Categorie archief: boeken

Waarom ik elk jaar een leesdoel stel (en hoe jij dat ook kunt doen)

shutterstock_695723983Ik ben aan het terugkomen van doelen stellen.
Ik vond ze lang motiverend, tot ik ze alleen nog maar veel van moeten vond. Een bepaald aantal dagen per week vegetarisch. Zo veel keer sporten. Zo’n periode zonder alcohol.

Het is bijna weer januari, het zal jullie misschien ook allemaal niet vreemd zijn, dat eeuwige willen sleutelen aan gewoontes. Gelukkig ben ik al gestopt met roken en drinken, maar toch blijven de stemmetjes in mijn hoofd fluisteren dat er van alles anders moet. En dringend.

Ik ben er al serieus in geminderd. Er is eigenlijk maar een doel dat ik consequent blijf stellen, al een jaar of zeven. En dat is mijn leesdoel op Goodreads. Afgelopen week haalde ik het aantal gelezen boeken dat ik in 2017 wilde halen (Dertig! Hoera!). Vorig jaar, het jaar waarin Flo werd geboren, las ik 22 boeken. (ik had nochtans maar een voorzichtig doel van tien) En het jaar ervoor las ik er een whopping 43. Ge kunt u gaan voorstellen hoe mijn menage er toen moet bijgelegen hebben.

Ik durf met stelligheid beweren dat ik die cijfers van zijn leven niet had gehaald zonder leesdoel.

IMG_4990

En net daarom stel ik het dus.

Met lezen is het gek. Eigenlijk heb ik daar nooit echt tijd voor. Wie wel? Er is altijd een mand was die geplooid moet worden (gelukkig al jaren niet meer gestreken), een zwemzak die moet worden klaargezet, of een kindje dat dringend iets nodig heeft. Om het nog niet te hebben over mijn telefoon die vergroeid is met mijn rechterhand. En toch doe ik het. En dat doel helpt me gigantisch. Ik ken veel mensen die meer zouden willen lezen, en daar toch niet in slagen. Net daarom, denk ik soms. Omdat het zonder doel gewoon niet gemakkelijk is om te weten wat dat dan eigenlijk is, “meer lezen”.

IMG_8436

Is het dan niet van moetens, met zo’n doel als een zwaard van Damocles boven je hoofd? Ja, misschien soms een beetje. Maar het is zoals met andere dingen die goed voor je zijn: het is niet omdat het goed is dat je er ook altijd zin in hebt. Ik weet nog dat ik enkele maanden na de geboorte van Dexter bij de psychologe zat en ze me vroeg wat ik graag deed. Ik zei wat dingen als lopen, koken, lezen. “Hoe lang is het geleden dat je nog iets van die dingen hebt gedaan?“, vroeg ze. Ik vond mijn antwoord vanzelfsprekend: al maanden niet meer. Zij vond dat niet vanzelfsprekend. Toen begon ik dat ook ineens weer in te zien. Youri zei me ooit dat hij weet dat het niet goed met me gaat als ik helemaal stop met lezen. Ook dat zegt iets.

Wat dat leesdoel vooral voor mij doet is me wat opjutten. Op een gezonde manier. Ervoor zorgen dat ik altijd snel weer naar een volgend boek grijp. Uit mijn kast, van de bib, maakt niet uit. Aja, want ik heb een doel te halen. En aja, lezen kost misschien wel tijd, maar het is goed voor me. Ik heb er echt veel aan. Niet alleen op mentaal vlak, maar ook omdat ik de indruk heb dat ik er alleen maar makkelijker door ga schrijven.

IMG_8799

En zo ben ik al jaren aan een stuk door aan het lezen, zonder ferme hiaten.
In de zomer op mijn terras, in de herfst in mijn warm bad, of in bed. Zo zalig, dat, met mijn Kindle met lichtje. Ik kan niet anders dan zeggen dat het mij al onnoemelijk veel deugd heeft gedaan.

