de wok all over your place smeren, en het geheel afwerken met drie kortingbons waarmee je in de winkel nog meer Uncle Bens kan kopen. Succes gegarandeerd!

haat en liefde

Mijn lief en ik, wij komen altijd wonderbaarlijk overeen als het gaat over mensen die wij oke en niet oke vinden. Ook wat Bekende Persoonlijkheden betreft roepen wij bij dezelfde hoofden vuile dingen richting onze tv. Soms zijn dat ook blikken van ultieme bewondering, ook meestal bij dezelfde mensen.

Zou dat veel zeggen over iemand, wie je bewondert en wie je verafschuwt, vraagt een mens zich dan af. Mocht het iets zeggen, dit is ons lijstje.

BP's waar Youri en ik zodanig van houden dat we onze televisie knuffelen indien in beeld:

* Urbanus
* Jean Blaute
* Rik Torfs
* Geert Lambert
* Mega Mindy
* Jeremy Clarkson
* Nigella Lawson
* Gunter Lamoot
* Luc Devos
* Peter Vandeveire

BP's waar Youri en ik keihard van braken:

* Tomas De Soete
* Luc Janssen
* Phaedra Hoste
* Sonja Kimpen
* Geena Lisa
* Anja Daems
* Pieter De Crem
* Steve Irwin (God bless him)
* Goedele Liekens
* Leen Demaré
* Debby en Nancy

Echt, het is niks persoonlijks.
Laat u maar eens goed gaan in de comments, gullie. Het is het moment.

365

Ik heb even getwijfeld voor ik mezelf opgaf voor het 365days project op Flickr. Ik ken mezelf namelijk, ik ben iemand die erg graag met iets begint maar meestal heel snel ook weer dingen beu wordt. Dat bleek ook toen ik mijn plan om de volgende 365 dagen een zelfportret van mezelf online te posten tegen Youri uit de doeken deed. Zijn 'jaja'-glimlachje sprak zwaar boekdelen.

En jep, ik was er zelf ook een beetje bang voor, dat het iets lastigs zou zijn waar je elke dag aan moest denken, en dan nog zo lang! Een heel jaar!
Maar jongens, ik zit vandaag aan dag 89 en ik vind het nog steeds fantastisch.
Omdat ik op deze manier elke dag mijn camera bovenhaal, bijvoorbeeld, en zo superveel foto's heb om te scrapbooken. Ik had mijn camera de laatste maanden ook nogal verwaarloosd, vond ik, en nu vind ik het plots weer leuk om te fotograferen. De gedachte aan een jaar aan foto's lijkt mij om de één of andere reden ook fijn, qua overzicht, en misschien doe ik daar in de toekomst ook wel eens iets creatiefs mee.

Maar het allerleukste vind ik toch dat andere mensen ook gewoon leuk meedoen.
Dat de 365days pool op Flickr zo'n zotte plek is vol enthousiaste mensen die elke dag weer iets nieuws uitvinden. Die meedoen aan zotte challenges, thema's bedenken voor zichzelf en zo bijvoorbeeld een week foto's nemen van huishoudelijke klusjes in een tutu, of van zichzelf verkleed als piraat op talk like a pirate day.

Ik ga nooit meer kunnen stoppen, denk ik.

winning mood

Maat, ik moet dringend beginnen meespelen met de Lotto, Euromillions, Win for Life en Schijt je Rijk, want zie wat de postbode (die mij probably vervloekt omdat hij zo goed als elke morgen al dan niet gewonnen dozen bij mij moet afleveren) hier nu weer binnensteekt, zeg.

Helemaal voor gratis gewonnen met een challenge op een blog, jawel.
Als het aan dit tempo verdergaat dan zal ik heel de Oostervleugel van de crib moeten inpalmen met mijn scrapbookmateriaal, vrees ik. Nu nog tijd vinden om effectief twee papiertjes op elkaar te plakken, en het zou al een pak minder pijnlijk zijn, allemaal.

