lilith moet niet alles willen

Vrijdagavond tien uur. Biebie kijkt tijdens de cursus EHBO stikkapot naar een doos gaaszwachtels.

Vrijdagavond tien uur. Biebie kijkt tijdens de cursus EHBO stikkapot naar een doos gaaszwachtels.

“Ge moet niet altijd alles willen”, zegt hij die niet per se altijd alles wil.

We zitten in de zetel, hij chill, ik ziek en gestresseerd en doodop en verzuipend in mijn agenda. Als ik dacht dat de zomer druk was, dan twijfel ik tussen heel hard lachen en zachtjes huilen als ik naar mijn agenda voor het najaar kijk. En het is niet dat iemand mij heeft gepusht om hem zo vol te pleuren, ik ben het helemaal zelf geweest. Ik weet dat, hij weet dat. Het is dan ook niks nieuws.

Want ik wil én boeiende cursussen volgen én leuke dingen doen met man en kind én minstens twee keer per week zwemmen, én ondertussen nieuwe recepten uitproberen én een leesclub hebben én mijn job goed doen. Ik wil dat die job interessant is, en mij energie geeft. Ik wil mezelf blijven uitdagen en niet vastroesten in wat ik al deed. Ik wil dat de mensen niet te lang moeten wachten op hun Blogboeken die ze bij mij bestellen, ik wil elke week naar de osteopaat om eindelijk van die vreselijke rugpijn af te geraken die mij al meer dan twee jaar kwelt. Ik wil afspreken met vriendjes, ik wil gaan eten met mijn lief. Ik heb honderd blogideeën en lijsten vol boeken die ik wil lezen.

Maar als ik opsta doet alles pijn, tot de gewrichten in mijn vingers toe. Ik ben constant moe, en het is nog niet eens herfst, dus daar kan ik het niet op steken. Vanmorgen heb ik een beetje geweend, en kwam mijn zoon met zijn neus tegen die van mij staan om mijn tranen weg te blazen. “Dat zal beter zijn”, sprak hij.

Eens een beetje remmen, dat zou beter zijn.
Veel meer neen zeggen dan ja. Ik probeer nochtans de regel “als het geen hell yes is is het een hell no” te hanteren, zo vaak als ik kan. Dat helpt een beetje, maar niet genoeg. Het is dat ik altijd veel te enthousiast word van veel te veel dingen.

Keihard op zoek naar jullie gouden tips, op voorwaarde dat ik ze mag gebruiken in een volgende blogpost. ;)

Shoot!

De leesclub tipt: de selectie van Sarah

sarahvanhetkasteel1

Ik had het beloofd: elke maand de ultieme boekentips van een van de fantastische leden van Reading Between The Wines. Deze maand mag ik de fantastische Sarah aan het woord laten, en daar kunnen we met zijn allen alleen maar erg blij mee zijn.

Ik ontmoette Sarah (voor altijd 29, maar eigenlijk 33) op de eerste leesclub, al bleek na een paar glazen wijn dat ik haar eigenlijk al een paar keer had ontmoet en zelfs al bij haar thuis was geweest, maar dat niet meer wist. Dat had gênant kunnen zijn, maar dan ken je Sarah nog niet. Sarah is diegene van wie ik de dag na de eerste leesclub zei: “Youri! Er zit iemand in mijn leesclub, en haar zoon heet Zappa! HOE COOL IS DAT?!”.

Als Sarah niet leest spendeert ze tijd met die geweldige Zappa (7) en zijn al even geweldige broer Odiel (6). Ze waagde zich tijdens haar studies zowel aan vrije grafiek als aan kunstgeschiedenis en archeologie, en sjeest ook regelmatig het land door om naar festivals en optredens te gaan. Onlangs nog Beck, The Idiots en Massive Attack.

