Category Archives: lijstjes

5 beelden, 5 dingen

  1. Maar man, het is hier stil. Ik weet het. Het is geen slecht teken, integendeel. Ik ben met een heleboel toffe dingen bezig. Ik voel me geweldig, doorgaans. Ik heb het gevoel dat ik -zoals ik het in de podcast zeg die we vrijdag op je loslaten- eindelijk de vruchten pluk van wat vele jaren voelde als aanmodderen tegen beter weten in. Mensen die koffietjes met mij gaan drinken zeggen wat ik voel: er is iets veranderd. Dat klopt. Er zijn puzzelstukken in elkaar gevallen. Ik begin te snappen waarom mijn vader zegt dat hij de jaren tussen 40 en 50 de beste van zijn leven vond. Ik zit goed in mijn vel, om het een beetje Ingeborg te zeggen. De afgelopen jaren heb ik dingen in handen genomen. Mijn tijd, mijn levensstijl, mijn werk. Vaneigens is het niet perfect, ik zou hier ook een lijst kunnen posten van alle ballen die ik op dagelijkse basis de verkeerde richting uit klop, maar wat vooral aandacht behoeft: ik blijf kloppen. Maar niet meer op mezelf. Wat ik heb gedaan? Dat. Exact dat. Ik neem er de kraaienpootjes die wijzen op de jaren dat mij dat heeft gekost met zot veel plezier bij.
  2. Ik ga me wat verleggen, de komende tijd. Cursussen als Budgetteren voor Beginners (staat altijd open, tegenwoordig, profiteer ervan) en Baas over eigen Tijd (gaat vast nog eens open, zet je op de wachtlijst) maken, en vooral, zien wat de cursisten die zich smijten ermee bereiken, heeft mij doen inzien dat ik geniet van coachen, inspireren, mensen mogelijkheden doen zien, doen groeien. Ik heb de afgelopen maanden heel veel vragen gekregen om boeken te schrijven. Met heel wat mensen gebabbeld en samengezeten.

    Boeken over intermittent fasting, over tijd, over van alles en nog wat. Ik zou dat kunnen, maar als ik zie hoeveel impact er ligt in nieuwe manieren van coachen, dan denk ik dat het daar ligt. Resultaat: ik ga wat minder journalistiek werk doen (wat niet wil zeggen dat ik minder ga schrijven, OH NOES) en ik ga in september een geweldig goede (naar ik hoor) opleiding volgen waarna ik mezelf ook officieel coach mag noemen. Neen, ik ga niet meer in het onderwijs staan, maar mensen (en dan nog liefst vrouwen) helpen om te geloven dat verandering niet alleen mogelijk is, maar ook haalbaar, dat is mijn lang leven.
  3. Vandaag is de laatste volledige schooldag, en dan gaan mijn liefste en ik weer in corona-modus. Hij werkt halve dagen, ik ook. Dat wil zeggen dat we weer samen gaan kunnen lunchen in den hof. En mits wat goed plannen (kunnen we!) een avondwandeling met ijsjes kunnen maken. En leven van dag tot dag, want dat is het beste leven. Bring it on.
  4. Ik heb precies weinig zomerplannen. Wel wat intenties. Zo veel mogelijk in het moment zitten. Tijd pakken. Om de krant te lezen. Cursussen te volgen. Boeken te lezen. Bij te tanken. In welke vorm dan ook. Naar muziek te luisteren. Naar de kapper te gaan. Te luisteren naar Dexter die vertelt wat hij in het boek van persoonlijke held Lieven Scheire las. Het moet niet te zot, geloof ik.
  5. En vrijdag ga ik zwemmen. Op reservatie. Voor het eerst in maanden. Met een tijdslot. Het zijn andere tijden, maar ik doe er toch mijn ding mee, en ik heb er zin in, begot.

5 beelden, 5 dingen

  1. Wat zitten we, een maand in quarantaine, ondertussen? In deze gekke periode gaat de tijd net zo goed heel snel als heel traag, en ik ben mijn draai steeds beter aan het vinden. Ik deelde het al op mijn Facebookpagina, hoe deze tijd me erg doet terugdenken aan de periodes waarin mijn mama en schoonmama ongeneeslijk ziek waren. En we van dag tot dag moesten leven met de kennis die we hadden en wat er wel nog was. Dat brengt goede dingen in mij naar boven, en ik voel het ook bij mijn man. Er valt druk weg. Er is mildheid voor onszelf. Ik besef nu nog meer dan anders dat ik vaak mijn eigen ergste vijand en criticus ben. Het is nooit goed genoeg. Nu wel. Ik slaap langer. Ik doe wat ik kan. Ik ben aanwezig, zoals ik het eigenlijk elke dag zou moeten zijn. Ik leer zoveel. Mijn voetjes staan weer zwaar op de grond. Elke goede dag is een cadeau. Elke avondwandeling een van dankbaarheid. En dit was op een gekke manier herkenbaar.
  2. Ik ben trouwens ook totaal niet aan het aftellen. Ik moet hier niet zo snel mogelijk door. Ik denk dat die gedachte dat het nu toch echt wel bijna goed is met die quarantaine, er vaak voor zorgt dat mensen aan de regels beginnen morrelen. Dat is niet nodig. Die regels en die burgerzin zijn nu zo essentieel voor ons allemaal, dat je niet alleen jezelf, maar ook anderen helpt door je hoofd een beetje te onderhouden. Dat is bij mij nu prioriteit nummer één. Ik hoorde deze week in een podcast “In het leven staan we recht, zitten we, of liggen we neer. Al de rest zijn gedachten”. Hoe waar is dat? Dan kies je beter die gedachten waar je iets mee bent. En “OMFG DIT DUURT VEEL TE LANG” zorgt voor gigantisch veel stress, denk ik. Net als de gedachte dat dingen op een bepaalde manier moeten gebeuren. Dat coronavirus #moetjustniks, en dat is hetzelfde met al de rest. Als je je verzet tegen de realiteit verlies je honderd procent van de keren, heb ik al geleerd. En radical acceptance for the win.
  3. Het is opvallend hoe veel ik nog gedaan krijg, ook al ben ik ondertussen gelukkig gestopt met extreem vroeg opstaan. Ik zit nu in een regime van halve dagen werken en afwisselen met Youri, en ik ben zo preus op ons, want we doen dat zo goed. En als dit al een relatietest zou zijn, dan is het resultaat op de test vooral dat ik nog meer dan anders besef dat ik de beste man voor de job heb gekozen destijds, op het forum van JIMtv. Echt waar zeg, what a guy, ook en nog meer in tijden van crisis. <3
    Onze laatste podcast van Werk & Leven gaat trouwens over shit gedaan krijgen in deze tijden. Interessant om eens te luisteren, denk ik. Dat kan hier.
  4. Mijn cursus “budgetteren voor beginners met YNAB” mocht ondertussen weer heel wat enthousiaste cursisten verwelkomen. De Facebook Live die ik gaf vind je hier, je hebt nog een week om de cursus te kopen met 20 euro korting, en de bonusmodule over budgetteren in onzekere tijden erbij. Binnen een week vervalt de toegang tot de besloten Facebookgroep, en is het van zelfstudie. Heb je plannen om eindelijk eens met een budget aan de slag te gaan, wacht dan niet meer te lang.
  5. Ik ben trouwens ook preus op iedereen die zo zijn best doet. Ja, er zijn mensen die er zich niet te veel van aantrekken, van de checks en de regels, maar potverdorie, laat ons eens kijken naar iedereen die de gekke regels wel volgt. Naar hoe wij ons allemaal snel hebben vermand, en naar wat wij aan het doen zijn, en hoe fantastisch dat is. Ik word daar soms week van. Van mensen met elkaar zien praten met twee meter tussen. Van al die witte lakens en beren. Van onze collectieve kwetsbaarheid en menselijkheid, en hoe we het toch maar doen. Echt, geef uzelf eens een vuistje. Dik verdiend. En nu blijven gaan.

