5 beelden, 5 dingen

40590222_513687619093130_6537380235321540608_o IMG_4165 IMG_4208 IMG_4531IMG_4511
  1. Fjoew, wat een week. Ik had me op voorhand niet enorm veel zorgen gemaakt over de start van Flo in de kleuterklas. Ze zag het zitten, was er al regelmatig geweest, had er al een broer op de speelplaats. En ja, de combinatie van de verhuis en de potjestraining hadden afgelopen zomer voor wat miserie gezorgd, maar ik dacht dat we erdoor waren na een nachtelijk bezoek aan de spoed en een sondering. Plus veel troost en geruststelling. Nou. Laat ons zeggen dat het na een vlotte start op 1 september best pittig was. Met een Flo die veel weende en panikeerde, ook thuis. Resultaat: moederhart een paar keer in gruzelementen, handen een beetje in het haar, een broer die het ook niet echt leuk vond dat zijn zus het lastig had en zelf ondertussen in het eerste leerjaar was gestart. Sinds donderdag zien we gelukkig beterschap. We leven op hoop. In weken als deze ben ik zeer dankbaar voor lieve kleuterjuffen die meedenken en tijdens de dag berichtjes sturen om de mama op de hoogte te houden. Allemaal niet zo simpel, ook niet als je op dat vlak al een en ander hebt meegemaakt.
  2. Dexter kan ondertussen ‘ik’ en ‘is’ lezen en een beetje schrijven. Na een initiële teleurstelling op maandagavond dat hij “nog altijd geen heel boek kon lezen” lijkt hij het boeiend te vinden, dat eerste leerjaar. Zo benieuwd naar de volgende weken.
  3. Het voelde alsof de eerste week van het schooljaar als een trein over me heen is gedenderd, en het resultaat was overal chaos. In mijn to do-lijsten. In mijn hoofd. Toch heb ik me afgelopen weekend extreem hard gefocust op uitrusten. In het weekend zijn mijn lijsten met zaken die dringend gedaan moeten worden doorgaans nog langer dan op weekdagen, omdat er zeer veel menage moet worden ingehaald en wat scheef is weer moet worden gerecht. Maar ik voelde dat ik het even nodig had om te lezen en in mijn keuken te rommelen en de beste chocoladecakes ter wereld te bakken (“zo zwart als de nacht/een mollengat“, boodschapte ik naar mijn vader en broer) en daarna 15000 stappen te gaan zetten met de kroost. Zoveel deugd van gehad, en die nazomer hielp ook.
  4. Al veel complimentjes gekregen over de Ask Us Anything-episode van Werk & Leven, meteen de laatste aflevering van het eerste seizoen. Ook het begin van het tweede? Daarvoor moet je luisteren, en snel wat!
  5. Die foto van Dex en Flo in ninjakostuum. Ik zoek niet langer naar de voorkant van mijn kerstkaart, als het niet geeft. I DIE TIMES MILJARD.

lilith deelt 37 tips voor 37 jaar

IMG_4160Gisteren was ik jarig. Zevenendertig, begot.
Deze kroon lag ’s morgens op mij te wachten, gebricoleerd door wat mij betreft de leukste man ter wereld. Ik moest erom gniffelen, omdat ik me bedacht dat er in deze levensfase minder tijd is voor grote festiviteiten en Pinterest perfect kronen dan vroeger, maar dat wat er in de plaats kwam -naast vermoeiend- toch ook vaak de max is.

Dit jaar geef ik jullie wat dingen mee waar ik enthousiast over ben.
Zeer willekeurig, maar wel allemaal dingen die ik tof vind.
Of goed om weten.
Er staat veel eten tussen.
Ge kent mij.