Op de momenten dat ik triest ben, of bang, of gestresseerd, altijd weer dat boek en dat bed of bad.

Ik heb er zo veel door geleerd, ook. Door in andere mensen hun hoofd te kruipen. Door dingen door hun ogen te bekijken. Het zal vast geen doel zijn waar iedereen iets aan heeft, maar als je het vermoeden hebt dat je iets zou kunnen hebben aan meer boeken lezen, dan kan ik je alleen maar aanraden om eens te testen of een leesdoel kan helpen.

Heb je zin om een leesdoel te stellen, dan heb ik een paar tips:

  • gebruik de tracker op Goodreads: je kunt natuurlijk zelf gaan tellen, maar alleen al voor de boekentips en de heerlijke community kan ik Goodreads niet voldoende aanraden. Ik haal daar gigantisch veel boekentips uit. Let wel: Goodreads laat je maar toe om op 1 januari je doel te stellen, dus geen paniek als je het nog niet terug kunt vinden.
  • kies een realistisch doel: als je jaren weinig of niet hebt gelezen, dan is tien boeken misschien een beter idee dan vijftig. Ik weet dat ik niet elke week een boek uitlees, maar dat ik er doorgaans ook geen drie weken over doe om er een uit te lezen. Het is beter om klein te beginnen dan om jezelf op te fokken omdat je al na een maand achterligt op schema. Daarom denk ik dat ik volgend jaar weer voor dertig kies. Ambitieus genoeg, maar ook niet te ambitieus, zodat ik niet een jaar lang het gevoel heb achter de feiten aan te hollen.
  • plan vooruit: ik heb een lijstje in mijn bullet journal met de boeken die ik de komende weken nog wil lezen. Die pluk ik uit mijn ondertussen gigantische to read-lijst op Goodreads. Kom ik een boek tegen dat me leuk lijkt, dan sla ik het daarin op, en af en toe ga ik erdoor en plan ik vooruit in mijn bullet journal. Op die manier moet ik nooit lang nadenken: tegen dat ik het ene boek dichtsla weet ik al wat het volgende wordt.
  • wees lief voor jezelf: niemand zal je straffen als je je doel niet haalt. De enige die dat kan doen ben jij zelf, en ik zou het niet aanraden. In het jaar nadat Dexter werd geboren las ik drie boeken. Ik had gehoopt op tien. Soms staat het leven een beetje in de weg, en dat geeft allemaal niet. Maar je hebt wel een punt om op te mikken.

Wil je extra inspiratie, schrijf je dan in op mijn leesnieuwsbrief #nevernotreading, en dan krijg je elke maand wat boekentips in je mailbox. Mij toevoegen op Goodreads kan ook.

Stel jij een leesdoel? 
Waarom?
Helpt het je om meer te lezen?
Of wil je eindelijk eens aan je leesdoelen werken?
Deel het in de reacties onder deze post!

schrijf je in op #nevernotreading, en ontvang mijn beste boekentips in je mailbox

watiklasjanuari_2Er zijn wat dingen waarvoor ik in september eindelijk de tijd heb genomen, na maanden zagen dat ik er de tijd niet voor had. Een daarvan was een lezersenquête waarop geweldig veel respons kwam. Daar leerde ik een en ander uit. Een van die dingen was dat het met een paar thema’s nogal alles of niets is voor de lezers van deze blog.

Ofwel ben je die hard fan van Dexter spreekt, ofwel kan het je vaak gestolen worden, was er een van. Heel wat mensen lieten expliciet weten dat ik er meer moest van posten, anderen smeekten me haast om er eens mee te stoppen. Omdat ik me op dat vlak noch inhou noch het gevoel heb dat ik overdrijf ben ik niet meteen van plan om daar al te grote conclusies uit te trekken.

