dingen die wij hebben

Ik was net een boterhammetje aan het roosteren in onze broodrooster-die-mickey-mousehoofdjes-in-broodjes-roostert en daar ook nog eens een liedje bij afspeelt, en ik dacht: heeft een mens toch vreemde dingen in huis. En zegt dat niet veel over een mens, de dingen die hij in huis heeft? En is dat geen fijn idee voor een lijstje?

Dingen die wij hebben:

* een broodrooster-die-mickey-mousehoofdjes-in-broodjes-roostert en daar ook nog eens een liedje bij afspeelt
* een fotoboek met de vreemdste ronde punten van Engeland
* een ding om ijsblokjes te maken in de vorm van legoblokjes
* een bureauboksbal
* een ijsemmer in de vorm van een aardbei
* een knalrood geverfde frigo uit de jaren vijftig
* een pop van Jimmy van Get Ready
* een bureaustoel in bubblegum roze
* een minihelikopter die echt vliegt
* een reuzenposter van Ome Willem
* een jezus christus voor op ons dashboard (l)

Dingen die wij niet hebben:

* deftig werkende verwarming
* een stereoinstallatie
* een koffiemachine
* koffie
* een barbecuestel
* een rijstkoker
* zo een mapje om lottoformulieren in te bewaren
* een platte tang
* porno
* een partytent
* een ventilator

Ik voel dat u zin heeft om mee te doen.

een week in treinreizen

Het begon eind vorige week met klasjes vol kleuters. Kleuters die hele wagons op stelten zetten door geschminkt in een piraat door gangpaden te rennen en luid zelfbedachte liedjes in mijn richting te zingen met teksten als "Wij gaan naar het schoolfeest! Met juffrouw Linda! Wij gaan naar het schoolfeest! Mehet dansen!".

Tijdens treinritten als hierboven beschreven kwam ik tot het besef dat ik sociaal gehandicapt ben wat betreft omgaan met mensen ouder dan twee en jonger dan tien. Wat doe je als een meisje van vier veel te luid en starend in jouw richting zingt? Vriendelijk lachen? En wat doe je als ze blijft zingen? Blijven lachen? Als een complete malloot? En hoe erg maak je de persoonlijkheid van zo'n kindje kapot als je plots van pure ongemakkelijkheid uit het raam begint te staren, alsof ze er helemaal niet is en dit moment nooit heeft plaatsgevonden?! Het zijn vragen die mij deze week serieus wakker hebben gehouden.

Na de kleuters kwamen de Bobbejaanlandgangers.
Ineens ging echt iedereen naar Bobbejaanland, werd er alleen maar over Bobbejaanland gebabbeld en zeiden conducteurs niet asjeblief dankuwel maar "veel plezier in Bobbejaanland!". Tijdens deze dolle dagen kwam ik tot het besef dat ik nog nooit van ze leven in Bobbejaanland ben geweest. Geen idee wat ik met dit gegeven aan moet, maar dan maar naar Bobbejaanland gaan gaat me net iets te ver.

Vanmorgen was het de beurt aan de metalhastn op weg naar Graspop.
Bier drinken om kwart voor acht 's morgens. Bulderlachen als de conducteur iets vraagt. Elkaar "patatte" en "zjeeten" noemen en dit veel te luid en veel te enthousiast voor kwart voor acht 's morgens.

Er zijn namelijk mensen die nog steeds gewoon gaan werken en al die blijde verstrooiing kunnen missen als kiespijn, ja. Ik hou mijn hart vast voor het moment waarop de paniekerige gepensioneerden en masse richting zee beginnen treinen. En Berchem ligt niet eens aan zee.

posinegativio

dingen die leuk waren deze week:

* de herontdekking van bodypump en sporten tot je hoofd volledig leeg is
* dat het ernaar uit ziet dat de knop eindelijk omgedraaid is wat betreft gezonder eten/leven
* het vooruitzicht op de nieuwe iPhone en dan vooral het feit dat ik een witte krijg van mijn lief
* mijn broer die tegenwoordig meer geïnterviewd wordt dan ikzelf
* een etentje op een terrasje in de zon met twee van mijn dierbaarste collegae
* een showbizzweetje waar ik twee dagen ondersteboven van was
* Throwing Copper op mijn iPod, en het feit dat ik me weer veertien voel als ik ernaar luister
* een mevrouw die op de trein mijn column in Story zat te lezen. Leuk, maar ook betrekkelijk akelig en heel erg vreemd
* de vraag of ik zin had om in oktober naar Los Angeles te gaan, werkgewijs

dingen die minder leuk waren deze week:

