lilith geeft weg: fantastische juwelen van Made by e l l e n

madebyellen_wedstrijd

Gisteren niet gewonnen bij de wedstrijd van Villa Kakelbont? Geen nood: vandaag kun je iets winnen voor jezelf. Misschien stiekem nog wel toffer.

Wie denkt dat de juwelen van Ellen (34) van Made by e l l e n maar een leuk bijprojectje zijn heeft het goed mis. Ellen begon juwelen te maken op haar elfde en pikte de draad zes jaar geleden weer op toen haar moeder haar tijdens een moeilijke periode een zakje met tangetjes van toen in de handen drukte. Het begon als een tijdverdrijf, maar de gepersonaliseerde juwelen werden zo’n overrompelend succes dat Ellen haar vaste job heeft opgegeven om zich fulltime op haar juwelen te smijten. In maart of april komt er zelfs een echte winkel waar je het zeer uitgebreide assortiment in het echt kunt zien en kopen.

ellen

Dat het zo’n vaart liep heeft te maken met het enorme succes van de gepersonaliseerde fotojuwelen. Op haar site zie je hoe persoonlijk je die kunt maken en waarom ze perfect zijn voor een cadeautje. Ik ben zelf ook helemaal zot van de rest van haar collectie, die zo ongelooflijk uitgebreid is dat je kunt blijven kijken. Deze geweldige bloemetjes, bijvoorbeeld, of de aluminiumcollectie. Ellen maakt alles naar wens, dus je kunt helemaal zelf aangeven wat je wilt en in welke kleur of textuur.

Ik mag van Ellen een bon van 50 euro weggeven. Het enige dat je hoeft te doen is hieronder antwoorden op de vraag “wat is jouw ultieme tip van 2014?” Heb jij een ongelooflijke serie gezien, of een boek gelezen, of vind je dat iedereen een bepaalde film of restaurant moet checken? Of een geweldige blog die je hebt ontdekt? Post jouw tip hieronder in de comments.

Dan trek ik morgen om 19 uur de winnaar en maak ik die bekend op mijn Facebookpagina. Heel veel succes!

lilith geeft weg: een te gekke speeltent!

villakakelbont_rugzak

Nog maar heel even, en Dexter start met school. Normaal gezien ben ik altijd maanden op voorhand in orde met voorbereidende dingen, maar de aankoop van het eerste boekentasje bleef ik maar uitstellen. Ik wilde een leuk boekentasje, maar ook een handig, en neen, liefst niet met Bliksem McQueen op. Ik vond nergens mijn goesting, eigenlijk. Gelukkig werk ik samen met geweldige webshops, en wisten ze me bij Villa Kakelbont niet alleen uit de nood te helpen, ze hadden ook zo veel keuze dat ik het toch weer moeilijk kreeg. Uiteindelijk koos ik voor de gekke dinosaurus van Beatrix NY, en niet alleen omdat de kroosten van David Beckham en Halle Berry en Katie Holmes ermee naar hun klasje gaan. Neen, zo’n oppervlakkige moeder ben ik heus niet.

villa_kakelbont_rugzak2

Dexter loopt al weken met zijn boekentas rond alsof hij hem zelf in elkaar heeft gezet, en doet niks liever dan de geweldig schattige bewaardoosjes die ik erbij kocht open, dicht en in de tas doen. Rits open. Rits dicht. Herhaal.

Bij Villa Kakelbont hebben ze trouwens nog veel meer dan spullen om naar school te gaan: ik ben ook heel blij met mijn feestelijke vlaggenlijn en heb ook al staan kwijlen op deze geweldig fijne wasmand en deze heerlijke kussens. Leuke bijkomstigheid: bij Villa Kakelbont selecteren ze alles met extra aandacht voor de werkomstandigheden waarin hun producten vervaardigd worden, en met onze ecologische voetafdruk in het achterhoofd.

