lilith ging naar Hof van Cleve en dat is niet van haar gewoonte

Ken je dat, die stress die mensen die aan stress doen overvalt vlak voor ze op reis vertrekken? Die stress van het is toch wel vandaag en zijn we niks vergeten en hebt gij uw paspoort wel bij en ligt de oven niet meer aan en zijn we echt niks vergeten EN HET IS TOCH WEL VANDAAG?!

Het is misschien belachelijk om dat ook te hebben als je op restaurant gaat, maar ik wil een beetje kaderen hoe waanzinnig ik het vorige week donderdag vond dat mijn naam op de reservatielijst stond voor de middagservice van Hof van Cleve. Het is niet iets dat mensen als ik doorgaans doen, namelijk. Ik zucht al meer dan tien jaar van ooit eens, als ik de Lotto win. Ik won die niet, maar ik begon een paar jaar geleden wel bewuster om te springen met mijn geld, en ik legde al meermaals uit hoe dat dan in zijn werk gaat en waarom ik nu wel zo’n dingen weet te klaren, en vroeger niet. (*kuch*YNAB*kuch*)

Toen we onderweg waren naar Kruishoutem werd ik wat bang van mijn eigen verwachtingen. Een boek dat de Nobelprijs voor literatuur wint, kan vaak alleen maar tegenvallen. Toen we naar de boomhutten gingen viel onze trip gigantisch mee omdat ze zondvloeden genre ark van Noah hadden voorspeld, en het plots toch geen slagwater regende. Hadden we zomerweer verwacht, dan waren het twee geweldig tegenvallende dagen geweest. Als je naar de prijzen op de site van Hof van Cleve kijkt, en weet dat ze daar drie sterren op de kast hebben staan, dan kun je niet anders dan daar aankomen met een attitude van “Peter bovenste beste burger, THIS BETTER BE BELACHELIJK GOOD”.

Het was. Ik deel wat sfeerbeelden die niet eens half zullen weergeven hoe geweldig het was.

Ge moet het meegemaakt hebben om helemaal te snappen wat voor een complete verrukking zeven gangen in Hof van Cleve betekenen. Vier uur nadat we waren verwelkomd door mevrouw Goossens en haar joviale equipe zweefde ik naar buiten met deze gedachten in mijn hoofd:

  • dat niveau twee servicen per dag halen en volhouden, hoe kan dat zelfs? Van de hapjes met zeekat en octopus met kikkererwt (verrassend lekker!) over de zeven gangen tot de chariot (een kar, maar dan beter) met acht soorten fenomenaal lekker brood (mijn koninkrijk en een vinger naar keuze voor één keer per week een levering van het brood met zaden en pitten) waar je contstant van bij mocht vragen, het voelde zo once in a lifetime terwijl zij het daar elke dag twee keer moeten nailen.
  • er was een bankje voor mijn handtas. Als ik dronk van mijn waterglas gingen er nooit drie minuten voorbij zonder dat er subtiel en niet opdringerig werd bijgevuld. Telkens ik dacht dat wat ik net gegeten was strafbaar smakelijk was in a million ways bleek er nog iets geweldigs bij te komen. De handzeep in het toilet rook zo lekker dat ik mezelf erin had willen onderdompelen tot aan mijn nek. Het zwarte designtoilet was zo proper dat ik het net zo goed daarin had willen doen. De melk voor bij de koffie was warm, net als het kannetje. Je had niks anders verwacht, maar je bent er toch niet goed van.
  • Er waren nog twee chariots, naast die van het brood. De kaas-chariot en de hapjes-voor-bij-de-koffie-chariot. Allebei waren ze zot, maar die laatste is pas echt zot, want je hebt dan net al twee gangen desserts binnen, en als je je maagverkleining echt op de proef wilt stellen zoals bepaalde mensen, ook al kaas van de chariot. Net als je wilt kiezen wat je er nog bij kunt krijgen zonder te moeten overgeven in het zwarte designtoilet zetten ze een schaaltje met miniatuuroliebollen op tafel en leggen ze een perfect nesse nog warme madeleine met vanillespikkeltjes naast je tas koffie. Zeg nooit zomaar madeleine tegen een madeleine van Peter Goossens, trouwens. Merci aan alle meme’s die mij ooit madeleines opdrongen, maar ze waren teleurstellende brol als ik ze vergelijk met wat ik daar at. SHIIIIIIT, I LOVE CHARIOTS.
  • We hadden zoveel lol. Wat een avontuur, ook. We waren maar met twee, en we deden het op sapjes en infusies in plaats van op aangepaste wijnen, waardoor we echt hebben genoten van elke dashi en ponzu en elk sapje met rode bessen en bietjes uit het menu “Frisheid van de natuur”. Dat servies ook. Die lepeltjes en borden. De humor in de perfecte bediening. Het gebeurt ons niet vaak, maar op sommige momenten werden we er stil van. Op andere moesten we dan weer heel erg giechelen om de situatie. Allez jong, wtf.
  • Na afloop kwam Peter Goossens een praatje slaan, en ook dat was leuk en sympathiek. Fijn ook om horen dat het besef dat mensen dat allemaal niet vanzelfsprekend vinden en soms jaren moeten sparen om zoiets te kunnen doen ook nog altijd aanwezig is, en als een extra motivatie werkt om het almaar beter te doen. En op het einde kregen we ook nog machtig lekkere chocolaatjes mee van Joost Arijs, om na te genieten zeitem. Peter is zo een eindbaas als hij begint.
  • Het is hard neerkomen na een middag Hof van Cleve. Als niemand nog de poten van onder zijn lijf loopt om ervoor te zorgen dat je de stoel na terugkeer van het toilet niet zelf onder je poep moet schuiven. Als je je sjakos weer gewoon op de kille vloer moet zetten. Als de melk bij de koffie gewoon weer koud is, en de madeleines als vanouds als wakke bollen watte aan je verhemelte blijven plakken. Maar ze pakken ons dat niet meer af.