37 tips van mij voor jou

  1. de edamame boontjes van Nissui uit de diepvries van de Delhaize. Als snack, in een poké bowl, als aperitiefhapje met wat zout. Een zaligheid, en zo handig om in huis te hebben.
  2. Banyu douchegel van de Rituals. Ik ben verliefd op mijn regendouche, en de combinatie met de geur van de zee maakt alles nog beter, al helemaal op plakdagen zoals we ze al hebben gekend deze zomer.
  3. mijn Eco Egg wasei van bij Kudzu. Zo’n gemak, en een ecologischer alternatief voor waspoeder of vloeibaar wasmiddel.
  4. Oppo ijs. Man toch. Ik eet niet eens zo graag ijs, maar dit wel, en het heeft kweetnie hoe weinig calorieën. Voor ijs.
  5. mijn Kindle Paperwhite. Ik krijg nog elke week de vraag welke e-reader ik zou aanraden, en dan is het dus nog altijd met heel mijn hart deze. De liefde blijft onwaarschijnlijk groot tussen ons. Soms liggen we zelfs lepeltje lepeltje.
  6. gisteren at ik geen taart, maar als ik er een zou bakken zou het deze chocoladecake met rode bietjes van Dorien zijn. Als was het omdat een vriendin vorige week op bezoek kwam met chocoladecupcakes met rode biet erin, en die ook al zo overheerlijk waren. Beloof me dat je het eens probeert.
  7. de stiften van Stabilo die je kweetnie hoe lang mag laten liggen zonder dop. Topuitvinding.
  8. die color wonder kleurboeken van Crayola, voor een dochter die het niet kan laten om op meubels en andere dingen te kleuren.
  9. deze talk van Mel Robbins. En haar rok. En haar power.
  10. Sriracha on everything.
  11. George Ezra zijn Paradise. De kindjes noemen het papa zijn liedje, maar ondertussen is het ook een beetje mama haar liedje. Zoals ze horen als het door de arme boxen van haar bolide knalt. Instant contentement.
  12. Elke ochtend ontbijten met een kom vers fruit, Griekse yoghurt en de beste granola ter wereld. En sloten koffie.
  13. Het YouTube-kanaal van Casey Neistat. We love Casey, en dat steken we niet weg.
  14. De podcasts van Brooke Castillo, The Life Coach School. Platinablond, een serieuze hoek af, maar ik ben er zot van. Bedankt aan diegene die me een mail stuurde met de tip, you know who you are! (want ik niet meer :aah:)
  15. Het Crinoline-parfum van bij & Other Stories. Ik hou van lichte, bijna synthetische geuren, en deze is de max. En geen hoofdpijn!
  16. Heb je een moeilijke eter in huis? Dietemiet deelde de tip van het vakjesbord in een post over haar dochter met ASS, June, en hoewel Dexter geen autisme heeft (maar net als zijn vader ahum wel hier en daar last van problemen met eten) investeerde ik in een geel en roze bord van de Suprabazar. Ik noemde het een apenbordje, maakte er verder niet te veel spel van, en mannekes toch, hij eet, en zijn zus ook soms! Meer dan anders! Aja, want de helft van de tijd lust hij dingen niet omdat ze elkaar aanraken en DAT VIES IS! Dankuwel, Dietemiet, met je altijd geweldige ideeën altijd.
  17. Zin in een vleug muziek? Vorig jaar deelde ik een playlist met 36 nummers voor 36 jaar, en die is nog altijd afspeelbaar.
  18. Heb je een dinofan in huis? Wij gingen naar Pairi Daiza (trouwens altijd een aanrader, wat een fantastisch mooi park blijft dat toch?!) en ik was vergeten dat er juist een dino expo liep. Die is dus geweldig de moeite. Dexter kan er nog altijd niet van zwijgen, en het is drie weken geleden. Flo ook niet, maar dan vooral omdat ze “beetje bang was voor de dino’s”. Ze zagen er dan ook enorm levensecht uit.
  19. Ik kreeg vorige week een out of office die ik keihard ga stelen voor mijn volgend verlof:”Dear contact,I am enjoying my summer break until the end of August. If your e-mail requires an urgent reply, you may consider to resend it on Aug. 29th or later.Sorry for the inconvenience!“.
    En dan gewoon met een zwieperd van smile en delete, zeg. Yasss.
  20. de Bancontact-app. Zo jammer dat niet iedereen die al gebruikt, ik vind dat zo’n gemak als je mensen snel wilt betalen zonder dat je daarvoor geld bij de hand moet hebben. Installeren die handel! Ook handig in webshops, vind ik.
  21. Het Kunstenfestival van Watou is tof met kindjes en ook zonder kindjes. Ik ken omzeggens geen bal van kunst, en ik was er nog nooit geweest, maar wij beleefden er een fijne namiddag vol verrassingen. Meer moet dat soms niet zijn.
  22. Ik geef hem nog eens mee omdat ik mails en reacties blijf krijgen over hoe deze kleine tip levens heeft veranderd (no shit!): maak de cirkel eens wat vaker rond!
  23. Buffelmozzarella. Heel de zomer lang, met tomaatjes en olijfolie. Faak.
  24. Die tomaatjes mogen zeker van zelfplukboerderij Goed ter Heule komen. Dat blijft een van mijn absolute happy places, en de tomatenoogst was weelderig, om het met een understatement te zeggen. Net als de aardbeienoogst.
  25. Gaat er altijd te veel tijd over het maken van een nieuwe afspraak bij jou? Bij de kapper bijvoorbeeld? Leer dan om voor je vertrekt onmiddellijk een nieuwe afspraak vast te leggen. Serieus, dat helpt in heel veel situaties, ook met etentjes met vriendinnen waarvan je vindt dat je ze te weinig ziet enzo.
  26. Heb je altijd maar een beetje gember nodig, en moet je een hele pak kopen waarmee je niet weet wat gedaan? Ik vries de rest altijd in in een ziploc bag. In stukjes van twee centimeter snijden, en je hebt altijd gember in huis. Zo’n gemak.
  27. Iets dat ik zelf nog niet zo lang weet: dat er in veel auto’s een symbooltje staat zodat je weet aan welke kant je tankdop zit. Als er een iemand mee geholpen is is het wat mij betreft al een win.
  28. Die app waarmee ik bijhoud hoe lang ik al niet meer rook of alcohol of Cola Light drink (139 dagen bitches) heet Quit That. Ik krijg die vraag zeer regelmatig, dus bij deze.
  29. Ik krijg ook vaak de vraag welke notitieboekjes ik gebruik om te bullet journalen. Zonder uitzondering de Leuchtturm1917 medium met dots. Goed formaat, stevig, drukt niet door, met leeslintjes, alles dat ik nodig heb.
  30. Ik kijk weinig Netflix, maar Chef’s Table blijft zo goed. Altijd inspirerend, onlangs nog die met Christina Tosi van Momofuku Milk Bar. Wat een geweldige vrouw. Nu wil ik ook panna cotta met cornflakesmelk maken hou mij tegen.
  31. Iets helemaal anders, maar wel een nuttige tip, vind ik. Soms ontmoet je mensen die iets meemaakten dat zo zwaar is, dat je amper weet wat zeggen, en zelfs niet durft polsen naar hoe het is, omdat je dat al kunt raden: niet goed. Ik heb geleerd van Sheryl Sandberg dat je dingen makkelijker maakt door te vragen hoe het vandaag gaat.
  32. Ik blijf fan van mijn menstruatiecup. Echt: elke maand meer. Ik denk ook elke maand: als elke vrouw dit gebruikte, zouden heel veel levens zoveel makkelijker zijn. Plus ook nog eens: zoveel beter voor het milieu.
  33. Een van de handigste pagina’s in mijn bullet journal: de wachten op-lijst. Gewoon een lijst met antwoorden die je nog moet krijgen, documenten waar je op wacht, en de datum. Dat ik daar niet eerder was opgekomen.
  34. Alles van The Nerdwriter. Zo clever! Love it!
  35. Blogtips nodig? Ik lees op dit moment niet zo veel, maar deze wel met extra veel liefde: Kleine Atlas van de Werkelijkheid. Prinses op de Kikkererwt. Talitha heeft een blog. Le Coeur à Marée Basse.
  36. Neem verlof op je verjaardag. Serieus.
  37. Maken je kinderen altijd ruzie als ze iets moeten verdelen? Zie hier een geweldige truc die Youri ergens las: laat een van de twee kinderen het ding verdelen, en zeg op voorhand dat de andere het eerste stukje mag nemen. Werkt bij ons zonder traantjes.