En goed nieuws voor de mensen die gisteren niet hebben gewonnen: ik mag van Villa Kakelbont deze leuke speeltent weggeven. Het enige dat je hoeft te doen is hieronder posten wat jij in 2015 graag zou willen leren. Ga je een cursus volgen, wil je je ergens in specialiseren, of heb je andere plannen? Benieuwd! Ik trek morgenavond om 19 uur de winnaar en post die dan op mijn Facebookpagina. Veel succes!

lilith kiest haar tien favoriete beelden van het jaar (en geeft fotocovers weg!)

fotocover_tftcHet is zover, het seizoen van de weggeefacties is officieel begonnen. Midden in het seizoen van de jaaroverzichten, ook nog eens. Toen de mensen van Fotocover me voorstelden om hun diensten te testen ging ik op zoek naar die ene foto die zeker op het hoesje van mijn iPhone moest komen. Een fijne oefening, dat zeker, maar ook een geweldig moeilijke. Zo moeilijk, dat ik uiteindelijk koos voor iets anders waar ik nog steeds heel trots op ben: het patroontje van het Blogboek. De cover is heel mooi geworden, en elke keer als ik hem zie denk ik: dju toch Kelly, dat pakken ze je toch niet meer af. De cover niet, en het boek al helemaal niet.

Als het het coverpatroon niet was geworden hadden deze tien beelden van mijn afgelopen jaar ook wel kans gemaakt:

2014_1 2014_2 Processed with Rookie 2014_4 2014_5 Processed with VSCOcam with c1 preset Processed with Rookie 2014_8 Processed with VSCOcam with g3 preset 2014_10

Aaaah, good times. Perfect voor minstens een hoesje. Kun je zelf ook niet kiezen, dan zijn er ook nog de geweldige covers ontworpen door de geweldige Eva Mouton.

fotocover2

Vier mensen kunnen een gepersonaliseerd hoesje van Fotocover winnen. Post hieronder in de comments welke foto of quote je erop zou zetten, en dan kies ik morgenavond om 19 uur de vier winnaars uit, die ik zoals gewoonlijk post op mijn Facebookpagina. Veel geluk!

5 beelden, 5 dingen

IMG_2734 IMG_2769 IMG_2787 IMG_2798 IMG_2807

1. De kerstboom staat. Dexter heeft flink geholpen met versieren en moet er maar zeventien keer per dag aan herinnerd worden dat hij de ballen echt niet uit de boom mag halen. Ik ben blij dat we er weer een hebben, na jaren van niet meedoen. Het voelt toch een beetje als opnieuw beginnen, al helemaal omdat onze boom zo mooi en gezellig is geworden. Omdat we er zoveel jaar geen hadden mag hij wat mij betreft blijven staan tot in februari.

2. Ook dit jaar gaan we weer aftellen naar kerstmis met cadeautjes op deze blog. Ik had de indruk dat jullie dat vorig jaar best aangenaam vonden, en dus gaan we er nog eens voor. Vier keer geef ik iets weg, en we beginnen eraan op maandag 15 december. Hou het hier dus goed in de gaten.

3. Ondertussen beginnen we hier te voelen dat we in de laatste rechte lijn richting kerstverlof zitten. De dagen lijken allemaal drie uur te weinig in zich te hebben, er zijn heel veel opdrachten die nog af moeten waardoor de lijstjes ons om de oren vliegen, en ondertussen dringt het besef door dat Dexter nu echt bijna klaar is met de crèche en er toch heel wat gaat veranderen. In het Engels zouden ze dat het einde van een seizoen noemen. Ik vind dat mooi, dat ze dat doen in het Engels. Spannend spannend spannend, wel. En het komt vast allemaal goed met tijd en boterhammen.

4. Ik ben nog altijd zo blij met mijn zelfbedachte traditie van boeken kopen voor Dexter zijn kerst. Gisteren heb ik mijn selectie gemaakt bij boekhandel Theoria, en ik ben erg tevreden. Hopelijk hij ook. (ik kocht Otto in de Stad van Tom Schamp, Een dag met de dierengarage van Sharon Rentta, Het circusschip van Chris van Dusen en Sprookjes zoals we ze nog nooit hebben bekeken van Mayana Itoiz.)