Gaan eten bij Hof van Cleve was een puntje op mijn lijstje van #19voor2019.

5 beelden, 5 dingen (de de-boom-in-editie)

1. Afgelopen zomer wonnen wij een boomhuttentripje dankzij een fotowedstrijd van Cokido, ook bekend als die lieve mensen die ons hele vakantieopvang-avontuur ondersteunen. Vorige week was het zo ver: twee nachten in een boomhut in Ommen, een uur of vier rijden van Ieper.

2. Vier uur rijden is veel, zeker als je een zoon hebt die tegenwoordig al zaagt als hij twintig minuten in de auto moet zitten want zooooooo ver. Op basis van die belangrijke data beslisten we om halverwege te stoppen in het koninkrijk van Pardoes. Althans, dat was het plan, tot ik de ochtend voor vertrek ergens rond drie uur wakker werd van onze tuinmeubels die de weide van de boer achter ons inwaaiden.

Ook niet onbelangrijk qua data: Flo deed de afgelopen weken een panische angst op voor windstoten, nadat ze eens zo goed als werd weggeblazen in een windgat. De combinatie leek niet ideaal. Gelukkig vertrokken we toch, en tegen dat we aankwamen in Kaatsheuvel was het ergste achter de rug. Voordeel: weinig volk, en in de namiddag zagen we de zon. En waren we compleet overweldigd door hoe machtig mooi Symbolica is. Waaw, waaw, en zei ik al waaw? <3

3. Goed idee van de mama: we delen ons op. Hoe gezellig dat gezinsleven ook mag zijn, qua leeftijd is het niet altijd ideaal. Ik heb me met Flo op het sprookjesbos gestort, wat ze compleet geweldig vond. (“kom, we gaan hier eens piepen, mama”) Dexter ging bootjevaren en Droomvluchten met Youri, iets waar Flo vorige keer geweldig bang voor was wegens te luid. (ik heb zeer gevoelige kinders) We spraken een paar uur later af voor een bord poffertjes in Het Poffertje, waar de kinderen verheugd waren om elkaar terug te zien en daardoor eens even niet de neiging hadden om elkaar de kop in te slaan. BLISS! 

4. Slapen in een boomhut, het heeft iets. Ik leerde dat een boomhut soms voelt als een boot, door een combinatie van wind en rondstappende mensen. Dat het niet groot is, maar wel gezellig. En dat een goed uitzicht toch echt altijd meegenomen is. We gingen ook naar Zwolle, vlakbij Ommen, en zagen onze mening bevestigd dat wij Nederland tof vinden. Ook als dat Nederland die dag net volloopt met bezopen carnavalisten die hun bed al enige tijd niet meer hebben gezien. Ook dan. 

5. De rit heen en terug viel uiteindelijk beter mee dan gevreesd, met dank aan de trouwe gezellen van het Geluidshuis. Moeder was extra verheugd, want weer eentje met de stem van Koen De Graeve, die moeder trouwens ook weer ronduit geweldig vindt in Studio Tarara. (“Shotjen?“. I DIE) We stopten ook ergens tussenin in het Oertijdmuseum in Boxtel, keihard de moeite voor mijn twee dinofans.

In elk geval: we hadden een fijne tijd, en er deugd van.
Flo wilde zelfs nooit meer naar huis, en wij hebben nochtans ook een toffe view.

#19voor2019, update 2

Aan het begin van dit jaar maakte ik een op het eerste zicht behoorlijk random lijstje van negentien dingen die ik gedaan wil krijgen voor we op 31 december “gelukkig nieuwjaar!!!” roepen. (en ik dat naar jaarlijkse gewoonte hoor vanuit mijn bed, maar dat is een ander verhaal) Elke maand maak ik een update van de laatste wapenfeiten.

1. Een massage @ home boeken
Check. In januari. Ik zou ondertussen wel nog eentje vermogen, want mijn nek zit vast.

 2. Twee dagen met mezelf naar Londen
Check. Ja, zalig he. Meer kan ik daar niet over zeggen. Vreselijk van genoten, blij dat ik er tijd voor heb gemaakt in een drukke periode.

3. De akoestiek van de crib aanpakken
Dit ligt even stil, omdat we nog prijzen moeten vragen bij een paar andere leveranciers, maar ge kent dat. Er waren veel mensen die zich afvroegen wat we gingen doen, omdat ze met hetzelfde probleem zaten in hun crib. Het zal waarschijnlijk een geluidsabsorberende wand worden tegen een van onze livingmuren, en in principe zou je daar niet te veel van mogen zien, maar wel een serieus resultaat van moeten hebben op niveau van geluid. To be continued.

4. Deelnemen aan de Dodentocht
Nog altijd het plan, al besef ik na mijn zomerse 18K van vorig weekend dat dat toch alleszins geen sinecure wordt. Honderd kilometer is vér, joenge.

5. Wandelen met een hond uit het asiel
Check. De gelukkige was Pluto, een kranige yorkshire terrier die er nu ook weer niet zo gelukkig uitzag, want het was precies wat tegen zijn goesting, wat ook Dexter niet ontging. Hij wilde de volgende keer een leuke hond om mee te gaan wandelen. Sorry, Pluto, maar Flo vond het wel leuk om de leiband te mogen vasthouden voor het volle kwartier waarin jij bereid was om af en toe een pootje te verzetten.

6. In zee zwemmen
Nog niet check, maar we zijn wel al aan zee geweest. Het is een begin.

7. Vuurwerk zien met de kindjes

8. 40 boeken lezen, waarvan de helft fictie
Ik ben ondertussen bezig aan mijn tiende boek van 2019, ik zie dat lukken. Je kunt je altijd inschrijven op mijn boekennieuwsbrief #nevernotreading om elke maand een mail te krijgen met wat ik heb gelezen.

