Tag Archives: #19voor2019

#19voor2019, update 3

Aan het begin van dit jaar maakte ik een op het eerste zicht behoorlijk random lijstje van negentien dingen die ik gedaan wil krijgen voor we op 31 december “gelukkig nieuwjaar!!!” roepen. (en ik dat naar jaarlijkse gewoonte hoor vanuit mijn bed, maar dat is een ander verhaal)

Elke maand maak ik een update van de laatste wapenfeiten.

1. Een massage @ home boeken
Check. In januari. Mijn nek zit nog altijd vast (misschien zelfs vaster dan in februari, toen ik er ook al over klaagde) Ik ga Tiny binnenkort nog eens boeken, ik voel het. Make that “twee massages @ home boeken”, anders.

2. Twee dagen met mezelf naar Londen
Check.
Ik wil al weer terug.

3. De akoestiek van de crib aanpakken
We zijn met een paar verschillende dingen bezig die nog moeten aangepakt worden in de crib, waardoor deze nog altijd wat stilligt, maar volgende week is er een afspraak (of een Youri die beloofd heeft om die afspraak die moet gemaakt worden eens te maken, ik wil ervan af zijn), dus ik heb goede hoop dat deze wel goedkomt.

4. Deelnemen aan de Dodentocht
Ik heb ondertussen al eens 27 km gewandeld én ik heb een startnummer. Wie doet mij wat?

5. Wandelen met een hond uit het asiel
Check. Gedaan in februari.

6.In zee zwemmen

7. Vuurwerk zien met de kindjes

8. 40 boeken lezen, waarvan de helft fictie
Komt goed, komt goed, heerlijke boeken gelezen en aan het lezen. Je kunt je altijd inschrijven op mijn boekennieuwsbrief #nevernotreading om elke maand een mail te krijgen met wat ik heb gelezen. Morgen vertrekt die van maart.

9. De tuin laten aanleggen
Het gras wordt binnenkort gezaaid, zo werd mij verteld, en er komen schaduwdoeken. Consider it done.

10. Meegaan met een luchtballon
De eerste kleine acties zijn ondernomen.
Flo zag deze week een luchtballon passeren aan de crib, en ik zag dat als een teken dat ook deze goedkomt.

11. Een boek schrijven
Er waren wat verkennende gesprekken, maar er is nog niks concreet.
Niet erg, want heel veel ander werk.

12. Eten bij Hof van Cleve
BEST. DAY. EVER.
(en echt zo blij dat er een lijstje is en dat dit erop stond, of ik had vast nog altijd niet gereserveerd)
(met Youri ja, wat mensen nogal schijnt te verbazen wat ik snap, maar Youri is er zo op vooruit gegaan, en dat komt alleen maar door zichzelf en zijn bereidheid om te blijven proberen. Kijk, hij eet groene dingen! Hij vond het allemaal fantastisch, ook. WHAT A GUY)

13. Regelmatig date nights en dagjes vrij met Youri
Ik vond Hof van Cleve een serieuze date. Voor de rest nog niet veel mogelijkheden gehad, maar ik kan wel nog een paar weken weg met de herinneringen aan die namiddag.

14. Opleiding hulpkok starten in avondonderwijs

15. Fotoboeken 2017 en 2018 af en geprint
Wat een gedoe, sinds Apple niet meer toelaat om dat rechtstreeks via hun diensten te doen. Maar goed, vandaag boek 2017 naar de Fotofabriek gemaild, en dat komt volgende week toe. Ik hou u op de hoogte.

16. Mijn bureau inrichten
Ik ben in planningsmodus, maar nog niet veel verder.

17. “Vrijdag Movienight” invoeren
Heet ondertussen “sushi and a movie“.
Is ook al sushi and a documentaire geweest, omdat we keken (en in mijn geval hyperventileerden) naar Free Solo. Het lukt niet elke week (de sushi doorgaans wel, de film niet), maar het is een feit dat ik veel meer films ga gezien hebben dan in een ander jaar. Wat niet moeilijk is, als je weet dat ik nooit aan twee geraak, dus deze is wat mij betreft al geslaagd.

18. Een halve dag educatie per week invoeren
Lukte niet. Ondertussen heb ik een uur educatie ingebouwd in mijn ochtendritueel. Ik vertel erover in aflevering 18 van Werk & Leven, mocht het u interesseren. Teaser: werkt veel en veel beter.