Andere wetenswaardigheden: Sarah leest nooit science-fiction, en las lang de laatste pagina van een boek om te beslissen of ze de rest wilde lezen. Ze leest al heel haar leven om haar hoofd te doe stoppen met malen en binnen te kijken in andere werelden, en haar inspiratie haalt ze zowel uit de boekenbijlage van De Morgen als op cutting edge, de boekenrubriek van Cobra en de Facebookgroep iedereen leest. Naast haar vriendjes van #readingbetweenthewines. Haar liefde voor lezen is naar eigen zeggen extreem ontploft toen haar leraar Jan (“mijn eerste en laatste lerarencrush”) in het vierde leerjaar begon met voorlezen uit de boeken van Roald Dahl.

sarahvanhetkasteel2

Dit moet je volgens Sarah lezen

* Madame Bovary van Gustave Flaubert: “Mijn absolute lievelingsboek, en meteen een serieuze klassieker. Ik moest het lezen tijdens mijn studies kunstgeschiedenis, en hoewel het even duurde voor ik echt in het verhaal zat was ik daarna volledig verkocht. Ik hou van de melancholie, de romantiek en het lijden van een vrouw die in een preuts tijdperk wil ontsnappen aan haar leven en het ook tot twee maal toe doet. En hoewel het verhaal uit dat tijdperk dateert leest het wel erg vlot. Ik heb het al meer dan een keer gelezen, en ik denk niet dat het de laatste keer was.”

* L’Etranger van Albert Camus: “Op mijn zestiende moeten lezen voor de Franse les, en mij altijd bijgebleven. Niet alleen omdat ik toen leerde dat Killing an Arab van The Cure verwijst naar dit verhaal, al vond ik dat toen wel behoorlijk cool. Het boek- dat geschreven werd in 1942- vertelt een soort diepgaand moordverhaal met verschillende lagen, over een personage dat zo weinig gevoelens toont dat je je afvraagt of hij er wel heeft. Ik las het in het Frans, en als ik dat op mijn zestiende goed te doen vond dan kan dat voor weinig mensen een groot probleem opleveren.”

* Breakfast at Tiffany’s van Truman Capote: “Toen ik net samen was met mijn lief had ik de keuze uit vier boeken op zijn plank om mee te nemen op de trein, en dit was er een van. Het gaat -net als in Madame Bovary- over een vrouw die meer wil in het leven. (lacht) Ik ga er altijd van uit dat hoe goed je een boek vindt te maken heeft met de fase waarin je je in je leven bevindt, en dit boek sprak me toen aan omdat het op de een of andere manier herkenbaar was.”

* De ontdekking van de Hemel van Harry Mulisch: “Dit boek handelt over alles en niets, en toch is het fantastisch. Voor mij is een boek goed als het me doet nadenken over thema’s en inzichten verschaft die ik nog niet had. Het is een eerder filosofisch werk, en best een uitdaging om doorheen te raken, maar het is echt de moeite waard.”

* 27 Gedichten & Geen Lied van Ramsey Nasr: “In 2000 ben ik in de Vooruit naar zijn theatermonoloog gaan kijken, en daar was ik zo van onder de indruk dat ik zat te wenen in de zaal. Hij alleen op het podium, over de zoektocht naar die ene liefde die hij dan weer verliest. Deze bundel is de neerslag van die monoloog.”

boekensarah

Deze auteurs vindt Sarah ook meer dan de moeite:

- Bart Moeyaert: “Ik lees hem al graag sinds Duet met valse noten, een boek dat ik nog altijd erg mooi vind. De Melkweg vond ik ook erg goed, over drie kinderen die op een muurtje van hun clubhuis over hun dag vertellen. Ook fantastisch: zijn poëziebundel Verzamel de Liefde.”

- Edgar Allen Poe: “Ik hou van zijn creepy toestanden. Horror, maar dan uit de negentiende eeuw. Van de goede soort dus.”

- Dimitri Verhulst: “Zijn laatste heb ik nog niet gelezen, maar ik heb zo hard genoten van De Laatkomer, over een man die zijn dementie faket om van zijn vrouw af te raken. Zo goed geschreven.”

- Nicci French: “Ontspannend seriewerk voor als ik mijn verstand op nul wil zetten. Nicci French is mijn Thuis, maar dan in boekenvorm. (lacht) Haar serie over de psychotherapeute Frieda Klein is perfect voor als ik maar tien minuutjes tijd heb om te lezen en weinig zin om me te hard te concentreren”.

Hebben jullie al boeken uit de selectie van Sarah gelezen, of plannen? Ik lees het graag hieronder!

(de vorige boekenselectie van Anouck staat nog steeds hier)

lilith tipt: ontbijten in Ieper

ontbijten in ieper

Een continentaal ontbijt bij Mimi’s.