9. De tuin laten aanleggen
Er moet nog gras gezaaid, maar ondertussen is er sprake van een terras. Met een uitzicht, zoals je kunt zien op de foto hierboven. Een terras! Om boekjes op te lezen en een barbecue op te zetten en uit te vogelen hoe zo’n ding werkt! Jah, kan ik anders dan content zijn?

10. Meegaan met een luchtballon

11. Een boek schrijven

12. Eten bij Hof van Cleve
Ik heb onze reservatie voor binnenkort net nog moeten bevestigen, dus nog even.

13. Regelmatig date nights en dagjes vrij met Youri
Het is druk. Er is volgende week wel een tripje met de kindjes voorzien voor het krokusverlof, want wij hebben drie dagen in een boomhut gewonnen. Niet volledig hetzelfde als een date night, as we all know, maar wel leuk, denken we.

14. Opleiding hulpkok starten in avondonderwijs

15. Fotoboeken 2017 en 2018 af en geprint
Awel, ik wil hier een projectje van maken voor maart.

16. Mijn bureau inrichten
Er is ondertussen een iets concreter idee, en ik heb beslist dat ik een koffiemachine nodig heb. En iets met een plank en een kast uit de IKEA. Tot zover.

17. “Vrijdag Movienight” invoeren
Heet ondertussen “sushi and a movie“.
Al moet ik toegeven dat er altijd meer kans is op die sushi dan op dat ik daadwerkelijk ga zitten voor die film en hem uitkijk. Kan zeker beter, maar de intentie is er elke week.

18. Een halve dag educatie per week invoeren
Van geen kanten. Altijd alsnog te veel deadlines en te weinig tijd, ondanks de goede bedoelingen.

19. Kinderdates, afgewisseld per maand
Bwah. Ik heb beseft dat ik een lijstje moet maken van mogelijke uitstapjes met elk van mijn kinderen, want anders heb ik vooral wat Flo betreft te weinig inspiratie. Dus tips welkom voor dates met een dochter van binnen een dag drie (OMG!) en een zoon van zes en half. Dan ga ik er misschien waarachtig werk van maken.

Meer lezen over dit project?
Dit was de aankondiging.
Dit de update van maand 1.

Hoe zit het met jouw lijstje, ondertussen?

’t is niet voor lilith, ’t is voor haar eenzaamheid

Ik had twee dagen met mezelf naar Londen geboekt.

Grootsteden, ik moet daar wat mee opletten.
Er zijn zoveel impulsen dat ik in overdrive durf gaan. Als eeuwige zichzelf voorbijloper/enthousiasteling die graag lijstjes afvinkt loop je zo het risico jezelf nog meer de uitputting in te storten dan anders.

De avond voor ik vertrok, kreeg ik last van stress.
Niet zozeer omwille van dat alleen vertrekken, want ik deed dat al vaker en verder en langer. Ik kan daar erg van genieten, net als van alleen op restaurant gaan of andere dingen alleen doen waarover anderen al eens denken dat je ze minstens met twee moet doen.

Het was evenwel druk geweest de week ervoor, waardoor die twee dagen Londen plots voor me lagen zonder dat ik me had kunnen afvragen wat ik daar eigenlijk zou doen. Er was geen plan. Help, er was geen plan. Ik ben een planner, dat is EEN RAMP.

Tot ik begon te beseffen dat dat misschien wel mijn cadeau kon zijn, dat er geen plan was. Alleen maar een vaag lijstje van misschiens. Misschien eens The National Gallery. Misschien nog eens naar Anthropologie,want hoe zot lang was dat geleden? Misschien koffie en een boek en daarna nog een koffie.

Ik ben beginnen wandelen, want de zon scheen, en ik ben niet meer gestopt. Ik wandelde door een park waar een jong meisje zich in het paars stond te boksen met een personal trainer, en ik zag een oude man met grijs haar verrukt de duiven voederen waardoor ik tegelijk moest glimlachen en aan die op het eerste zicht enge man uit Home Alone moest denken. Ik zag dit bankje, en werd geraakt door die “What a performance!“.

Ik liep een kerk in.
Daarna een gallery.
Stond me tien minuten te vergapen aan een boekenkast in The British Library.

Ik draaide een hoek om en zag een groene deur die ik bijster sympathiek vond.

Ik probeerde me voor te stellen hoe het zou zijn om met mijn gezin in Londen te wonen en op zondag in dit paviljoentje te gaan ontbijten.

Het was niet minder dan heerlijk, ook op dag twee.
Ik stapte een kilometer of zesendertig, zo bleek.

Gewoon met mezelf.
Hing twee uur rond in de fijnste boekhandel, in plaats van het vooropgestelde halfuur.
Vroeg me net niet luidop af wat zotter was: deze gekleurde cakejes, of de winkel errond en het feit dat ze erin slagen om je het gevoel te geven dat je winkelt in 1867. Iets waar ze trouwens straf sterk in zijn in Londen, doen alsof het veel vroeger is.

Op de trein terug las ik het boeiende Digital Minimalism van Cal Newport uit. Er gaat een heel hoofdstuk over hoe we met zijn allen verstoken zijn van alleen zijn met onze eigen gedachten. Omdat we constant op onze schermpjes kijken, en naar dingen luisteren als we even niks te doen hebben. Solitude deprivation, noemt Cal het. Je moet het boek lezen om te beseffen wat voor probleem dat is. En hoe essentieel om daar soms eens een goede draai aan te geven.

Of ik tips heb voor Londen?
Ja, een boel, maar boven al: gun uzelf dat eens, een uitje op uw alleen.

Niet omdat er niemand wil meegaan, maar omdat je het gewoon niet hebt gevraagd.

