lilith beantwoordt de vragen die ze het vaakst krijgt over de nieuwe crib

IMG_4096Zesentwintig dagen. Zo lang wonen we ondertussen in de nieuwe crib. Lang genoeg om te beseffen dat we hier graag wonen. Het huis is helemaal ons ding, de omgeving en het uitzicht fantastisch, de overgang ging vlot. Alleen Flo laat de laatste dagen blijken dat het voor een kindje van twee en half allemaal niet zo evident is. Daarnaast is ze ook nog eens gewoon twee, is het grote vakantie, en is het voor dat kleine hoofdje plots allemaal heel veel. We doen ons best om er zo veel mogelijk te zijn als ze het lastig heeft. This too shall pass enal.

De afgelopen weken kregen we heel veel fijne reacties op de foto’s van ons nieuwe huis. Dat is leuk, want ik heb nooit onder stoelen of banken gestoken dat het proces niet geheel pijnloos was (mahaha), dat er best veel is misgegaan onderweg, en dan is het tof om te beseffen dat het precies toch allemaal goed kwam, en dat andere mensen zelfs zin krijgen om ook aan de slag te gaan.
Courage daarmee! Ik zou het niet direct opnieuw doen (dat is gelukkig ook niet de bedoeling), maar nu we er wonen ben ik alleen maar blij dat we het hebben aangedurfd. Als ik ’s ochtends met een kop koffie naar buiten kijk pas helemaal.

IMG_4118

Omdat we de laatste weken veel vragen kregen via mail en Facebook en ik geen maanden meer wil bloggen over #tftcbouwt, een overzichtje van de vaakst voorkomende vragen en overpeinzingen.

Mijn eerste reactie toen ik foto’s van jullie huis zag was: wauw, die heeft een keisjieke moderne villa. Zo eentje dat ik ook wil maar niet kan betalen. Toen keek ik naar de foto van het huis en maakte ik me de bedenking dat het huis, alleszins niet vanuit dat standpunt, niet lijkt op een villa maar “normale” proporties heeft. Een huis dat ik ook zou kunnen bouwen. :) Kan je vertellen over het proces van plannen tekenen, ruimtes inschatten, keuzes maken over 10 of 13 m diep bouwen, … Door te kijken naar jouw huisfoto’s lijkt het alsof het toch haalbaar is, een modern betaalbaar huis bouwen dat ruimte biedt aan een gezin van vier.

De kracht van ons huis zat hem voor een groot deel in de beperking, besef ik nu. Zoals jullie weten komen noch Youri noch ik uit een gezin waar ze het maar te scheppen hadden, waardoor we destijds voor onze eerste woning moesten antwoorden met “niks” toen de bank vroeg wat we zelf konden inbrengen voor de aankoop ervan. We hebben dat huis verbouwd en met wat winst kunnen verkopen, maar voor de rest: eigen bloed, zweet, tranen en heel veel schuiven in YNAB om alles rond te krijgen.

Wat niet wil zeggen dat we onszelf zwaar financieel pijn hebben moeten doen om dit huis te bouwen. Dat wilden we niet. Allebei niet. Dat is ook niet gebeurd. Mensen lijken te denken dat wij nu moeten leven op droog brood, maar dat valt goed mee. Met dank aan goed plannen, het budget als een havik in het oog houden, en harde keuzes maken. Wie het niet extreem breed heeft kan het niet extreem breed laten hangen. Maar blijkbaar toch een tof huis bouwen.

De beperking zat niet enkel in het budget, maar ook in de bouwvoorschriften. Wij bouwden in een duurzame wijk in Ieper, op een perceel grond waarop we de vorm van het huis en de materialen maar tot op zekere hoogte konden kiezen. De chance was dat de bouwgrond betaalbaar was (145 euro per vierkante meter), en dat wat we mochten doen ook was wat we zelf hadden gekozen. Een compacte woning, met beperkingen waar wij mee konden leven. Waar we zelfs achter stonden, want wij zijn er zelf van overtuigd dat groter en meer niet altijd de oplossing is. Minder en simpeler, dat was ons doel.

Het proces was simpel: Youri en ik maakten een plan volgens de spelregels die er waren. Een architect vertaalde dat naar een echt plan. Wij zochten aannemers. Er ging heel veel fout. We deden voort. We deden over heel veel dingen onze eigen goesting, ook als mensen ons ervan probeerden te verzekeren dat geen dressing, garage, kelder, zolder of tweede toilet toch geen optie was. Wij hebben dus geen dressing, geen garage, geen zolder of tweede toilet, en wij vinden dat niet erg. Wel een grote en doordacht ingerichte berging, zoals je hieronder ziet. Ik ben nogal geboeid door hoe ze dingen oplossen in kleine appartementjes en tiny houses, en zag het van in het begin als een uitdaging om een behoorlijk huis aan te pakken als een klein appartement. Met veel kasten en opslagruimte, zonder dat daar extra kamers voor nodig waren. Dat is volgens mij ook goed gelukt. We hebben ook hele containers naar de kringloopwinkel gedaan. Echt al jaren mee bezig, en ik wil nog minimalistischer de komende tijd. Outer order, inner calm, ik geloof dat keihard.

Voor de rest: onze ogen goed opengedaan als we in andere huizen waren, goed gekeken naar wat we zeker niet wilden. (veel, druk, vol) Ons niet verloren in al te dure keuzes die eigenlijk niet nodig zijn.

IMG_3979

Wanneer kozen jullie ervoor om jullie vorig huis te verkopen? Wij twijfelen heel hard, we willen het niet te vroeg doen maar hebben ook schrik om te lang te wachten.

Van zodra we behoorlijk zeker wisten wanneer we in ons nieuwe huis zouden kunnen. We wisten dat we op 21 juli wilden verhuizen, en hebben het te koop gezet op 1 maartHier heb ik wat tips verzameld om je huis snel te verkopen. (in ons geval was het op vijf dagen geklonken)

IMG_3841

Welke latjes hebben jullie tegen jullie gevel en hoe breed zijn ze?

