Uitgetest: de Heuvelland Tranquillizer

stilteyouri.jpgMaak eens allemaal een mooie grote cirkel rond mij, want het moment is gekomen om een geheim met jullie te delen. Het geheim van het Heuvelland, namelijk, mijn absolute favoriete streek van Vlaanderen. En neen, dat heeft niet alleen te maken met het feit dat het vanuit Ieper eens niet ver tjolen is. Het Heuvelland roeleert, en ik hoop dat ik het niet heb kapot gemaakt door dit luidop uit te spreken, want het fijne is dat niet eens zoveel mensen dat lijken te weten. Dus sssssht. ;)

En als we dan toch bezig zijn dan maar ineens over naar geheim nummer twee: ik hou niet zo van luid. Mensen die mij kennen weten dat ik het nochtans al eens kan zijn, en dat het mondje niet alleen weinig stil staat omdat ik al eens graag een hapje eet, maar toch: ik kan van weinig dingen zo hard genieten als van stilte.

Afgelopen zomer las ik op de Facebookpagina van Lien dat er zoiets bestond als de Heuvelland Tranquillizer, een soort medicijndoosje, gevuld met tien stille wandelingen in het Heuvelland. Er zit zelfs een bijsluiter in met extra informatie over dit (and I quote) “heilzame medicijn voor hart en ziel”. They had me at heilzame.

stilte8.jpg

En de bijsluiter? For cute nog aan toe!

stilte10.jpg

Mijn leaf de auto ingeduwd op een mooie zondag, naar de toeristische dienst van Heuvelland in het wondermooie Kemmel gereden en ons direct zo’n dozeke aangeschaft. Dezelfde dag ook ineens de commandobunker onder de Kemmelberg bezocht. Good times were had by all.

stilte3.jpg stilte4.jpg stilte1.jpg stilte2.jpg

Zo’n goede tijden dat we een week later al op zoek gingen naar onze tweede stille plek. Wij zijn die hards like that.

stilte5.jpg

Zo diep in het bos dat wij waren, dakundegijniegeloven.

En toen kreeg ik een mailtje van de lieve mensen van Madoc, die het concept van de Heuvelland Tranquillizer ontwikkeld hebben. Of ik deze herfst niet nog een paar wandelingen wilde gaan testen. Ik was direct enthousiast, en mijn geliefde ook, en dus voegden wij dit weekend nog eens vier stille wandelingen toe aan ons palmares.

Het idee is even simpel als dolletjes: op elk van de tien kaartjes in het doosje vind je een startpunt en een route. Sommige routes zijn tweehonderd meter lang, andere tussen de 2 en de 3 kilometer, maar altijd met de belofte dat je op een hele stille plek zal uitkomen. Youri en ik kennen de streek een beetje, maar zijn elke keer compleet verrast door de landweggetjes waar we moesten inslaan, de fantastische vergezichten, en ook door de stille plekken, die ik hier niet ga tonen omdat de verrassing dan weg is voor zij die ze nog moeten gaan zoeken. Vier keer van de zes stond er op de stille plek een Tranquillizerbordje, wat de zoektocht en het vinden van de schat nog een beetje leuker maakte.

stilte6.jpg

Twee keer konden we het bordje niet vinden. :cry:

Anyway, na zes wandelingen heb ik conclusies, en die ga ik met jullie delen ook.

* De stiltewandelingen zijn even leuk in de zomer als in de herfst. In de zomer namen wij telkens een picknick mee, en hebben we de meest fantastische stille picknickplaatsen ontdekt die we anders nooit hadden weten liggen. Goed voor zomers to come, als het daar dan niet vol zit met andere Stille Plekfanaten, that is.

stilte7.jpg

Afgaand op mijn tronie zou je het niet zeggen, maar lilith luuuurves sobanoedels met zeewiersalade.

In de herfst is het allemaal nog avontuurlijker, met drassige akkers en moeten springen over beekjes enzo. Funfunfun. Maar zorg er wel voor dat je net als wij geïnvesteerd hebt in een paar waterdichte wandelschoenen met goede grip.

stilte12.jpg stilte14.jpg stilte13.jpg

Ik zou het persoonlijk niet doen op hakken. Maar wie ben ik?

* De wandelkaartjes zijn simpel, maar wel goed. Op die zes wandelingen zijn we maar twee keer een heel klein beetje verkeerd gelopen, en dat was omdat we teveel aan het pratelen waren. Dus ook hier: goed gedaan!

stilte11.jpg

* Hetzelfde geldt voor de rest van de info op de kaartjes. Of het nu een oude buizenfabriek of een bommenkrater of een grot van onze lieve vrouwke was, ik had door het verhaal op de kaartjes altijd zin om te gaan zoeken. En wat we vonden was altijd leuk en verrassend.