5. Goodreads vertelt me dat ik dit jaar 22 boeken heb gelezen. Ik denk dat ik ga stranden op 23 in totaal, met het laatste boek voor de leesclub erbij, terwijl ik aan het begin had gehoopt op tien. Dat helpt dus serieus, zo’n leesclub. Mijn leesgoesting is volledig terug, en dus ga ik mezelf challengen om er volgend jaar weer twintig te lezen. Dankzij alle eindejaarslijstjes staat mijn to read lijstje vol genoeg voor jaren ver, dus ook daar zie ik geen enorme problemen.

Dexter spreekt VI

Op een zucht van twee jaar en half.

Op een zucht van twee jaar en half.

Deze ‘Dexter spreekt’ komt live vanuit de loopgraven van het norovirus waaraan ik al enkele dagen ten prooi ben gevallen. Een mens zou denken dat hij al een en ander gewend zou zijn als het het derde jaar op rij is, maar man, dat is dus verschrikkelijk. Het enige waaraan ik me kan optrekken is dat ik tenminste niet op een cruiseschip met 172 zieken en maar enkele toiletten zit. Dat moet pas horror zijn, stukken van mensen betaald hebben om stukken van uzelf en uw peperdure scheepsmaaltijden uit te kotsen tussen ondefinieerbare stukken van 171 andere mensen. Maar goed, genoeg over mij en mijn zieke ingewanden, over naar mijn zoon en zijn soms zieke uitspraken! (ook in te huren voor al uw bruggetjes, this girl)

  • Hootjes! Pootjes! Pats!‘. Wegtoveren lukt nog niet, mij doen gniffelen wel.
  • Wat doet de papa pulami nu?‘. Op het moment dat Dennie Christian te zien is in de clip van het Marsupilamilied. <3
  • ‘Ik wil op mijn Facebook‘. *wijst naar zijn viewmaster*
  • Mama ben Kelly‘. En dat kan ze niet ontkennen.
  • We zijn hier lekker aan het wandelen‘. Hij had gelijk.
  • Mama moet het zakje van de thee opeten!‘. En dan vreselijk kwaad zijn omdat ik liever pas.
  • Kijk! Ze zijn bij de zwarte pietjes!‘. Bij elk nieuwsfragment uit Afrika.
  • Het is Takel De Smet‘. Dexter lijft Takel uit Cars in in ons gezin.
  • Alle paarden eten graag garnaaltjes‘.
  • Dat is een mooi liedje‘. Bij een nummer van Milow. Ik weet niet op welk moment hij het meeste aan het raaskallen was. :/
  • Oeeehoooe. Mannienows!’. Dexter zingt plots heel hard mee in de auto van “Ooohoow nobody knows it” uit Don’t go breaking my heart. I die.
  • Ga je nog een beetje slapen liefje?‘. Dexter ziet dat ik geen aanstalten maak om uit bed te komen.
  • Ben je lekker wakker papa?‘.
  • Papa moest in het kleine autootje zitten‘. Youri komt terug van de kapper, en Dexter gaat er voor het gemak van uit dat hij ook klant is bij de kinderkapper.
  • Ik ben nu groter geworden!‘ als antwoord op iets doen dat niet mag, omdat hij nog te klein is, zoals zelf de afstandsbediening of iPad gebruiken.
  • Kouvanjou’. ‘Ik hou ook van jou, Dexter”. “Kou ook van de porsche”. (Dexter verknalt een romantisch moederzoonmoment)

Meer Dexter spreekt?
Dit is deel 1, en dit deel 2.
Dit deel 3, en dit deel 4.
Dit was deel 5.

lilith loves kerstkaartjes (en mag er weggeven!)

smartphoto kerstkaartjesIk heb lang niet aan kerstkaartjes gedaan, maar in het jaar dat mijn mama ziek was ben ik er weer mee begonnen. En ineens goed: sinds dat moment maak ik er elk jaar mijn werk van. In de vorm van een jaaroverzicht in beeld en woord, zodat de mensen die ik minder vaak zie een idee hebben van wat we allemaal hebben uitgespookt in het jaar dat was (sommige dingen hebben zelfs niet op Facebook gestaan!) en zij die ons wel veel zien ineens een hoop foto’s hebben op hun kast. Al vele jaren een succes, hier. Wel arbeidsintensief en kostelijk, waardoor ik ze maar naar een beperkt publiek stuur en dat soms een beetje jammer vind, dat ik toch op mijn geld moet kijken als ik er laat afmaken.