De latjes zijn thermo essen met een clipsysteem van 52 mm breed. Geen tropische houtsoort, om de simpele reden dat wij dus in een duurzame wijk wonen waar ook op dat vlak wat voorschriften waren. Content van.

Wordt dat hout niet grijs?

Ja, zoals zo goed als elk hout, hebben wij ons laten vertellen.

IMG_3878

Hoe zit dat met dat raamframe dat lager zit dan jullie vloer? Waarschijnlijk moet ik dat gewoon aan een ramenleverancier vragen maar ik vind het zo fascinerend. :-)
Wat ook als je stofzuigt, bots je dan gewoon tegen het raam? 

Jep, gewoon aan de leverancier gevraagd of dat kon, en dat kon. Er zit wat marge tussen het raam en de vloer, ik bots er dus niet tegen al stofzuigen. En ik vind het supermooi.

IMG_3941

Zijn jullie tevreden over jullie witte gietvloer?

Ha, de witte gietvloer! De vloer die ons door iedereen en zijn nonkel werd afgeraden, maar ook heel vaak met liefde werd bezongen door mensen die er een hadden. We konden een beetje oefenen doordat Youri voor onze bouw ook nog aan een verbouwing begon op zijn werk. Daar werd een witte vloer gegoten in hetzelfde materiaal (PU), zodat we dat al ons konden bezigen voor we zelf de knoop doorhakten. Wij verliefd, en dus werd het doorheen het hele huis wit. Ook in de badkamer, waar het werd doorgetrokken aan het bad en in de douche.

Ondertussen wonen we er bijna vier weken echt op, en kan ik eerlijk antwoorden op de vraag: wordt dat niet snel vuil?

Well. Je ziet het vuil in elk geval sneller liggen dan op parket. Zeker nu onze tuin nog niet is aangelegd brengen we wel wat stof en gruis mee naar binnen. En als we bezoek hebben met kindjes die koeken of wafels eten dan ligt het in no time vol, en ik vind dat je dat veel beter ziet op de gietvloer dan op ons parket.

Dat hebben we opgelost door een geweldig goede -en dure, maar het zo waard- stofzuiger te kopen (geloof het of niet, sinds de aankoop stofzuig ik zelfs graag) en een zeer goede mop. Ik moet er wat meer mee bezig zijn dan in de oude crib als ik het proper wil houden, maar ik ben ook honderd keer blijer als ik ernaar kijk. Het is echt zo mooi. Het zou makkelijker zijn als ik iemand was die aan mensen vroeg of ze hun schoenen willen uitdoen, maar zo ver ben ik nog niet.

Een paar uur nadat we er woonden gooide Flo al een tafel om die een kras maakte die er van zijn leven niet meer uitgaat, dus dat was een goede test. Voor de rest vallen de krassen mee. Er zijn er wel, doordat de kindjes niet altijd op hun tapijt spelen en who can blame them, maar ik heb de indruk dat ze vervagen, en dat je ze alleen ziet als je er zoals ik naar op zoek gaat.

Dus ben ik tevreden?

Ja, ik moet wat properder zijn dan vroeger om het volle effect te hebben, maar dan is dat effect ook echt wel zot cool.
Vraag het me nog eens binnen een jaar, anders.

Welke firma gekozen voor de gietvloer? En al krassen of strepen in? 

Superfloor uit Poperinge. Heel tevreden. Wat de krassen betreft: zie het antwoord over de gietvloer hierboven. Er zijn er ondertussen nog wel wat, kleintjes, die vervagen precies ook weer. Strepen hebben we alleen als Dexter op witte sneakers op zijn knieën kruipt, maar die kun je gewoon weer wegvegen zonder veel miserie.

Waar komt die geweldige keuken vandaan?

Kvik Kuurne. Ask for Vinnie. Topkerel.

Ik zag een foto op één van je posts, berging denk ik. Boven wasmachine en droogkast hebben jullie een soort houten constructie. Ziet er niet enkel mooi uit, maar ook praktisch. Is dat gekocht of op maat gemaakt?

Dat is IKEA. Plank door Youri gezaagd en voorzien van een wasbak en kastje. Heel blij mee, en ook wreed handig als standing desk als de dochter naast mijn bureau slaapt en mijn man poetst.

IMG_4116

Hebben jullie een aparte speelkamer voor de kids want nu zag de living er nog speelgoedloos uit :)?

Neen, ons huis heeft weinig aparte ruimtes. De speelhoek bevindt zich gewoon in de living. Ik heb wel een extra tapijt gelegd om te voorkomen dat de vloer daar vol putten zit door auto’s die naar beneden worden gegooid vanop grote hoogte, en tot nu toe lukt dat.

IMG_4106

Hebben jullie al het oude interieur weg gedaan en alles nieuw gekocht?

We hebben veel laten staan in het oude huis na overleg met de nieuwe eigenaars, omdat de stijlen nogal clashten en wij het dan niet allemaal naar de Kringloopwinkel moesten doen. De speelgoedkasten zijn meegekomen, net als een kast van Dexter, en onze bedden en nog ergens een kast. Voor de rest: helemaal opnieuw begonnen, en blij dat we dat hebben gedaan.

Ik weet natuurlijk niet exact waar jullie voordien woonden, maar ik had de indruk redelijk in het centrum van Ieper? Wat heeft jullie doen beslissen om meer richting rand van Ieper te trekken? Meer ruimte? Tuin voor de kinderen? Comfortabelere woning? 

Een beetje van de drie. In ons vorig huis hadden we een koertje, waardoor we niet veel ruimte hadden om de kindjes te laten spelen. Het werd ook een beetje krap met vier, vonden we, en we woonden aan een drukke weg met veel verkeer. Ons vorig huis was 900 meter wandelen van de Grote Markt, het huidige iets van anderhalve kilometer. Ik vind dat meevallen. Op vijftien minuten stappen sta ik onder de Menenpoort, er zijn winkels in de buurt, het ligt helemaal niet zo op de buiten als je op het eerste zicht zou denken. Plus: tien minuten stappen van de school van Dexter en binnenkort Flo.

