De drie vragen die ik me stel aan de start van elk jaar

Ach, 2021. Week 2 al, begod.

Het nu al illustere jaar waarin ik –als het god belieft– veertig word.

Rouwig ben ik niet, ik heb het gevoel dat ik met de jaren ook interest ontvang in de vorm van zelfkennis en zelfs een beetje wijsheid.

Hoe vaak ik ook met mijn zichtbaar ouder wordende kop tegen bepaalde muren blijf knallen, bij elke knal leer ik mezelf beter kennen en inschatten. De tijd zal uitwijzen of de knallen het waard waren, maar ik denk het wel.

Ik weet dus ook, dat ik aandoenlijk enthousiast word van nieuwe jaren, en dan de haast kinderlijke neiging vertoon om te geloven in immense en bijna magische transformaties die er de maanden ervoor te veel aan waren. NEW YEAR NEW ME, YES PLEASE.

Minstens drie keer per week vijf kilometer lopen, nooit nog suiker of spaghetti eten, elke dag zwaar mediteren, want die oude me deed toch echt nog niet genoeg, en het is verdomme hoog tijd om haar nog wat extra op te jutten met een paar onhaalbare doelen. Aja.

Hoe grootser mijn voornemens in het verleden waren, hoe sneller ik ze ook weer met een grote zwaai de vuilnisbak insmeet. Ik lees hier dat de datum waarop we er meestal mee kappen rond de derde donderdag van januari ligt, dit jaar dus de 17de, maar zelfs dat haal ik maar zelden.

Of beter: haalde. Er zit zowaar beterschap op.

Toen ik dat patroon begon te doorzien heb ik het kind voor een keer niet met het badwater weggegooid. Ik maak nog voornemens, maar andere voornemens. Voornemens waar ik meer deugd van heb, vooral. Die focussen op processen in plaats van zotte transformaties en resultaten. Misschien eerder intenties, dan echte voornemens.

Waarover straks meer.

De laatste jaren volg ik altijd hetzelfde proces. Aan het einde van het jaar neem ik uitgebreid de tijd om terug te kijken. Zowel op persoonlijk als op zakelijk vlak. Meestal doe ik dat aan de hand van het “Unravel your year”-werkboek van Susannah Conway.

Op basis van wat daaruit komt, stel ik mezelf aan de start van een nieuw jaar dezelfde vragen die ik me eigenlijk ook elke week stel, als ik op vrijdag mijn wekelijkse review maak in mijn bullet journal.

Drie vragen die je kunt samenvatten met drie Engelse woorden.

START. STOP. IMPROVE.

Ik voeg er altijd nog een extra woord aan toe: REPEAT.

De vragen die ik me stel zijn deze:

  • waarmee wil ik graag beginnen?
  • waarmee wil ik graag stoppen?
  • wat wil ik graag verbeteren?
  • wat wil ik blijven doen?

    Wie mij volgt op Instagram weet dat ik een devoot dagboekschrijver ben, en die zinnen zijn ideaal om eens zwaar op los te gaan.

Ik geloof niet meer in de grote transformaties, maar steeds meer in de kleine aanpassingen over lange tijd. Omdat ik bij mezelf zie dat het die kleine aanpassingen zijn, die me op lange termijn het allermeeste opleveren.

Zoveel meer dan de momenten van grootste, maar niet blijvende veranderingen. Ik weet het: elke dag een klein beetje verder lopen is minder sexy dan direct de marathon des sables willen uitdoen, maar het marcheert zoveel beter. Zolang je vanuit een soort angstkramp maar niet wil dat alles morgen helemaal anders is. En zolang je maar de juiste vragen stelt, als dingen niet direct miraculeus opgelost geraken. Zolang je maar nieuwsgierig bent, in plaats van beenhard.

Niet “ik kan dat toch niet en waarom heb ik zoveel minder karakter dan alle andere mensen boehoehoe?”, maar “hoe kan ik dat hier voor mij doen marcheren?”. Gamechangertje.

Eén van de zaken die ik absoluut en zonder enige twijfel wil blijven doen in 2021, is periodiek vasten. Waarbij het dus belangrijker is wanneer je eet en niet eet, dan wat je eet. Wat niet wil zeggen dat je compleet los kunt gaan, maar wel dat je een machtig helder raamwerk hebt, zelfs als je geen supermens bent die zijn emo-eten compleet onder controle heeft of nooit eens foert zegt. Ik zeg elke week wel eens foert, en ik ben compleet zot van periodiek vasten.

Ik vast niet extreem, maar wel systematisch en zo goed als elke dag. Vanuit de gedachte dat wat je elke dag doet zoveel meer impact heeft dan wat je af en toe doet.