Trouwens: neem asjeblieft niet zomaar ouderschapstips van me aan vanuit de gedachte dat ik mijn zaakjes op mijn zevenendertigste voor elkaar heb, want gisterenmiddag werd ik gebeld omdat mijn zoon geen boterhammen mee had naar de vakantieopvang. Zeventien moederpunten rechtstreeks de vuilbak in, maar wel weer goed: ik heb er mezelf geen uren voor doodgedaan in mijn hoofd. Ik ga het nog leren. Dexter bleek het ook keihard de max te vinden dat een hele lieve mama een donut voor hem was gaan halen bij de bakker. Bedankt, lieve mama!

Trouwens 2: die congédag op mijn verjaardag, die gaan we erin houden. Wat gewinkeld, wat koffie gedronken, wat tijd voor mezelf. Topidee. Doen jullie iets speciaals voor jullie zelf op jullie verjaardag? Ge moogt! (van mij toch, van uw baas weet ik niet)

lilith beantwoordt de vragen die ze het vaakst krijgt over de nieuwe crib

IMG_4096Zesentwintig dagen. Zo lang wonen we ondertussen in de nieuwe crib. Lang genoeg om te beseffen dat we hier graag wonen. Het huis is helemaal ons ding, de omgeving en het uitzicht fantastisch, de overgang ging vlot. Alleen Flo laat de laatste dagen blijken dat het voor een kindje van twee en half allemaal niet zo evident is. Daarnaast is ze ook nog eens gewoon twee, is het grote vakantie, en is het voor dat kleine hoofdje plots allemaal heel veel. We doen ons best om er zo veel mogelijk te zijn als ze het lastig heeft. This too shall pass enal.

De afgelopen weken kregen we heel veel fijne reacties op de foto’s van ons nieuwe huis. Dat is leuk, want ik heb nooit onder stoelen of banken gestoken dat het proces niet geheel pijnloos was (mahaha), dat er best veel is misgegaan onderweg, en dan is het tof om te beseffen dat het precies toch allemaal goed kwam, en dat andere mensen zelfs zin krijgen om ook aan de slag te gaan.
Courage daarmee! Ik zou het niet direct opnieuw doen (dat is gelukkig ook niet de bedoeling), maar nu we er wonen ben ik alleen maar blij dat we het hebben aangedurfd. Als ik ’s ochtends met een kop koffie naar buiten kijk pas helemaal.

IMG_4118

Omdat we de laatste weken veel vragen kregen via mail en Facebook en ik geen maanden meer wil bloggen over #tftcbouwt, een overzichtje van de vaakst voorkomende vragen en overpeinzingen.

Mijn eerste reactie toen ik foto’s van jullie huis zag was: wauw, die heeft een keisjieke moderne villa. Zo eentje dat ik ook wil maar niet kan betalen. Toen keek ik naar de foto van het huis en maakte ik me de bedenking dat het huis, alleszins niet vanuit dat standpunt, niet lijkt op een villa maar “normale” proporties heeft. Een huis dat ik ook zou kunnen bouwen. :) Kan je vertellen over het proces van plannen tekenen, ruimtes inschatten, keuzes maken over 10 of 13 m diep bouwen, … Door te kijken naar jouw huisfoto’s lijkt het alsof het toch haalbaar is, een modern betaalbaar huis bouwen dat ruimte biedt aan een gezin van vier.

De kracht van ons huis zat hem voor een groot deel in de beperking, besef ik nu. Zoals jullie weten komen noch Youri noch ik uit een gezin waar ze het maar te scheppen hadden, waardoor we destijds voor onze eerste woning moesten antwoorden met “niks” toen de bank vroeg wat we zelf konden inbrengen voor de aankoop ervan. We hebben dat huis verbouwd en met wat winst kunnen verkopen, maar voor de rest: eigen bloed, zweet, tranen en heel veel schuiven in YNAB om alles rond te krijgen.

Wat niet wil zeggen dat we onszelf zwaar financieel pijn hebben moeten doen om dit huis te bouwen. Dat wilden we niet. Allebei niet. Dat is ook niet gebeurd. Mensen lijken te denken dat wij nu moeten leven op droog brood, maar dat valt goed mee. Met dank aan goed plannen, het budget als een havik in het oog houden, en harde keuzes maken. Wie het niet extreem breed heeft kan het niet extreem breed laten hangen. Maar blijkbaar toch een tof huis bouwen.

De beperking zat niet enkel in het budget, maar ook in de bouwvoorschriften. Wij bouwden in een duurzame wijk in Ieper, op een perceel grond waarop we de vorm van het huis en de materialen maar tot op zekere hoogte konden kiezen. De chance was dat de bouwgrond betaalbaar was (145 euro per vierkante meter), en dat wat we mochten doen ook was wat we zelf hadden gekozen. Een compacte woning, met beperkingen waar wij mee konden leven. Waar we zelfs achter stonden, want wij zijn er zelf van overtuigd dat groter en meer niet altijd de oplossing is. Minder en simpeler, dat was ons doel.