Nog vragen? Stel ze gerust in de reacties, dan doe ik misschien nog een part deux. 

Hoe ik elk jaar meer dan dertig boeken lees

IMG_3900Het is een vraag die ik zo vaak krijg, als ik weer eens lyrisch doe over een boek dat zich recht in mijn hart heeft genesteld. Hoe slaag ik er in godsnaam in om boeken te lezen? Doe ik daar dan niet geweldig lang over? Ik heb toch jonge kindjes en een job? Tips welkom!

Meestal is het antwoord op zo’n vraag simpel. Je kiest ervoor om iets te doen, en dan doe je het. Wat volhouden betreft: dat is pas een makkie als iets zijn nut bewijst. In mijn geval is dat zo met lezen. Ik heb mezelf na een leeshiatus van bijna tien jaar ernstig moeten forceren, dat is waar. Het begin was lastig: ik was niet meer mee, stond naar de rekken in de bib en boekhandel te staren zonder een idee te hebben van wat ik wilde lezen en wat niet. Ik had moeite om in verhalen te komen, omdat mijn leeshart roestig was, en ik niet meer wist welke verhalen mijn hart doen zingen. Maar dat is allemaal zo hard gebeterd.

Nu is lezen echt mijn lang leven. Iets dat ik altijd doe, niet omdat het moet, maar omdat ik er zo’n deugd van heb om in andere mensen hun hoofd te kijken. #nevernotreading is een van mijn favoriete hashtags voor iets. (En ook de naam van mijn boekennieuwsbrief, waarover onderaan deze blogpost meer)

Wil je zelf graag meer lezen? Dit is hoe ik het aanpak:

  1. Zorg dat je altijd een boek bij hebt.
    Altijd. Net zoals bij een camera is het beste boek dat boek dat je bij de hand hebt als je een moment hebt om te lezen. Mijn Kindle helpt me daar enorm bij, want hij weegt niks en neemt amper plaats in. Er doen zich op een dag heel wat opportuniteiten voor waarop je even wat kunt lezen, als je dat wilt. Als ik moet wachten, dan lees ik. In de auto, op de trein, bij de tandarts. Dat zijn heel wat uren op een jaar.
  2. Reserveer een plek in je routine.
    Ik lees ’s avonds. Liefst elke avond voor ik ga slapen een uurtje. Daar kom je al heel ver mee. Dat wil zeggen dat ik in dat uur geen tv kijk, maar dat vind ik totaal niet erg. Ik kruip vaak lekker asociaal in bed terwijl mijn man tv kijkt, en dan geniet ik van mijn boek. Of ik zit in mijn spiksplinternieuwe leeszetel, terwijl hij tv kijkt. Wij vinden dat allebei helemaal niet erg.
  3. Koppel lezen aan iets anders.
    Van Gretchen Rubin’s boek over gewoontes heb ik geleerd dat de “strategy of pairing” een enorme hulp kan zijn als je jezelf iets wilt aanleren. Het komt erop neer dat je de ene gewoonte aan de andere koppelt. Je auto wassen als je gaat tanken. Telkens je in bad gaat je wenkbrauwen bijwerken. Je vitamines nemen voor je je tanden poetst. Een boek openslaan nadat je naar het nieuws hebt gekeken of de kindjes in bed hebt gestopt is exact hetzelfde. Zo maak je er na een tijd een gewoonte van, waarbij je niet eens meer nadenkt. Lezen of niet lezen? Bij mij is het lezen. (of het moest zijn dat ik te moe ben, dan is het zuchten en gaan slapen)
  4. Zorg dat je altijd weet wat je volgende boek wordt.
    Dit is een hele belangrijke om ervoor te zorgen dat er geen drie maanden tussen twee boeken zitten. Als ik het ene boek dichtsla gun ik mezelf een avond om te bekomen, en dan start ik met het volgende. Ik ben dus altijd bezig in een boek. Is dat niet zo, dan vind ik het raar. De boekenwebsite Goodreads is mijn number one tool om altijd te weten wat ik wil lezen. Graag lezen en niet op Goodreads zitten is volgens mij echt zonde. Er staan bijna zevenhonderd boeken op mijn to read-lijst. De kans dat ik zonder inspiratie val is zo goed als nihil. (wil je weten wat ik aan het lezen ben en wil lezen, voeg me dan toe als vriend)
  5. Stel een doel.
    In de blogpost “Waarom ik elk jaar een leesdoel stel (en hoe jij dat ook kunt doen)” vertel ik je daar meer over. Het is niet voor iedereen weggelegd, maar mijn leesdoel is een stamp onder mijn gat voor als ik even vergeet hoeveel deugd ik heb van lezen en blijven lezen.De combinatie van al deze dingen zorgen ervoor dat ik al een paar jaar makkelijk mijn leesdoel van 35 boeken haal, en ook nu zit ik, ondanks een verhuis, keihard op schema.

Hier deelde ik ook al eens enkele tips om meer gelezen te krijgen.

Slaag jij erin om veel te lezen? Of zou je het willen?
Waar loop je op vast?