Op vlak van boekentips zat ik wel al een tijdje met twijfels. Ik lees echt heel graag. Ik kan echt heel enthousiast zijn over boeken. Ik durf daar niet al te ver in gaan op mijn blog, omdat ik weet dat niet iedereen even enthousiast is. Dat heel veel mensen gewoon geen tijd hebben om te lezen, op dit moment in hun leven. Of niet graag lezen. En dus trapte ik daar al een tijd op de rem. Heel wat enquêtes bevestigden mijn vermoeden: ook dat is vaak alles of niets. Nogal wat lezers gaven aan op dat vlak op hun honger te zitten, en net meer boekentips te willen. Anderen vonden dat ik er te veel over schreef voor hun goesting. Niet iedereen is een boekennerd zoals ik.

Doordat ik op de rem sta, deel ik ook heel veel niet. Boekentips voor kindjes. Releases waar ik naar uitkijk. En toen kwam het idee voor #nevernotreading. Mijn eigen boekennieuwsbrief, oe yes! Hoe cool zou het zijn?

Dat gaan we dus behoorlijk snel weten.

Wat het wordt? Aan het einde van elke maand stuur ik je een mail met het beste dat ik de afgelopen weken heb gelezen. Een beetje zoals deze blogposts, dus. Daarnaast vertel ik je waar ik op leesvlak mee bezig ben geweest. Welke boeken ik voor mijn werk kreeg. Welke tips ik uit podcasts haalde, en wat op mijn to read-lijst kwam en waarom. Welke dingen mensen mij hebben aangeraden. Er zit een blokje in met de lievelingsboeken van Dexter en Flo. En ik zou het ook leuk vinden als er interactie was met de andere boekennerds die mijn nieuwsbrief ontvangen. Op reply drukken mag dus, heel heel graag.

Voor wie? Voor iedereen die op zoek is naar tips, en het niet erg vindt om die te krijgen van iemand die heel enthousiast wordt van lezen en alles dat ermee te maken heeft.

Ga je me spammen? Neen. Aan het einde van de maand stuur ik je een mail, en dat is het. Uitschrijven kan op elk moment. De eerste nieuwsbrief wordt zaterdag verstuurd.

Wat lilith las – maart 2017

watiklasAan het einde van elke maand deel ik welke boeken ik heb gelezen, en of ik ze goed vond of niet. 

Over de leesmaand maart kan ik kort zijn: het was een minstens even groot rommeltje als in februari. Ik weet niet zo goed waaraan het ligt. Ik kan me op dit moment niet goed concentreren op fictie, of ik vind geen fictie die me zo boeit dat ik geconcentreerd blijf. Veel non-fictie dus, al is veel ook weer een groot woord.

Het heeft vast ook te maken met het feit dat ik aan een nieuw boek bezig ben dat deze zomer al uitkomt, en waarover ik hier binnenkort eens het fijne vertel. Veel output zorgt bij mij voor weinig ruimte voor input. Het hoofd zit vol. Toch ben ik er op de een of andere manier in geslaagd om deze boeken uit te lezen:

  • De lijst van Yuval Abramovitz: las ik omdat ik Yuval kon interviewen voor een artikel in De Standaard Magazine. Het belangrijkste dat ik uit dit aangename boek oppikte was dat je luidop moet dromen in plaats van in stilte, omdat dat het veel realistischer maakt dat je ze ook echt weet waar te maken. Het boek inspireerde mij tot het maken van een lijst met honderd dromen, en een pagina in mijn bullet journal met “tien dromen voor de volgende honderd dagen”. En daar zijn er al enkele van waargemaakt. Boeiende materie, in elk geval.
  • A Room of One’s Own van Virginia Woolf: vorig jaar las ik “Mrs. Dalloway“. Ik genoot er zo hard van dat ik me toen voornam om me eens op het oeuvre van Virginia Woolf te storten. Dat was er nog niet van gekomen toen ik in de Ieperse bib “A Room of One’s Own” zag liggen. Het is een soort feministisch essay, gevuld met bedenkingen over vrouwen en hun plek binnen de literatuur. In die tijd nog vaak: de ruimte die ze leeg lieten binnen de literatuur, en de stereotiepe manier waarop ze vaak door mannelijke schrijvers in beeld werden gebracht. Ik vond het een ongemeen boeiend boekje, over hoe intellectuele vrijheid vaak te maken heeft met materiële zaken. Mijn respect voor Virginia Woolf is er alleen maar groter door geworden.
  • Gratitude van Oliver Sacks: ik wilde al heel lang iets van Oliver Sacks lezen, en dit boekje met vier essays die hij schreef voor de New York Times nadat hij in 2015 hoorde dat hij ongeneeslijke kanker had leek een boeiend begin. Dat was het ook, alleen was het wel zeer kort, met amper 64 pagina’s. Wat wil zeggen dat het naar meer smaakte. Binnenkort dus graag meer van Oliver Sacks, tips welkom.
  • Mindful Mama@work van Iris Bouwman: zoals zo vaak een van de boekjes die mijn aandacht trokken in de bib. Deze mama is niet zo mindful op dit moment omdat ze zoals altijd een beetje verzuipt in haar werk. Ik werk eraan, echt waar. Denk ik. Dit boekje kwam op het goede moment om me van wat tips te voorzien over ademhalen en neen zeggen en rust vinden in de drukte van elke dag. Geen wereldschokkende inzichten, maar wel graag gelezen.