smartphoto kerstkaartjesMijn vriendin Isolde stuurt ook al sinds die periode hele fijne kaartjes, en zij is al jaren erg tevreden van de diensten van Smartphoto. Ook daar hebben ze een grote keuze aan ontwerpen en zijn ze stukken goedkoper dan waar ik mijn kaarten bestel, en toch zijn ook haar kaartjes altijd stevig en veel leuker dan een fotoafdruk op fotopapier. De kaartjes van Isolde waren ook dit jaar op twee dagen binnen, wat ik zeer indrukwekkend vind, en ze zijn de max. Ze heeft een mooi model, met haar dochter Pauline, maar ook de rest zit helemaal goed: geestige kleuren, leuk ontwerp, en plaats voor een fijne gepersonaliseerde tekst. Leutig om te krijgen, dus.

smartphoto kerstkaartjesWare het niet dat ik na al die jaren geen afstand meer kan nemen van dat ene design dat ik gebruik, ik stapte met gemak over. Zeker omdat ze vaak ook korting geven rond deze periode, en de verzending gratis is. Ik ben eigenlijk zelfs aan het overwegen om er extra bij Smartphoto te bestellen om te sturen naar mensen van wie ik onverwacht nog een kaartje krijg als de geweldig dure op zijn. Bij de nieuwjaarskaarten zit immers een ontwerp dat behoorlijk goed op mijn vast model lijkt. Ik ben ondertussen al een week op die van mij aan het wachten, trouwens, maar ook dat komt vast goed. Dat heeft het altijd al gedaan.
smartphoto3Ik mag deze maand tot mijn vreugde twee keer kerstkaartjes van Smartphoto ter waarde van 25 euro weggeven. Het enige dat je hoeft te doen is hieronder posten wat je plannen zijn voor kerstmis. Je hebt tijd tot zondag 20 uur, en dan laat ik maandagmorgen op mijn Facebookpagina weten wie mag beginnen bestellen. Op die manier ben je dus nog perfect op tijd. Geen dank!

Drie weken zonder een persoonlijke Facebookpagina: een terugblik

Niet op Facebook, wel op een hometrainer.

Niet op Facebook, wel op een hometrainer.

“Heb ik anders nog iets gemist?”.
“Same old, same old”.
“Niemand zwanger of vermist?”.
“Same old”.

En zo ben ik deze week drie weken weg van de persoonlijke Facebookaccount die ik vele jaren als een warm dekentje over me heen heb getrokken, tot het me allemaal net wat te warm werd en ik het met een grote zwier van me afgooide. Toen wist ik niet of ik dat wel langer dan een paar dagen (een paar uur misschien?) zou volhouden. Ondertussen weet ik dat wel.

Wat ik nog meer weet:

  • het valt allemaal heel goed mee. Veel beter dan ik op voorhand dacht, echt waar. Dat denken in Facebookstatussen stopt al na twee weken, dat zoeken naar de Facebookapp op je smartphone zelfs wat sneller, en na een goede week trekt het vreselijk ongemakkelijke gevoel dat iedereen op hetzelfde feestje is behalve jij ook weg.
  • er zijn een paar probleempjes, maar er zijn ook oplossingen. De grootouders vonden het jammer dat ze nooit nog foto’s van hun kleinzoon zagen passeren. Ik loste het op door één opa op Instagram te steken, en de rest van mijn Instagramloze familie een abonnement te verpatsen op de Weekly Dexter, een nieuwsbrief die ik elke zondag via iPhoto verstuur met een tiental leuke foto’s met onderschriften. Iedereen blij. Hetzelfde met de leesclubgroep en de events die ik wilde blijven toevoegen. Ik heb mezelf geregistreerd onder een valse naam waarmee ik geen vrienden maak of dingen volg, enkel de leesclubgroep leid en de Facebookpagina van deze blog aanvul. Dadist.
  • de dagen lijken zo veel langer te duren. Onvoorstelbaar ook wat ik allemaal gedaan krijg op een voormiddag. En triest om te beseffen hoeveel tijd ik verknalde op Facebook, ook. Ik krijg echt gewoon veel meer gedaan op een dag. Punt.
  • mijn wereld is kleiner. En stiller. Dat is natuurlijk gewoon zo. Van driehonderd roepende vriendjes terug naar het gezin en de familie en de echte vriendjes, en helemaal alleen thuis zitten werken. Dat doet raar. Ik ben weer vaker alleen met mijn eigen gedachten. Dan zet ik een liedje op en ga ik thee zetten. Het is geen ramp, zo blijkt. En ik ben ook helemaal niet eenzaam. Ik ben wel blij dat ik Instagram nog heb om af en toe iets op te ventileren, dat geef ik toe.
  • ik hoor het uiteindelijk toch. Toen Luc De Vos stierf wist ik het niet direct, want ik zit niet meer op Twitter, maar dan belt mijn papa mij. Als Zsazsa bevalt zie ik het op haar Instagram, of wat later, op haar blog. Dat is oke. Ik ben daar even blij mee (want wat een schoontje, die Toni). Mensen mailen mij als ze dingen willen zeggen, of ze bellen zelfs. Ik ben al enkele keren in een eighties chatbox beland die een beetje vies aanvoelde, omdat de Facebookchat natuurlijk niet meer voorhanden is nu. Dat lukt allemaal, ook al had ik erg de neiging om na drie zinnen te vragen wat de ander droeg, het lukt. Wat trager, maar ik vind dat niet slecht. In ruil voor het trager horen van interessante nieuwtjes mis ik ook ongelooflijk veel oninteressante nieuwtjes, zoals het feit dat de man van een klasgenoot die ik al twintig jaar niet zag met buikgriep in bed ligt, of wat die mens allemaal wel niet te zeggen heeft over de stakingen. Ik vind dat pure winst, eigenlijk.
  • misschien nog het belangrijkste: ik ben zo veel rustiger. Ik begin te beseffen dat een deel van de onrust waarmee ik de laatste jaren lijk te kampen, en de stress en soms zelfs angsten die daarbij horen (waarom ben ik zo zenuwachtig? Er moet iets aan de hand zijn? Wat is er aan de hand?!) te maken hebben met het feit dat ik erg slecht reageer op constante impulsen. De afgelopen dagen heb ik in stilte gewerkt, met focus, en ik was de rust zelve omdat ik niet constant werd gestoord en zelf controle hield over wanneer ik mijn telefoon opnam of mijn mail wilde checken. Het kunnen gedachten zijn, maar ik had een veel groter gevoel van controle en was daardoor helemaal niet onrustig. Dat was lang geleden. Veel te lang.

Conclusie na drie weken: het gaat me goed. Ik denk dat ik het zo ga laten, zelfs. Omdat het steeds meer lijkt alsof ik mezelf geen schoner eindejaarscadeau had kunnen geven dan een emmer rust en stilte over mijn druk hoofd.

14 tips om je volgende feestdiner perfect te organiseren

thanksgivingjaar2Afgelopen weekend organiseerde ik dus net als vorig jaar een thanksgivingdiner. En ook nu zaten Youri en ik na afloop weer verbaasd naar elkaar te kijken, omdat we het hadden klaargespeeld zonder een halve centimeter stress. Alles was op tijd klaar, stond warm op tafel en werd op warme borden gelegd, en ik slaagde er op de dag zelf in om op mijn gemak een koffietje te gaan drinken in de stad met mijn geliefden. Mijn gasten kwamen aan om half zeven, en ik was al van rond drie uur klaar met al mijn voorbereidingen. Geschift.

thanksgivingkoffie

En neen, het was geen klein menu. Er was heerlijke zalmtartaar en devilled eggs en rauwkost en nog enkele hapjes. Er was een kalkoen van bijna zes kilogram, opgevuld met gevogeltegehakt en cranberries en champignons volgens dit geweldige recept. Er was appelmoes en knolselder in witte saus, er was aardpeerpuree en puree van zoete aardappel, ik serveerde wilde rijst met champignons in marsala en groene boontjes met pancetta en een kom gravy die to die for was, al zeg ik het zelf. Als dessert serveerde ik brownies die gemaakt werden door mijn schoonbroer, want ook delegeren maakt deel uit van de job.