(Ben je op zoek naar boekentips? Ik heb mijn boekennieuwsbrief #nevernotreading weer op gang getrokken en verstuur hem vanavond, gevuld met zomerse boekentips. Als je je daarvoor inschrijft ontvang je hem straks nog, anders is het weer een maand wachten)

5 beelden, 5 dingen: de verhuis

IMG_3841Schermafdruk 2018-07-21 20.17.52IMG_3829IMG_3822IMG_3852
  1. GUESS WHAT, WIJ ZIJN VERHUISD. (dat wisten jullie al, als jullie de pagina van deze blog volgen op Facebook en jullie timeline zagen vastlopen met beelden en stresskes de laatste weken. Ik ga nu bijna stoppen) Er zijn twee zaken die ik iedereen die wil verhuizen en zich daar geen natural in voelt (lees: daar zwaar tegenop ziet) kan aanraden. Het eerste is het huren van Kodiboxen. En neen, dit is niet gesponsord, ik heb ze zelf betaald. Daar heb ik even over getwijfeld, want het is natuurlijk een extra kost om 60 boxen te huren voor twee weken. Maar het heeft ons verhuisleven waanzinnig vergemakkelijkt. (dikke merci dus aan diegene die ze tipte op deze blog!) Al onze verhuizers hebben er hun waardering over uitgesproken doorheen de verhuisdag. Hoe makkelijk ze te tillen zijn, hoe goed het is dat ze hun volume houden als je ze stapelt, hoe vlot je een verhuiswagen vult. Ik voeg daaraan toe: hoe makkelijk je ze weer opent en sluit als je iets hebt ingepakt dat je nog nodig blijkt te hebben. Hoe handig het was dat we ze vijf hoog konden stapelen tegen de muren van onze oude crib. Ik zou het zo opnieuw doen. Nog zoiets: morgen komen ze ze halen, waardoor al mijn boxen leeg zijn en mijn kasten gevuld. Drie dagen na de verhuis. In ons vorig huis deed ik zes jaar na de verhuis nog kartonnen dozen open. No kidding. No kidding at all.
  2. Het tweede dat ik zou aanraden is verhuizen met de steun en aanmoediging van iemand die van aanpakken en organisatie weet. De ravissante Ilse van In Orde stelde mij enkele maanden geleden voor om me te helpen met een plan, en man man man, ik kan er niet overheen hoe geweldig haar hulp voor mij is geweest. Ik weet het: er zijn mensen die dat gewoon doen, dozen vullen en leven met de chaos die erbij komt. Maar Youri en ik zijn zeer gevoelig voor chaos en dingen die minder efficiënt lopen dan zou kunnen. Wij hebben zaterdag de vlotste verhuis ooit gehad. Dankzij de voorbereiding van Ilse, en ik die maar een stappenplan te volgen had. Aan alles was gedacht: de verkeersborden op tijd regelen, zorgen dat er bouten waren om de wasmachinetrommel vast te zetten, dat de verhuizers eten hadden (en koffie en cake van bij Queen’s Coffee) en ik bestek had om alles te vergemakkelijken. Dankzij mijn verhuisschrift (een bullet journal, alleen maar voor de verhuis) wist ik alles zitten. Er komt gigantisch veel kijken bij zo’n verhuis, en doordat mijn voorbereiding waterdicht was, ben ik nu gewoon zo goed als klaar. Zo chill. Zo zen. Zo’n fijne verhuisdag zonder stress, en zo leuk toekomen in onze nieuwe crib. Eeuwige dank Ilse, en schrijf dat verhuisboek, the world needs you (of toch dat deel dat verhuisplannen heeft).
  3. Ik hield –as I do– rekening met zoveel dat verkeerd kon lopen dat alles tot nu toe alleen maar enorm meevalt. We voelen ons allemaal geweldig thuis in de nieuwe crib. Ik had een dubbel gevoel gevreesd, en dat komt vast nog als ik de lege crib deze week ga schoonmaken. Maar we zijn precies allemaal zo blij. Het is heerlijk rustig in onze nieuwe crib, en mooi, en onze goesting en alles waar we al zo lang van dromen. De kindjes slapen goed, wij ook. Het uitzicht vanuit mijn bureau is fabuleus. Het is tien minuten wandelen van de school van de kindjes, anderhalve minuut met de auto. Het is goed, zo goed.
  4. Zo dankbaar voor alle helpers ook. Mijn schoonzus zei het toen we aan het uitpakken waren om half elf in de voormiddag (say what?!): de mama’s gingen zo trots geweest zijn op het teamwork. En nog zoiets: de geweldig sympathieke Bert van bertnbreakfast kwam spontaan helpen, zeg nu nog eens dat dat internet maar iets is dat niks voorstelt. Merci Bert, merci aan iedereen die meehielp en zich in het zweet werkte, jullie zijn de max en ik had niet geweten wat ik zonder jullie had gedaan.
  5. En dan nu nog een week werken, en dan congé. Hier. Eindelijk. Zotcontent. Yasss.

Verhuizen is de mooiste zomersport (just kidding)

IMG_3798Gisteren heb ik zeker twee liter vocht verloren.
Geen tranen, al heeft het soms weinig gescheeld. Zweet jong, zweet. Een heel huishouden in boxen steken bij dertig graden is niet te onderschatten, geloof me.

IMG_3796

Chance dat ik dankzij verhuiscoach Ilse een verhuisschrift heb, zodat het zweten niet zozeer van de stress komt, maar wel van de inspanning.

Ik denk altijd dat ik te rationeel ben voor zo’n shit, en dan zie ik mezelf vers geopereerd toekomen in dit huis om er voor het eerst te slapen. Zie ik mijn moeder hier nog stofzuigen in de living, vlak voor onze verhuis. Mijn levende moeder, die nog niet wist dat ze ziek was, maar wel al van alles had woekeren in haar lichaam. Zie ik ons jaren later arriveren met baby Dexter in de maxi cosi, geen idee hoe het nu verder moest. Zie ik ons verdwaasd thuiskomen na dat andere, veel te vroege afscheid.

Het is hier bijna vaarwel en veel plezier ermee, en dus ook bijna welkom in de nieuwe crib.

IMG_3385

In dat nieuwe huis waar we al zo lang van dromen, en dat nu gewoon is wat we graag wilden.

Licht. Ruim. Rustig.
(Allez ja, nu nog even niet, want ze zijn de crèpi aan het zetten)

Zottigheid.
Nog drie dagen.

Zomers topidee: zoeken in een blok ijs!

