als ik heel eerlijk ben

- is mijn theeverzameling op het punt gekomen dat het uit de hand aan het lopen is. Op het punt dat ik vind dat ik een theekast nodig heb om alle soorten in op te bergen volgens smaak en kleur. Een theekast, dus. Oke...
- durf ik nog altijd niet goed slapen in een kamer die pikkedonker is
- vind ik mijn job super, maar droom ik toch soms van werk waarbij ik niet veel meer moet doen dan van thuis uit in mijn peignoir stickertjes plakken op pralinedozen. Ofzo
- vind ik, ondanks het feit dat dieren eten zo fout is, weinig dingen lekkerder dan een perfect gebakken tonijnsteak
- lees ik doorgaans liever Het Laatste Nieuws dan De Morgen
- vind ik dat negentig procent van de mensen de opvoeding van hun kinderen compleet verkeerd aanpakt
- ben ik nu al bang dat ik dat allemaal niet ga kunnen, kindjes opvoeden
- en denk ik tegelijk dat ik de coolste moeder ooit ga zijn
- word ik op onbewaakte momenten nog steeds helemaal week van een plakker als "Against all odds" van Phil Collins
- ruik ik liever benzine dan gras
- durf ik na twee jaar en half nog altijd niet naar bewegend beeld van mijn moeder kijken, omdat ik bang ben dat ik er finaal door ga crashen
- durf ik niet goed naar wc's in café's of restaurants gaan wegens bang om opgesloten te geraken. Voor de rest van mijn leven :aah:
- en dat is me nochtans nog nooit overkomen
- moet ik me heel vaak inhouden om geen heel gemene dingen te antwoorden op Facebookstatussen. Ik ben nochtans een lieve, maar ergens diep vanbinnen huist er een gemene oude madam in mij. Die nooit buiten mag
- hangen er in mijn kleerkast meerdere dingen die ik nog NOOIT heb gedragen. En waarschijnlijk ook nooit zal dragen ook niet
- ontzie ik het mij ongelooflijk hard om deze week weer te beginnen met lopen. Ergens klinkt een leven waarin ik mij bekwaam in zetelhangen tot ik erbij neerval op dit moment toffer
- op dit moment lijkt elke morgen een serieuze bolwassing krijgen van een dikke Koreaan me zelfs toffer, maar dat heeft u niet van mij, uw eens zo sportieve voorbeeld
- begint die marathonman 365 aldus serieus op mijn systeem te werken. Ja kerel, we hebben het gezien. Marathons zijn werkelijk piece of cakes. Ga weg
- ben ik wel keer benieuwd naar jullie eerlijke ontboezemingen. Laat u vooral gaan, hé zeg.