Ik merk het aan de lokale cafébazen die mij gratis drank aanbieden omdat jullie in groten getale met mijn tips naar hun etablissementen afzakken: Ieper is hot, en zal dat nog wel even blijven. Ik krijg dan ook regelmatig de vraag waar je in de stad lekker kunt ontbijten. Tot een jaar geleden had ik geantwoord “bij mij thuis”, want dat was het zowat.

Aangezien ik jullie evenwel niet allemaal kan voorzien van eitjes en koffie ben ik content te melden dat er tegenwoordig al net iets meer opties zijn. Een ervan heb ik vanmorgen zelfs speciaal voor u uitgetest.

Ontbijten bij Mimi’s

Mimi’s, de beste plaats voor koffie en recent ook cocktails is ondertussen overgenomen door andere eigenaars, waardoor de cocktails nu plaats hebben gemaakt voor ontbijt. Wahey! Wij deden vanmorgen in alle vroegte de test met de leesclub en het moet gezegd: het continentaal ontbijt is in orde, en de max in combinatie met de gezellige ruimte die Mimi’s is. Om er te ontbijten moet je wel reserveren, maar het kan er wel elke dag vanaf 8 uur.

Foodbar Alegria.

Allegria Foodbar

Nog opties:

Allegria Foodbar serveert ontbijt in verschillende formules, ligt knal aan de markt en gaat ook vroeg open, als ik me niet vergis rond acht uur.

Tempelpoort bakery is een bakkerij waar je ook kunt zitten en ontbijten vanaf acht uur. Ik heb hun ontbijt nog niet getest omdat het nog niet zo lang bestaat, maar hun brood is in elk geval lekker, dus het zal vast wel meevallen.

Hotelbuffetten. In het Novotel of Ariane bijvoorbeeld. Niet goedkoop, maar wel uitgebreid, en een optie waar wij soms naar teruggrepen in de tijd dat er niks van ontbijt te krijgen was in Ieper.

Nog opties die ik over het hoofd zie? Ik lees het als geweldige ontbijtaficionado graag in de comments!

lilith deelt: Aqua Sale uit Zuid-Italië

aquasale

Weten jullie nog, toen Thomas Siffer hier zijn olijfolie aan de man kwam brengen? Ondertussen zijn we een paar maanden verder en begin ik stiekem al keihard af te tellen naar de levering in december. Tegelijk wil ik ook niet helemaal afscheid nemen van de zomer, al helemaal niet als het op eten aankomt. Wat me eraan deed denken dat ik nog een receptje had staan uit de hak, eentje van Bellina, die het gerecht bestempelt als het armemensengerecht bij uitstek, omdat je het maakt met brood dat beenhard is geworden, en wat simpele groenten die je nog in je keuken hebt liggen. Allez hup, om de zomer nog een klein beetje in ons hart te bewaren, panzanella, maar dan anders.

Aqua Sale
Voor 2 personen

- 1/2 komkommer
- 100 gr tomaten
- 1 grote rode ui
- 2 lepels olijfolie
- takje oregano
- teentje look
- 150 gram oud brood
- 100 ml water
- zout

Doe de olie in een kom. Prak er de in stukken gesneden tomaten zachtjes in, zodat de olie en het tomatenvocht zich wat mengen. Doe er de in grove stukken gesneden komkommer bij, en de fijner gesneden ui. Voeg de fijngesneden oregano en de fijngeneden look toe. Roer om, met de brokken oud brood.

Op het einde voeg je ijskoud water toe, om het slaatje extra fris te maken. Bellina doet het zelfs met ijsblokjes, maar volgens mij is Bellina een durver.

#blogboek

Het blogboek op Instagram.

Het blogboek op Instagram.

Ik zal eerlijk zijn: de week voor de release van het Blogboek was ik niet meteen het fijnste gezelschap ooit. Het boek was naar de drukker, ik kon niks meer doen, en plots sloeg de twijfel toe. Was het wel genoeg? Was het wel goed? Ja, ik had keihard mijn best gedaan, maar zou het wel overkomen zoals ik het wilde op wie het zou lezen? Zouden mensen het zijn geld wel waard vinden? Van die momenten waarop je je afvraagt waarom je niet gewoon was blijven doen wat je al deed: geen boeken schrijven.