Dat het me allemaal lukte zonder kleerscheuren heeft superveel te maken met een artikel dat ik vorig jaar rond deze periode schreef voor De Standaard Magazine: wow-koken voor beginners. Ik heb toen zo veel geleerd van chef aan huis Philippe Van den Bulck dat ik zijn tips eigenlijk gewoon nog eens wil delen. Je weet maar nooit dat ik er een paar kerstdiners mee van de verdoemenis red.

kerstmisinieper

Tips om niet kapot te gaan van de stress bij het organiseren van een feestdiner:

1. Scoor met je specialiteiten
Philippe: “Vaak loopt het fout omdat de kok wil uitpakken met een spectaculair gerecht van op tv of uit een magazine waar hij geen ervaring mee heeft. Terwijl een diner net het moment is om te tonen wat je goed onder de knie hebt. Is dat vol-au-vent, dan til je die naar een hoger niveau door te kiezen voor boschampignons, fazant of parelhoen in plaats van kip, truffelolie en een krokant gebakken stukje kalfszwezerik, en daar versgesneden frietjes bij. Wees maar zeker dat je je gasten er harder mee inpakt dan met een ingewikkeld gerecht dat je door de stress koud en niet naar wens voor hun neus moet zetten.”

2. Details maken het verschil
Snij je groenten erg fijn, zelfs voor in de bouillonsoep. Als mensen zien dat je daar de tijd voor hebt genomen maakt dat indruk. Zorg voor koude en warme garnituren als gemarineerde rode ui, gecutterde nootjes of fijngesneden venkel. Blaas je gasten weg met zelfgebakken koekjes bij het dessert. Dit is ook het uitgelezen moment om die zilveren soepkom van je grootmoeder boven te halen. Je gasten verwachten het niet, en toch schreeuwt het “feest”. Vermijd felgekleurd servies, dat neemt de aandacht weg van je gerecht.

3. Plan, plan, en plan nog eens

Philippe: “Een hele avond niet bij je gasten kunnen zijn omdat je staat te stressen in de keuken is ergernis nummer één op een diner. Lijstjes en schema’s maken je leven makkelijker. Schrijf al je to do’s neer, plak er een timing op, hang een blad met je menu in je keuken en streep af wat voltooid is. Check en dubbelcheck op voorhand, en slijp je messen.” Voor mijn kalkoen maak ik een retroplanning: drie uur in de oven en een half uur rusten, als we om half negen willen eten dan moet ik dan beginnen en heb ik een half uur om al mijn bijgerechten op te warmen.

de boodschappen doe je best een dag op voorhand, zodat je tijd hebt om alles in de koelkast te schikken volgens gerecht, en aan je voorbereidingen te beginnen. Zet alle ingrediënten op je lijst, ook olijfolie en andere basisproducten die ervoor kunnen zorgen dat je in het heetst van de strijd tijd naar de winkel moet rijden. Philippe gebruikt doorzichtige potten voor zaken als bloem, noten, paneermeel en suiker, zodat hij altijd overzicht houdt van wat bijna op is.

zorg dat je plaats hebt: begin met fruitpersen, toasters en fruitschalen te verhuizen. De koffiezet haal je pas terug boven als je het dessert afwerkt. Bedenk je dat elk warm bijgerecht een plaats én aandacht vereist op je vuur of in je oven. Overloop of je die plaats hebt, of je voldoende potten hebt, en denk na over in welke kom je wat gaat serveren. (ik doe dat door kleine briefjes op mijn schalen te leggen) Voorzie zeker een extra tafel of schraag waarop je je borden kunt dresseren. Plaats om te koken is vaak veel belangrijker dan hoogtechnologische toestellen.