19. Kinderdates, afgewisseld per maand
Neen, jong, neen. Om allerhande redenen slagen we hier niet in. Te herbekijken, als ik hier nog iets van wil maken.

Meer lezen over dit project?
Dit was de aankondiging.
Dit de update van maand 1.

Dit is de update van maand 2.

Hoe zit het met jouw lijstje, ondertussen?

lilith heeft een startnummer voor de Dodentocht #19voor2019

De lente begon. Ik stond nog eens in ons vorig huis, wat een gekke ervaring was. Flo kreeg de waterpokken. Ik trakteerde mezelf op rood haar. De kindjes konden nog eens buiten spelen. Wat ze ook deden, met stoepkrijt en flink wat prehistorische hulp.

De boer achter ons huis liet de koeien weer op de wei, exact op 21 maart, en ik vond dat mooi, dat hij die datum koos. Ik vond het ook heerlijk om zien hoe zot koeien kunnen springen en hoe snel ze kunnen lopen. Ik mag er dan prat op gaan dat ik een meisje van het platteland ben (iets dat eigenlijk op bitter weinig slaat), zo dicht heb ik er van mijn leven niet met mijn neus opgezeten.

Het was ook een cruciale week in de aanloop naar één van mijn meest ambitieuze punten op de lijst van #19voor2019: deelnemen aan de Dodentocht. Niet alleen slaagde ik er donderdag in om mijn eerste tussendoel van 25 km wandelen te crushen met twee kilometer, ik raakte gisteren ook ingeschreven, net als vriendin J. Als je weet dat alle dertienduizend startnummers er op twee uur doorheen waren, dan weet je ook dat het best is dat ik het zekere voor het onzekere nam door later te komen opdraven op de zwerfvuilactie van de oudervereniging. Had ik gewacht tot de middag, het was gedaan met mijn Dodentochtplannen.

Die Dodentocht dus.
Nu is het voor echt.

Aangezien het niet iets is waar ik elk jaar tijd voor kan maken wil ik er niet zonder voorbereiding aan beginnen. Ik weet het, dat klinkt nochtans allemaal wreed spontaan en joie de vivre, maar als ik meedoe, dan wil ik mijn kansen liefst niet de kop induwen door te denken dat je dat wel eventjes tussendoor doet, zo honderd kilometer wandelen. Ik ken ze, de verhalen van mensen die dat met hun vingers in de neus deden, maar na mijn 27 km van donderdag kon ik met moeite de trap nog op en af. Trainen gaan we, dus.

Het was trouwens wel zalig, die wandeling.
De eerste twee uur zonder muziek of podcasts, alleen met mezelf, wat een te lang niet meer ervaren luxe bleek.
Ik zag zoveel hoopgevende tekenen van lente, ook.

Hier en daar ook tekenen van mensen die echt geen goesting hadden om hun kerstversiering weg te doen.

Gaven de burger moed: geen blaren, met dank aan de dure maar geweldige wandelschoenen en wandelkousen waarin ik onlangs investeerde. (Lowa Renegade’s, voor de wandelnerds)

(ik nam deze foto nadat ik 500 meter had lopen zoeken naar mijn briefje met wandelknooppunten op. Wandelknooppuntpaniek is a thing)

Waarom ik deelneem?
Omdat het me een unieke ervaring lijkt.
Een unieke ervaring waarover het stemmetje in mijn hoofd al jaren zegt dat ik dat nooit zou kunnen. Dat stemmetje zegt dat ook over kinderen opvoeden, werken als freelance journalist, stoppen met roken, alcohol drinken en liters cola light achterover slaan. Ik ken dat stemmetje met andere woorden bijzonder goed, maar het heeft lang niet altijd gelijk, gelukkig.

Mijn volgende tussendoel is ergens in mei, een serieus stuk verder dan ik donderdag stapte, maar ik ga keihard mijn best doen om ook dat doel te halen. Ook al is het in mijn geval lang niet altijd simpel om er een wandeltraining tussen te krijgen, wat ervoor zorgt dat ik al eens om zes uur ’s ochtends over de Ieperse Vestingen stap, en voor die moeite getrakteerd wordt op een geflipt zangvogelconcerto.

Ge gaat daar niet alleen zijn“, appte mijn vader vanmorgen deze foto door.
Nu ik mijn ticket heb wordt al de rest alleen nog een makkie“, stuurde ik terug. Als je weet dat de spieren in mijn handen zowat de enige waren die na mijn wandeling niet van hun oren hebben gemaakt, dan weet je genoeg.