half aanzoek minus knieval

Ik wist al van in het prille begin dat ik met Youri geen mansmens aan de haak had geslagen die op een dag op zijn kniëen zou vallen met de vraag of hij met mij een keer een openingsdans mocht plegen in zaal Scherpenberg in Heuvelland. Dat is ook nooit een issue geweest in onze relatie. De fantasie waarin ik in een wit Sissikleed in een taart sta te snijden terwijl iedereen 'ooooooh' en 'aaaaah' doet heb ik laten varen toen ik besefte dat je met het geld dat je uitspaart door niet te trouwen een kweetnie hoe coole road trip kunt maken door een ver land. En daar kan geen Lac van de Connemara tegenop. Wreed romantisch ik, ik weet het. Dus toen Youri maar niet op zijn knieën viel kwamen we beiden tot de conclusie dat wij geen trouw nodig hadden om malkander elke dag te overladen met lievde en genegenheid. Case closed. Dacht ik.

Tot het onderwerp zich een paar maanden geleden weer aandiende in de vorm van ikzelf die volgend jaar mag getuigen op de rockabilly wedding van vriendin J. Ik was volop aan het brainstormen over vetkuiven en iets oud, iets blauws en iets geleend toen Youri de woorden 'Als wij ooit trouwen, dan alleen maar in Las Vegas', sprak. Ik knipperde met mijn ogen. 'Gaan wij ooit trouwen? IS DIT EEN AANZOEK? :aah:' vroeg ik met extra veel vraagtekens in mijn intonatie, maar hij stond nog steeds op dezelfde hoogte als normaal, en van knieën was geen sprake. 'Als we in Las Vegas zijn, dan wel', deed Youri cryptisch.

Op dat moment nam mijn ongebreidelde enthousiasme compleet de bovenhand, en bijna tegelijkertijd spraken wij de magische woorden uit. 'Een Elvis Wedding!'
Jahaa, dat wilde ik wel! En even later werden we het ook nog eens eens over het meest belangrijke element van onze viering: een oude dikke Elvis imitator. Een heule heule dikke, die Love Me Tender zingt terwijl we onze vows uitspreken. Het is zo alles dat ik ooit heb gewild dat ik zelfs kan leven met het acute gebrek aan knieval. Go figure!

herinnert u zich deze nog?

Weetwel, ons koopje van de week uit de kringloopwinkel?
Weetwel, weetwel?
Onze originele fifties frigo met vakjes voor vlees en boter kaas en eieren en al?

Meet onze nieuwe drankkast. (l)
Met dank aan onze allerliefste schoonbroer en bevallige assistente voor de goede zorgen. Heel onze crib fleurt er zowaar van op.

We have a winner!

Het antwoord dat we zochten was....

STOCKHOLM!

T. mag mij zijn gegevens bezorgen via lilith@fromfrats.com. :)

werelddierendag

En mijn lievelingsdier van de hele wereld is jarig! Gelukkige verjaardag, allerliefste Youri, die nu toch wel met rasse schreden de dertig nadert. :aah:

Nu hij eindelijk jarig is heb ik hem ook eindelijk zijn cadeautje mogen geven, en ik kan u verzekeren dat het niet makkelijk was om te verzwijgen dat ik twee weken geleden een citytrip heb geboekt achter zijn rug zonder dat hij er ook maar iets van wist en alles.

Nu hij het weet mogen jullie het ook weten.
Of beter: jullie mogen raden.
De eerste die de stad raadt waar wij volgende maand naartoe gaan krijgt een keileuk souvenirtje als we terug zijn. (de enkelingen die het al wisten mogen niet meedoen. Ik weet wie jullie zijn, hoor!)

lilith was een dramapuber

Ik was een dramapuber.
Ik heb een hele kist vol dagboeken, brieven en erbarmelijk slechte karamelverzen om dat te bewijzen, maar don't make me. Ik kan mijn imago -dat al niet meer om over naar huis te schrijven is sinds ik in een kokerellende hobbymevrouw ben veranderd- met twee goedgekozen dagboekfragmenten doen kelderen naar ongeëxploiteerde dieptes. Ik zeg 'rock bottom'. Gene zever.