Volgens de app die ik gebruik, bijna 300 van de 366 dagen in 2020. Ergens tussen de 13 en de 18 uur. Niet een paar dagen na elkaar. Geen dagen van 24 uur. Neen, gewoon: elke dag, en dat een jaar volhouden. Tot je geen mensen meer kunt tegenkomen die je vragen naar waar je de wilskracht vandaan haalt. En jij weet: als je een deftig, helder duurzaam systeem hebt, dan is er weinig wilskracht nodig. Echt waar.

Als je focust op de processen, in plaats van op de resultaten, dan volgen die resultaten na verloop van tijd vanzelf.

Dan is het gewoon uitvoeren en weten dat je zo een vriend maakt van de tijd die toch passeert, en geen vijand.

Volg het systeem, zet in op consistentie in plaats van op de grote veranderingen, doe van elke dag een beetje beter, en hell, al die beetjes zorgen voor heel veel beter, in de loop van de jaren.


Daar ben ik nu eens het wandelende bewijs van, besef ik als ik naar foto’s van mijn drinkende, overetende, angstige zelf uit het verleden kijk.

Met bakken mildheid, ja, want ik zie Kelly van tien jaar en twintig jaar geleden nu veel liever dan ik Kelly toen zag, en gelukkig maar, want het was absoluut nodig.

Ik heb moeten leren om mezelf graag te zien voor ik resultaten zag van mijn inspanningen, en om te stoppen met wachten tot ik eindelijk “een betere versie” van mezelf was.

Ik heb eerst moeten leren dat ik al goed genoeg was, om dan traag en met vertrouwen dingen aan te passen.

Zonder te vervallen in extremen, of te focussen op straffen en belonen en restricties. Met zachte discipline en eerlijk zijn tegenover jezelf, kom je zoveel verder.

Ik wilde nooit nog iets doen dat ik niet voor de rest van mijn leven kon volhouden, omdat het zo zwaar en lastig was. Ik wilde iets dat ervoor zorgde dat ik er niet alleen beter uitzag, maar me ook en vooral beter voelde.

Alles, behalve een dieet met zotte en niet houdbare regels, dus.

En hell, zo blij dat ik het eindelijk heb gevonden, op de valreep zo voor mijn veertigste.


(ik ben er op vraag van velen een heerlijke online cursus rond aan het maken, die mijn kennis rond periodiek vasten koppelt aan alles dat ik de afgelopen jaren heb geleerd over gewoontevorming, intentie en zelfliefde.

Als je je mailadres hier nalaat stuur ik je binnenkort alle info over de startdatum en wat de cursus concreet inhoudt.)

Iets zonder haast, ook dat vond ik heel belangrijk. Er wordt veel gezegd en geschreven over mildheid, en voor mij is dat ook: opmerken wanneer ik begin te haasten en jagen en meer verwacht dan er in realiteit is.

Haast is zo goed als altijd angst in een verkleedkostuum, besef ik nu beter dan ooit. Doen we niet meer. Been there, done that, bought the t-shirt in veel te veel verschillende maten, omdat het geen solide basis was om op voort te bouwen.

Al helemaal niet tijdens een zenuwslopende pandemie, om maar iets te zeggen. Een zenuwslopende pandemie waarin ik én veel wafels bakte en at, de horeca steunde, en voor het eerst in mijn volwassen leven een BMI bereikte dat door de wetenschap als gezond wordt beschouwd.

Kan tellen, qua lakmoesproef voor iedereen die zegt dat vasten wel gezond is, maar jammergenoeg niet vol te houden door gewone mensen.

Gewoner en minder wilskrachtig dan biebie hier ga je ze nochtans niet snel vinden, denk ik dan.

Het is in elk geval een hele boeiende oefening, met die drie woorden.

Beter nog: met die vierde erbij, zodat je beseft dat heel veel in je leven al bolt.

Neem een blad papier, een pen en een grote tas koffie of thee, en schrijf. Over je leven, je doelen, je intenties.

Gebruik het schrijven om te ontdekken waar je graag mee wilt beginnen en stoppen. Zonder te blijven hangen in wat het moet zijn. Het is vaak zo verrassend om te zien wat er komt als je een minuut of dertig vrij schrijft.

Ik schrijf en mediteer elke dag, ondertussen, en het doet wonderen voor mijn hoofd, en maakt al de rest makkelijker.

Het laat me toe om vanop afstand te kijken naar wat er in mijn hoofd gebeurt, en hoe ik mezelf soms in de weg sta zonder het goed te beseffen.

En ja, het is zelfs nog leuker in een mooi dotted Leuchtturm1917-schrift en een vulpen met paarse inkt, maar dat is zeker geen verplichting.


Ik maak ook elk jaar een lijstje van -dit jaar- 21 dingen die ik in 2021 ga doen. Geïnspireerd door Gretchen en Liz, die het ook al een paar jaar doen.

Dat zijn ook al niet de grootste, meest zotte voornemens.