* Net als de weg ernaartoe. Zotte trappen in de natuur zijn de max.

stilte15.jpg

En neen, ik ben niet ziek, mijn hoofd is altijd zo wit.

Conclusie: HEUVELLAND ROX. Allen daarheen!

stilte16.jpg

Disclaimer: Ik ben niet betaald door Madoc om een positieve review te schrijven, en ik mocht ook geweldig slechte commentaar geven als dat nodig was. Dat bleek niet het geval, dus daar kwamen ze goed mee weg. :)

Disclaimer 2: dingen uittesten is leuk, stukken leuker dan reclame op mijn blog posten waar ik geen controle over heb. Leuke voorstellen zijn dus nog steeds welkom, ik doe dat precies wel nog eens geire. Lange vluchten geen bezwaar!

Disclaimer 3: wij mochten tijdens ons weekendje blijven slapen in B&B De Wandelaar in Westouter en werden daar zo lief ontvangen door Kaat dat we van hieruit nog eens merci willen zeggen. Ook voor het geweldig lekkere bio-ontbijt. Merci voor de goede zorgen, Kaat!

stiltekaat.jpg

Ik ben zo chill als een otter, en mijn leaf niet minder.

Reacties

  1. christa

    En slaag jij er dan in om op die stille plekjes je hoofd leeg te maken, want die plekjes wind ik nergens!!! Heel vervelend hoor! Ikzelf ben met dochter en nichtje naar de dans der vampieren gaan kijken en je hebt er geen idee van wat er tijdens die voorstelling allemaal door mijn hoofd speelt, jeezes, ik wou dat ik kon relaxen en die knop omdraaien en me op die vampieren concentreren!

  2. @Christa: bij mij helpt buiten zijn. Ik heb deze week een superdrukke week op het werk, en ik was zondag bij het ontbijt al aan het stressen, tot ik buiten was. Toen was mijn hoofd plots leeg en was ik weer helemaal chill. :)

    Ik heb dat zelden, alleen als ik kook komt dat ook wel eens voor, dat ik nergens anders aan denk.

  3. Sandrien

    Dat zie ik wel zitten, zo’n stiltewandeling,
    al vraag ik mij af of het gepermitteerd is om een tweejarig, met momenten zeer luidruchtig, wandelaartje mee te nemen :-)

  4. Benedikt Beun

    Hmmm, lijkt me idd wel fun fun fun… maar zitten er tochten in die rolstoeltoegankelijk zijn?

  5. Soms eens zin in een amfetamine wandeling want hier elke dag stiltewandeling (als de katten hun bebbeltje houden tenminste :-)).
    ’t Is ook nooit goed :-) en ja, wij gaan wandelen met onze poezen en niet aan een ‘leske’.

  6. Piet Hardeman

    Ik vind het reuze aangenaam als je werk gewaardeerd wordt. Ik heb 8 van de 10 stilteplekken aangeduid en van wandelingetjes voorzien.Iedereen die de eigenheid, natuur en rust, waardeert van ons heuvelland, is bijzonder welkom!

  7. Ah, ge had het niet mogen verklappen! Dat was daar nu nog zo mooi…
    Leuk concept, die Tranquillizer. Maar wel een beetje veel centen voor iets wat ge daar eigenlijk helemaal niet nodig hebt. Anyway, er zal een doelgroep voor zijn! En ’t staat zo mooi onder de kerstboom.

  8. Ik dacht de hele tijd aan Piet Hardeman toen ik jouw mooie verhaal las. En kijk, de man heeft er inderdaad ferm aan meegewerkt.

    Hierbij wil ik iedereen die ervoor zorgde dat ik me binnenkort eens volledig zal gaan ontspannen, ferm BEDANKEN ! Merci om de routes uit te stippelen en merci om ze wereldkundig te maken. Ik voel het nu al. ’t Zal me superdeugd doen.

    Hé, het kerstboomidee is ook super. Ik ken nog wel iemand die zich ermee zal amuseren.

  9. Droene

    Ik ben héél hard te vinden voor heruitgave van dit initiatief … onder andere vanwege helaas veel te laat ontdekt (einde zomer 2015).
    Het poëtisch koesterdoosje met “verlopen product – stilteplek 10 is niet meer toegankelijk” heb ik alvast (gratis) meegenomen …

Reageer zelf

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>