Het proces was simpel: Youri en ik maakten een plan volgens de spelregels die er waren. Een architect vertaalde dat naar een echt plan. Wij zochten aannemers. Er ging heel veel fout. We deden voort. We deden over heel veel dingen onze eigen goesting, ook als mensen ons ervan probeerden te verzekeren dat geen dressing, garage, kelder, zolder of tweede toilet toch geen optie was. Wij hebben dus geen dressing, geen garage, geen zolder of tweede toilet, en wij vinden dat niet erg. Wel een grote en doordacht ingerichte berging, zoals je hieronder ziet. Ik ben nogal geboeid door hoe ze dingen oplossen in kleine appartementjes en tiny houses, en zag het van in het begin als een uitdaging om een behoorlijk huis aan te pakken als een klein appartement. Met veel kasten en opslagruimte, zonder dat daar extra kamers voor nodig waren. Dat is volgens mij ook goed gelukt. We hebben ook hele containers naar de kringloopwinkel gedaan. Echt al jaren mee bezig, en ik wil nog minimalistischer de komende tijd. Outer order, inner calm, ik geloof dat keihard.

Voor de rest: onze ogen goed opengedaan als we in andere huizen waren, goed gekeken naar wat we zeker niet wilden. (veel, druk, vol) Ons niet verloren in al te dure keuzes die eigenlijk niet nodig zijn.

IMG_3979

Wanneer kozen jullie ervoor om jullie vorig huis te verkopen? Wij twijfelen heel hard, we willen het niet te vroeg doen maar hebben ook schrik om te lang te wachten.

Van zodra we behoorlijk zeker wisten wanneer we in ons nieuwe huis zouden kunnen. We wisten dat we op 21 juli wilden verhuizen, en hebben het te koop gezet op 1 maartHier heb ik wat tips verzameld om je huis snel te verkopen. (in ons geval was het op vijf dagen geklonken)

IMG_3841

Welke latjes hebben jullie tegen jullie gevel en hoe breed zijn ze?

De latjes zijn thermo essen met een clipsysteem van 52 mm breed. Geen tropische houtsoort, om de simpele reden dat wij dus in een duurzame wijk wonen waar ook op dat vlak wat voorschriften waren. Content van.

Wordt dat hout niet grijs?

Ja, zoals zo goed als elk hout, hebben wij ons laten vertellen.

IMG_3878

Hoe zit dat met dat raamframe dat lager zit dan jullie vloer? Waarschijnlijk moet ik dat gewoon aan een ramenleverancier vragen maar ik vind het zo fascinerend. :-)
Wat ook als je stofzuigt, bots je dan gewoon tegen het raam? 

Jep, gewoon aan de leverancier gevraagd of dat kon, en dat kon. Er zit wat marge tussen het raam en de vloer, ik bots er dus niet tegen al stofzuigen. En ik vind het supermooi.

IMG_3941

Zijn jullie tevreden over jullie witte gietvloer?

Ha, de witte gietvloer! De vloer die ons door iedereen en zijn nonkel werd afgeraden, maar ook heel vaak met liefde werd bezongen door mensen die er een hadden. We konden een beetje oefenen doordat Youri voor onze bouw ook nog aan een verbouwing begon op zijn werk. Daar werd een witte vloer gegoten in hetzelfde materiaal (PU), zodat we dat al ons konden bezigen voor we zelf de knoop doorhakten. Wij verliefd, en dus werd het doorheen het hele huis wit. Ook in de badkamer, waar het werd doorgetrokken aan het bad en in de douche.

Ondertussen wonen we er bijna vier weken echt op, en kan ik eerlijk antwoorden op de vraag: wordt dat niet snel vuil?

Well. Je ziet het vuil in elk geval sneller liggen dan op parket. Zeker nu onze tuin nog niet is aangelegd brengen we wel wat stof en gruis mee naar binnen. En als we bezoek hebben met kindjes die koeken of wafels eten dan ligt het in no time vol, en ik vind dat je dat veel beter ziet op de gietvloer dan op ons parket.

Dat hebben we opgelost door een geweldig goede -en dure, maar het zo waard- stofzuiger te kopen (geloof het of niet, sinds de aankoop stofzuig ik zelfs graag) en een zeer goede mop. Ik moet er wat meer mee bezig zijn dan in de oude crib als ik het proper wil houden, maar ik ben ook honderd keer blijer als ik ernaar kijk. Het is echt zo mooi. Het zou makkelijker zijn als ik iemand was die aan mensen vroeg of ze hun schoenen willen uitdoen, maar zo ver ben ik nog niet.

Een paar uur nadat we er woonden gooide Flo al een tafel om die een kras maakte die er van zijn leven niet meer uitgaat, dus dat was een goede test. Voor de rest vallen de krassen mee. Er zijn er wel, doordat de kindjes niet altijd op hun tapijt spelen en who can blame them, maar ik heb de indruk dat ze vervagen, en dat je ze alleen ziet als je er zoals ik naar op zoek gaat.

Dus ben ik tevreden?

Ja, ik moet wat properder zijn dan vroeger om het volle effect te hebben, maar dan is dat effect ook echt wel zot cool.
Vraag het me nog eens binnen een jaar, anders.

Welke firma gekozen voor de gietvloer? En al krassen of strepen in? 

Superfloor uit Poperinge. Heel tevreden. Wat de krassen betreft: zie het antwoord over de gietvloer hierboven. Er zijn er ondertussen nog wel wat, kleintjes, die vervagen precies ook weer. Strepen hebben we alleen als Dexter op witte sneakers op zijn knieën kruipt, maar die kun je gewoon weer wegvegen zonder veel miserie.

Waar komt die geweldige keuken vandaan?

Kvik Kuurne. Ask for Vinnie. Topkerel.

Ik zag een foto op één van je posts, berging denk ik. Boven wasmachine en droogkast hebben jullie een soort houten constructie. Ziet er niet enkel mooi uit, maar ook praktisch. Is dat gekocht of op maat gemaakt?