5 beelden, 5 dingen (in quarantaine)

  1. Ik kus mijn pollekes meermaals per dag. Om mijn gezondheid en die van mijn gezin en mijn kleine problemen in vergelijking met die van zoveel anderen. Ik heb op dit moment weinig tot niks te klagen, en mijn hart breekt als ik mezelf toelaat om aan al die verschillende situaties te denken waar dit virus keihard in toeslaat en waarin klagen zowat het enige lijkt dat mensen kunnen doen. Mensen die ziek zijn, mensen die anderen die ziek zijn niet mogen bezoeken, mensen die hun werk verliezen, mensen die niet bij hun kinderen kunnen zijn, mensen die alleen sterven, en zoveel meer.

    Youri en ik moesten de afgelopen dagen al een paar keer denken aan situaties die zich bij ons hebben aangediend waarbij dit virus voor zoveel extra zorgen had gezorgd. Toen onze mama’s ongeneeslijk ziek waren, en elk uur samen zo kostbaar leek. Toen Dexter in zijn ergste huilbaby-fase zat, toen ik het mentaal erg zwaar had.

    Los van dingen als dat ik zo dankbaar ben voor de weg die ik mentaal heb afgelegd. Een weg die ervoor zorgt dat ik me niet op alcohol of grote hoeveelheden vet en suiker moet gooien om dit door te komen, en dat ik de meeste dagen vlotjes en met de nodige kleine gelukjes doorkom. Dit lukt ons wel. Ik ben dankbaar dat ik een man en kindjes heb waarmee ik deze quarantaine wel aan kan, en ergens woon waar ik me goed voel. Als ik dan toch met iemand in quarantaine moet, en als het dan toch ergens moet zijn, dan heb ik het heel erg getroffen. Ik ben een luxekip, en ik besef het. Ik besef het gigantisch goed en elke dag opnieuw.
  2. Natuurlijk is er stress, Youri en ik zijn zelfstandig en weten net zoals de rest van de wereld niet of en hoe dit allemaal zal blijven lukken. Los van werkuren die gehalveerd zijn, speelt er in elke sector veel. Ik ben elke dag weer zo zo dankbaar voor You Need A Budget, nu meer dan ooit, omdat het me toelaat om te zien welke uitgaven noodzakelijk zijn en welke niet, met welke budgetcategorieën ik kan schuiven (hallo, potje voor de reis naar Italië in april) en waar ik aan toe ben. Dat zorgt ervoor dat ik zwart op wit zie dat we wel een tijd weg kunnen. Ik heb heel veel vragen gekregen naar of en wanneer ik mijn cursus YNAB-budgetteren voor beginners nog eens open, en ik ga dat doen. Omdat ik iedereen die er nood aan heeft zo snel mogelijk aan het budgetteren wil. Ik ben nog even bezig met iets extra dat volgens mij een grote meerwaarde zal zijn voor iedereen die de cursus aankoopt, maar als je hem wilt volgen, dan is het bijna weer het moment. Als je hier je mailadres ingeeft, krijg je daar een seintje over.
  3. Tegelijk is er ook minder stress dan anders, wat voor bezinning zorgt. Zowel bij Youri als bij mij. En de vraag of we wel weer terug willen naar waar we zaten, hiervoor. Toen alles nog zogezegd normaal was, maar misschien valt daar ook over te discussiëren. Ik lees weer tijdschriften, en ik hoor van veel mensen dat ze dat nu weer doen. Ik doe dat graag, maar heb daar zelden tijd voor. Ik kook nieuwe dingen en bak kaneelbroodjes. Ik leef eindelijk van dag tot dag, iets waar ik al jaren te weinig in slaag. Ik kijk anders naar dingen, en ik hoop dat daar wat van blijft plakken. En ik ben zeer blij dat ik een systeem heb waarop ik kan terugvallen zodat ik werk gedaan krijg in deze gekke tijden, ik merk dat veel mensen alleen al daar stress van krijgen, en ik snap dat maar al te goed. Ook de online cursus waarin dat systeem vervat zit gaat binnenkort nog eens open, je kunt je hier op de wachtlijst zetten als je daar meer over wilt weten.
  4. Met de kinders gaat het ondertussen ook goed. Ik probeer net zo mild te zijn met hen als met mezelf, en de ene dag lukt dat, en de andere dag minder, en dan moet het nog wat milder. We manage. Ik ben een krak aan het worden in strijkparelen en tijgergrime en ontdek gekke materialen als speelmaïs (stinken, man) en soorten klei waar ik geen weet van had, en alles lukt en soms niet en dat is allemaal oké.
  5. Anouck en ik maakten ondertussen twee Facebook Lives in plaats van de geplande podcasts, en het ziet ernaar uit dat ook echte podcasts opnemen vanop afstand binnenkort gaat lukken. We kregen al fijne reacties, en vinden het zelf ook leuk om elke week iets te maken. Dus als je meer wilt weten over hoe wij ons hoofd koel houden in tijden van crisis, of hoe wij plannen als vorm van zelfzorg, klik dan even door. Woensdag komt er weer een aan, en als je dat niet wilt missen, dan kun je je abonneren op onze Facebookpagina, of nog veel beter: op onze machtig leuke en razend interessante wekelijkse nieuwsbrief, aldus de fans en wij zelf.