Het zou wel eens hard kunnen meevallen.

Hoe vrijdag movienight “sushi and a movie” werd

Hoe zit het met mijn plannen voor het invoeren van “Vrijdag Movienight”, you ask? Goed zeg. Wat niet wil zeggen dat we er perfect elke week in slagen om een avondje film in te plannen, want soms moet mijn man escape rooms gaan testen met andere mannen, of soms zijn we op weekend en hebben we andere dingen te doen.

Na zes weken hebben we vier films gezien, en vanavond komt daar nog een bij. Een geweldig succes als je weet dat het gemiddelde aantal films dat ik anders op een volledig jaar zie ongeveer in de buurt komt van een halve.

Ondertussen is “Vrijdag Movienight” al volledig gerebrand naar “Sushi and a movie”. Unk, lilith, Youri lust toch geen sushi, tot jouw geweldige frustratie? Awel, na jaren leven met die realiteit heb ik hem eens laten proeven van echt goede sushi, (leve de Sushistar!) en sindsdien is hij verkocht. En eten wij elke vrijdag overheerlijke mond in de fik stekende tiger eyes voor we ons op ons filmpje storten.

Ik kijk er echt naar uit. Systemen boven dromen of wilskracht, zo geloof ik steeds meer. Dingen aan het toeval overlaten mag dan zeer leutig en vrij klinken, ik raak alleen maar gefrustreerd omdat er nooit iets in huis komt dat ik wil.

Zelfzorg lijkt bij mij steeds minder op witte savatjes in een sauna, en steeds meer op een plan maken voor wat ik wil, zodat ik wél gezond eet, wél aan sporten en wandelen toekom, wél tijd maak voor sushi en een film met mijn man, en content ben met de vorderingen op alle vlakken.

Zonder plan wilde ik nu alleen maar naar Londen met mezelf, in plaats van dat ik volgende week ook echt ga. #omgyes

Maar dus eerst sushi, en dan een film.
Van Tim Burton, denk ik.
Nog veel in te halen, op dat vlak, maar ik heb een heel jaar, natuurlijk.
Ik en mijn goede ideeën ook altijd.

Wat we zagen?

Nebraska, een trage road movie in zwart wit op Netflix die ik erg kon smaken.

Everest, omdat die toevallig nog op onze digicorder stond.

Roma, op Netflix, ook al in zwart-wit. Ik vond het zeer indrukwekkend, Youri was minder mee.

Turist (Force Majeure), een rampenfilm zonder ramp over een man die tijdens een valse lawine op skivakantie wegloopt van zijn gezin, en alle gevolgen van dien. Loved it, al deed Youri me wel beloven dat we volgende keer eens kiezen voor een vrolijkere film. Hij heeft een punt, want het kan natuurlijk ook niet de bedoeling zijn dat we ons na 52 weken van een brug smijten.

YNAB voor beginners is open

Schermafdruk 2017-12-19 13.47.42

Het is nog eens van dat! De online cursus “YNAB voor beginners” waar ik de afgelopen weken bloed, zweet en tranen in heb gepropt is nu te volgen.

Alle info over de cursus vind je op deze pagina, waarop je ook kunt inschrijven. De prijzen vind je als je doorklikt op “schrijf je nu in!”.

Lees de pagina zeker eens goed door, ik heb mijn best gedaan om zoveel mogelijk vragen te beantwoorden.

Betalen kan zowel via kredietkaart als overschrijving. Voor dat laatste stuur je me gewoon een mailtje via het adres dat je op de verkoopspagina vindt, en dan stuur ik je de nodige info.

Van zodra je betaling binnen is kun je starten, maar heb je nu geen tijd, dan kun je dat ook doen op een moment waarop het je wel uitkomt. De cursus blijft gewoon beschikbaar.

Wil je weten hoe budgetteren met YNAB je kan helpen, ook als je niet enorm veel te besteden hebt? Lees dan zeker het verhaal van Joyce.

Heb je nog vragen over de cursus of over YNAB? Post ze dan gerust in de reacties hieronder, of stuur een mail naar ynab@talesfromthecrib.be.

(Geen paniek als ik niet direct kan antwoorden, doordat ik mijn online cursussen maar sporadisch open, is het vaak nogal druk achter de schermen. Ik doe mijn best om niemand al te lang te laten wachten)

#ynabvoorbeginners, al jullie vragen beantwoord

Yes, yes, nog maar een kleine week en mijn online cursus “YNAB voor beginners“, die cursus waarmee je leert hoe je aan de slag gaat met het budgetprogramma dat mijn leven positief veranderde, gaat nog eens open. (je kunt je nog niet registreren, maar zet je al op de mailinglijst, anders)

Ik mocht het vanmorgen al gaan uitleggen Bij Debecker op Radio 1, waardoor heel wat mensen voor het eerst over het programma hoorden.

Op maandag 11 februari krijgt iedereen die zich op de mailinglijst heeft gezet een mail met alle info om in te schrijven voor mijn starterscursus.

Ondertussen beantwoord ik nog wat vragen voor mensen die nog twijfelen of YNAB iets voor hen zou kunnen zijn.

Wat als ik weinig wilskracht heb om een budget te volgen? Of geen stalen karakter?

Geen nood, ik heb ook geen stalen karakter. Dat is gelukkig geen vereiste. Je moet wel bereid zijn om actie te ondernemen. Je moet ook bereid zijn om dingen onder ogen te zien, twee uur van je tijd in mijn cursus te steken, en uit te vogelen hoe je een budget opmaakt. Ik kom dat niet voor jou doen, en het is ook niet zo dat je op een knopje duwt en plots automatisch elke maand geld over hebt. YNAB is een geweldig systeem, maar het vereist in het begin wat energie. Daarna valt het mee: het gebeurt dat ik er maar een keer per week een kwartier mee bezig ben. Het domineert mijn leven totaal niet, het maakt het wel veel beter.