IMG_3580Disclaimer: het is niet bij mij dat jullie moeten zijn voor dolle knutselideeën. Behalve als ik ze heb gestolen van Pinterest, heb uitgetest en tot de vaststelling ben gekomen dat ze werken. Als in: kinderen die een uur bezig zijn zonder te zeggen dat ze zich vervelen. Ge moet kinderen hebben om te snappen wat voor een succes dat is. (en ja, het is met water, maar het leek mij bij code geel verstandiger dan een zwembadje vullen. En het was minstens even verfrissend)

Nodig:

  • een plastieken bak die in de diepvries past, in dit geval een van IKEA
  • water
  • kleine speelgoedjes die niet per se heel moeten blijven
  • gereedschap als hamertjes, penseeltjes, lepels, zout en eventueel warm water (voor als ze het beu zijn. De mijne werden het niet snel beu, tot mijn verbazing)

Vul de bak met een centimeter of drie water en verdeel er wat speelgoedjes in. Zet in de diepvries tot de laag ijs is geworden. Verdeel opnieuw een paar speelgoedjes en voeg een paar centimeter water toe. Herhaal een paar keer tot je ijsblok volledig is.

Kap uit in de tuin.
Geef de kindjes wat gereedschap.

IMG_3578
Let op dat ze elkaars vingers en teentjes niet afkappen.

Sit back and relax. 

lilith deelt haar gouden randjes van juni

IMG_3169 En zo komt de laatste volle maand in deze crib tot een eind. Het is geen maand meer voor de verhuis. Paniek gemengd met verlangen is best een tof gevoel.

Dit waren mijn gouden randjes van deze maand:

IMG_3142IMG_3205 IMG_3218 IMG_3229 IMG_3269 IMG_3279 IMG_3312 Schermafdruk 2018-06-30 13.32.34 IMG_3349 IMG_3382
  • de eerste Productivity Friday van Werk & Leven, een editie rond Focus, een van de onderwerpen waar Anouck en ik het vaakste vragen over kregen. Ik gaf een workshop rond batching, Anouck ging een stap verder met calendar blocking. Het was zeer fijn om onze luisteraars te ontmoeten en van gedachten te wisselen bij een lekker ontbijt. Voor herhaling vatbaar!
  • de echte intrede van echte gezelschapsspelletjes in ons huis. En Flo die tijdens een spelletje Triominos vanop Youri zijn schoot alles verklapt door “zeel zeel roze” te zeggen tegen een stukje met een geel, geel en roze randje. Love love.
  • het laatste verjaardagsfeest in de crib, het zesde van Dexter, en dat was maar goed ook, want het wordt hier krap.
  • Flo die helemaal gehavend en vuil van een supergezellig schoolfeest terugkeerde, en hoe dat toch een van mijn lievelingsfoto’s opleverde.
  • lijstjes maken en alle meubels kopen en bestellen voor de nieuwe crib. Het wordt ineens zo echt.
  • met Dexter naar het WK voetbal kijken en me verkneukelen om zijn deskundig commentaar. (wanneer moet Anderlecht spelen? EI, die doet met zijn handen! Heeft de andere ploeg geen keeper?)
  • Skypen met Londen en de rally van Ieper en zien hoe hard Dexter en Youri genieten van de uitjes waar Youri eigenlijk compleet geen tijd voor heeft. Zo blij zijn dat Youri iemand is die dan toch tijd maakt.
  • kersen en tomaatjes mét smaak van de markt.
  • dag 87 zonder cola light. Ik heb het gewoon gedaan. Ik ben zo trots op mezelf.
  • onze gietvloer en nieuwe keuken. Zo zo verliefd.
  • Dexter die zijn zwembrevet haalde. We’ve come a long way, baby. 
  • Dexter die aan het einde van zijn kleutercarrière op school bleef slapen. Ik weet nog hoe paniekerig hij was toen hij als klein kleutertje ontdekte dat dat de bedoeling was. Nu zonder enig probleem, en met heel veel plezier. Blij mee.
  • het feit dat er al internet is in de nieuwe crib en ik daar al kan werken als ik moet wachten op werkmannen of leveringen. Zo heerlijk stil en rustig dat dat daar is.
  • de derde lancering van mijn online cursus YNAB voor beginners, en het enthousiasme van de oude en nieuwe deelnemers.
  • Flo die zelf boekjes begint voor te lezen en dan dingen roept als “ei! politie! kom maar terug!” en heel veel “oké” zegt bij het omdraaien van een blad ❤️
  • Dexter die soms echt lieve bewuste dingen zegt over de natuur en spelen met kindjes die nog geen vriendjes hebben. Soms denk ik dat ik alles verkeerd doe, en soms doet hij dingen waardoor ik denk: “you must be doing something right“.
  • met mijn plantjes bezig zijn. En dromen over een groene oase in de nieuwe crib.

Geniet van jullie vakantie, als jullie die hebben.
Ik neem dit jaar geen bloghiatus, ik zie wel wat er komt. Dat is volgens mij de beste instelling voor de dingen die komen. :aah:

lilith leert de cirkel rond maken

shutterstock_373243048Blijkt dat je zoveel boeken van Marie Kondo kunt lezen als je wilt.
Over opruimen en je spullen bedanken voor wat ze voor je hebben betekend.
Dat wil niet zeggen dat je huis minder rommelig wordt.
Er ligt alleen nog ergens een extra boek van Marie Kondo rond te slingeren.

Soms heb ik wel inzichten.
Ze zijn volgens mij het resultaat van de shitloads aan podcasts en boeken die ik verslind.
Plots kan ik dan voor me uit zitten staren en denken: “Dang lilith, maar natuurlijk! Daar gaat het fout!“.

Onlangs had ik zo’n moment.
Ik besefte dat mijn grote probleem is dat ik mijn cirkels niet rond maak.
Ik ben een excellente beginner. Ik begin aan alles.
Maar ik maak het niet vaak af.
Dat is zo met grote projecten, maar net zo goed met mijn huishouden.

Ik maak de cyclussen die bij het dagelijks leven horen niet voldoende af.
Wat zorgt voor geweldig veel frustratie, niet enkel bij mij.
Ik doe de was, maar laat die dan te lang in de machine zitten.
Soms zo lang dat ik opnieuw moet wassen.
Ik haal de was uit de machine, maar wacht dan drie dagen om die te plooien. (strijken doe ik al vele jaren niet meer)
Ik plooi de was, maar het duurt twee dagen voor ik die meeneem naar boven. Waar de manden dan nog drie dagen in de weg staan voor ik alles in de kasten stop.