En toen vielen de eerste Blogboeken bij jullie in de brievenbus, en sinds dat moment durf ik niet met mijn ogen knipperen omdat ik bang ben dat het allemaal maar cliché ooh cliché een droom zal blijken. Jullie respons is geweldig, het feit dat jullie de moeite nemen om het boek te taggen en er foto’s van te posten op alle sociale media is fantastisch, de mails die ik krijg van mensen die na jaren eindelijk weer durven beginnen met een blog doen mijn hart vier tellen overslaan.

blogboekinstagram2

Dus voor ik weer overga tot de posts van de dag, die niks met het Blogboek te maken zullen hebben: zo’n ongelooflijk dikke merci. Het staat in het boek, dus ik wist het al langer: jullie zijn echt de leukste lezers die een blogger zich kan inbeelden. For reals, jongens.

lilith houdt van het Geefplein

geefplein ieper

Deze namiddag is er voor het eerst een Geefplein in Ieper, knal aan de crib, en terwijl ik er net rondliep en van de ene verrassing in de andere viel (Boekjes van de Babysitters Club! De volledige collectie platen van Willy Lustenhouwer! Kwartetkaarten van Cars!) vond ik mijn stad nog veel geweldiger dan normaal. Het principe van het Geefplein is dan ook helemaal mijn ding: iedereen brengt dingen mee die hij niet meer wil, en geeft die gratis weg aan wie er wel iets mee is. Je hoeft niet bij je materiaal te blijven staan, want er hoeft niet onderhandeld te worden over prijzen of andere miserie.

geefplein ieper

De gedachte is: neem het mee als je er iets mee bent, laat het liggen als je het gevoel hebt dat iemand anders er nog meer aan zou hebben. En dat marcheert dus geweldig goed. Ook omdat iedereen taart mocht meebrengen die gratis werd uitgedeeld, en er muziek was, en blije gezichten. Ik sloeg een paar keer een serieuze slag, en liet een vierde van mijn zolder achter op het plein. Wat om half zes niet weg is gaat rechtstreeks naar de Kringloopwinkel.

Ge hebt dus nog twee uur. Spoed u naar het Beeldenplein aan de bib!

As we speak #7

©Debby Termonia

©Debby Termonia

Fjoew. De foto hierboven, die genomen werd voor bij een stuk in De Morgen dat veel kleiner en portretlozer uitviel dan gepland, doet misschien vermoeden dat ik een serene week achter de rug heb, maar ik vrees dat dit zowat het enige serene moment van heel die week was. De volgende keer dat ik op het gekke idee kom om een boek te schrijven moet iemand van jullie me eraan herinneren dat ik best een paar dagen verlof neem als het in de rekken landt. Een job combineren met een boek lanceren en promoten, ik had dat toch wat onderschat. Dat het een gekke week is geweest is een understatement. Maar de eerste reacties op het Blogboek zijn echt hartverwarmend, wat fantastisch is, dus een dikke merci aan iedereen die zo enthousiast heeft getweet, geïnstagramd en gegoodreadst. Jullie zijn de max.

Genoten van: het feit dat het boek zo fijn wordt onthaald, zowel bij lezers als journalisten. Van de ontmoetingen met lezers van deze blog die plots een gezicht kregen bij het afhalen. Van de berichtjes van mensen die dankzij het boek weer zijn herbeginnen bloggen, wat ik eigenlijk het mooiste compliment vind. En ook van Dexter, die als hij mijn boek ergens ziet passeren stralend “mama’s boek, leukee” zegt. Ook genoten van een tripje naar zee met fijne mensen die ik veel te weinig zie.

Volop bezig met: mijn werkplanning voor het najaar. Een boek schrijven is even alles stilleggen en ervoor gaan, en nu is het weer dingen op gang trekken en keuzes maken. Sommige opdrachten zijn gestopt, er zijn nieuwe opdrachten bijgekomen, en het ziet er een behoorlijk druk en vooral erg interessant najaar uit. Ik kan dat vreselijk hard appreciëren, in een wereldje waarin ze je rond de oren slaan met slechte cijfers en doemscenario’s.

aswespeak7_2

Uitkijken naar: een werktripje naar Amerika. Hashtag oewie. Fijne trouwfeesten en al dan niet zelf georganiseerde dinertjes en midweekjes weg met de mannen van mijn leven. Opendeurdagen bij de brandweer en het leger met mijn zoon. De nazomer die hopelijk nog een paar dagen blijft duren, zodat ik de zon kan opsnuiven tot er echt wel helemaal geen meer is. En ook stiekem naar mandarijntjes, al moet dat nog heel eventjes niet.