Dat is IKEA. Plank door Youri gezaagd en voorzien van een wasbak en kastje. Heel blij mee, en ook wreed handig als standing desk als de dochter naast mijn bureau slaapt en mijn man poetst.

IMG_4116

Hebben jullie een aparte speelkamer voor de kids want nu zag de living er nog speelgoedloos uit :)?

Neen, ons huis heeft weinig aparte ruimtes. De speelhoek bevindt zich gewoon in de living. Ik heb wel een extra tapijt gelegd om te voorkomen dat de vloer daar vol putten zit door auto’s die naar beneden worden gegooid vanop grote hoogte, en tot nu toe lukt dat.

IMG_4106

Hebben jullie al het oude interieur weg gedaan en alles nieuw gekocht?

We hebben veel laten staan in het oude huis na overleg met de nieuwe eigenaars, omdat de stijlen nogal clashten en wij het dan niet allemaal naar de Kringloopwinkel moesten doen. De speelgoedkasten zijn meegekomen, net als een kast van Dexter, en onze bedden en nog ergens een kast. Voor de rest: helemaal opnieuw begonnen, en blij dat we dat hebben gedaan.

Ik weet natuurlijk niet exact waar jullie voordien woonden, maar ik had de indruk redelijk in het centrum van Ieper? Wat heeft jullie doen beslissen om meer richting rand van Ieper te trekken? Meer ruimte? Tuin voor de kinderen? Comfortabelere woning? 

Een beetje van de drie. In ons vorig huis hadden we een koertje, waardoor we niet veel ruimte hadden om de kindjes te laten spelen. Het werd ook een beetje krap met vier, vonden we, en we woonden aan een drukke weg met veel verkeer. Ons vorig huis was 900 meter wandelen van de Grote Markt, het huidige iets van anderhalve kilometer. Ik vind dat meevallen. Op vijftien minuten stappen sta ik onder de Menenpoort, er zijn winkels in de buurt, het ligt helemaal niet zo op de buiten als je op het eerste zicht zou denken. Plus: tien minuten stappen van de school van Dexter en binnenkort Flo.

Nog vragen? Stel ze gerust in de reacties, dan doe ik misschien nog een part deux. 

Hoe ik elk jaar meer dan dertig boeken lees

IMG_3900Het is een vraag die ik zo vaak krijg, als ik weer eens lyrisch doe over een boek dat zich recht in mijn hart heeft genesteld. Hoe slaag ik er in godsnaam in om boeken te lezen? Doe ik daar dan niet geweldig lang over? Ik heb toch jonge kindjes en een job? Tips welkom!

Meestal is het antwoord op zo’n vraag simpel. Je kiest ervoor om iets te doen, en dan doe je het. Wat volhouden betreft: dat is pas een makkie als iets zijn nut bewijst. In mijn geval is dat zo met lezen. Ik heb mezelf na een leeshiatus van bijna tien jaar ernstig moeten forceren, dat is waar. Het begin was lastig: ik was niet meer mee, stond naar de rekken in de bib en boekhandel te staren zonder een idee te hebben van wat ik wilde lezen en wat niet. Ik had moeite om in verhalen te komen, omdat mijn leeshart roestig was, en ik niet meer wist welke verhalen mijn hart doen zingen. Maar dat is allemaal zo hard gebeterd.

Nu is lezen echt mijn lang leven. Iets dat ik altijd doe, niet omdat het moet, maar omdat ik er zo’n deugd van heb om in andere mensen hun hoofd te kijken. #nevernotreading is een van mijn favoriete hashtags voor iets. (En ook de naam van mijn boekennieuwsbrief, waarover onderaan deze blogpost meer)

Wil je zelf graag meer lezen? Dit is hoe ik het aanpak:

  1. Zorg dat je altijd een boek bij hebt.
    Altijd. Net zoals bij een camera is het beste boek dat boek dat je bij de hand hebt als je een moment hebt om te lezen. Mijn Kindle helpt me daar enorm bij, want hij weegt niks en neemt amper plaats in. Er doen zich op een dag heel wat opportuniteiten voor waarop je even wat kunt lezen, als je dat wilt. Als ik moet wachten, dan lees ik. In de auto, op de trein, bij de tandarts. Dat zijn heel wat uren op een jaar.
  2. Reserveer een plek in je routine.
    Ik lees ’s avonds. Liefst elke avond voor ik ga slapen een uurtje. Daar kom je al heel ver mee. Dat wil zeggen dat ik in dat uur geen tv kijk, maar dat vind ik totaal niet erg. Ik kruip vaak lekker asociaal in bed terwijl mijn man tv kijkt, en dan geniet ik van mijn boek. Of ik zit in mijn spiksplinternieuwe leeszetel, terwijl hij tv kijkt. Wij vinden dat allebei helemaal niet erg.
  3. Koppel lezen aan iets anders.
    Van Gretchen Rubin’s boek over gewoontes heb ik geleerd dat de “strategy of pairing” een enorme hulp kan zijn als je jezelf iets wilt aanleren. Het komt erop neer dat je de ene gewoonte aan de andere koppelt. Je auto wassen als je gaat tanken. Telkens je in bad gaat je wenkbrauwen bijwerken. Je vitamines nemen voor je je tanden poetst. Een boek openslaan nadat je naar het nieuws hebt gekeken of de kindjes in bed hebt gestopt is exact hetzelfde. Zo maak je er na een tijd een gewoonte van, waarbij je niet eens meer nadenkt. Lezen of niet lezen? Bij mij is het lezen. (of het moest zijn dat ik te moe ben, dan is het zuchten en gaan slapen)
  4. Zorg dat je altijd weet wat je volgende boek wordt.
    Dit is een hele belangrijke om ervoor te zorgen dat er geen drie maanden tussen twee boeken zitten. Als ik het ene boek dichtsla gun ik mezelf een avond om te bekomen, en dan start ik met het volgende. Ik ben dus altijd bezig in een boek. Is dat niet zo, dan vind ik het raar. De boekenwebsite Goodreads is mijn number one tool om altijd te weten wat ik wil lezen. Graag lezen en niet op Goodreads zitten is volgens mij echt zonde. Er staan bijna zevenhonderd boeken op mijn to read-lijst. De kans dat ik zonder inspiratie val is zo goed als nihil. (wil je weten wat ik aan het lezen ben en wil lezen, voeg me dan toe als vriend)
  5. Stel een doel.
    In de blogpost “Waarom ik elk jaar een leesdoel stel (en hoe jij dat ook kunt doen)” vertel ik je daar meer over. Het is niet voor iedereen weggelegd, maar mijn leesdoel is een stamp onder mijn gat voor als ik even vergeet hoeveel deugd ik heb van lezen en blijven lezen.De combinatie van al deze dingen zorgen ervoor dat ik al een paar jaar makkelijk mijn leesdoel van 35 boeken haal, en ook nu zit ik, ondanks een verhuis, keihard op schema.