Toen ik besefte dat ik veel meer voldoening haal uit dingen als ik de cirkel rond maak, gingen mijn ogen plots open.
Als je thuiskomt en je legt je jas op de stoel in plaats van dat je hem onmiddellijk aan de kapstok hangt waar hij hoort, dan heb je altijd nog iets te doen.
Aja, want de cirkel van weggaan en thuiskomen is nog niet afgerond.
Dat zorgt voor rommel, en stress.

Het is compleet zot hoe die ene gedachte er de laatste weken voor zorgt dat mijn leven en huis minder rommelig zijn. Cirkels rond maken is de max. Het is thuiskomen in een proper huis, omdat je na het ontbijt de volledige cirkel afwerkt van dingen in de vaatwas zetten en zorgen dat de keuken eruitziet alsof er geen ontbijt heeft plaatsgevonden.

Het zal vast een no brainer zijn voor propere mensen, maar voor mij?

Een waarachtig wonder.

Allez kom, de laatste Cherokee Friday was toch eigenlijk veel te lang geleden?
Heb jij nog systemen die voor jou werken? Deel ze gerust, misschien komt het nog goed met de mensen die er minder spitsvondig in zijn. 

Op dag 364 van de bouw

IMG_3327Lief,

de momenten waarop we elkaar kruisen zijn tegenwoordig net lang genoeg om boven het getetter van twee kinderhoofdjes een paar random irritaties uit te wisselen. Meestal over een gegeven waar de ander weinig aan kan doen.

Een aannemer M.I.A.
Een deur die anders zit dan voorzien.
Weer al een week niemand meer gezien op onze werf.
Iets dat jij kunt weten, want je zit daar bijna op elk vrij moment, te schilderen of plinten te zetten terwijl ik alleen naar de World Cup kijk.

In het weekend maak je geen zalige cappuccino’s meer voor mij zoals anders, maar ben ik wel geweldig blij als ik je na een hele dag alleen met de kindjes zie toekomen met stof en verf in je haar. En een moe hoofd, van te veel beslissingen en praktisch geregel. Van te veel telefoons die onbeantwoord blijven.

Ik doe mijn best om je niet lastig te vallen met paniekjes over mijn kant van het geregel, maar mijn best is niet altijd goed genoeg. Jij zegt dat het allemaal wel goed komt. En als jij het niet gelooft zeg ik het tegen jou.

We beslissen.
Zijn moe.
Dan gefrustreerd.
Lossen op waar we kunnen.
Relativeren.
Volgen op.
Zetten een nieuwe to do op onze lange lijst.
Zagen tegen elkaar omdat die niet rap genoeg afgevinkt raakt.
Zeggen sorry, ook voor onze eigen onafgevinkte to do’s.

Lief,

Ik weet dat we elkaar, when all is said and done, wel weer gaan tegenkomen.
In ons nieuwe huis.

Dat we dan: “moh, jij hier?”, gaan denken.

En dat ik zo blij zal zijn om je terug te zien.

lilith deelt de boeken die je mee moet nemen op vakantie (en begint aan haar #summeroffiction)

shutterstock_645891259Aaah, binnenkort vakantie, dat is hopelijk voor u net wat meer tijd om eens een boek vast te nemen dan anders. Ik had gevreesd dat dat voor mij totaal niet het geval zou zijn, met die nakende verhuis, maar het valt tot nu toe zeer goed mee. Ik heb net mijn twintigste boek uit (The Female Persuasion van Meg Wolitzer, dat ik vijf sterren gaf op Goodreads, dus lezen die handel nu), en als het van mij afhangt zal die nieuwe, okergele leeszetel in de nieuwe crib ook snel ingelezen worden.

Net als vorig jaar wil ik er weer een #summeroffiction van maken. Door het jaar lees ik vooral non-fictie. Voor het werk, of omdat ik vind dat ik mezelf langs alle kanten moet verbeteren. In de zomer gooi ik het graag om, naar fictie.

Als ik mezelf al wil verbeteren deze zomer, dan graag door in de hoofden van andere mensen te kruipen.

Als ik u een paar boeken mag aanraden voor in de valies, dan zijn het deze:

  • The Great Alone van Kristin Hannah
    Ken je dat, van die boeken die je weer zin doen krijgen in het verslinden van heerlijke verhalen? The Great Alone was er voor mij absoluut zo een. 435 pagina’s lang was ik helemaal mee in het verhaal van Leni, die met haar vader en moeder in Alaska gaat wonen in de hoop dat haar vader van zijn demonen verlost raakt. Die demonen hebben te maken met zijn verleden als gevangene in de oorlog in Vietnam. Dit is een boek dat ik niet kon wegleggen, over liefde en haat en verwerking en nog zoveel meer. Allemaal in het ruwe, meedogenloze Alaska, dat voor mij ook voelde als een personage. Uitgelezen op een week verlof, en niet minder dan keihard van genoten.
  • De Heilige Rita van Tommy Wieringa
    Van Tommy Wieringa las ik enkele jaren geleden “Joe Speedboot“, en dat was knal in de periode dat ik weer tijd voor lezen begon te maken na een hiatus van jaren. Ik was vergeten hoe goed ik Joe Speedboot vond, tot ik me weer onderdompelde in de fantastische woorden en zinnen die Tommy Wieringa schrijft. Dit boek, wat kan ik erover zeggen? Dat ik al na het eerste hoofdstuk dacht: dit is van het beste dat ik dit jaar heb gelezen? Dat dat alleen maar werd bevestigd in de hoofdstukken die volgden? Dat ik het een vijf had gegeven, ware het niet dat ik het einde wat teleurstellend vond? Een dikke vette vier werd het, en dat is eigenlijk net te weinig.
  • Noord van Sien Volders
    Ik kende Sien als de vrouw van Lieven Scheire, maar als ze zo voort schrijft, denk ik dat Lieven wel eens de man van Sien Volders kan worden. Noord is een verhaal over Sarah, een zilversmid die naar een goudzoekersstadje trekt om aan haar huidige bestaan te ontsnappen. Lang geleden dat ik nog eens een Nederlandstalig boek las dat me onmiddellijk meehad. Sien slaagt er bijzonder goed in om een sfeer op te wekken die heel het boek blijft hangen, en ik heb daar erg van genoten. Het boek leent zich perfect tot verslinden tijdens winterdagen, het staat vol mooie zinnen en heeft iets filmisch. Op voorhand niet kunnen denken dat het me zo onder de indruk zou achterlaten.
  • Johnny got his gun van Dalton Trumbo
    Opgepikt in een topic op Reddit over akelige boeken. Ik heb hier al verteld dat ik het op een rare manier heb voor boeken die met oorlog te maken hebben, terwijl ik de meest pacifistische mens op aarde ben. Maar het ding is: er zijn gewoon veel echt goede boeken waarin de oorlog een rol speelt. En dit boek, mensenlief toch. Het gaat over een slachtoffer van de eerste wereldoorlog. De man ontwaakt in een ziekenhuisbed en beseft beetje bij beetje dat hij zowel zijn armen, benen als gezicht is verloren. Het boek dateert uit 1938, wat er voor mij een extra dimensie aan geeft. Het won de Book Award voor meest originele boek in 1939. Origineel is het zeker. En beangstigend. En gruwelijk. En heel goed geschreven.
  • Lampje van Annet Schaap
    Wat kan ik zeggen over Lampje dat nog niet is gezegd door zo goed als iedereen die het leest? Dat het mijn liefde voor kinderboeken weer keihard heeft weten aan te wakkeren? Dat het right in the feels was, op zoveel manieren? Dat ik genoten heb van de eerste tot de laatste bladzijde. Niet nadenken over of een kinderboek wel iets voor jou is, lezen. Genieten. Dankbaar zijn dat dit soort boeken nog worden geschreven.
  • The Female Persuasion van Meg Wolitzer
    Net uit, nog helemaal ondersteboven van. Ik las een paar jaar geleden heel graag haar The Interestings, en dit is zeker even goed. Bijzonder actueel, over feminisme en #metoo en vrouwen en verlies. Mooie zinnen, geweldige stijl, echt alles dat ik zoek in een zomerboek. Niet te luchtig, met meer dan voldoende fond, maar ook met een goed verhaal en veel stof tot nadenken. Leve Meg Wolitzer.

Wat ik zelf op mijn to read-lijstje heb staan?
Ik begin met Autumn van Ali Smith, vanavond als de kindjes in bed zitten.
Little fires everywhere van Celeste Ng wil ik ook graag lezen.
En wat klassiekers, als het kan, want op dat vlak heb ik nog heel wat in te halen.
Cannery Row van John Steinbeck
Lolita van Vladimir Nabokov.
Moby Dick van Herman Melville.

Mochten jullie zelf nog tips hebben voor heerlijk zomers leesmateriaal, hou jullie vooral niet in in de reacties!

YNAB voor beginners gaat nog één keer live: een antwoord op jullie vragen!

shutterstock_1012913413Wie op mijn YNAB voor beginners-mailinglijst staat weet het al: nog twee dagen, en ik geef de online cursus-die-ik-zo-graag-geef-omdat-iedereen-die-meedoet-altijd-zo-enthousiast-is nog één keer.

De kans is groot dat het de laatste keer is onder de huidige prijs en vorm. Omdat ik zeker wil zijn dat iedereen die er iets denkt aan te hebben zijn kans grijpt, beantwoord ik de meest voorkomende vragen over YNAB en de cursus nog eens in een blogpost.

Omdat ik merk dat er nogal wat misverstanden bestaan over budgetteren. En omdat ik iedereen de financiële gemoedsrust toewens die mij dankzij YNAB al een paar jaar is gegund.

Ik vind het zo tegenstrijdig om te betalen voor een cursus en een abonnement voor YNAB, terwijl ik eigenlijk geld wil uitsparen. Dat is toch te gek?

Dat snap ik, dat vond ik in het begin namelijk ook. Ik denk dat de meeste cursisten twijfelen of dat wel een goed idee is. Dat kun je zien aan de feedback die ik krijg als ik een tevredenheidsonderzoek doe.

Schermafdruk 2018-01-24 12.02.39 Schermafdruk 2018-01-24 12.06.49

Beste centjesinvestering ooit, zegt zij die zich afvroeg of ze dat wel zou doen.

Deze week kreeg ik nog deze testminonial van L, cursist van februari:

“Ik moet toegeven dat ik twijfelde in het begin. Ik kom/kwam net geld tekort. Geld geven aan een programma (én een cursus voor dat programma) dat me geld ging besparen, contradictorisch toch? Ik moest zachtjes lachen bij de belofte van honderden euro’s te besparen ook in het eerste jaar, maar ik zat in een ‘baat het niet dan schaadt het niet’-fase dus ik sprong. Mijn financiële situatie is stukken gebeterd sinds ik YNAB (op een degelijke manier) gebruik. In tegenstelling tot wat ik enkele maanden geleden vreesde, heb ik nu wél dat nieuwe bureau en kastje voor het speelgoed kunnen kopen en dat zonder dat ik moet bibberen als ik de brievenbus open maak. Bakken met geld heb ik nog steeds niet ondertussen, maar de investering van de cursus en YNAB verdwijnen in het niet bij de bijna 1000 euro aan net worth die ik gestegen ben sinds ik begon 6 maanden geleden. (Die dienen overigens enkel maar om jaarfacturen en dergelijke te betalen hoor, maar gemoedsrust geeft het wel!)”

Die twijfel is normaal, zeker als je het niet breed hebt.