Lezen: in de maand waarin het boek werd gelayout behoorlijk veel. Ik las Beautiful Ruins voor de leesclub, en vond dat een zeer goed boek dat mij toch niet helemaal wist te raken. Meesterschap met net dat kleine beetje extra te weinig voor vijf sterren. Maar absoluut de moeite van het lezen waard. Dankzij Anouck ontdekte ik Paul Auster, en gaf ik zijn In the Country of Last Things wel vijf sterren. En ik werd weggeblazen door We are all completely beside ourselves, en kan iedereen die het wil lezen enkel aanraden om er zonder voorkennis aan te beginnen. Sinds het Blogboek er is heb ik evenwel geen ander boek meer aangeraakt. En ik zat net in een ongelooflijke leesflow, als dat maar goed komt.

Ik leg het eens allemaal uit voor Tendens.

Ik leg het eens allemaal uit voor Tendens. (Foto: Picstory)

Luisteren naar: veel Divine Comedy, ik ben echt zo zot van Neil Hannon dat het soms zorgwekkend is. Op dit moment is Assume the Perpendicular mijn favoriete nummer om de dag mee te beginnen. En voor de rest ook wat Hozier. I like.

Kijken naar: flarden van het nieuwe televisieseizoen, terwijl ik boeken zit in te pakken. Ik heb bijzonder weinig zin in televisie, merk ik. Ik heb dat soms. Dan roep ik dat ik het allemaal tijdverlies vind en ga ik iets anders nutteloos doen. Ik kijk wel graag met Dexter naar Paw Patrol. Er zijn honden, en katten, en brandweerwagens én boten. ZOT WORDEN.

Processed with Rookie

Zin om mee te doen? Post dan een linkje in de comments, en dan komen we lezen wat jij momenteel aan het uitvreten bent. (de andere as we speaks staan hier)

lilith en de zomer in stillevens

Een bloembak in Kortrijk. MET EEN SNOR. :aah:

Een bloembak in Kortrijk. MET EEN SNOR. :aah:

Hoe zot is het dat de zomervakantie weer voorbij is en we dichter bij de eerste mandarijntjes zitten dan we gisteren ooit hadden kunnen denken? Ik vind het altijd fijn om bij wijze van closure nog eens door de beelden van de zomer te gaan, al was het maar omdat er veel terugkomt van op epische feestjes waarvan de herinneringen te lijden hadden onder de al even epische drankvoorraad.

Ik kwam behoorlijk wat foto’s tegen zonder mensen op. Die soms heelder verhalen op hun eigen vertellen, en soms ook niet. Dit zijn mijn tien favoriete stillevens van een zomer die ik niet snel vergeet.

Diner in Ten Bogaerde.

Om te vieren dat ik even oud werd als Jezus mocht ik met mijn echtgenoot naar Ten Bogaerde in Koksijde. Ik wilde daar al jaaaaren heen, omdat wij daar twintig keer per jaar langsrijden maal twee op weg van en naar mijn grootouders. Zo hard genoten, prachtige avond, ongelooflijk lekker eten. Dankbaar en blij.

zisl3Quote van de zomer? Perhaps. Al probeer ik sinds vandaag al weer wat vaker op selder te knabbelen. Mijn lichaam kan het gebruiken. Maar niet vanuit zelfhaat, want zelfhaat is voor janetten.

zisl4Sommige dagen beginnen roze. Ik ben er nog altijd niet uit of het dan wel done is om daar foto’s van te nemen. Vast vreselijk unmindful van mij, maar kijk. Volgende zomer beter.

zisl5Onze zomer begon in zo’n vreselijk lelijke brasserie slash taveerne dat ik direct geïnspireerd werd tot een instagramproject. Het plan was om onder de hashtag #tearoomszijnhorror meer van dit soort pareltjes te verzamelen, eventueel in samenwerking met anderen. Alleen bracht de rest van de zomer me niet meer op plaatsen die mijn project waard waren. Is dat goed of slecht? Wetegijhet, Slisse?

