Mijn oude madam

Granny.gif
Diep in mij woont een erg oude vrouw.
Raar hoor, om dat tegen te komen.
De eerste keer dat ik het goed en wel besefte van mijn vrouw vond ik de gedachte best beangstigend. Er mogen veel dingen in mij wonen, namelijk, maar oude vrouwen, daar pas ik toch liever voor. Ik moet helemaal niet hebben van oude vrouwen. En al zeker niet diep in mijzelven. Dit negatief gevoel hangt samen met de angst dat mijn adem plots naar incontinentieluiers zou beginnen ruiken, of naar King-munten, so help me god. Maar ze woont er dus, de oude bes, en daar kun je in feite maar beter mee leren leven, voor de tijd dat het duurt, vind ik.

Enkel intimi weten het, van mijn oude madam. Ze trok bij me in in op 5 februari, en sindsdien stuurt ze mijn denken en doen volledig in de war. Nadat ik met erg veel moeite van het breien was afgekickt (o de nachten waarin ik badend van het zweet wakkerwerd, snakkend naar averechts!) rolde ik onmiddellijk in een nieuwe verslaving: cakes bakken. Ik informeerde naar lekkere recepten bij mijn collegae, pleurde kooksites tussen mijn favorieten, en ik baktigde dat het geen naam had.

Daarna kwam het knutselen en frutselen. Want dat moest van mijn madam. Nooit had ik van knutselen gehouden, en plots betrapte ik mezelf erop dat ik aan de salontafel zat, gewapend met lijm en schaar, mezelf volop de edele kunst van het ATC’en meestermakend. Bij elk kaartje voelde ik hoe mijn tanden losser kwamen te zitten en mijn haar begon te vergrijzen, net zoals in die kweenie hoe sjieke aflevering van McGyver, maar mijn madam vond het geweldig. Mijn drieÎntwintigjarige ranke lichaam vulde de dagen met oude, enigzins duffe oudemadammenhobbies in plaats van met dronken worden en hippe keten bezoeken.

Het ATC’en verdween weer even snel als het gekomen was. Want ondanks de aanwijzigingen van mijn oudje lukte het me toch niet bepaald om echt leuke dingen te maken. En dus zit ik nu, op aanraden van you know who, helemaal aan het scrapbooken. Het leuke ihis: volgens mijn moeder is scrapbooking ondertussen ook al immens hip in gehandicapteninstellingen. En mijn moeder kan het weten, want die werkt in een gehandicapteninstelling, moet je weten. Ik denk dat frutseldingen altijd eerst op oude mannen worden getest voor ze naar gehandicapten gaan, omdat fabrikanten bij oude mannen altijd kunnen zeggen dat ze gestorven zijn aan ouderdom, en niet aan wegstuiterend knutselmateriaal enzo.

Maar wat ik dus wilde vertellen. Het is ongelooflijk bevrijdend om eindelijk eens een hobby te hebben waarbij het niet gaat om hoeveel chromosomen je hebt, maar wat je ermee doet. Yeah!

Reacties

  1. Het is anders verdomde hip om een oud besje in je te hebben! Je moet gewoon besluiten dat je te gek gaaf cool bent en dan komt het altijd goed, al haak je een kleedje voor op het altaar van de kerk! :-)

  2. babsie

    zelden zo’n schitterende post gelezen. Respect! hier wordt met ongeduld gewacht op de eerste roman van Lilith… of toch wel zeker een kortverhaal of zes!

  3. Christ! Ben net een nieuwe sjaal beginnen breien en heb eergisteren koekjes gebakken.. Moet ik nu de eerste bus richting residentie Dommelhof nemen? En krijg ik dan een gratis seniorenticket?!

  4. Ania

    Ik heb de fysiek van een 70 jaar oud besje. Mijn korte en lange termijngeheugen is al lang naar de botten.
    Ik vergeet alles en wil soms het huis uitgaan met mijn roze flipflops en vergeet constant mijn rits dicht te doen.
    Maar de hobby’s heb ik nog niet opgepakt.. hehe
    Wat zegt dat nu over mij??

    Nee, don’t answer.. :s

  5. ach. de fijne kunst van breien.

    ik was heel hip een roze zwarte sjaal aan het breien (meer dan rechtdoor kan ik niet, zo oudebesserig ben ik niet,hehe, ik ambieer wel een carriere in breien…) nou die is dertig centimeter gegroeid en nu ligt hij in een hoekje. ik gooi hem niet weg want ‘dan moet ik opnieuw beginnen’… alsof ik ermee verder ga.

    en die kaarten maken is wel heel erg. hehe.

Reageer zelf

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>