lilith doet een stoppen met shoppen update
Het blijft geweldig leuk om zien hoe mensen geïnspireerd werden door het stuk over "Stoppen met shoppen", dat eerst hier en later in een iets langere versie in De Standaard Magazine verscheen. Eerst waren het vooral mailtjes en tweets en mensen die me erover aanspraken (wat ik wel tof vond, want ik had eerder verwacht dat mensen "geitenwollen sloerie!" zouden roepen op straat, in plaats van zo enthousiast aan mijn mouw te komen trekken), later bleek dat het ook vlotjes is overgenomen op andere blogs:
* La Jungfrau Montis ging ermee aan de slag
* My Green Way of Life werd geinspireerd
* An vond het ook wel iets hebben
* het zette Kathleen aan het nadenken
* bij Minimaxisme werd er zelfs een volledige blog voor aangemaakt
* er werd over gepalaverd op het vrouwenforum
En zo ging het wel nog eventjes door. Ik heb ze niet allemaal bijgehouden, maar verdere links mogen nog in de comments, zulle.
Geloof het of niet, maar ondertussen ben ik nog altijd gestopt met shoppen. Behalve drie zwangerschapsbroeken die ik echt echt nodig had wilde ik me de komende maanden niet als een stuk waggelende kalkoenrollade voelen heb ik niks meer gekocht. "JAWEL JAWEL VOOR KIND 1!", hoor ik de crowd al roepen, en inderdaad, ik heb voor dat dutske een paar dingen gekocht in de HEMA, omdat de andere optie is dat het heel de tijd naakt in het ziekenhuis moet rondwareren omdat dat die kleinen is van die zotte moeder die niks meer wil kopen. Er zijn vast betere manieren om aan het leven te beginnen.
Met kerst en nieuwjaar hebben we, zoals gevraagd, erg weinig cadeautjes gekregen, en als we er kregen waren ze stuk voor stuk vooral nuttig. Een hele doos pasta en kruiden, bijvoorbeeld, en een bon om theetjes en cappuccino's te gaan drinken. Niks waarvan ik heb gedacht "waar ga ik dat nu weer zetten?", en dat maakte mij bijzonder verheugd. Net als de zakken en dozen die richting containerpark, kringloopwinkel en gegadigden zijn gegaan afgelopen vakantie. En ook al heb ik even een "we hebben veeeeeel te veeeel en dat komt hier echt nooit meer goehoehoed"-megadip doorgemaakt, mijn leaf had gelijk toen hij mij kalmerend toesprak met de woorden "we hebben dat hier niet op een dag naar binnen gesleurd, dat gaat hier ook niet allemaal op een dag weg zijn hé, lilith". What a guy, zeg ik.
Conclusie, na een paar maanden? Ik ben vreselijk blij dat ik niet moest gaan kerstshoppen. Ik ben enorm content dat ik eindelijk de kledij draag die ik ooit heb gekocht, de crèmekes op mijn gezicht smeer die ik heb staan en de kasten zie leger worden met de week, tot er alleen nog maar dingen in staan waar ik blij van word en waarvan ik weet dat ze nuttig zijn en effectief gaan gebruikt worden. Ik zie dat het solden zijn, en ik denk alleen maar dat het ongelooflijk zalig en rustgevend is dat ik niet de neiging heb om op zoek te gaan naar dolle koopjes, want ik heb niks nodig. Ik lees op Facebook dat anderen geweldig blij zijn dat ze een winterjas en een paar botjes en nog een broek en een trui hebben gescoord aan min dertig, en ik ben blij voor hen, waarlijks. Ik ben ook erg blij dat ik vooral denk: ik heb al een winterjas en botjes en broeken en een trui. En me daar deze keer dus helemaal niet mee moet bezig houden.
Ik heb ook eens geen nieuw feesttenuetje gekocht, en op oudejaarsavond deed ik het in een kleedje van gelijk vijf jaar oud dat ik al tope al twee keer had gedragen. Mede omdat dat op dit moment zowat het enige bleek waar mijn uitzettende boezem nog in bleek te passen, but still. Niemand die het zag.
Niks nodig hebben, dat geeft pas een gevoel van vrijheid onder de schedelpan, hastn. Een gevoel waar veel mensen volgens mij veel meer geld voor zouden overhebben dan wat ze er de komende weken aan gaan uitgeven in de solden.
Als ik hier nu iets zou zetten als "PRICELESS" of "ONBETAALBAAR!", dat zou erover zijn zeker? Jullie catchen in elk geval mijn drift.