Op dit moment ben ik Gretchen Rubin’s Better than Before in stukken en brokken aan het herlezen omdat ik het in vertaling zag liggen in de bib. De bib van Ieper, wat zou ik zijn zonder?

Het brengt me op 12 uitgelezen boeken voor 2017. Properkes op schema.

Deze boeken las ik in januari.
Deze boeken las ik in februari.
Wil je elke maand op de hoogte gehouden worden van mijn favoriete boeken en die van Dexter en Flo? Schrijf je dan zeker in voor #nevernotreading, mijn maandelijkse boekennieuwsbrief!

Op naar een nieuwe leesmaand! Heb jij leuke dingen gelezen? Deel het dan in de reacties hieronder! 

Wil je elke maand op de hoogte gehouden worden van mijn favoriete boeken en die van Dexter en Flo? Schrijf je dan zeker in voor #nevernotreading, mijn maandelijkse boekennieuwsbrief!

Wat lilith las – januari 2017

watiklasOf ik altijd zoveel gelezen heb, vragen mensen me soms. Het antwoord op die vraag is: hell no. Ik heb een fenomenale leesfase gehad die begon op de dag in het eerste leerjaar waarop ik het zag, dat de krullen en strepen een betekenis kregen als je eindelijk kon lezen. In mijn herinnering kroop ik diezelfde avond in de zetel met een boek en kwam ik er pas weer uit toen ik een jaar of twaalf was. Roald Dahl. Anne Frank. Karel Verleyen. De helft van de bib van het dorpje V. En toen ging ik naar het middelbaar en las ik enkel nog tegen mijn goesting.

Ik weet niet hoe het komt. Plots vond ik lezen tijdverlies en schreef ik liever dagboeken vol terwijl ik naar Jeff Buckley luisterde. Die fase duurde lang. Toen ik Youri leerde kennen las ik geen twee boeken per jaar. Ik ben er weer serieus in moeten komen. En toen ik herbegon zat ik lang in die moeilijke periode waarin je niet meer op de hoogte bent van de boekenwereld en geen idee hebt wat je moet lezen. Maar het kwam dus helemaal goed.

Boeken zijn belangrijk voor mij. Dat besefte ik toen ik dit stuk in de New York Times las waarin Barack Obama vertelt over wat hem mentaal gezond hield in de zware periodes van zijn ambtstermijn. Boeken. Dat ontroerde me. Omdat het is wat mij vaak recht hield toen ik scheef begon te slaan. Toen ik een post-natale depressie had. Toen ik mijn moeder miste. Toen ik mijn schoonmoeder zag wegzakken tot ze er niet meer was. Toen was ik toch altijd aan het lezen. Hashtag never not reading. Ik weet dat veel mensen lezen tijdsverlies vinden, maar voor mij is het een reddingsboei.