Hoe gaat het ondertussen met jullie? Deel het even in de reacties, en mocht je het gevoel hebben dat ik ergens mee kan helpen, deel het dan zeker ook. Blijf ondertussen zo gezond mogelijk, en was jullie handen. :)

5 beelden, 5 dingen

1. De dekselse griep heeft ondertussen de helft van ons gezin liggen gehad. De helft met een v op de geboorteakte. Eerst was Flo een koortsig hoopje miserie voor een dag of vier, net op het moment dat Youri en ik vertrekkensklaar stonden voor een zeldzaam weekendje zonder kinders. Kak. Gelukkig was daar een fantastische schoonfamilie die erop stond om Flo op te vangen op de dag dat ze niet naar school kon. Wijle dus weg. Met wat lood in de schoenen bij de moederfiguur, maar machtig deugd van gehad, zoals altijd. Leve af en toe eens een weekendje alleen wij, al was het omdat we dan gesprekken kunnen voeren van langer dan 17 seconden zonder dat iemand “mamaaaaa!” of “papaaaa!” roept.

2. Ik heb er hier nog niet zoveel over verteld, maar ik zou er graag wat meer over delen. Over de weg die we aan het afleggen zijn en willen afleggen met Werk en Leven. Sinds eind vorige jaar de Vennootschap Werk & Leven, zelfs. #cuetheconfetti

Anouck en ik halen zoveel voldoening uit dingen maken voor onze Werk & Leven-gemeenschap en de successen die de mensen halen die onze cursus “Baas over eigen Tijd” volgden, dat het heel tof en logisch is om daarop verder te gaan.

Dat vereist leren en doen en zoeken en dingen proberen. Hulp inschakelen ook, zodat de projecten die in ons hoofd zitten realiteit worden. Op dit moment zijn we volle bak bezig met het uitbouwen van een team, en hebben we enkele fantastische madammen gevonden die er samen met ons gaan invliegen om van seizoen 4 van de podcast iets geweldigs te maken.

Ik ben blij dat ik het kan doen met Anouck – met wie ik ondertussen zwaar op een bleiten in de auto-basis werk. Ik bleit zelden in mensen hun auto’s, en zij ook niet, dus dat we dat bij elkaar wel tijdig durven en kunnen doen is een zeer goed teken.

Het wordt nog leuker, want sinds vorige week zijn er nog wat extra plannen waarover ik jullie hier snel meer wil vertellen. Wie geabonneerd is op onze wekelijkse nieuwsbrief kreeg vorige vrijdag al een tipje van de sluier.

3. Kapitein Winokio heeft een app, en toen ik dat las was ik zo blij, want Flo en ik waren vorig jaar naar een optreden geweest, en dat was een groot succes. Alleen hebben wij geen cd-speler meer (zie verder in deze post over minimaliseren), en waren er ook geen plannen om er nog een te kopen. Dus kon ik niet luisteren naar een geweldige repertoire van de kapitein. Toen was daar plots de app. Ik geloof dat ik iets van 59 euro betaalde om dertien maanden lang elke dag te kunnen luisteren. Zevenhonderd nummers, maat. Soms heb ik het gevoel dat we dat ook daadwerkelijk doen, elke dag luisteren. Als je een app grijs zou kunnen draaien, dan hebben wij dat ondertussen gedaan.

Het is jammer dat mensen betalen voor iets op internet zo raar blijven vinden. Er staat zoveel kwaliteit op internet tegenwoordig, in de vorm van dingen die je kan lezen, beluisteren, bekijken of leren, en die zijn hun geld zo waard. Take my money, kapitein, zeg ik dan (en ge moet weten dat ik in spaarstand sta op YNAB, omdat ik een paar heavy spaardoelen heb voor 2020). Toen de app wat stokte bleek de kapitein ook nog een paar geweldig klantvriendelijke matrozen te hebben die ter hulp schoten. Leve de kapitein! #nospon #justfan

4. Volgende week is het al mijn laatste kookles “Italië op je bord” in de avondschool. Die heeft mijn kookgoesting weer zwaar aangewakkerd. In mijn lijst van 20 voor 2020 stond dat ik dit jaar 40 nieuwe recepten wilde uitproberen. Week 7 van het jaar is halverwege, en ik heb al 14 nieuwe dingen geprobeerd. Dat komt dus wel goed. Dankzij een heerlijk boek met slowcookerrecepten uit de bib heb ik mijn crock-pot weer van onder het stof gehaald, en daar wil ik alleen maar op doorgaan, want hoe vreselijk handig is zo’n dingen eigenlijk? Ik wil het volledig doorgronden, want de porties zijn voldoende groot om doorheen de week minder te moeten koken, en alles is altijd zo lekker terwijl je er amper naar moet omkijken. Al die wins. <3

5. Dat is dus een toestel dat ik niet plan weg te doen, maar wie naar de vorige aflevering van de podcast heeft geluisterd, die “Minimalisme en de magie van minder” heette, weet dat ik afgelopen maand nog eens mee heb gedaan aan de Minsgame. Hoe zalig blijft dat, je leven wat ontlasten van dingen die je toch niet meer nodig hebt? Zeker eens luisteren naar episode 29, als minimalisme je iets zegt, en deelnemen aan onze declutter challenge, die je onderaan de show notes vindt.

lilith en het manifesto

  • Ik geloof in de kracht van gesprekken met vreemden, van ervaringen uitwisselen en je kwetsbaarheid tonen.
  • Ik geloof dat vriendelijk zijn altijd in de mode is.
  • Ik geloof in do no harm, but take no shit.
  • Ik geloof dat voorbereiding niet alles is, maar wel enorm veel.
  • Ik geloof in de helende kracht van een kom soep en een nacht slaap.