Hier deelde ik ook al eens enkele tips om meer gelezen te krijgen.

Slaag jij erin om veel te lezen? Of zou je het willen?
Waar loop je op vast?

(Ben je op zoek naar boekentips? Ik heb mijn boekennieuwsbrief #nevernotreading weer op gang getrokken en verstuur hem vanavond, gevuld met zomerse boekentips. Als je je daarvoor inschrijft ontvang je hem straks nog, anders is het weer een maand wachten)

5 beelden, 5 dingen: de verhuis

IMG_3841Schermafdruk 2018-07-21 20.17.52IMG_3829IMG_3822IMG_3852
  1. GUESS WHAT, WIJ ZIJN VERHUISD. (dat wisten jullie al, als jullie de pagina van deze blog volgen op Facebook en jullie timeline zagen vastlopen met beelden en stresskes de laatste weken. Ik ga nu bijna stoppen) Er zijn twee zaken die ik iedereen die wil verhuizen en zich daar geen natural in voelt (lees: daar zwaar tegenop ziet) kan aanraden. Het eerste is het huren van Kodiboxen. En neen, dit is niet gesponsord, ik heb ze zelf betaald. Daar heb ik even over getwijfeld, want het is natuurlijk een extra kost om 60 boxen te huren voor twee weken. Maar het heeft ons verhuisleven waanzinnig vergemakkelijkt. (dikke merci dus aan diegene die ze tipte op deze blog!) Al onze verhuizers hebben er hun waardering over uitgesproken doorheen de verhuisdag. Hoe makkelijk ze te tillen zijn, hoe goed het is dat ze hun volume houden als je ze stapelt, hoe vlot je een verhuiswagen vult. Ik voeg daaraan toe: hoe makkelijk je ze weer opent en sluit als je iets hebt ingepakt dat je nog nodig blijkt te hebben. Hoe handig het was dat we ze vijf hoog konden stapelen tegen de muren van onze oude crib. Ik zou het zo opnieuw doen. Nog zoiets: morgen komen ze ze halen, waardoor al mijn boxen leeg zijn en mijn kasten gevuld. Drie dagen na de verhuis. In ons vorig huis deed ik zes jaar na de verhuis nog kartonnen dozen open. No kidding. No kidding at all.
  2. Het tweede dat ik zou aanraden is verhuizen met de steun en aanmoediging van iemand die van aanpakken en organisatie weet. De ravissante Ilse van In Orde stelde mij enkele maanden geleden voor om me te helpen met een plan, en man man man, ik kan er niet overheen hoe geweldig haar hulp voor mij is geweest. Ik weet het: er zijn mensen die dat gewoon doen, dozen vullen en leven met de chaos die erbij komt. Maar Youri en ik zijn zeer gevoelig voor chaos en dingen die minder efficiënt lopen dan zou kunnen. Wij hebben zaterdag de vlotste verhuis ooit gehad. Dankzij de voorbereiding van Ilse, en ik die maar een stappenplan te volgen had. Aan alles was gedacht: de verkeersborden op tijd regelen, zorgen dat er bouten waren om de wasmachinetrommel vast te zetten, dat de verhuizers eten hadden (en koffie en cake van bij Queen’s Coffee) en ik bestek had om alles te vergemakkelijken. Dankzij mijn verhuisschrift (een bullet journal, alleen maar voor de verhuis) wist ik alles zitten. Er komt gigantisch veel kijken bij zo’n verhuis, en doordat mijn voorbereiding waterdicht was, ben ik nu gewoon zo goed als klaar. Zo chill. Zo zen. Zo’n fijne verhuisdag zonder stress, en zo leuk toekomen in onze nieuwe crib. Eeuwige dank Ilse, en schrijf dat verhuisboek, the world needs you (of toch dat deel dat verhuisplannen heeft).
  3. Ik hield –as I do– rekening met zoveel dat verkeerd kon lopen dat alles tot nu toe alleen maar enorm meevalt. We voelen ons allemaal geweldig thuis in de nieuwe crib. Ik had een dubbel gevoel gevreesd, en dat komt vast nog als ik de lege crib deze week ga schoonmaken. Maar we zijn precies allemaal zo blij. Het is heerlijk rustig in onze nieuwe crib, en mooi, en onze goesting en alles waar we al zo lang van dromen. De kindjes slapen goed, wij ook. Het uitzicht vanuit mijn bureau is fabuleus. Het is tien minuten wandelen van de school van de kindjes, anderhalve minuut met de auto. Het is goed, zo goed.
  4. Zo dankbaar voor alle helpers ook. Mijn schoonzus zei het toen we aan het uitpakken waren om half elf in de voormiddag (say what?!): de mama’s gingen zo trots geweest zijn op het teamwork. En nog zoiets: de geweldig sympathieke Bert van bertnbreakfast kwam spontaan helpen, zeg nu nog eens dat dat internet maar iets is dat niks voorstelt. Merci Bert, merci aan iedereen die meehielp en zich in het zweet werkte, jullie zijn de max en ik had niet geweten wat ik zonder jullie had gedaan.
  5. En dan nu nog een week werken, en dan congé. Hier. Eindelijk. Zotcontent. Yasss.