watiklasjanuari_2

Als ik als jonge moeder soms minder uit mijn huis kom dan ik zou willen, omdat ik babysits moet optrommelen en moe ben. Dan ben ik blij dat ik op al die momenten in de hoofden van anderen kan kruipen. Kan lezen over ervaringen en filosofieën en denkwijzes die de mijne niet zijn. Even uit mijn eigen hoofd kan kruipen en in dat van een ander kijken, dat is zo’n mooi cadeau gebleken. Ik ben zo dankbaar dat ik een jaar of zes geleden heb beslist dat ik mezelf weer zou leren houden van lezen.

watiklasjanuari1

Dat is een hele lang inleiding om te zeggen dat ik toch weer iets met boeken wil doen op deze blog. Dat deed ik lang niet omdat ik dacht dat iedereen wat ik erover te vertellen heb wel op Goodreads zou vinden, maar nu blijkt dat behoorlijk wat mensen toch naar hier komen om af en toe eens een goede boekentip te krijgen.

Bij deze: aan het einde van elke maand ga ik proberen te vertellen over wat ik heb gelezen. Of het goed was of niet. En ik ga linken naar het partnerprogramma van Bol.com, zoals ik dat in het verleden ook altijd heb gedaan. Niet omdat ik toch weer de commerciële kant opga, of vind dat iedereen al zijn boeken daar moet kopen. By all means: steun uw lokale boekhandelaar. Maar weet dat uw lokale en hardwerkende blogger (lees: ik) een klein procentje krijgt als jullie toch beslissen om een boek online te bestellen, en dat bedrag in sommige periodes zo aantikt dat ik boeken voor mezelf of anderen kan kopen met geld dat ik anders gewoon niet zou hebben, omdat ik een huis aan het bouwen ben. Het zou stom zijn om te ontkennen dat dat fijn is.

watiklasjanuari_3

Deze boeken las ik uit in januari:

  • Lost in translation van Eva Hoffman. Een boek dat ik kocht in 2015 tijdens een trip voor De Standaard Magazine naar Krakau. Ik kwam het museum van Oskar Schindler uitgewandeld door de boekenshop en wilde meer lezen. Dat deed ik nu, en hoewel ik me wat door de eerste honderd pagina’s heb moeten worstelen omdat het veel en niet altijd makkelijk was ben ik blij dat ik het heb gedaan. Dit is een boek voor mensen die willen stilstaan bij hoe het is om je land te moeten verlaten en je leven ergens anders op te starten. Ergens waar je de taal niet of niet voldoende spreekt om je uit te drukken zoals je dat zou willen. Alleen al daardoor bijzonder actueel, ook al werd het geschreven in 1990. Wat ondertussen al 27 jaar geleden is, mind you.
    **** op Goodreads
  • Ruimte voor het onverwachte van Katrien Ruytjens. Eentje dat ik zag liggen bij de nieuwe boeken in de bibliotheek. Een titel die mij aansprak om de simpele reden dat ik in mijn leven weinig ruimte laat voor het onverwachte. Ik ben een planner. Tot in den treure. En dit boek leverde me wel wat inzichten op. Dus boeiend.
    **** op Goodreads
  • De Val van Matthias M.R. Declercq. Waw. Een zeer goed geschreven en geresearcht boek over vijf jonge renners en het noodlot. Heel graag gelezen en al aangeraden en doorgegeven aan anderen die het ook heel graag lazen. Ook uit de bib, trouwens.
    **** op Goodreads
  • Rivieren van Martin Michael Driessen. Bejubeld door velen, waaronder Maartje van boekhandel Boekarest in Leuven, die mij altijd weet te vinden voor gezamenlijke boekenliefde. Ik vond het goed, maar was niet overdonderd. Of wel, ik moet niet zeveren, soms wel. Door zinnen als die uit mijn vorige post, over ouder worden, bijvoorbeeld.
    *** op Goodreads
  • Inham van Cynan Jones. Ik zag het op Instagram voorbij komen bij de uitgever van mijn eigen boek (er is een nieuwsbrief, voor de geïnteresseerden), en ik zag dat Bart Moeyaert reageerde ook al onder de indruk te zijn. Voldoende om het mee te nemen bij mijn eerste bezoek aan het nieuwe boekenwalhalla in Kortrijk that is Boekenhuis Theoria. En ik heb het mij niet beklaagd. Een klein boekje waarin elk woord op de juiste plaats lijkt te staan.
    **** op Goodreads
  • Tools of Titans van Tim Ferriss. Ik geef het toe, soms koop ik een boek voor mijn man omdat ik het zelf ook graag wil lezen. Dat was absoluut het geval met dit boek, een gigantische turf met de interessantste zaken uit meer dan 200 interviews die Tim Ferriss voor zijn boeiende podcast deed. Ik heb het nog niet uit, maar dat geeft niet, want het is zo’n boek waarin ik kan blijven bladeren en waarvan ik weet dat ik het nog gigantisch veel opnieuw uit de kast zal halen. Vol tips over routines, boeken, documentaires, werkwijzes, quotes, kortom: een waar cadeau voor iemand als ik. Al mijn sterren, neem ze!
    ***** op Goodreads