Nog mensen die zich hebben weten in te schrijven?
Of hem hebben uitgestapt, en tips hebben voor deze “prutser” die volgens de boze reacties op de internetfora “de plaats heeft weggekaapt van de echte stappers”? :aah:


Welkom in de reacties!

lilith ging naar Hof van Cleve en dat is niet van haar gewoonte

Ken je dat, die stress die mensen die aan stress doen overvalt vlak voor ze op reis vertrekken? Die stress van het is toch wel vandaag en zijn we niks vergeten en hebt gij uw paspoort wel bij en ligt de oven niet meer aan en zijn we echt niks vergeten EN HET IS TOCH WEL VANDAAG?!

Het is misschien belachelijk om dat ook te hebben als je op restaurant gaat, maar ik wil een beetje kaderen hoe waanzinnig ik het vorige week donderdag vond dat mijn naam op de reservatielijst stond voor de middagservice van Hof van Cleve. Het is niet iets dat mensen als ik doorgaans doen, namelijk. Ik zucht al meer dan tien jaar van ooit eens, als ik de Lotto win. Ik won die niet, maar ik begon een paar jaar geleden wel bewuster om te springen met mijn geld, en ik legde al meermaals uit hoe dat dan in zijn werk gaat en waarom ik nu wel zo’n dingen weet te klaren, en vroeger niet. (*kuch*YNAB*kuch*)

Toen we onderweg waren naar Kruishoutem werd ik wat bang van mijn eigen verwachtingen. Een boek dat de Nobelprijs voor literatuur wint, kan vaak alleen maar tegenvallen. Toen we naar de boomhutten gingen viel onze trip gigantisch mee omdat ze zondvloeden genre ark van Noah hadden voorspeld, en het plots toch geen slagwater regende. Hadden we zomerweer verwacht, dan waren het twee geweldig tegenvallende dagen geweest. Als je naar de prijzen op de site van Hof van Cleve kijkt, en weet dat ze daar drie sterren op de kast hebben staan, dan kun je niet anders dan daar aankomen met een attitude van “Peter bovenste beste burger, THIS BETTER BE BELACHELIJK GOOD”.

Het was. Ik deel wat sfeerbeelden die niet eens half zullen weergeven hoe geweldig het was.

Ge moet het meegemaakt hebben om helemaal te snappen wat voor een complete verrukking zeven gangen in Hof van Cleve betekenen. Vier uur nadat we waren verwelkomd door mevrouw Goossens en haar joviale equipe zweefde ik naar buiten met deze gedachten in mijn hoofd:

  • dat niveau twee servicen per dag halen en volhouden, hoe kan dat zelfs? Van de hapjes met zeekat en octopus met kikkererwt (verrassend lekker!) over de zeven gangen tot de chariot (een kar, maar dan beter) met acht soorten fenomenaal lekker brood (mijn koninkrijk en een vinger naar keuze voor één keer per week een levering van het brood met zaden en pitten) waar je contstant van bij mocht vragen, het voelde zo once in a lifetime terwijl zij het daar elke dag twee keer moeten nailen.
  • er was een bankje voor mijn handtas. Als ik dronk van mijn waterglas gingen er nooit drie minuten voorbij zonder dat er subtiel en niet opdringerig werd bijgevuld. Telkens ik dacht dat wat ik net gegeten was strafbaar smakelijk was in a million ways bleek er nog iets geweldigs bij te komen. De handzeep in het toilet rook zo lekker dat ik mezelf erin had willen onderdompelen tot aan mijn nek. Het zwarte designtoilet was zo proper dat ik het net zo goed daarin had willen doen. De melk voor bij de koffie was warm, net als het kannetje. Je had niks anders verwacht, maar je bent er toch niet goed van.
  • Er waren nog twee chariots, naast die van het brood. De kaas-chariot en de hapjes-voor-bij-de-koffie-chariot. Allebei waren ze zot, maar die laatste is pas echt zot, want je hebt dan net al twee gangen desserts binnen, en als je je maagverkleining echt op de proef wilt stellen zoals bepaalde mensen, ook al kaas van de chariot. Net als je wilt kiezen wat je er nog bij kunt krijgen zonder te moeten overgeven in het zwarte designtoilet zetten ze een schaaltje met miniatuuroliebollen op tafel en leggen ze een perfect nesse nog warme madeleine met vanillespikkeltjes naast je tas koffie. Zeg nooit zomaar madeleine tegen een madeleine van Peter Goossens, trouwens. Merci aan alle meme’s die mij ooit madeleines opdrongen, maar ze waren teleurstellende brol als ik ze vergelijk met wat ik daar at. SHIIIIIIT, I LOVE CHARIOTS.
  • We hadden zoveel lol. Wat een avontuur, ook. We waren maar met twee, en we deden het op sapjes en infusies in plaats van op aangepaste wijnen, waardoor we echt hebben genoten van elke dashi en ponzu en elk sapje met rode bessen en bietjes uit het menu “Frisheid van de natuur”. Dat servies ook. Die lepeltjes en borden. De humor in de perfecte bediening. Het gebeurt ons niet vaak, maar op sommige momenten werden we er stil van. Op andere moesten we dan weer heel erg giechelen om de situatie. Allez jong, wtf.
  • Na afloop kwam Peter Goossens een praatje slaan, en ook dat was leuk en sympathiek. Fijn ook om horen dat het besef dat mensen dat allemaal niet vanzelfsprekend vinden en soms jaren moeten sparen om zoiets te kunnen doen ook nog altijd aanwezig is, en als een extra motivatie werkt om het almaar beter te doen. En op het einde kregen we ook nog machtig lekkere chocolaatjes mee van Joost Arijs, om na te genieten zeitem. Peter is zo een eindbaas als hij begint.
  • Het is hard neerkomen na een middag Hof van Cleve. Als niemand nog de poten van onder zijn lijf loopt om ervoor te zorgen dat je de stoel na terugkeer van het toilet niet zelf onder je poep moet schuiven. Als je je sjakos weer gewoon op de kille vloer moet zetten. Als de melk bij de koffie gewoon weer koud is, en de madeleines als vanouds als wakke bollen watte aan je verhemelte blijven plakken. Maar ze pakken ons dat niet meer af.

Gaan eten bij Hof van Cleve was een puntje op mijn lijstje van #19voor2019.

#19voor2019, update 2

Aan het begin van dit jaar maakte ik een op het eerste zicht behoorlijk random lijstje van negentien dingen die ik gedaan wil krijgen voor we op 31 december “gelukkig nieuwjaar!!!” roepen. (en ik dat naar jaarlijkse gewoonte hoor vanuit mijn bed, maar dat is een ander verhaal) Elke maand maak ik een update van de laatste wapenfeiten.

1. Een massage @ home boeken
Check. In januari. Ik zou ondertussen wel nog eentje vermogen, want mijn nek zit vast.

 2. Twee dagen met mezelf naar Londen
Check. Ja, zalig he. Meer kan ik daar niet over zeggen. Vreselijk van genoten, blij dat ik er tijd voor heb gemaakt in een drukke periode.

3. De akoestiek van de crib aanpakken
Dit ligt even stil, omdat we nog prijzen moeten vragen bij een paar andere leveranciers, maar ge kent dat. Er waren veel mensen die zich afvroegen wat we gingen doen, omdat ze met hetzelfde probleem zaten in hun crib. Het zal waarschijnlijk een geluidsabsorberende wand worden tegen een van onze livingmuren, en in principe zou je daar niet te veel van mogen zien, maar wel een serieus resultaat van moeten hebben op niveau van geluid. To be continued.

4. Deelnemen aan de Dodentocht
Nog altijd het plan, al besef ik na mijn zomerse 18K van vorig weekend dat dat toch alleszins geen sinecure wordt. Honderd kilometer is vér, joenge.

5. Wandelen met een hond uit het asiel
Check. De gelukkige was Pluto, een kranige yorkshire terrier die er nu ook weer niet zo gelukkig uitzag, want het was precies wat tegen zijn goesting, wat ook Dexter niet ontging. Hij wilde de volgende keer een leuke hond om mee te gaan wandelen. Sorry, Pluto, maar Flo vond het wel leuk om de leiband te mogen vasthouden voor het volle kwartier waarin jij bereid was om af en toe een pootje te verzetten.