Wie ooit mijn Blogboek las (I salute you, en neen, het is niet meer beschikbaar, ik moet dat nog eens aanpassen besef ik net), herinnert zich misschien dat ik toen al pleitte voor het schrijven van een manifesto voor je blog. Ik omschreef het als een gepubliceerde uiting van de intenties, motieven en dingen waarin iemand gelooft, en hieronder vind je nog enkele van de zinnen die ik er toen in liet opnemen.

Een manifesto (of nog middeleeuwser: handvest!) is minder zwaar dan het klinkt, en ik omschreef het op dezelfde pagina als je rebel yell, dat waar jij voor staat en voor wilt staan. Een snedig lijstje dat je blog (in bovenstaand geval), maar ook je werk of je leven, je ouderschap of de manier waarop je met je geld omspringt vorm kan geven.

Ik hou misschien meer van manifesto’s dan van lijsten met goede voornemens, omdat ze een mix zijn van van alles. Van je doelen, net zo goed als van zinnetjes die ik als “wisdom for the ages” zou omschrijven. Een stevig manifesto gaat er bij mij altijd in. Gretchen Rubin van The Happier Podcast heeft er rond “Outer Order, Inner Calm“, gewoontes, geluk, en nog wel een paar meer. Op 1000manifestos.com vind je er ook een paar geweldige van bedrijven: “Ten Things We Know to be True” van Google, en het overbekende Holstee Manifesto met “This is your life” aan het begin, en die fantastische reclamespot van Apple die er eigenlijk ook een is. Of deze, van het sportmerk Lululemon die vol wijsheid staat.

Een goed manifesto fungeert als een soort kompas voor de keuzes die je maakt, en is een manier om de essentie te vatten van waar jij in gelooft.


Mocht je nog niet naar de laatste podcast van Werk & Leven geluisterd hebben, dan kan ik je dat ten zeerste aanraden, want we delen er nog een hoop, en kregen al heel wat toffe reacties van luisteraars die zich ondertussen met veel plezier en toffe resultaten aan de oefening hebben gezet. Zo is er het manifesto van Greet, de madam achter de prachtige juwelen van Fleur Fatale, die met stevige gebalde zinnen als “begin klein” en “je hebt de tijd” flink wat snaren bij mij weet te raken. Of dat van Sabine, die er een maakte in de tijd van het eerste Blogboek, en dezelfde opdracht kreeg in de content rebels-cursus van mijn podcast-host Anouck. Zij laat haar cursisten telkens met die oefening aan de slag gaan om de waarom achter hun zaak helder te stellen. Sabine schrok ervan hoe erg bepaalde dingen al waren veranderd op vier jaar.

Dat is normaal. Je manifesto evolueert mee met je leven. Soms veranderen je richtlijnen, door bepaalde ervaringen en inzichten. En dat is oké. Ook mijn eigen inzichten veranderen. Er komen er bij, er gaan er weg. Zo staat er in mijn Blogboek-manifesto een zin die ik nu niet meer zou onderschrijven, omdat ik al meer dan drie jaar geen alcohol meer drink: “ik geloof in een nieuwe start en dat daar wijn of koffie bij hoort”. Dat geloofde ik toen zeker, en misschien iets te hard. Dat is oké. You live, you learn, zei Alanis, en ze had toen ook al gelijk.

Ik verzamel mijn verschillende manifesto’s tegenwoordig trouwens in het geweldige Notion, dat ik nog volledig aan het exploreren ben, maar al zwaar fan.

Als je nog meer wilt horen over het belang van manifesto’s, wat ze voor jou kunnen beteken en een documentje wilt downloaden waarmee je er zelf een kunt schrijven, rep je dan naar de laatste episode van Werk & Leven. Het is niet meer dan daar even op play duwen en beginnen luisteren. Check it out!

20 dingen die ik wil doen in 2020 #20voor2020

Vorige week deelde ik de uitslag van mijn #19voor2019 project, en na een paar weken van schrappen en denken, hangt ook mijn nieuw lijstje voor dit jaar ondertussen op de koelkast, klaar om getackeld te worden.

Er zijn wat dingen anders, omdat ik ook heb bijgeleerd uit de ervaring van vorig jaar. Zo zie je dat er kotjes staan bij bepaalde zaken, en dat ik enkele dingen ook bewust meetbaarder heb gemaakt door er een cijfer aan te plakken. In de volgende aflevering van mijn podcast Werk & Leven die vrijdag uitkomt heb ik het wat uitgebreider over hoe je zo’n lijstje kunt samenstellen en aanpakken. Abonneer je dus via iTunes als je die niet wilt missen, of zet je even op de lijst voor onze wekelijkse (en zeer toffe) nieuwsbrief.

Dit wil ik graag doen in 2020:

  1. Twee dagen met mezelf naar Londen.
    Jep, zoals vorig jaar, want dat solotripje is keihard meegevallen. Deze komt er al binnen een paar weken aan, en ik kijk er weer zeer hard naar uit. Brexit of geen Brexit.
  2. De badkamer afwerken.
    We wonen ondertussen anderhalf jaar in onze nieuwbouwwoning. In die periode werd de tuin aangepakt, kwam er een akoestische muur, en dat was het zo ongeveer. Tijd om eens te beginnen aan de afwerking. We gaan het aanpakken per ruimte, en de badkamer is project 1. Er moet een kastje komen rond de buis van de waskoker naar de berging (ja, ik heb dat, een buis om was naar beneden te gooien), er komen wat rekken voor de handdoeken en dergelijke, en we hebben er ook een deadline op geplakt, dus ik hoop hier binnen een paar weken te kunnen zeggen dat deze check check is.
  3. Een nieuw stuk Scandinavië ontdekken.
    Na onze heerlijke reis naar Zweden (check dat filmpje) van vorig jaar willen we nog eens terug naar het hoge Noorden. De research van waar en hoe is volle bak bezig, dus daarover later meer.
  4. Rome zien.
    Zes jaar (niet altijd met volle overtuiging) Latijn gedaan, maar aangezien er bij ons thuis geen geld was voor een Romereis in het zesde middelbaar ben ik daar nog niet geweest. De reis is sinds gisteren geboekt, wij beginnen al te dromen van pizza en ijsjes en Romeinse overblijfselen.
  5. De Celcius Book Club opstarten.
    Celcius is het bedrijf van mijn man en zijn collega S. Ik lees veel, ook over online business en marketingdingen, en vaak lees ik iets waarvan ik denk dat zij het ook moeten lezen. Aan het begin van deze maand gaf ik hen hun eerste boekenopdracht mee, en eind deze maand is het boekenclub om daarmee verder te gaan. Ik ben dus een beetje de curator, en ik vind dat tof.
  6. De #minsgame spelen.
    Al eens gedaan in 2017, en aangezien er nooit genoeg gedeclutterd kan worden zit ik ondertussen aan dag 14. Het principe is simpel: op dag 1 doe je 1 ding weg, op dag 2 doe je er 2 weg, tot je uiteindelijk op dag 30 aan een totaal van bijna 500 dingen komt. Deelnemen is voor mij opnieuw belangrijker dan uitspelen, en al wat weg is is weg. Hier vind je nog wat extra uitleg, en hier kun je het blad vinden voor aan je frigo.
  7. TFTC vernieuwen.
    Tales from the Crib dus. Deze blog, dus. Een serieus project dat al jaren op mijn planning staat, maar waar ik dit jaar dus eens werk van wil maken. Al was het omdat ik dan weer lijstjes met cijfers kan posten, misschien.
  8. Alle Star Wars films zien.
    Ik heb er namelijk nog geen enkele gezien, en ik wil wel eens weten waarom mijn man altijd naar de cinema wil als er een nieuwe is. Hij wil ook dat ik The Goonies zie, want ook die nog niet gezien. Geen filmmens ik.
  9. Een vaste babysit vinden.
    We hadden een hele toffe, maar die is verhuisd, en we willen het niet altijd aan de opa’s vragen, want die staan al regelmatig in voor een woensdagnamiddag. Ik vind dat niet zo simpel, iemand vinden, maar als we wat vaker dingen voor onszelf willen doen dan zal er toch eens werk van moeten gemaakt worden. Toffe babysits regio Ieper, laat van u horen. (werkt dat zo? We zullen zien)
  10. Een fiets kopen.
    Die heb ik niet, dus ga ik tegen de lente op zoek naar een tweedehandse.
  11. 40 boeken lezen, waarvan de helft fictie.
    Zelfde doel als vorig jaar. Wil je volgen hoe dat loopt, en elke maand mijn boekentips ontvangen in je mailbox? Abonneer je dan op mijn boekennieuwsbrief #nevernotreading.
  12. Elke maand iets koken met de kindjes en erover bloggen.
    Ik kook graag, en mijn kindjes helpen graag. Bracht de kerstman wel geen kinderkookboek, zekers? Het kookproject van januari is al afgevinkt, ik moet wel nog zien of het boeiend genoeg is om elke maand een blogpost over te maken, of of ik er een paar ga bundelen, maar ik kan al verklappen dat ze het zo lekker vonden dat ze dit weekend nog eens hetzelfde willen maken. Check.
  13. 6 lezingen/workshops bijwonen.
    Eens vaker uit mijn kot komen en iets nieuws leren, dat is het plan. Ik heb nog Italiaanse kookles tot ergens midden februari, en daarna ga ik me eens gooien op het aanbod in de streek. Benieuwd wat dat me gaat brengen.
  14. 4 massages inplannen.
    Vorig jaar kwam Tiny van Manutine twee keer langs, en het voornemen is om elke keer een nieuwe massage te boeken zodat het er vaker van komt. Massages zijn de max, al helemaal in je eigen living.
  15. 40 nieuwe recepten uitproberen.
    Ik kook dus graag. Zeer graag zelfs. Alleen raak ik soms in een soort sleur wegens te weinig tijd en focus. Ik heb een lijstje waarop ik elke week schrijf wat ik heb geprobeerd, en hoop dit het hele jaar vol te houden. De komende weken moet ik niet veel nadenken, ik maak sowieso elke woensdag iets nieuws klaar in de Italiaanse kookles. Daarna vlieg ik weer wat vaker in mijn kookboeken. Ik plan hier regelmatig een receptje te delen uit mijn buit, zo hebben jullie er ook nog iets aan.
  16. Een weekend weg met Youri.
    Geboekt en ingepland. <3
  17. 4 optredens zien.
    Hoeft geen muziek te zijn, stand up mag ook.
  18. Master bedroom + bureau af.
    Nog eentje in het kader van “werk uw crib af”.
  19. 6 dagen Youri-verlof
    Vroeger namen wij regelmatig verlof op een schooldag, maar het werd zo druk dat dat er niet meer van kwam vorig jaar. Dit jaar willen we nog efficiënter plannen, zodat het 6 keer gebeurt.
  20. Een stilteweekend meemaken.
    Ik. Twee dagen alleen in een abdij ofzo. Lijkt me heerlijk. Tips zeker welkom.

Benieuwd of jullie al een lijstje hebben, en wat daar dan zoals opstaat. Deel gerust jouw plannen in de reacties onder deze post, en als je suggesties hebt voor mijn plannen, laat je dan ook maar eens gaan.

19 voor 2019, het eindresultaat

Vorig jaar maakte ik een lijstje met 19 dingen die ik in 2019 wilde doen, en in plaats van dat zoals andere jaren 15 minuten later al weer vergeten te zijn, hing ik het aan de frigo. Waar ik het dus meerdere keren per dag zag. Heeft dat ervoor gezorgd dat ik alle 19 punten heb kunnen afvinken? Neen, en hieronder lees je hoe dat komt. Het heeft wel voor een score gezorgd die stukken beter is dan alle andere jaren met lijstjes samen, dus ik ben een behoorlijk tevreden lijster.

