lilith en de matzo balls

Dag twee in New York was er één die regenachtig werd aangekondigd, en de verwachtingen volledig ingelost kreeg door het te laten hozen en buien dat het geen naam had. Maar gene paniek, wij vonden heel wat fijne overdekte plekken om koffie te drinken en ons in deze toch wreed fijne stad onder te dompelen.

De Trump Tower, bijvoorbeeld.

Youri (tussen de walgelijke marmeren muren en gouden kasten met een T op): "Het mooiste dat hier te zien is is toch het Starbucks-logo? Het moet toch verschrikkelijk zijn om die mens zijn interieurarchitect te zijn, met zo'n smaak?".
Ik: "Of zijn kapper". :'(
Youri: "Jij wint."

Waren we niet gestopt met shoppen, we hadden hem mee.

Ook een schone namiddag gepasseerd met Thérèse van vierennegentig, een Joodse madam met veel chutzpah die jaren een antiekwinkel had op Madison Avenue en die mij wist te entertainen met verhalen over gefilte fisch en matzo balls uit de diepvries ('even lekker als vers!') en haar link met Blankenberge. En Auschwitz. :(

Of van die keer dat we een postcode moesten invullen om onze metrotickets te betalen, en ik zo trots was omdat Youri op 90210 kon komen om ons uit de brand te helpen. Ik weet niet hoe zo'n dingen zouden moeten zonder televisie, ik.

Of! Dat we tijdens een etentje in het fantastische Bubba Gump (naar de film, ja, het is hier een keten die we al vaak zijn tegengekomen op onze tripjes, maar waar we nog nooit waren binnen gestapt) alle vragen juist hadden op de triviatime van onze waiter over Forrest Gump, en muntjes wonnen. ZO GELUKKIG. :aah:

Of dat ik tijdens het checken van de foto's van gisteren zag dat het nu toch vooral een kwestie van voor- of zijaanzicht begint te worden. *woeps*

Kortom: over de grote plas alles bon, jong.