Wat als ik altijd vergeet om dingen in te geven?

Geen ramp, dat overkomt mij elke week wel een paar keer. Ik heb periodes waarin ik flink alles ingeef in de mobiele app van YNAB, en periodes waarin ik het meer laat hangen. Ik ben namelijk geen robot. Ik ben elk weekend hooguit een kwartiertje bezig met transacties inhalen, en dat is het. Vind ik een transactie echt niet terug, dan laat ik YNAB alles rechttrekken. YNAB is namelijk voorzien op mensen, niet op robots. En maar best.

Wat als ik me niet aan een budget kan houden?

Dat mag! Dat is het leven! Er is een regel in YNAB die je toelaat om te rollen met de punches. Heel veel dingen zijn voorspelbaar. Mijn oude bolide zal ooit niet meer door de keuring geraken. Dus zorg ik dat er geld klaar zit voor die dag. Maar ik kon bijvoorbeeld niet voorspellen dat mijn distributieriem zou moeten vervangen worden, om de simpele reden dat ik nog nooit van een distributieriem had gehoord, laat staan dat ik wist dat ik daar negenhonderd euro voor zou moeten ophoesten.

Wat ik dan doe? Ik ga in minder dringende potjes op zoek naar geld. Misschien kan ik een beetje halen uit het spaarpotje voor onze grote Amerikareis van 2022? (ik zeg maar wat) Misschien wat uit het potje dat ik wel heb, dat van onderhoud auto. En dan de rest aanvullen met wat geld uit onze emergency-categorie? (WANT DAT IS HET)

Dat is dan weer wat langer sparen voor die Amerikareis, maar kijk, dat is het leven. Zei ik al dat dat het leven was?

Wat als ik niet weet hoe mijn volgende maand er gaat uitzien?

Als je de toekomst niet kunt voorspellen, dan is YNAB jammergenoeg niks voor jou. Sorry. Ik ben ermee aan het lachen. Niemand kan de toekomst voorspellen, dus dat is ook geregeld.

Je baseert je budget niet op voorspellingen. Telkens er geld binnenkomt stel je je dezelfde vraag: wat moet dit geld doen voor er nog eens geld binnenkomt? Aan de hand van die vraag vul je eerst de dringende potjes, daarna verdeel je wat overschiet in de minder dringende.

Ik heb graag wat reserve, dus staat mijn spaarpotje ook vanboven, vanuit het principe “pay yourself first”. Ik spaar niet als er over is, ik spaar elke maand een vast bedrag voor ik het begin te verdelen over de kleren van de kinderen en boeken en koffietjes met vriendinnen. Zo steek ik er een systeem in in plaats van te wachten tot het eens past. (does it ever?) Loont dat, Kelly? Hell yes, dat loont gigantisch.

Wat als het alsnog niks voor mij blijkt te zijn?

Dat kan. YNAB is interessant voor veel mensen, maar niet voor iedereen. Je kunt je teen in het water dippen door eerst de trialversie van 34 dagen te proberen. Doe je dat met mijn link, en beslis je na die 34 dagen om verder te doen en een jaarabonnement te nemen van iets van een euro of zes per maand, dan krijg je een maand gratis en ik ook. Win win.

Ik vrees dat ik het omslachtig zal vinden om te blijven alles ingeven in een programma. Ik probeerde al allerlei schriftjes en Excels, maar na 2 maanden van goeie bedoelingen stop ik vaak onbewust ermee. Of is er een alarmbelletje in YNAB?

Ik geloof niet in het nut van alarmbelletjes, wel in motivatie. Als het jou voordeel oplevert, dan hou je het vol. Anders niet. Ik zou nooit meer kunnen stoppen, op dit punt. Ik heb totaal geen alarmbel nodig, en het is niet dat ik kick op dingen tracken of bijhouden.

Je moet het even proberen zonder vooroordelen over hoe lastig dat wel niet is, en kijken wat het je oplevert. Liefs een paar maanden. Het kan even lastiger worden voor het beter wordt, maar volgens mij wordt het altijd beter.

Ik ben bang dat het te confronterend zal zijn dat ik mijn impulsieve, leuke uitgaves zal moeten opgeven omdat ik er het geld niet voor heb.

Geld uitgeven wordt na een tijd zoveel leuker. Vraag het aan mijn cursisten. Je mag impulsief uitgeven als je YNAB gebruikt, dat is daarop voorzien. Ik ben geen robot, jullie ook niet, een paar te dure schoenen kopen mag nog altijd, dan haal je gewoon geld uit je potje voor vakantie. Of voor de beugel van je kind, als je een onmens of boze stiefmoeder bent. Het is maar om te zeveren, maar laat het feit dat je een plan maakt voor je geld je niet doen geloven dat je plots altijd flink moet zijn. Ik ben zelf niet flink, en maar best.

Is het noodzakelijk dat mijn partner meedoet?

Niet noodzakelijk, wel handig.
Soms is het kwestie van het tijd te geven. Youri was in het begin ook niet mee, nu volledig. Soms is het kwestie van het los te laten. In heel wat gezinnen is er een enthousiaste YNAB-er en een minder enthousiaste, die er toch de vruchten van plukt en na een tijd iets enthousiaster wordt, maar dat hoeft niet. Je kunt het ook alleen doen. Ik heb er hier al eens een blogpost over geschreven.

Gaat dat wel met ingewikkelde toestanden als gezamenlijke rekeningen en aparte en maaltijdcheques en zwart geld en zakelijke rekeningen?

Ja. Dat gaat allemaal. Als ik jouw specifieke situatie niet omschrijf in de cursus, dan kun je altijd raad vragen aan mijn cursisten, die hebben de zotste kluwens en rekeningtoestanden waarschijnlijk al opgelost en zijn altijd bereid om te helpen.