Dit waren de 19 dingen die ik in 2019 wilde doen: (en mijn nummerfunctie wil al jaren niet meer, maar tel gerust, het klopt)

  1. Een massage @ home boeken
    GELUKT. Ik had nog nooit een full body massage van een professional gekregen. Zelfs niks dat ook maar in de buurt kwam, want ik heb mezelf altijd wijsgemaakt dat aangeraakt worden door mensen die ik niet ken niks voor mij is. Ondertussen weet ik wel beter. De geweldige Manutine kwam aan het begin van het jaar bij mij thuis masseren, en dat viel zo goed mee dat ze vlak voor de kerstvakantie nog eens passeerde, en ik direct een afspraak maakte voor zes weken later. Zo veel deugd van.
  2. Twee dagen met mezelf naar Londen
    GELUKT. Meer nog: mijn tripje voor binnen een paar weken is geboekt. Tradities, ge moet dat in gang steken alsof het uw job betreft.
  3. De akoestiek van de crib aanpakken
    GELUKT. Een van de betere beslissingen van 2019, ook al moet ik toegeven dat ik doodsangsten uitstond toen ze de muur kwamen plaatsen omdat ik bang was dat er een paar duizend euro aan de muur zou hangen zonder effect. Maar van zodra ze klaar waren daalde de hemel neer in onze living, en konden we eindelijk een radio aanleggen en gesprekken voeren zonder zot te worden van de vreselijke klanken die door de ruimte botsten. Zotcontent van het onzichtbare werk (want een volledig witte art wall) van de mannen van Incatro. No spon, gewoon content.
  4. Deelnemen aan de Dodentocht
    GELUKT. Uiteindelijk 62 kilometer en iets gewandeld, en dat is verder dan ooit daarvoor. Een serieuze ervaring rijker. Geen plannen om volgend jaar nog eens deel te nemen. Ik ben blijkbaar niet zo wandelverslavingsgevoelig.
  5. Wandelen met een hond uit het asiel
    GELUKT. Niet het grootste succes, want een zeer onenthousiaste, oude hond met de naam Pluto die we bijna over de Ieperse Vestingen moesten slepen, maar de kinderen praten er nog altijd over.
  6. In zee zwemmen
    GELUKT. Ik dacht dat het in Málaga zou gebeuren in de paasvakantie, maar het werd uiteindelijk in Zweden in de zomervakantie. Zaligheid.
  7. Vuurwerk zien met de kindjes
    NIET GELUKT. Dat is er ook echt niet makkelijker op geworden, vuurwerk lijkt ineens iets van vroeger tijden. Of telt vanachter ons livingraam op 1 januari een knal op de wijk van iemand die wat over had ook?
  8. 40 boeken lezen, waarvan de helft fictie
    GELUKT and then some. 62 boeken gelezen uiteindelijk, waarvan 23 keer fictie. Dat is meer dan 20. Check.
  9. De tuin laten aanleggen
    GELUKT. Zelfs met een verzonken tuinhuis. <3
  10. Meegaan met een luchtballon
    NIET GELUKT. Ik kreeg de practicaliteiten maar niet rond in mijn hoofd. Met twee of met een paar mensen. Wat met de kindjes? Wie zou dan kunnen babysitten? Wanneer dan? Ik wil het wel, denk ik, maar ik ben niet zeker of ik het ga doorschuiven naar volgend jaar.
  11. Een boek schrijven
    NIET GELUKT. Niet echt nagestreefd. Wel beweging langs alle kanten. To be continued.
  12. Eten bij Hof van Cleve
    GELUKT. Een van de hoogtepunten van de afgelopen jaren. DE KAAS-CHARIOT omgwtf.
  13. Regelmatig date nights en dagjes vrij met Youri
    ZWAAR MISLUKT. Echt. Dit was een van de grootste débacles van ons afgelopen jaar, dat er te weinig tijd is geweest voor elkaar. Still going strong, maar het mag niet nog eens zo’n jaar worden, hebben we in ons verlof beseft.
  14. Opleiding hulpkok starten in avondonderwijs
    NIET GELUKT. Na ernstige overwegingen kwam ik gelukkig tijdig tot het besef dat 30 woensdagavonden in een jaar dat zich als druk aankondigde te veel druk zou zijn. Ik ben wel bezig aan tien lessen “Italië op je bord”, en dat is ook tof.
  15. Fotoboeken 2017 en 2018 af en geprint
    GELUKT! Op de valreep nog 2018 afgemaakt in de kerstvakantie.
  16. Mijn bureau inrichten
    MISLUKT. Wel concrete plannen voor volgend jaar.
  17. “Vrijdag Movienight” invoeren
    MISLUKT. Een paar weken gingen goed, maar blijkbaar wil ik op vrijdag toch soms gewoon belachelijk vroeg in mijn bed kruipen met een boek, zoals op de meeste andere dagen. Toch zeker acht films meer gezien dan in een gemiddeld ander jaar, ik zie dat als een succes.
  18. Een halve dag educatie per week invoeren
    GELUKT. Heel veel geleerd over allerhande onderwerpen, met dank aan mijn themadagen.
  19. Kinderdates, afgewisseld per maand
    AMPER GELUKT. Ook niet echt mislukt, maar er zat te weinig maandelijkse systematiek in. We hebben ze wel soms uit elkaar gehaald uit pure noodzaak omdat ze elkaar niet meer konden rieken of zien, maar eigenlijk telt dat niet, vind ik. Dus een neen.

EINDSCORE: 11 OP 19. Meer dan ooit was gelukt zonder het lijstje op mijn frigo, daar ben ik behoorlijk zeker van.

Bedankt voor alle mooie momenten dat je me hebt opgeleverd, lijstje aan de frigo, echt waar. Ik kan je iedereen aanraden als reminder en stok achter de deur.

Ondertussen is mijn lijstje van 20 voor 2020 na een paar weken van schrappen en brainstormen ook af.
Dat is er een voor de volgende blogpost.

Hoe zit het met jullie lijstjes? Goed gescoord?

Dingen die ik al heb gedaan in de kerstvakantie

  • een hele dag in mijn pyjama blijven lopen (vandaag)
  • naar Home Alone gekeken met de kindjes (obligatoir)
  • naar een show van Cirque du Soleil gekeken met Dexter die 120 vragen per minuut op me afvuurde (waarom doet die dat? Wie is die kleine vrouw? Wat doet die in die meneer zijn buik? Doet dat pijn?)
  • me elke dag voorgenomen om de volgende dag wat meer in actie te schieten (tevergeefs)
  • tahinkoekjes gebakken (lekker)
  • me elke dag voorgenomen om minder koekjes en andere voeding tot mij te nemen (tevergeefs)
  • geknutseld met Flo (al zeker zes keer)
  • geschilderd met Flo omdat ze de nieuwe Bob Ross wil worden en gelijk heeft ze
  • naar de Warmste Week geweest met de kindjes
  • begonnen met mijn kookschrift (waarover vast ook wel eens meer)
  • mijn lijstje met 20 voor 2020 gefinaliseerd (waarover snel meer)
  • mijn 62ste boek van 2019 uitgelezen
  • mijn diepvries gevuld met soep
  • een hele dag kinderloos met Youri door Rijsel gestruind en heerlijk Italiaans gegeten
  • een hele dag rondgelopen met twee verschillende kousen aan
  • beseft dat ik mijn blog wat verwaarloos
  • zwaar gereflecteerd over het jaar dat was en wat ik anders wil
  • me aan zee staan vergapen aan het gebrek aan horizon omdat de kleur van het water naadloos overging in die van de lucht
  • mijn fotoboek van 2018 afgewerkt en doorgestuurd om te laten printen
  • frieten met mayonaise gegeten om vier uur ’s middags
  • al vijf keer gedacht dat er soms eens getamzakt moet worden als dat nodig is, en het lijkt nodig