In mijn in kaarslicht badende slaapkamer schreef ik diep in de jaren negentig brieven naar mijn vriendinnen om hen op de hoogte te houden van mijn dramatische, altijd boeiende liefdesleven. Terwijl ik non-stop naar bleitliedjes luisterde waarin Marco Borsato mij verzekerde dat ik dit gevecht niet kon winnen, want jij zit veel te diep vanbinnen, waarom nou jij, waarom nou jij, waarom nou jij toch, begod?! ontstak ik het ene wierookstokje na het andere, wat de beneveling die plaats vond in mijn hersenen nog meer in de hand werkte. Mijn neergepende gedichten zijn er dan ook naar, en een mens zou zich beginnen afvragen hoeveel variaties er te bedenken zijn op 'ik hou van jou, ik blijf je trouw'. Mocht Willy Sommers nog inspiratie zoeken voor zijn volgende langspeelplaat, mijn tijdscapsule is zijn tijdscapsule!

Om de week speelde iemand anders de hoofdrol in mijn dagboekfragmenten. Achteraf gezien bestond mijn tot in den treure besproken liefdesleven hoofdzakelijk uit jongensnamen op mijn map van Latijn schrijven, uit de horoscoop in de Joepie proberen af te leiden wanneer het nu eigenlijk aan zou geraken tussen mij en J. (of K., of L., of welke letter mijn chica's en ik ook gebruikten in onze top secret communicatie) en mij de rest van de dag inbeelden hoe het tussen mij en J. (of K., of L.) tot een dramatische confrontatie zou komen op de speelplaats van het Koninklijk Atheneum van Ieper. Waarbij ik dus zou bleiten en hij zou zeggen dat ik veel meer was dan een gewone vriendin, dat ik alles was voor hem. ALLES! En ik weer bleiten. Maar dat het onmogelijk was ook, onze liefde, want te veel goed nieuws is nooit goed dagboekmateriaal, dat wist ik ook wel. Het moest toch minstens een beetje getormenteerd zijn ook, want gelukkig zijn was zelfs in de jaren negentig al passé. De confrontatie bleef uit, maar dat was eigenlijk niet erg want de week daarop was ik toch al weer depressief om iemand anders. The circle of life, in dien tijd.

Ik zou het appreciëren als u nu zou zeggen dat dit ook maar enigzins herkenbaar is.
Serieus.

lilith is de winnaar

Ik weet niet of u Ali Edwards kent, maar Ali Edwards is één van de meest geweldige scrapbookers in dit deel van het universum. De mevrouw schrijft boeken die ik verslind met huid en haar, en ze heeft net een nieuw geschreven dat Life Artist heet, al eeuwen in mijn Kaboodle wishlist staat en vandaag de stores hit in de USA. Wat wil zeggen dat het nog eens eeuwen gaat duren voor het hier te krijgen is. Gelukkig gaf de mevrouw er dit weekend drie weg op haar überpopulaire weblog, en ondergetekende liet samen met zo'n 1300 andere enthousiastelingen een comment na op haar blogpost om er eentje te winnen. EN WON. Yeeeehaaaw, zeg ik! Het boek is as we speak onderweg naar de crib, en ze kan maar juist zien dat ze het gesigneerd heeft ook, potverdrietjes, zodat ik uren naar haar handschrift kan staren en er occasioneel eens zachtjes over kan aaien.

Ik weet niet hoe het met u zit, maar ik ben dat niet gewend, iets winnen. Ik win eigenlijk niet veel, denk ik, qua voorwerpen. Als ik even goed nadenk kom ik op...

* een boek met een wedstrijd van de Flair
* een samsonkersthond toen ik nog erg klein was, maar eigenlijk toch al te oud voor een samsonkersthond
* een Senseo, ook al bij Flair
* een autovakantie naar een hotel ergens in de bergen in Spanje waar ons bolideken niet meer zou geraken, en waar we dus niet eens naartoe zijn geweest :aah:
* alle afleveringen van Friends op video, jaaaaaren geleden. Hoe cool was het niet toen de postbode aanbelde met een gigantische zak video's, en ik me niet eens kon herinneren dat ik ergens had aan meegedaan, zeg? Way cool! En hoe jammer is het niet dat video's niet meer bestaan? Way jammer!

Dat zal het zowat zijn, denk ik.
Misschien moet ik wel nog eens beginnen met werkelijk mee te doen met wedstrijden, zo nu en dan.
En u?
Wat heeft u in dit leven al allemaal gewonnen?