Gaat dat wel met onregelmatige inkomsten?

Yes, ik ben een freelancer, onregelmatige inkomsten is my middle name!

Is dat niet hetzelfde als een Excel, maar dan betalend?

Neen, neen en nog eens neen. :)

Er zit een systeem achter YNAB, het gaat veel verder dan alleen maar registreren. Ik merk dat veel mensen die ermee aan de slag gaan dat deel missen, en dat is net het deel dat het verschil maakt.

YNAB laat toe om te plannen voor de toekomst, financiële doelen te stellen, en die doelen aan te passen aan de realiteit van elke dag. Op die manier ben je actief aan het budgetteren in aanloop naar of op het moment dat je een aankoop doet, en niet steeds maar achteraf aan het reageren. Of erger nog: vaststellen en niet weten wat je eraan kunt doen.

Die controle heb ik nooit bereikt door in een Excel bij te houden wat ik uitgaf. Het enige dat ik bereikte was een schuldgevoel als ik een koffie kocht in het station. Misschien ben ik een kluns in het instellen van Excel-spreadsheets. Oké, schrap misschien. Maar als ik het al zou kunnen, dan zou ik het vast ook niet in 1-2-3 voor elkaar krijgen. Tijd is ook geld, en voor de prijs van anderhalf belegd broodje per maand vind ik dat je eigenlijk niet kunt sukkelen.

Zeker als je weet dat de gemiddelde YNAB-gebruiker het eerste jaar honderden euro’s weet te sparen. Eigenlijk duizenden, maar dat klinkt zo hallucinant veel als je op dit moment niks weet over te houden en niet goed weet hoe dat komt. Dankzij de mobiele app en de desktopversie van YNAB heb ik in elk geval al gigantisch veel meer kunnen sparen en doen met mijn geld dan toen ik mijn Excel bijhield. Ik vind het niet te vergelijken, en ik heb al van veel gebruikers hetzelfde gehoord.

Gaat dat wel als je weinig hebt om te budgetteren?

Ja! Sterker nog, hoe minder geld er is, hoe essentiëler om een plan te hebben zodat je je situatie wat kunt verbeteren en je niet zoals ik in de krant las deze week bang moet zijn voor september of de feestdagen. Die kun je met YNAB een beetje voorbereiden, ook als je weinig hebt. Een van mijn cursisten doet aan budgetbegeleiding bij het OCMW, en liet in de groep vallen dat er zoveel mensen daar geholpen zouden zijn met een cursus YNAB. Ik vind dat het in het lessenpakket van de middelbare school zou moeten zitten. En ik ben lang niet de enige. Joyce had exact een jaar geleden dezelfde bedenking, en is ondertussen zotcontent dat ze het toch een kans gaf.

Mag ik YNAB al installeren voor de cursus start?

Zeker! Lees je wat in, probeer wat dingen, en kijk dan of mijn cursus handig zou zijn. Misschien wel best met mijn link, dan moet je geen toeren uithalen om die gratis maand te krijgen als je registreert.

Ik ben helemaal overtuigd! Hoe schrijf ik me in voor de online cursus?

De cursus gaat op maandag 11 februari opnieuw open. Vijf dagen later gaat hij ook weer dicht. Je volgt deze cursus met tekst en video op je eigen tempo op het moment dat het je uitkomt (dat kan ook een paar maanden later zijn), maar je moet er wel voor zorgen dat je hem volgende week aankoopt en zo je logingegevens van mij krijgt, anders is je kans verkeken. Wil je zeker zijn dat je het niet mist (ik krijg na elke sluiting smekende mails, en ik ben nogal onverbiddelijk), zet je dan even op deze mailinglijst, dan stuur ik je maandag een mail met alle info en de prijs van deze cursus.

Moet ik de cursus nu al kunnen volgen?

Neen dus, maar je moet hem wel al aankopen volgende week. Eens ik je je login-gegevens heb gemaild blijft de cursus beschikbaar.

Meer lezinge:

Ik schreef een blogpost met meer uitleg over YNAB.
Hier vertel ik hoe ik erin ben geslaagd om als kleine zelfstandige meer zwangerschapsverlof te nemen dan ik ooit voor mogelijk hield. 

Hier lees je hoe ik de kosten van onze bouw overleef zonder dood te gaan van de stress, en ook doelen voor de toekomst blijf stellen.

Wil je meer weten over de online cursus die ik heb gemaakt om makkelijk te starten met YNAB? Klik dan hier, en lees ineens hoe de cursisten hun leven zien veranderen.

Nog vragen? Ik probeer ze in de reacties te beantwoorden!

Gedichtendag 2019

Fire and ice door Robert Frost

Some say the world will end in fire,
Some say in ice.
From what I’ve tasted of desire
I hold with those who favor fire.

But if it had to perish twice,
I think I know enough of hate
To say that for destruction ice
Is also great
And would suffice.

Zin in meer gedichten?
Gedichtendag en ik go back a long way.

Gedichtendag 2005.
Gedichtendag 2006.

Gedichtendag 2008.

Gedichtendag 2009.

Gedichtendag 2011.
Gedichtendag 2013.
Gedichtendag 2014.
Gedichtendag 2015
.
Gedichtendag 2016.
Gedichtendag 2017.
Gedichtendag 2018.

Moet je veel geld hebben om te budgetteren? Het verhaal van Joyce

Als er een vraag is die ik vaak krijg over budgetteren, dan is het wel deze: “Ik heb helemaal niet veel inkomsten om te budgetteren, heeft het dan wel zin om te betalen voor een app? Als er niks meer binnenkomt, dan maakt dat toch niks uit?“.