Ik kom dus sowieso terug, maar ik denk niet dat het dit jaar nog zal zijn. In elk geval: ik wens iedereen die daar de mogelijkheid toe ziet wat getamzak toe in de dagen die volgen. Ik wist niet eens meer dat ik het in me had, en dan plots: zo leeg en lui als maar kan zijn.

Geniet van de jaarovergang, dat gaan wij hier ook doen. In onze pyjama. Omdat het kan.

5 beelden, 5 dingen

  1. Ik ga anders eens iets zeggen dat jullie de laatste weken waarschijnlijk nog van niemand anders hebben gehoord: wat vliegt de tijd toch snel! Ik heb gisteren de tekst voor mijn kerstkaartjes geschreven, en dat is opvallend, want volgens mijn berekeningen was het de week ervoor nog zomer. Maar goed, het is wat het is, we moeten ermee verder, en ik weet niet of jullie er iets aan hebben om te lezen dat ik ondertussen een worsteling van jewelste met de herfst achter de rug heb, maar indien niet, scroll gerust door naar puntje drie.
  2. Ik worstel met de herfst. Hoe erg ik ook probeer om me ernaar te zetten, er moet altijd wat gepitst en geduwd en geweend worden, exact zoals dat op dagelijkse basis tussen mijn twee kinderen gaat.
    Het zorgt er vooral voor dat het eetpatroon waarover ik al eens graag naar huis schreef op niet veel meer trekt (ook met dank aan de kilo’s snoep die de kindjes met Halloween naar huis sleepten, en de kilo’s chocolade die door Sint-Maarten werden afgeleverd), en ik mezelf niet zo makkelijk ’s avonds nog het huis uit krijg gestampt om te gaan sporten.
    Resultaat: oude oorlogswonden wat betreft de weegschaal en mijn lichaamsbeeld springen weer open, er moet heel wat ontsmettingsmiddel aan te pas komen om al wat ettert weer proper te maken, en ik sta erbij en kijk ernaar. Vanuit de gedachte: sukkel ik daar nu echt nog allemaal zo mee en ik ben bijna veertig wtf. In elk geval: gisteren ben ik nog eens gaan sporten. Afgelopen weekend was mijn eerste weekend zonder brol. Onward and upward.
  3. Zaterdag nam ik na de aankomst van de Sint in Antwerpen (vonden jullie dat ook zo’n event, met *kuch* al die aanpassingen *kuch*?) een moment voor mezelf. Zonder de kindjes en man. Een geval van eerst je eigen zuurstofmasker opzetten, na drukke weken voor zowel mij als de husbando. Wat het dan ook compleet fenomenaal maakt dat hij me de afgelopen dagen de ruimte gaf om wat op mijn positieven te komen. Ik zeg het niet vaak, maar ik wens iedereen zo’n husbando. Ik heb het gevoel dat ik er weer wat beter tegen kan, en dat is nodig. Want!
  4. Er komen drukke, maar fijne weken aan. Volgende week lanceren Anouck en ik nog eens de online cursusBaas over eigen Tijd“, een cursus die we gemaakt hebben omdat we na jaren van te vaak verzuipen in onze eigen to do-lijsten een systeem hebben gemaakt dat ervoor zorgt dat we onze dagen veel minder aan het toeval overlaten, en zo veel meer tijd overhouden om dingen echt gedaan te krijgen en al eens een boek of vijftig per jaar te kunnen lezen. In mijn geval dan.
    Bij Anouck is dat zoveel reizen dat ik elke podcast-episode moet vragen hoe ze het gesteld heeft. We wensen iedereen zo’n systeem toe, al was het omdat het de stress grotendeels in bedwang houdt, ook in bijzonder drukke weken.
    Volgende week maandag, 25 november, geven we om 14 uur een gratis voorproefje van die cursus, in de vorm van een interessante online workshop met de titel “Stop met verzuipen in bergen to do’s: hoe themadagen je kunnen redden”. Als je moet werken op dat moment, dan kun je de herhaling gratis en voor niks in je mailbox krijgen na afloop, maar alleen als je je even registreert hierboven. Ik zou het niet laten als ik van u was.
  5. En oh ja, Sint-Maarten kwam hier ondertussen langs. Wij gaan in de Westhoek nog wat vroeger in Sint-modus dan anders, en dus heb ik een goede tip voor alle kindertjes die graag tekenen, zoals mijn Flobo/Flokiedo/Flokie. De Dessineo is echt wel een machtig ding, en neen, ik word niet gesponsord (als je op de link klikt en iets koopt krijg ik wel een beetje commissie, dus doe gerust), ik ben gewoon enthousiast. Een lichtbak waarmee ze in verschillende stapjes de leukste tekeningen kunnen maken. Had ik dat als kind gehad, ik was zot geworden. En ik had misschien wel meer kunnen tekenen dan zo’n mannetje waarin het woord “zot” staat. Zeker op jullie brieven aan de sint zetten, mocht er nog twijfel bestaan over wat er in die schoen moet.

Fijne werkweek allen!
(de onderste foto is jammergenoeg niet van mijn mealprepsessies, waarover ik een tof en immens populair e-bookje heb gemaakt voor Werk & Leven (even naar beneden scrollen om het te downloaden). Het was wel een bordje dat ik vorige week at bij The Avocado Show in Brussel. Waanzinnig mooi en waanzinnig lekker. Ik wil er een in Ieper, nu. En ja, ik weet het van de avocado’s, maar ze doen hun best, net zoals ik)

10 dingen die ik afgelopen zomer deed om kindjes te entertainen

De eerste week vakantie van het schooljaar is een feit, en dat doet me eraan denken dat ik nog eens wilde posten hoe ik de kindjes entertainde tijdens de zomervakantie.