6. In zee zwemmen
Nog niet check, maar we zijn wel al aan zee geweest. Het is een begin.

7. Vuurwerk zien met de kindjes

8. 40 boeken lezen, waarvan de helft fictie
Ik ben ondertussen bezig aan mijn tiende boek van 2019, ik zie dat lukken. Je kunt je altijd inschrijven op mijn boekennieuwsbrief #nevernotreading om elke maand een mail te krijgen met wat ik heb gelezen.

9. De tuin laten aanleggen
Er moet nog gras gezaaid, maar ondertussen is er sprake van een terras. Met een uitzicht, zoals je kunt zien op de foto hierboven. Een terras! Om boekjes op te lezen en een barbecue op te zetten en uit te vogelen hoe zo’n ding werkt! Jah, kan ik anders dan content zijn?

10. Meegaan met een luchtballon

11. Een boek schrijven

12. Eten bij Hof van Cleve
Ik heb onze reservatie voor binnenkort net nog moeten bevestigen, dus nog even.

13. Regelmatig date nights en dagjes vrij met Youri
Het is druk. Er is volgende week wel een tripje met de kindjes voorzien voor het krokusverlof, want wij hebben drie dagen in een boomhut gewonnen. Niet volledig hetzelfde als een date night, as we all know, maar wel leuk, denken we.

14. Opleiding hulpkok starten in avondonderwijs

15. Fotoboeken 2017 en 2018 af en geprint
Awel, ik wil hier een projectje van maken voor maart.

16. Mijn bureau inrichten
Er is ondertussen een iets concreter idee, en ik heb beslist dat ik een koffiemachine nodig heb. En iets met een plank en een kast uit de IKEA. Tot zover.

17. “Vrijdag Movienight” invoeren
Heet ondertussen “sushi and a movie“.
Al moet ik toegeven dat er altijd meer kans is op die sushi dan op dat ik daadwerkelijk ga zitten voor die film en hem uitkijk. Kan zeker beter, maar de intentie is er elke week.

18. Een halve dag educatie per week invoeren
Van geen kanten. Altijd alsnog te veel deadlines en te weinig tijd, ondanks de goede bedoelingen.

19. Kinderdates, afgewisseld per maand
Bwah. Ik heb beseft dat ik een lijstje moet maken van mogelijke uitstapjes met elk van mijn kinderen, want anders heb ik vooral wat Flo betreft te weinig inspiratie. Dus tips welkom voor dates met een dochter van binnen een dag drie (OMG!) en een zoon van zes en half. Dan ga ik er misschien waarachtig werk van maken.

Meer lezen over dit project?
Dit was de aankondiging.
Dit de update van maand 1.

Hoe zit het met jouw lijstje, ondertussen?

#19voor2019, update 1

Ja kijk, dat kan natuurlijk niet, dat 2019 al een maand bezig is, maar we doen alsof de eerste maand echt al achter ons ligt. Eens kijken of er al iets in huis is gekomen van mijn lijst met grote plannen voor dit jaar.

(niet aangevuld is nog niks fundamenteels mee gedaan)

Een massage at home boeken
Gelukt, met dank aan de geweldige Tiny van Manutine Massage die door de sneeuw kwam gesjeesd met haar massagetafel om mij mijn eerste professionele massage ooit te geven. Ik ben geen massagemens, dacht ik lang, maar dat bleek mis. Ik vond het niet minder dan heerlijk. Verbaasde me over de plekken waar een massage deugd kan doen (knieschijven, begot) en over hoe het effect nog een tijd nazinderde. Ik ga een potje moeten aanmaken in YNAB om dit regelmatig eens te plannen, want mannekes, de max.

Sneeuw kan haar niet deren.

Twee dagen met mezelf naar Londen
Geboekt voor volgende maand, dus dit komt naar alle waarschijnlijkheid in orde.

De akoestiek van de crib aanpakken
We gaan waarschijnlijk voor een akoestische muur, maar moeten nog wat prijzen vergelijken en dan voor echt in gang schieten.

Deelnemen aan de Dodentocht
Er zijn nieuwe wandelschoenen, er werd al wat getraind (gisteren meer dan 27000 stappen in het gezelschap van vriendin J.), en er zijn plannen. Dus ja, we gaan dat doen. En doodgaan, beseften we gisteren alvast en vanmorgen nog veel meer.

Wandelen met een hond uit het asiel
Ik heb gebeld, het staat in onze agenda voor binnenkort.