4. Volg een draaiboek

Op de dag voor je diner: maak je je keuken kookklaar. Stel je je checklist op. Doe je alle boodschappen, eventueel via een caddy service om tijd te besparen. Wil je vlees of vis klaarmaken, laat dan het schoonmaakwerk over aan de slager of visboer, dat zorgt voor minder stress en opruimwerk. Sorteer al je boodschappen en zet ze per gang in de koelkast. Maak alle groenten schoon. Kruiden spoel je schoon en verpak je in een vochtige keukendoek met plasticfolie, hetzelfde geldt voor sla. Zet altijd een bak ijswater klaar om je groene groenten in af te koelen zodat ze mooi al dente en frisgroen blijven. Dit kun je een dag op voorhand doen. Bewaar je groenten in folie in de koelkast, en warm ze de dag erna op in een pannetje met wat boter en een versnipperde sjalot voor extra smaak. Maak dan je bouillon en sauzen, die moeten vaak extra lang trekken. Groentenpuree en stoverijen maak je best vandaag al klaar. Als je nagerecht nog moet opstijven maak je dit ook vandaag. Zet de tafel klaar en verzamel alle borden en schalen voor de hapjes, en zet ze klaar per gang.

Op de dag van het diner: maak je de garnituren en bereid je de hapjes voor. Op dat moment breng je alles in gereedheid voor het diner en kijk je na of alles klaarstaat. De soep kan al in de ketel, de sauzen mogen in de sauspannetjes, enzovoort.

 5. Doe zoveel mogelijk op voorhand
Philippe: “Ik zorg altijd voor hapjes die op voorhand klaarstaan, zodat ik mijn gasten kan ontvangen. Ga voor één hapje waar meer afwerking aan is, en hou het voor het laatste. Mensen vergelijken graag, als je ermee begint moet je het daarna ook nog kunnen waarmaken. De verwachtingen opbouwen is veel leuker. Soep, patisserie, saus, denk na over wat je op voorhand kunt maken en invriezen. De meeste zaken boeten absoluut niet in aan kwaliteit.”

6. Ruim tussendoor op
Philippe: “Ruim zoveel mogelijk op tussendoor, maar ga niet afwassen terwijl er pannen op het vuur staan en koekjes in de oven. Hoe meer handelingen, hoe meer risico op mislukking. Ik zorg voor vuilnisbakjes zodat ik niet verzuip in de groenteresten, en zet curverbakken klaar voor de afwas. Zo blijft de spoelbak vrij, want die heb ik vaak nodig. Het bestek gaat in een emmer met een sopje, allemaal voor de dag erna.”

7. Liever warm en simpel dan moeilijk en koud
Philippe: “Eén van de allerbelangrijkste kwaliteiten van eten is dat het warm is, en warm eten hoort op een warm bord. Je borden kun je opwarmen door ze een drietal minuten in de microgolfoven te zetten, zodat je niet moet stressen dat alles koud is voor je klaar bent met dresseren.”

Nog meer tips nodig?

– Zet al je ingrediënten klaar in potjes. Meer afwas, maar ook meer overzicht en minder chaos.

– Tijd winnen door gepelde lookteentjes en versnipperde ui te kopen is geen schande, als je bereid bent om er extra voor te betalen zijn die even goed.

– Beleg je ovenplaten met aluminiumfolie, dat zorgt al voor minder afwas.

– Eventuele spatten op het bord veeg je weg met een in azijn gedrenkt doekje dat je op voorhand hebt klaargelegd. Hoe eenvoudig het gerecht ook is, op een proper bord ziet alles er stukken professioneler uit.

– Werk je aan delicate zaken die je niet uit het oog mag verliezen? De kookwekker is je vriend.

– Het verschil tussen een middelmatige chef en een goede is de manier waarop hij met zijn oven kan werken. Zie die als een extra kast waarin je zaken kunt garen en warm kunt houden.

– Investeer in goed materiaal, zoals een mandoline om je groenten snel en efficiënt fijn te snijden.

(de tips uit dit stuk verschenen eerst in De Standaard Magazine)

(vlak voor mijn kalkoen uit de oven mocht belde mijn papa om te zeggen dat Luc De Vos dood was. Ik had plannen om er vanalles over te schrijven, maar ondertussen hebben anderen dat veel mooier gedaan dan ik het kan. Ik heb een keer moeten huilen en een paar keer bijna, en ik schrok daarvan.)