Verhuizen is de mooiste zomersport (just kidding)

IMG_3798Gisteren heb ik zeker twee liter vocht verloren.
Geen tranen, al heeft het soms weinig gescheeld. Zweet jong, zweet. Een heel huishouden in boxen steken bij dertig graden is niet te onderschatten, geloof me.

IMG_3796

Chance dat ik dankzij verhuiscoach Ilse een verhuisschrift heb, zodat het zweten niet zozeer van de stress komt, maar wel van de inspanning.

Ik denk altijd dat ik te rationeel ben voor zo’n shit, en dan zie ik mezelf vers geopereerd toekomen in dit huis om er voor het eerst te slapen. Zie ik mijn moeder hier nog stofzuigen in de living, vlak voor onze verhuis. Mijn levende moeder, die nog niet wist dat ze ziek was, maar wel al van alles had woekeren in haar lichaam. Zie ik ons jaren later arriveren met baby Dexter in de maxi cosi, geen idee hoe het nu verder moest. Zie ik ons verdwaasd thuiskomen na dat andere, veel te vroege afscheid.

Het is hier bijna vaarwel en veel plezier ermee, en dus ook bijna welkom in de nieuwe crib.

IMG_3385

In dat nieuwe huis waar we al zo lang van dromen, en dat nu gewoon is wat we graag wilden.

Licht. Ruim. Rustig.
(Allez ja, nu nog even niet, want ze zijn de crèpi aan het zetten)

Zottigheid.
Nog drie dagen.

Zomers topidee: zoeken in een blok ijs!

IMG_3580Disclaimer: het is niet bij mij dat jullie moeten zijn voor dolle knutselideeën. Behalve als ik ze heb gestolen van Pinterest, heb uitgetest en tot de vaststelling ben gekomen dat ze werken. Als in: kinderen die een uur bezig zijn zonder te zeggen dat ze zich vervelen. Ge moet kinderen hebben om te snappen wat voor een succes dat is. (en ja, het is met water, maar het leek mij bij code geel verstandiger dan een zwembadje vullen. En het was minstens even verfrissend)

Nodig:

  • een plastieken bak die in de diepvries past, in dit geval een van IKEA
  • water
  • kleine speelgoedjes die niet per se heel moeten blijven
  • gereedschap als hamertjes, penseeltjes, lepels, zout en eventueel warm water (voor als ze het beu zijn. De mijne werden het niet snel beu, tot mijn verbazing)

Vul de bak met een centimeter of drie water en verdeel er wat speelgoedjes in. Zet in de diepvries tot de laag ijs is geworden. Verdeel opnieuw een paar speelgoedjes en voeg een paar centimeter water toe. Herhaal een paar keer tot je ijsblok volledig is.

Kap uit in de tuin.
Geef de kindjes wat gereedschap.

IMG_3578
Let op dat ze elkaars vingers en teentjes niet afkappen.

Sit back and relax. 

lilith deelt haar gouden randjes van juni

IMG_3169 En zo komt de laatste volle maand in deze crib tot een eind. Het is geen maand meer voor de verhuis. Paniek gemengd met verlangen is best een tof gevoel.

Dit waren mijn gouden randjes van deze maand:

IMG_3142IMG_3205 IMG_3218 IMG_3229 IMG_3269 IMG_3279 IMG_3312 Schermafdruk 2018-06-30 13.32.34 IMG_3349 IMG_3382
  • de eerste Productivity Friday van Werk & Leven, een editie rond Focus, een van de onderwerpen waar Anouck en ik het vaakste vragen over kregen. Ik gaf een workshop rond batching, Anouck ging een stap verder met calendar blocking. Het was zeer fijn om onze luisteraars te ontmoeten en van gedachten te wisselen bij een lekker ontbijt. Voor herhaling vatbaar!
  • de echte intrede van echte gezelschapsspelletjes in ons huis. En Flo die tijdens een spelletje Triominos vanop Youri zijn schoot alles verklapt door “zeel zeel roze” te zeggen tegen een stukje met een geel, geel en roze randje. Love love.
  • het laatste verjaardagsfeest in de crib, het zesde van Dexter, en dat was maar goed ook, want het wordt hier krap.
  • Flo die helemaal gehavend en vuil van een supergezellig schoolfeest terugkeerde, en hoe dat toch een van mijn lievelingsfoto’s opleverde.
  • lijstjes maken en alle meubels kopen en bestellen voor de nieuwe crib. Het wordt ineens zo echt.
  • met Dexter naar het WK voetbal kijken en me verkneukelen om zijn deskundig commentaar. (wanneer moet Anderlecht spelen? EI, die doet met zijn handen! Heeft de andere ploeg geen keeper?)
  • Skypen met Londen en de rally van Ieper en zien hoe hard Dexter en Youri genieten van de uitjes waar Youri eigenlijk compleet geen tijd voor heeft. Zo blij zijn dat Youri iemand is die dan toch tijd maakt.
  • kersen en tomaatjes mét smaak van de markt.
  • dag 87 zonder cola light. Ik heb het gewoon gedaan. Ik ben zo trots op mezelf.
  • onze gietvloer en nieuwe keuken. Zo zo verliefd.
  • Dexter die zijn zwembrevet haalde. We’ve come a long way, baby. 
  • Dexter die aan het einde van zijn kleutercarrière op school bleef slapen. Ik weet nog hoe paniekerig hij was toen hij als klein kleutertje ontdekte dat dat de bedoeling was. Nu zonder enig probleem, en met heel veel plezier. Blij mee.
  • het feit dat er al internet is in de nieuwe crib en ik daar al kan werken als ik moet wachten op werkmannen of leveringen. Zo heerlijk stil en rustig dat dat daar is.
  • de derde lancering van mijn online cursus YNAB voor beginners, en het enthousiasme van de oude en nieuwe deelnemers.
  • Flo die zelf boekjes begint voor te lezen en dan dingen roept als “ei! politie! kom maar terug!” en heel veel “oké” zegt bij het omdraaien van een blad ❤️
  • Dexter die soms echt lieve bewuste dingen zegt over de natuur en spelen met kindjes die nog geen vriendjes hebben. Soms denk ik dat ik alles verkeerd doe, en soms doet hij dingen waardoor ik denk: “you must be doing something right“.
  • met mijn plantjes bezig zijn. En dromen over een groene oase in de nieuwe crib.