In zee zwemmen

Vuurwerk zien met de kindjes

40 boeken lezen, waarvan de helft fictie
Ik zit aan mijn vierde boek van 2019, wel een van 1275 pagina’s, dus ik ben nog even zoet. Wil je weten welke boeken? Schrijf je dan in voor mijn maandelijkse boekennieuwsbrief #nevernotreading en ik vertel er u elke maand alles over.

De tuin laten aanleggen
Ze zijn ermee bezig, en dat is zelfs beter dan tv.

Woah zeitem.

Meegaan met een luchtballon

Een boek schrijven

Eten bij Hof Van Cleve
Nog even geduld, maar ik heb gereserveerd en ervoor gespaard.

Regelmatig date nights en dagjes vrij met Youri
We zijn een weekend naar Middelburg geweest, dat kon al tellen. Binnen een week of twee gaan we nog eens samen eten, en daarna is het nog eens tijd voor de inplanning van een dag verlof, als onze agenda’s het toelaten. We doen dus ons best.

Opleiding hulpkok starten in avondonderwijs

Fotoboeken 2017 en 2018 af en geprint

Mijn bureau inrichten

“Vrijdag Movienight” invoeren
We zijn gestart. De vrijdag dat we in Middelburg zaten is het er niet van gekomen, deze vrijdagavond was Youri weg, dus wordt het pas vanavond, maar voor dan staat Roma op de planning. Benieuwd.

Een halve dag educatie per week invoeren
Plusminus, maar nog voor verbetering vatbaar.

Kinderdates, afgewisseld per maand
Deze met Dexter naar het Yper Museum was een goed begin, ik moet nog eens nadenken over wat ik volgende maand met Flo ga doen.

Hoe zit het met jouw doelen? Heb je ondertussen een lijstje gemaakt? Benieuwd!

De 19 dingen die ik in 2019 wil doen

shutterstock_1224527056En raar maar waar: duizend lijstjes maken is er geen van, al weten we allemaal dat ik dat natuurlijk zoals elk jaar wel veelvuldig zal doen. Ik ben een planner. Ik ben ervan overtuigd dat wat je niet plant er gewoon vaak niet van komt. Zeker als de jaren zo snel gaan als ze plots doen. 2018, where have you gone, zeg? 

Om dus wat intentioneel om te springen met mijn volgende 365 dagen, en omdat ik het ook gewoon een hele leuke oefening vind, heb ik een lijstje gemaakt met 19 dingen erop die ik in 2019 wil doen. Geïnspireerd door Gretchen Rubin, die daar ook elk jaar werk van maakt.

Nogal random, ik geef het toe, maar wat is er mis met random?

Ik ben van plan om hier elk kwartaal eens een update te posten. Kwestie van de druk op te voeren.