Ik snap de vraag, want het is een hele goede. Op het eerste zicht lijkt dat ook zo, dat je geen invloed hebt op je uitgaven, maar niks blijkt minder waar. Veel mensen registeren hun uitgaven en inkomsten in een soort huishoudboekje. Maar dat is niet meer dan dat. Registreren. Schouders ophalen. Je schuldig voelen omdat je geen perfecte mens bent die altijd verantwoorde aankopen doet. Voortdoen.

Daar zit geen plan achter, laat staan een systeem. Dat maakt inderdaad weinig tot niks uit. YNAB is helemaal anders. Dat is een systeem dat je toelaat om actief aan je doelen te werken. Een beetje zoals ik met mijn lijstje van 19 voor 2019: het staat op papier, ik volg op, dat is iets helemaal anders dan zeggen dat ik eigenlijk feitelijk ooit wel eens een massage zou willen laten doen.

In december van 2017 kreeg ik deze mail van Joyce van de blog Huizeke Sluizeken.: “Ik hou al enkele jaren onze uitgaven bij, maar da’s dus zonder het budgetteren op voorhand zoals bij YNAB. Ik merk dat ik nogal sceptisch ben over YNAB omdat ik niet inzie hoe dat ons kan helpen. We zitten momenteel in de lastigste periode van ons leven ooit, financieel dan, doordat we nu ineens een torenhoge huislening hebben én Klaas net zijn ontslag heeft ingediend om als zelfstandige te beginnen maar daar nog geen hoog loon uit haalt. Dan mag je toch budgetteren zoveel als je wil, als het geld niet binnenkomt, kom je er simpelweg niet, hé?”.

Ondertussen is Joyce- mama van drie kinderen tussen 2,5 en 5, en getrouwd met Klaas, zelfstandig fotograaf- al een jaar een devoot YNAB’er. En Joyce is een toffe, dus ze wilde haar ervaring delen.

Joyce: “Ik kon me niet voorstellen dat YNAB iets zou uithalen. Een jaar verder zijn we er zo hard op vooruit gegaan”.

Hoe gaat het ondertussen met jullie, Joyce? En vooral: heeft YNAB iets aan jullie situatie kunnen veranderen?

Joyce: “Het gaat zoveel beter dan toen. En daar zit YNAB voor een groot deel tussen, want geen van ons beiden verdient ineens meer. Het enige verschil is dat we nu anders omgaan met wat binnenkomt, en veel minder voor verrassingen komen te staan. Voor YNAB gingen we zoals de meeste mensen af op onze rekeningstand, waardoor we soms het valse gevoel hadden dat we geld hadden voor een folietje. (lacht) Als dan bleek dat er de dag erna een onverwachte rekening binnenkwam, dan was de fun daar snel af.

Dat hebben we nu niet meer. Ik weet veel beter wat ik uitgeef, ik weet wanneer iets betaald moet worden en zorg dat alles klaarstaat in de juiste categorie, en ik heb veel minder stress over geld.”

Wil dat zeggen dat er geen ruimte meer is voor folietjes?

Joyce: “Neen. (lacht) Het wil wel zeggen dat het leuker is om een folietje te doen, omdat je weet dat het ervan af kan, en daardoor geniet ik er veel meer van dan vroeger, want er is geen schuldgevoel meer. Ik weet dat mijn vaste kosten mooi klaarzitten, en dat alle dingen die we kunnen voorspellen gecoverd zijn. Als er dan over is, dan is het ook echt over.”

Jullie konden ineens zelfs op vakantie!

Joyce: “Ja, iets dat ik een jaar geleden niet eens voor mogelijk hield, want we hadden net gebouwd en nog heel wat kosten aan ons huis. Dankzij YNAB zag ik snel in dat het toch mogelijk was, als we niet te zot deden. In december ben ik met YNAB gestart, en in februari heb ik een huisje in Tsjechië geboekt voor het hele gezin. Eind oktober zijn we nog eens een weekendje weg geweest, in de paasvakantie gaan we nog eens weg, en de vakantie voor de zomer is ook geboekt. Daar zijn we voor aan het sparen met spaardoelen, niet alles is al gecoverd, maar we gaan er wel geraken.”

Heb je alleen spaardoelen voor vakantie?

Joyce: “Neen, ik heb belachelijk veel spaardoelen, maar dat vind ik zelf tof. Ik heb een mastercategorie voor ons huis, waarin alles onderverdeeld zit: “chambrangs”, “terras”, “planten voortuin”. Vroeger waren mijn categorieën veel breder, dan was het “onderhoud en afwerking huis”, maar zo verloor ik uit het oog waarvoor ik concreet aan het sparen was. Het is ook veel leuker om die kleine doelen te zien groeien en dan plots geld te hebben om mee naar de winkel te gaan. Ik heb geen bullet journal, maar YNAB is op dat vlak ook een beetje mijn checklist geworden”.

Ik ga je wat vragen voorleggen die mensen zich vaak stellen. “Waarom zou ik betalen voor een cursus om meer geld over te houden?”. Gevolgd door: “Waarom zou ik elke maand een paar euro abonnementsgeld betalen voor YNAB als ik minder wil uitgeven?”.

Joyce: “Als iets helpt, dan heb ik er niet echt een probleem mee om ervoor te betalen. Ik hield ooit een Excel-file bij, maar daarmee deed ik niet meer dan registreren, wat weinig uithaalde. Het geld dat ik elke maand uitgeef aan YNAB is gebudgetteerd, ik kan zoiets onmogelijk zelf in elkaar steken en ken geen systeem dat even performant is en goedkoper. Als je geen zeven euro per maand hebt om je geldzaken op orde te krijgen, dan is dat volgens mij een teken dat je YNAB zeker nodig hebt. (lacht)

Wat de prijs van de cursus betreft: je kan alles inderdaad zelf uitzoeken, maar dan ben je veel langer bezig. Ik heb drie jonge kinderen, ik had geen zin om het zelf uit te zoeken en gefrustreerd te raken omdat ik het niet snapte, waardoor ik vast was gestopt. De cursus was hapklaar, en op twee uur en half had ik mijn eerste budget opgesteld. Ik zag het als money well spent, en een cadeau aan mezelf en mijn gezin. We gebruiken het ondertussen ook voor Klaas zijn zaak, en hebben nooit nog problemen met BTW, bijvoorbeeld.”