Ik weet ook wat er on the other side zit van die twijfel, in de ronduit fantastische Facebookgroep die bij de cursus hoort: mensen die een beetje moeten lachen met hoe hard ze twijfelden over die bedragen, omdat ze ondertussen een paar maanden verder zijn en resultaat zien op hun bankrekening of in hun hoofd. Mensen die weten dat ze ook maanden na de cursus zo goed en zo kwaad mogelijk worden geholpen door mij en de andere cursisten als ze ergens vast mee zitten.

De prijs voor de cursus ontvang je als je op de mailinglijst staat, maar ik kan verklappen dat die tussen de 50 en de 100 euro ligt. En dat je ook nog een paar euro per maand abonnementsgeld voor YNAB betaalt na een proefperiode. En dat ik bijna niemand in mijn cursus heb die niet na een paar weken doorheeft dat dat peanuts is in vergelijking met wat YNAB je na een tijdje begint op te leveren.

Kun je YNAB ook gebruiken voor je zakelijk budget?

Jep! Je kunt met twee aparte budgetten werken, als je wilt, en YNAB is daarop voorzien. Ik heb heel wat cursisten die YNAB gebruiken om hun zaak te runnen.

Wij hebben nooit iets over. Wat kan YNAB daar aan veranderen?

Ik gebruik altijd weer het voorbeeld van J., een van mijn meest twijfelende cursisten. En terecht, want op het moment dat de inschrijvingen openden voor launch 2 had ze het financieel niet breed, en zou haar man net zelfstandige worden, met nog minder inkomsten in de toekomst. J. mailde mij met een zeer terechte vraag: hoe zou YNAB er ooit voor kunnen zorgen dat er meer geld was? En hoe zou een investering in de cursus, terwijl ze het al lastig had met haar groot gezin, niets anders kunnen betekenen dan nog een extra uitgave?

Ik ben zeer blij om te kunnen zeggen dat J. deze zomer voor het eerst in ages op gezinsvakantie gaat, en al aan het sparen is voor de volgende vakantie. Doordat ze meer hebben verdiend? Hell no. Wel doordat ze al zes maanden de methodiek van YNAB gebruikt om financiële beslissingen te maken. En ik ben zo zo blij voor haar, dat het aan het keren is.

Wij hebben niet genoeg geld om te budgetteren. Is YNAB dan wel iets voor mij?

Zeker! Hoe minder geld, hoe belangrijker om het te gebruiken voor wat eerst nodig is voor er nog eens geld binnenkomt. Een van mijn cursisten doet aan budgetbegeleiding bij het OCMW, en liet in de groep vallen dat er zoveel mensen daar geholpen zouden zijn met een cursus YNAB. Ik vind dat het in het lessenpakket van de middelbare school zou moeten zitten. En ik ben lang niet de enige.

Ik werk al met YNAB maar heb het gevoel dat ik het niet helemaal juist doe, of er niet alles uithaal dat erin zit. Hoe weet ik of de cursus iets voor mij is?

Dit leer je (en zo ziet de leeromgeving eruit):

Schermafdruk 2018-06-19 13.51.18 Schermafdruk 2018-06-19 13.51.30

De cursus is een mix van tekst, screenshots, videopresentaties en audio.

Speciaal voor deze launch heb ik nog vier extra lessen gemaakt:

  • “Help, een nieuwe maand!”.
  • “Help, het klopt niet meer!”.
  • Plannen in plaats van registreren
  • Besparen op je boodschappen

En ja, al mijn cursisten van de vorige launches krijgen die gratis en voor niks, omdat ik hen zo graag zie.

Ik ben volgende week op vakantie en kan de cursus dus maar later volgen. Is dat een probleem?

Neen, maar je moet wel zorgen dat je tussen donderdag 21 juni en donderdag 28 juni inschrijft. De cursus blijft vanaf dat moment toegankelijk, je kunt hem dus op eigen tempo volgen op een moment dat het je uitkomt. Inschrijven na donderdag 28 juni is niet mogelijk.

Ik zit in een periode waarin ik minder verdien dan anders (ziekteverlof, zwangerschapsverlof,..). Wacht ik niet beter toch alles weer wat normaler is?

Neen, dat hoeft helemaal niet. Je kunt op elk moment starten, en ik zou dat zelfs aanraden. Wil je toch wachten, dan is dit je laatste kans om de cursus te kopen in deze vorm en voor deze prijs. Weet je dat je je binnen twee maanden in YNAB wilt verdiepen, dan doe je er goed aan om ervoor te zorgen dat je je de komende week registreert, anders is je kans verkeken. Je kunt de cursus daarna op elk moment oppikken.

Oké, je hebt me overtuigd! Wat moet ik doen om me in te schrijven?

Very importante: als je niet op de YNAB-mailinglijst staat kun je donderdag niet inschrijven. Zorg dus dat je als de bliksem op de groene knop onderaan deze pagina drukt, en nog eens bevestigt als je een mail van me ontvangt. Krijg je geen mail, vergeet dan je spamfilter niet te checken. Het is de enige manier om donderdagochtend een mail te krijgen waarmee je je kunt inschrijven. Wacht daar niet te lang mee, want een week later gaan de deuren onherroepelijk weer dicht.

Heb je deze week al een mail van me ontvangen over YNAB, dan sta je op de lijst. En krijg je donderdag de kans om je in te schrijven en de cursus direct te starten.

Heel graag tot daar!

Meer lezen?

Ik schreef een blogpost met meer uitleg over YNAB.
Hier vertel ik hoe ik erin ben geslaagd om als kleine zelfstandige meer zwangerschapsverlof te nemen dan ik ooit voor mogelijk hield. 
Hier lees je hoe ik de kosten van onze bouw overleef zonder dood te gaan van de stress, en ook doelen voor de toekomst blijf stellen.
Wil je meer weten over de online cursus die ik heb gemaakt om makkelijk te starten met YNAB? Klik dan hier, en lees ineens hoe de cursisten hun leven zien veranderen.

Heb je nog vragen? De kans is groot dat ik die beantwoord in een van deze blogposts: “Help, ik krijg mijn man niet mee en andere vragen“, of “Is dat dan niet hetzelfde als Excel, maar betalend?“.