Het kan net zo goed zijn dat ik in 2021 eindelijk eens een deftige sjakos wil kopen. Als je wilt weten wat er op mijn lijstje staat, hou dan zeker mijn podcast Werk & Leven in de gaten. Morgen nemen we de eerste aflevering van 2021 op, en daar zou dat lijstje wel eens uitgebreid in aan bod kunnen komen. (en wat er gekomen is van mijn lijstje van vorig jaar, ahahahaha)

Ik hoor soms dat mensen geen lijstje willen maken, om zichzelf maar niet compleet teleur te stellen als ze dan niet alles kunnen afvinken. Maar daar gaat het mij eigenlijk totaal niet om.

Ik verwacht niet dat ik alles ga afvinken.

Ik weet wel, dat ik altijd meer waarmaak met een lijstje vol intenties waarvoor ik de tijd heb genomen om erover na te denken, dan zonder lijstje.

De intentie alleen al geeft richting.

Of zoals ik het Rachel Hollis onlangs in haar podcast hoorde zeggen: if you aim at nothing, you’ll hit it every time.

Amen, girl.
Amen.

Keer benieuwd ook: waarmee wil jij stoppen en starten in 2021, en wat wil je verbeteren en herhalen? Deel gerust in de reacties hieronder en inspireer ons! En vergeet je niet hier op de mailinglijst voor “Vast en Zeker” te zetten als je meer wilt weten over mijn nieuwe cursus.

Reacties

  1. Goh… ik wil vooral stoppen met naar anderen te kijken, naar wat zij doen, en dat als het te behalen doel/maatstaf te zetten voor mezelf. Of dat nu over sporten of over (di)eten gaat. Ik ben eindelijk (ook mede dankzij corona en de bijhorende lockdown) tot het besef gekomen ben die anderen niet zijn wie ik ben, en dat dat voor anderen anders werkt dan voor mij. Dus ja, dat is dan waar ik mee wil starten: met mezelf.

  2. Helena

    Ik herken wat Sandra hierboven schrijft: stoppen met anderen te laten bepalen wat ik zou nodig hebben. Deze ga ik onthouden!
    Je wordt om je oren geslagen met allerlei cursussen die noodzakelijk zijn voor een goede moeder/vrouw/werknemer en té vaak zou ik hierin meegaan en laten ze me geloven dat ik inderdaad nood heb aan die cursus. Ik ga dit als reminder en intentie zetten voor mezelf: ik ben prima zoals ik ben en ik heb geen nood aan de zoveelste online cursus fotografie, planning of hardlopen!

  3. Mijke

    Kelly, dankjewel!
    Dat je schrijft, en het met ons deelt. Dat je ff weet dat ik als willekeurig ander mens er warm van word, rustig, blij en dankbaar. Ik proef wijsheid in je woorden en gedachten, merci! Over mildheid en tempo en zelfliefde en genieten en ‘genoeg’.
    Ik ga beginnen dit jaar met moeder van 2 zijn, in plaats van 1. Stoppen met te veel willen en dan balen en ‘de tweede pijl afschieten’ zoals de boeddhisten het noemen. Verbeteren om voor mezelf te kiezen, tijd en ruimte te maken voor wat mij voedt. En ik ga door met de mildheid en het vertrouwen in mij voeden met tijd alleen. Zo!

  4. Iris

    Nog geen voornemens hier. Ik heb nog tijd 😉 Benieuwd welke app je gebruikt voor het vasten. Ik doe het ook dagelijks en zoek app om het beetje concreet te maken 😉 Thanks!

  5. Melanie

    Dat intermittent vasten is interessant; ik heb er al meermaals aan gedacht. Echter: ik heb een gastric bypass gehad en twijfel of dat goed voor mijn lijf is. Als iemand daar uit ervaring iets zinvols over kan zeggen dan ben jij het wel denk ik, dus ben benieuwd hoe je dit combineert. Ik ben blij met mijn lijf nu (al zou nog 2 kilootjes minder dat bmi metertje eindelijk op groen staan – maar da’s meer voor de leuk, ik ben echt erg tevree) maar niet altijd blij met mijn patroon (lees; ik snack nog steeds. Minder en veel gezonder, maar toch)

  6. Ann

    Iets zonder haast – vind ik wel een goeie.
    Susanna Conway’s werkboek ken ik nog niet, maar ik vind het altijd wel fijn om bij het begin van het jaar terug te blikken en vooruit te blikken. En plannen te maken (vaak idd wat hoog gegrepen ;), maar dat plannen maken alleen al, het gevoel van al die kansen!). Ik gebruikte tot nu The Year Compass https://yearcompass.com/, ga Conway ook eens checken!

  7. Charris

    Haast is angst in een verkleedkostuum. Briljant! This one hit home. Blijf schrijven en delen aub ❤️

Reageer zelf

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>