Was Klaas direct mee?

Joyce: “In het begin dacht hij dat het iets was dat wel weer zou overwaaien. (lacht) Ik ben diegene die de meeste zaken ingeeft, hij laat mij doen en is er wel tevreden over.”

Moet je karakter hebben om het vol te houden?

Joyce: “Het wordt even slechter voor het beter wordt, en dan moet je doorzetten. Je moet eerst je situatie bekijken, en dan is het zo dat je de eerste maanden vooral de minder leuke potjes zit in te vullen, omdat je vaak geen volledig jaar hebt om ze aan te vullen voor ze betaald moeten worden. Dan kan het lijken alsof YNAB ervoor zorgt dat je financieel minder aankan. Maar het wordt na een paar maanden vaak makkelijker. Ik raad iedereen aan om het een jaar te geven, omdat je vaste kosten dan pas opgedeeld worden in twaalf maanden, waardoor je meer overhoudt voor leukere dingen als het krap is. Ik zou nooit meer terugwillen naar de tijd voor YNAB, de gemoedsrust die we ervoor hebben gekregen is geweldig, en ja, het gebeurt dat ik het wat laat slabakken en niet alles direct ingeef. Dan trek ik het later wel weer recht. Het moet niet perfect zijn om goed te werken, heb ik geleerd. Soms is het even doorbijten, maar als ik zie hoe we er ondertussen voorstaan is het alles meer dan waard.”

Ik word geweldig blij van dat soort verhalen, en in onze private FB-groep voor cursisten lees ik ze geregeld. Wil jij ook mijn cursus volgen? Zorg dan dat je op de wachtlijst staat, dan krijg je een mail op maandag 11 februari met alle info om je in te schrijven, wat het kost en hoe je zo snel mogelijk kunt starten. Mis het niet, want het is de laatste keer dat ik hem in deze vorm en voor deze prijs op de wereld loslaat.

#19voor2019, update 1

Ja kijk, dat kan natuurlijk niet, dat 2019 al een maand bezig is, maar we doen alsof de eerste maand echt al achter ons ligt. Eens kijken of er al iets in huis is gekomen van mijn lijst met grote plannen voor dit jaar.

(niet aangevuld is nog niks fundamenteels mee gedaan)

Een massage at home boeken
Gelukt, met dank aan de geweldige Tiny van Manutine Massage die door de sneeuw kwam gesjeesd met haar massagetafel om mij mijn eerste professionele massage ooit te geven. Ik ben geen massagemens, dacht ik lang, maar dat bleek mis. Ik vond het niet minder dan heerlijk. Verbaasde me over de plekken waar een massage deugd kan doen (knieschijven, begot) en over hoe het effect nog een tijd nazinderde. Ik ga een potje moeten aanmaken in YNAB om dit regelmatig eens te plannen, want mannekes, de max.

Sneeuw kan haar niet deren.

Twee dagen met mezelf naar Londen
Geboekt voor volgende maand, dus dit komt naar alle waarschijnlijkheid in orde.

De akoestiek van de crib aanpakken
We gaan waarschijnlijk voor een akoestische muur, maar moeten nog wat prijzen vergelijken en dan voor echt in gang schieten.

Deelnemen aan de Dodentocht
Er zijn nieuwe wandelschoenen, er werd al wat getraind (gisteren meer dan 27000 stappen in het gezelschap van vriendin J.), en er zijn plannen. Dus ja, we gaan dat doen. En doodgaan, beseften we gisteren alvast en vanmorgen nog veel meer.

Wandelen met een hond uit het asiel
Ik heb gebeld, het staat in onze agenda voor binnenkort.

In zee zwemmen

Vuurwerk zien met de kindjes

40 boeken lezen, waarvan de helft fictie
Ik zit aan mijn vierde boek van 2019, wel een van 1275 pagina’s, dus ik ben nog even zoet. Wil je weten welke boeken? Schrijf je dan in voor mijn maandelijkse boekennieuwsbrief #nevernotreading en ik vertel er u elke maand alles over.

De tuin laten aanleggen
Ze zijn ermee bezig, en dat is zelfs beter dan tv.

Woah zeitem.

Meegaan met een luchtballon

Een boek schrijven

Eten bij Hof Van Cleve
Nog even geduld, maar ik heb gereserveerd en ervoor gespaard.

Regelmatig date nights en dagjes vrij met Youri
We zijn een weekend naar Middelburg geweest, dat kon al tellen. Binnen een week of twee gaan we nog eens samen eten, en daarna is het nog eens tijd voor de inplanning van een dag verlof, als onze agenda’s het toelaten. We doen dus ons best.

Opleiding hulpkok starten in avondonderwijs

Fotoboeken 2017 en 2018 af en geprint

Mijn bureau inrichten

“Vrijdag Movienight” invoeren
We zijn gestart. De vrijdag dat we in Middelburg zaten is het er niet van gekomen, deze vrijdagavond was Youri weg, dus wordt het pas vanavond, maar voor dan staat Roma op de planning. Benieuwd.

Een halve dag educatie per week invoeren
Plusminus, maar nog voor verbetering vatbaar.

Kinderdates, afgewisseld per maand
Deze met Dexter naar het Yper Museum was een goed begin, ik moet nog eens nadenken over wat ik volgende maand met Flo ga doen.

Hoe zit het met jouw doelen? Heb je ondertussen een lijstje gemaakt? Benieuwd!