Geniet van jullie vakantie, als jullie die hebben.
Ik neem dit jaar geen bloghiatus, ik zie wel wat er komt. Dat is volgens mij de beste instelling voor de dingen die komen. :aah:

lilith leert de cirkel rond maken

shutterstock_373243048Blijkt dat je zoveel boeken van Marie Kondo kunt lezen als je wilt.
Over opruimen en je spullen bedanken voor wat ze voor je hebben betekend.
Dat wil niet zeggen dat je huis minder rommelig wordt.
Er ligt alleen nog ergens een extra boek van Marie Kondo rond te slingeren.

Soms heb ik wel inzichten.
Ze zijn volgens mij het resultaat van de shitloads aan podcasts en boeken die ik verslind.
Plots kan ik dan voor me uit zitten staren en denken: “Dang lilith, maar natuurlijk! Daar gaat het fout!“.

Onlangs had ik zo’n moment.
Ik besefte dat mijn grote probleem is dat ik mijn cirkels niet rond maak.
Ik ben een excellente beginner. Ik begin aan alles.
Maar ik maak het niet vaak af.
Dat is zo met grote projecten, maar net zo goed met mijn huishouden.

Ik maak de cyclussen die bij het dagelijks leven horen niet voldoende af.
Wat zorgt voor geweldig veel frustratie, niet enkel bij mij.
Ik doe de was, maar laat die dan te lang in de machine zitten.
Soms zo lang dat ik opnieuw moet wassen.
Ik haal de was uit de machine, maar wacht dan drie dagen om die te plooien. (strijken doe ik al vele jaren niet meer)
Ik plooi de was, maar het duurt twee dagen voor ik die meeneem naar boven. Waar de manden dan nog drie dagen in de weg staan voor ik alles in de kasten stop.

Toen ik besefte dat ik veel meer voldoening haal uit dingen als ik de cirkel rond maak, gingen mijn ogen plots open.
Als je thuiskomt en je legt je jas op de stoel in plaats van dat je hem onmiddellijk aan de kapstok hangt waar hij hoort, dan heb je altijd nog iets te doen.
Aja, want de cirkel van weggaan en thuiskomen is nog niet afgerond.
Dat zorgt voor rommel, en stress.

Het is compleet zot hoe die ene gedachte er de laatste weken voor zorgt dat mijn leven en huis minder rommelig zijn. Cirkels rond maken is de max. Het is thuiskomen in een proper huis, omdat je na het ontbijt de volledige cirkel afwerkt van dingen in de vaatwas zetten en zorgen dat de keuken eruitziet alsof er geen ontbijt heeft plaatsgevonden.

Het zal vast een no brainer zijn voor propere mensen, maar voor mij?

Een waarachtig wonder.

Allez kom, de laatste Cherokee Friday was toch eigenlijk veel te lang geleden?
Heb jij nog systemen die voor jou werken? Deel ze gerust, misschien komt het nog goed met de mensen die er minder spitsvondig in zijn. 

Op dag 364 van de bouw

IMG_3327Lief,

de momenten waarop we elkaar kruisen zijn tegenwoordig net lang genoeg om boven het getetter van twee kinderhoofdjes een paar random irritaties uit te wisselen. Meestal over een gegeven waar de ander weinig aan kan doen.

Een aannemer M.I.A.
Een deur die anders zit dan voorzien.
Weer al een week niemand meer gezien op onze werf.
Iets dat jij kunt weten, want je zit daar bijna op elk vrij moment, te schilderen of plinten te zetten terwijl ik alleen naar de World Cup kijk.

In het weekend maak je geen zalige cappuccino’s meer voor mij zoals anders, maar ben ik wel geweldig blij als ik je na een hele dag alleen met de kindjes zie toekomen met stof en verf in je haar. En een moe hoofd, van te veel beslissingen en praktisch geregel. Van te veel telefoons die onbeantwoord blijven.

Ik doe mijn best om je niet lastig te vallen met paniekjes over mijn kant van het geregel, maar mijn best is niet altijd goed genoeg. Jij zegt dat het allemaal wel goed komt. En als jij het niet gelooft zeg ik het tegen jou.

We beslissen.
Zijn moe.
Dan gefrustreerd.
Lossen op waar we kunnen.
Relativeren.
Volgen op.
Zetten een nieuwe to do op onze lange lijst.
Zagen tegen elkaar omdat die niet rap genoeg afgevinkt raakt.
Zeggen sorry, ook voor onze eigen onafgevinkte to do’s.

Lief,

Ik weet dat we elkaar, when all is said and done, wel weer gaan tegenkomen.
In ons nieuwe huis.

Dat we dan: “moh, jij hier?”, gaan denken.

En dat ik zo blij zal zijn om je terug te zien.