Negen weken vakantie is dat, ik heb ze geteld. Meermaals al. De eerste zomervakantie, toen ik amper kon geloven dat ik vanaf het moment dat er een kind naar school ging in de zomer elk jaar voor al die negen weken zou moeten zorgen dat er een volwassene bij dat kind was. Hoe viel dit te rijmen met iedereen die ooit tegen mij had gezegd dat kinderen hebben zichzelf wel uitwijst?!

Believe you me: zo heeft het nog geen enkele keer gevoeld als ik me in januari al zit te buigen over die negen weken zomervakantie (en ze nog eens tel. En nog eens, omdat ik het nog steeds amper kan geloven) en voel hoe kolkende rivieren van zweetparels zich aftekenen tussen haarlijn en wenkbrauwen.

Een van de oplossingen die ik ondertussen heb en mee organiseer is sociale kinderopvang. Een opvangplanning opstellen met en door andere ouders. Tof. Leuk voor de kindjes. Elk jaar weer heel veel werk ook, niet enkel aan vergaderingen en planningen en al die organisatorische shizzle, maar ook in de vakantie zelf. In de paasvakantie en de zomervakantie entertain ik dus niet alleen mijn eigen kidsters als ze thuis zijn, maar ook die van andere mensen op de dagen waarop ik samen met een andere ouder insta voor de opvang. Dat is dan mijn kinderen maal zeven ofzo. Ge kunt er u iets bij voorstellen.

Afgelopen zomer ving ik voor het derde jaar op rij op.
Liet ik de hersenen knarsen en mijn Pinterest-account overuren draaien om activiteiten te bedenken om hen bezig te houden. Net als mijn eigen kinders, op dagen dat we geen uitstap deden en zij amper konden geloven dat WE ECHT NERGENS NAARTOE GINGEN OF WAT?! SERIEUS MOEDER?!

Neen dus.

We deden wel dit: (om enkele dingen te noemen)


1. Gezelschapsspelletjes spelen

Mijn kinderen doen dat graag, de kindjes in de opvang meestal ook. Klassiekers als UNO blijven hier een goed idee (ik deed heelder tornooien met Dexter, ’s ochtends vroeg terwijl zijn uitslapende zus uitsliep), net als Triominos en La Cucaracha.

Kindjes die wat jonger zijn, zoals Flo van drie en half, speelden dan weer graag Bumba Baby Memo en Halli Galli met licht versimpelde regeltjes.

2. Waterspelletjes spelen in alle vormen of maten

Het grote voordeel van warme zomerdagen. Er waren mama’s die zich bekwaamden in het maken van dit soort sponsjes waarmee naar hartelust gegooid kon worden, ik zelf kocht vanuit complete nostalgie een ontplofdink voor waterballonnen zoals ik het kende uit mijn eigen kindertijd en ontdekte dat het nog altijd even leuk en pipi-in-de-broek-spannend is als toen. OMG DE TIKKENDE TIMER!!!

3. Schminken

Op een dag aan het begin van de vakantie kreeg ik het zot in mijn hoofd en kocht ik een schminkdoos van Snazaroo. Zo’n dingen gebeuren blijkbaar als je tweede kind niet gillend wegloopt bij de gedachte aan geschminkt worden, in tegenstelling tot kind 1. Het bleek de beste investering van de zomer, want ondertussen schminkte ik zowat alle kindjes van de opvang. Kindjes vinden schminken de max, zo blijkt, en ik vind het ook leuk, al moet ik wel nog veel oefenen. In het verlengde van kindergezichtjes schminken: het volgende puntje.


4. Sjablonen/ fake tattoo’s zetten

Snazaroo heeft ook handige sjablonen, en dus liet ik geen kinderlichaamsdeel onbeschilderd op sommige dagen van de opvang. Oké, misschien overdreven, maar ze vonden ze wel de max.

5. Voorlezen

Zot hoe leuk mijn kindjes en die van anderen dat blijven vinden. Altijd goed voor een rustig moment. Toppers waren Het kind van de Gruffalo (zelf ook fan), de vintage boekjes van Disney Club die ik op de rommelmarkt vond, en het altijd even mooie en leuke Circusschip. (ja, ik ken het ondertussen vanbuiten)

6. Zoeken in zoekboekjes

Flo heeft er een van Bumba, Dexter en zijn maten gooiden zich onder meer op Olifanten op Reis en Wally.

7. Zoekkleurplaten inkleuren

Een van de ontdekkingen van de zomer, wat ons betreft. Zoek eens op “I spy” op Pinterest, en zie een hele wereld voor je opengaan. Geen dank!

8. Zoektochten organiseren

Het valt me nu pas op dat we deze zomer nogal hebben gezocht. Of zoekende waren, zoals je wilt. In elk geval: ik maakte al eens een zoektocht met foto’s, en nu was het een indianenzoektocht met opdrachten en aan het einde een schatkist met indianenkoekjes waar we de washi-tape niet meer vanaf kregen want niks menselijks is ons vreemd, en van washi-tape opeten ga je blijkbaar niet dood. Ook goed om weten.

9. Dingen maken met schuimklei

Schuimklei is de max omdat ook hele kleine kindjes er toffe dingen mee kunnen maken zonder zichzelf te vergiftigen of zo vol te smeren dat de opvangers van dienst de wanhoop nabij is. Ook hier: Pinterest is uw maat.

10. Fotofilters inzetten

Altijd lachen. Snapchat of FaceApp of iets. Die dingen veranderen ook constant, dus ik haal om de zoveel tijd mijn gsm boven voor een sessie lachen, gieren, brullen. Is dat #badparenting? Het kan me zelfs gestolen worden. Zoals je kunt zien aan mijn gezicht.

Nog meer inspiratie nodig? Ik blogde ook al eens over mijn gigantisch ijsblok (al is het daarvoor misschien niet het moment), en over mijn dessert van wormen in aarde.

Disclaimer: deze post bevat links naar een website die mij commissie uitkeert als iemand iets koopt via die link. Alle meningen en voorkeuren zijn van mezelf.