zisl6Winnaar in de categorie: “Liefste briefje dat ik deze zomer kreeg”.

zisl7Winnaar in de categorie: “Mooiste blinker die ik deze zomer kreeg”.

zisl8Winnaar in de categorie “Het leven is niet altijd een lolletje, dat is dan driehonderd euro”.

zisl9Niemand wil belleke trek doen als het mag, wilde ik daaronder schrijven. Maar dat was dan ook weer stom geweest.

zisl10Op één van de mooiste avonden van de zomer liep ik luidkeels dit lied te zingen terwijl ik door een woonwijk liep, en Youri voor mij stapte met een groot kruis in zijn handen. Ik ga u daar binnenkort nog wat meer over vertellen.

Hoe was uw zomer, anders? :)

Het Blogboek is er!

hetblogboekiser

Vrijdag geleverd bij de meeste boekhandels, al hoor ik dat je bij sommige winkels nog geduld moet hebben tot maandag of dinsdag. Maar het is er dus, en ik ben ongelooflijk content met hoe het eruit ziet en ruikt en voelt en leest. De afgelopen dagen waren veel signeren, veel adreslabeltjes printen en postzegels plakken, en heel veel heel blij zuchten. Het is er, en het is de max om op Instagram foto’s te zien van mensen die hem aan het lezen zijn.

Bijzonder benieuwd wat jullie ervan vinden, dus voel je vrij om te reviewen op Goodreads, een foto te posten op Instagram (onder #blogboek) of me op een andere manier te laten weten wat je ervan vindt.

Bestellen kan nog altijd via deze site. Ik krijg ook soms de vraag hoe het zit met Nederland, en daarvoor verwijs ik door naar Bol, die hem al aan het leveren zijn.

Cool he? Ik vind het ook.

Dexter spreekt, III

Processed with Rookie

Dat praten, dat gaat hier steeds beter en indrukwekkender, hoewel Dexter op dit moment vooral in een fase zit waarin hij negentig procent van de keren “NEEEEEN!” en “NEEENENEENEEEENEEEN” zegt. Een greep uit de rest van het kind zijn repertoire dringt zich op, al was het om die eindeloze en vooral hersenverlammende fase wat te vergeten. #piehoew Ondertussen is hij twee en ergens tussen twee en drie maanden in.

  • Mama, niet doewen!“, als ik lief over zijn rug wrijf.
  • Het is een mooie, mooie mama“, terwijl hij op mijn schoot zijn fles zit te drinken.
  • Kijk! Een mutsje voor de brommer!“. *wijst naar een helm*
  • Een zandkasteel, mama!“. *wijst naar een dobbelsteen*
  • De bijtring moet in de disco“. Hij bedoelt de diepvries.
  • Bumbabeloe, wie is die kleine klaan?“.
  • Ik heb pijn aan mijn haar“. Duidelijk een kind van zijn moeder.
  • “Detter kan niet kiezen”, als antwoord op de vraagWelke sticker wil je?” nadat hij op het potje is geweest.
  • Wel smijten“, als antwoord op de zin “Dexter, je mag niet gooien!“.
  • De zon moet wegschijnen“, als de zon in zijn ogen zit.
  • Ik ben een prot aan het laten.”
  • Detter is Tapa“. Dexter noemt zichzelf al een paar weken Tapa, en ik heb geen idee waarom.
  • Ikke wil wenen“.
  • Mama’s armpjes zijn zo zacht“, volledig vertederd.
  • De garnaal is een mooie spin“. Waarop de vader: “Dat zal de garnaal graag horen“.
  • Mama heeft een dikke buik“. *wijst naar mijn borsten*
  • Maar noe niet!“. Als antwoord op zo goed als alles. “We gaan dan naar de crèche“. “Maar noe niet!“.
  • Lucy!“, op de vraag: “Hoe gaan we jouw brandweermanpoppetje noemen?“.
  • Kijk, mama heeft een staartje!“. Aan de achterkant van mijn nieuwe trui hangt een rits, namelijk.

Koddig toch he, tweejarigen, als ze u niet zodanig tot waanzin drijven dat je het liefst zou lopen tot je geen land meer ziet?

Meer Dexter spreekt?
Dit is deel 1, en dit deel 2.