  1. Een massage @ home boeken
    Beetje gek dat ik deze op de eerste plaats zet, want ik heb nog nooit een full body massage van een professional gekregen. Niks voor mij, denk ik dan, ik hou niet van mensen die aan mij komen als die mensen mijn lief niet zijn, al die dingen. Ik heb er wel een klein beetje stress voor, maar de afspraak met Manutine is geboekt voor de niet eens zo verre toekomst. Dus als ik geen koudwatervrees krijg wordt dit een van de eerste puntjes die ik ga kunnen afvinken.
  2. Twee dagen met mezelf naar Londen
    Ik moet het niet ontkennen: sinds ik kinderen heb kom ik nergens meer. Een trip naar Kortrijk lijkt hier soms al een onderneming. Ik kan zwaar genieten van wat tijd met mezelf, maar ook dat komt er zelden of nooit nog van. Dringend tijd om daar verandering in te brengen, en dus wil ik dit jaar naar een van mijn favoriete Europese steden om wat cultuur op te snuiven, lekker te gaan eten met mezelf, te winkelen en eens op mijn gemak een koffie te drinken en een boek te lezen.
  3. De akoestiek van de crib aanpakken
    Die laat nogal te wensen over, namelijk. Zeker met twee kinderen die nogal veel lawaai maken. We zijn eraan begonnen, zou moeten lukken.
  4. Deelnemen aan de Dodentocht
    The word is out. Net als de zweetpollekes. Liefst zou ik het tegen niemand zeggen zodat niemand het hoeft te weten als ik gefaald heb, maar ik vind dat de verkeerde ingesteldheid, so there. Ik doe mee, met mijn beste vriendin, ik ga mijn best doen. En hopen op het beste. En zo weinig mogelijk uitvallende teennagels.
  5. Wandelen met een hond uit het asiel
    Onze kinderen willen een beest, wij niet bepaald, en dit is dus een beetje een compromis. Ik denk al lang dat ik dat eens wil doen, maar krijg niet direct uitgevogeld hoe en wanneer, dus wil ik daar dit jaar eens werk van maken. En dan hopen dat we niet collectief verliefd worden op een hond (lees: de kindjes en ik, de papa is daar meer immuun voor) en die stante pede mee naar huis willen nemen. Dat puntje gaat hier eindigen in traantjes, ge voelt dat al van hier he, lezers.
  6. In zee zwemmen
    Er is een vliegtuigreis geboekt naar een locatie met een zee en genadige temperaturen (de eerste keer voor Flo, keispannend), dus ik zie deze wel goed komen.
  7. Vuurwerk zien met de kindjes
    Nog nooit gelukt, behalve dan het vuurwerk van Bellewaerde door Dexter zijn kamerraam. Meestal zitten de kindjes hier al volle bak in bed als er ergens vuurwerk is, maar ik zou ze toch graag eens meenemen.
  8. 40 boeken lezen, waarvan de helft fictie
    Los van de fictie is het me vorig jaar gelukt, en ik ben ondertussen aan mijn vierde boek bezig, dus de sterren staan in elk geval gunstig voor dit puntje.
  9. De tuin laten aanleggen
    Een tuin. Een echte! Waarin we kunnen zitten en ontbijten en spelen. Stel je voor. Ze beginnen dit weekend voor echt, als alles goed gaat.
  10. Meegaan met een luchtballon
    Staat al jaaaaaaren op mijn lijstje van dingen die ik wil doen. Zou 2019 eindelijk het jaar worden waarin het daadwerkelijk gebeurt?
  11. Een boek schrijven
    Ik doe dat graag. Ik heb wat ideetjes. Wie weet.
  12. Eten bij Hof van Cleve
    Ook al een droom van jaren ver. Mijn YNAB zegt dat ik het na een periode van sparen kan betalen. Er is gereserveerd. YAAAASSSSSS.
  13. Regelmatig date nights en dagjes vrij met Youri
    Het eerste weekend kinderloos samen komt eraan, er zijn plannen om een keer per maand te gaan eten en om de twee maand een dag congé samen te nemen. Goede intenties, minstens.
  14. Opleiding hulpkok starten in avondonderwijs
    Ik zit over de helft van “soepen en sauzen”, en als ik hiermee klaar ben ga ik even pauze nemen, om me dan in september in te schrijven voor een jaaropleiding hulpkok. Gewoon, omdat het kan.
  15. Fotoboeken 2017 en 2018 af en geprint
    Zoals hier. Duidelijk.
  16. Mijn bureau inrichten
    Mijn bureau boven is nog helemaal niet klaar, waardoor ik weer standaard aan de eettafel werk, iets dat ik niet meer wilde doen na de verhuis. Ik hoop dus dat dit ervan komt.
  17. “Vrijdag Movienight” invoeren
    Is gebeurd, maar ik zal pas binnen 51 weken kunnen zeggen of het een succes is geworden. Elke vrijdagavond kijken we een film, de ene keer kies ik, de andere keer Youri. Ik kijk tegenwoordig misschien naar twee films op een jaar, dus dat kan in elk geval alleen maar beter. Zeker omdat ik al in de helft zit, door vorige week te kijken naar het te smaken Nebraska op Netflix.
  18. Een halve dag educatie per week invoeren
    Zodat ik wat meer werk kan maken van online cursussen en dergelijke. Ik ga dus wat sleutelen aan mijn themadagen.
  19. Kinderdates, afgewisseld per maand
    We merken dat de kindjes er deugd van hebben om eens dingen los van elkaar te doen, zeker nu ze ook overdag op dezelfde school zitten en ’s avonds constant in malkanders haar. (serieus zeg, sibling rivalry is a thing) Het plan: Youri en ik gaan elke maand iets leuks doen met één kind. Een keer naar een museum, een keer winkelen, gaan ontbijten, whatever. 

Wil je nog meer weten over mijn plannen? Rep je dan naar de laatste aflevering van Werk & Leven, waarin ik het samen met Anouck niet alleen over dit lijstje heb, maar ook nog over andere manieren van je jaar plannen. 

En jij? Wat wil jij graag doen in 2019?