En toen zei ze: "Ik heb niet zo'n goed nieuws"
Ik weet niet wat jullie daarvan vinden, maar 1u30 's nachts is echt geen uur om in een auto richting spoedgevallen te zitten. Het was dat het nodig was, besefte ik twee uur later, toen de verpleegster me kwam melden dat ze minder goed nieuws had. Ik had geen niersteentje, zoals ik had gehoopt, maar een darmobstructie. Again.
Vanmorgen kreeg ik het verlossende nieuws dat het een andere soort is dan de vorige keer, en ik dus niet moet geopereerd worden. Minder goed nieuws: ik kreeg te horen dat ik een tijdje in het ziekenhuis moet blijven, hoe lang is niet duidelijk.
En dat ik hier niet mag eten, noch drinken. Ook al voor een hoop dagen.
EN HET IS DERTIG GRADEN.
Ik had gelijk plannen met wijn en terrasjes in mijn hoofd voor komend weekend. Baxters en kokend hete ziekenhuiskamers waren het laatste dat ik me had voorgesteld, eigentlik.