* dat ik het showbizzweetje waar ik zo ondersteboven van was aan niemand mag vertellen
* die rotzakken van Mobistar die mijn geluk ivm de iPhone volledig hebben vermoord
* de eerste keer gaan sporten zonder mijn mama. Ook al is Youri een geweldige vervanger, ik mis dit soort dingen bij momenten overdonderend hard
* complete onrechtvaardigheid en de daarbijhorende teleurstelling in de mensheid
* spierpijn die ervoor zorgde dat ik met moeite nog kon stappen
* dat ik nergens havermoutkoekjes kon vinden in de plaatselijke supermarkt. Lilith loves havermoutkoekjes
* dat ik mijn afspraak met vriendin J. om haar trouwjurk exclusief te gaan checken moest afbellen wegens geen tijd

Ik zeg: positivio overwint negativio.
Alles is goed.

gezocht wegens dipje

Ik heb dingen in mijn hoofd waarover ik vanalles zou kunnen schrijven, maar ik heb in alle eerlijkheid meer zin om datzelfde hoofd op mijn arm te leggen en van boehoehoe te doen. Dipjes zonder aanwijsbare reden, daar draait het toch allemaal om in het leven, niewaar.

Wat doet iemand die zin heeft om even oncontroleerbaar te huilen dan?
Youtuben, natuurlijk.
En niets vinden.
En daardoor nog meer zin hebben om boehoehoe te doen op eerder besproken arm.

En dus vraag ik u, beste hastn, naar dat ene youtube-filmpje waarvan u overtuigd bent dat het mij en uw collega-blogcommenters zal doen lachen/huilen/allround toucheren, quoi.

'k Zal u dankbaar zijn.

Ik steek het in gank met twee van mijn all time favorieten sinds 1993 of azo.

Tihi.
Nui gullie.

lilith is getuige

Vriendin J. gaat volgende maand trouwen. Met de kerel die ervoor heeft gezorgd dat ik me op haar kot uren heb beziggehouden met boekjes lezen, omdat zij maar niet kon stoppen met telefoneren met Hem. In die tijd hadden knappe jongens nog hoofdletters, namelijk, zoals goden.
In ruil voor alle uren dat ik met haar verliefde gekwebbel en gekweel op de achtergrond Flairs heb liggen lezen mag ik nu getuige zijn op haar huwelijk. Vriendin J. kent mij goed genoeg om te weten dat dat alles goed maakt.

Het vooruitzicht op Getuige zijn doet zotte dingen met een mens, I tell ya!
Ik heb een kleedje gekocht met witte voile en een corsetsluiting op mijn rug. Ik meen het. En voor daaronder hakken, zo hoog dat ik bijna verongeluk bij elke stap die ik zet.

Ik heb een actieplan voor de volgende maand met als belangrijkste ingrediënten bruinen zonder zon, leren lopen op killer heels en gezond eten zodat ik niet vol puisten sta zoals nu het geval is.

Het is bijna alsof ik zelf trouw, eigenlijk.
Behalve dan dat ik nooit gevraagd word.
OMDAT HIJ MIJ NIET GRAAG GENOEG ZIET en MIJ NIKS GUNT!!!!:aah:! :'(
Dat dan weer wel.

inspiratie

Een tijdje geleden stuurde mijn broer, de welbekende televisiester *winkwink*, mij een video met de boodschap dat ik moest kijken, wegens geweldig inspirerend.

En ik keek.
En ik was geweldig geïnspireerd.
Zo geweldig dat ik Youri dwong om heel de video op zijn iPhone te zetten, om te bekijken als hij ergens moest wachten.
En ook hij was geïnspireerd.

Door Randy Pausch dus, de prof die terminaal ziek is en het in zijn laatste lecture heeft over het belang van je kinderdromen nastreven.

Randy Pausch kreeg nog drie tot zes maanden te leven, en zit nu in zijn negende maand. Vandaag kreeg ik de speech onder ogen die hij twee weken geleden gaf aan de school waar hij les gaf. En ik zou hem opnieuw aan iedereen willen tonen. Wat ik dan ook een beetje doe, op kleine schaal.

Randy Pausch is geweldig.

Aumagad, Fata Morgana

Al vijf jaar kijken Youri en ik bijzonder sip op het einde van elke Fata Morgana, wegens weer geen uitdaging voor ons aller Ieper. Ook interessant om weten: al weken ben ik een beetje verliefd op Tom Waes omdat hij zeer vriendelijk en charmant was tijdens een telefonisch interview en zelfs met mijn grapjes moest lachen.

Om maar te zeggen: AUMAGAD, HASTN, FATA MORGANA IN IEPER VANDEWEEK. MET TOM WAES. (l)

Ik eis congé van mijn baas zodat ik heel de week achter Geena Lisa aan kan hotsen en compleet hyper over de markt kan lopen tijdens de Volksvergadering en al. En iets met Tom Waes. Vanalles met Tom Waes.

Aumagad hastn. Na al die jaren.

Check het uit!