Ga jij deze feestdagen zelf koken? Heb je nog tips? Vul gerust aan hieronder!

5 beelden, 5 dingen

5beelden5dingen_nov14_1 5beelden5dingen_nov14_2 Processed with VSCOcam with c1 preset 5beelden5dingen_nov14_4 5beelden5dingen_nov14_5

1. Op 24 november kwam ik tot de vaststelling dat het een maand later al kerstavond was, en ik nog niks had gepland wat betreft feestdagen. Ik weet niet hoe het met u zit, maar ik had die dit jaar door al die zonnige weekends echt niet zien aankomen. Ondertussen zijn er wel plannen, en kijken we uit naar de eerste keer dat wij een kerstboom gaan zetten sinds mijn mama gestorven is. Ik heb het altijd beloofd, dat ik me zou herpakken als ik een kindje zou hebben dat iets aan de spirit of christmas zou kunnen hebben. En kijk: ik heb er eentje.

2. Morgenavond organiseer ik net als vorig jaar een Thanksgivingdiner, deze keer met de andere kant van de familie. En man, dat is een gemak, als je zelf ooit een blogpost hebt geschreven met tips om daar een succes van te maken. Gewoon mijn eigen regels volgen, en klaar! (hoop ik)

3. Mijn persoonlijke Facebookaccount staat ondertussen meer dan drie weken op non-actief. Dat bevalt nog altijd bijzonder goed, tot mijn eigen verbazing. Ik ga er binnenkort eens een uitgebreide update over schrijven, maar ik kan al verklappen dat ik nog steeds functioneer en deel uitmaak van de wereld.

4. Woensdag deden we weer van leesclub, en deze keer waren we het er zo goed als allemaal over eens dat How to Build a girl een goed boek is. Ik vond het persoonlijk een fantastisch boek, zelfs, omdat het los van de losbandige seks een compleet feest van herkenbaarheid was. Volgende keer lezen wij Mr. Penumbra’s 24-Hour Bookstore. Keer benieuwd! (Losbandige seks is clickbait, ja. Net als organizing porn. #slinks)

5. Het gekste moment van mijn week was een interview geven over mijn job als journalist aan een oud-leraar van mijn hogeschool, voor een filmpje dat op de infodag getoond zal worden. Ik dacht terug aan mijn eigen superonzekere infodag, vijftien jaar geleden, en kon niet geloven dat het me gelukt was, op een manier. Waanzin. Ik probeer niet te veel terug te blikken, maar deze terugblik deed deugd aan mijn hart.

Fijn weekend, y’all!

linklovende lilith #21

linklove21Eerst en vooral: heel erg bedankt voor alle reacties op mijn post over een nieuw ritme zoeken als je kind naar school gaat. Het is geruststellend om lezen dat we niet de enigen zijn die er soms met een bang hartje naar kijken, en ook dat het meestal wel goed komt. Ik hou jullie op de hoogte over het al dan niet vinden van onze draai.

Ondertussen is het al weer belachelijk lang geleden dat ik nog eens wat leuke links heb gedeeld, terwijl mijn Evernote ervan ontploft. Dus bij deze: een klein cadeautje omdat we ondertussen al weer in de helft van de werkweek zitten.

  • Op mijn wish list: deze rugzak, deze schoenen voor Dexter, en dit vlaggetje.
  • To read: vanavond leesclub, dus erg benieuwd naar de selectie, en voor de rest heb ik een to read berg waar ik amper nog overheen kan kijken. Daarin: Monte Carlo van Peter Terrin, Birk van Jaap Robben, De Barmhartigen van Koen Van Wichelen en Daar is hij weer van Timur Vermes. Onder andere.
  • To cook: sinds de sympathieke mensen van Hot Sauce Commitee mij zijn komen bevoorraden met productjes en recepten is er een quesadilla obsession going on. Ik post snel een recept, want yum zo lekker en zo waanzinnig simpel en veggie.

Geniet ervan!