Dat is zelfs voor mijn doen veel.
Stuk voor stuk op echt papier, ook, wegens dat ik wat probeer te besparen op mijn uitgaven en daarom eerst mijn boekenkast wil uitlezen en gebruik maak van wat Bib Ieper mij te bieden heeft. Zeer veel, zo blijkt.

Ondertussen ben ik begonnen aan Wil van Jeroen Olyslaegers, en het valt me ook al niet tegen. Helemaal niet zelfs. Die wordt dus besproken in het lijstje van februari, met wat geluk.

In elk geval: ik vond het een goede start van mijn leesjaar 2017, een jaar waarvan ik vermoed dat ik mijn leesliefde zal kunnen blijven gebruiken. Ik ben heel benieuwd wat jullie gelezen hebben. Laat het gerust weten in de reacties.

Interessant? In deze blogpost leg ik uit hoe ik erin slaag om veel te lezen, en hier vertelde ik waar ik mijn leesinspiratie haal.

Wil je elke maand op de hoogte gehouden worden van mijn favoriete boeken en die van Dexter en Flo? Schrijf je dan zeker in voor #nevernotreading, mijn maandelijkse boekennieuwsbrief!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

lilith deelt de leukste kleuterboeken voor onder de kerstboom (deel 2 + een giveaway!)

boekencadeauIk had het beloofd, een vervolg op de kinderboekenpost met een weggeefactie!
Trouwens vreselijk bedankt voor alle boekentips onder de vorige post, Dexter zijn kerstpakket kan nu al niet meer stuk.

Ook deze boeken vond hij de afgelopen tijd erg leuk:

papperdidas

Papperdidas en het speelgoed van de Sint van Kristien Dieltiens 

Een kloefe van een boek, zoals ze dat bij ons in de Westhoek zo treffend zeggen. Perfect om voor te lezen in de meest magische periode van het jaar, in aanloop naar de komst van de Sint. Dexter- die op vier en half lang niet altijd de aandacht kan houden bij al te lange stukken voorleestekst en nogal snel overgaat naar “maar wat is dat hier?” op de volgende pagina- was geboeid en verwonderd tegelijk door het verhaal en de mooie tekeningen.

papperdidas1 papperdidas2

Absoluut een aanrader voor kindjes die voor ze naar bed gaan nog even willen wegdromen over de Sint en cadeautjes en meer van dat leuks. Je vindt het boek ook hier terug.

oskarOskar van Jacques en Lise (uitgegeven bij Van Halewyck)

Oskar is een speelgoeddino, en het moet wel niet lukken dat mijn zoon zot is van alles dat met dino’s te maken heeft zeker, of ze nu van speelgoed of botten of compleet intact zijn. Dit is een boek zonder woorden maar met tekeningen die heel wat vragen oproepen en kleine lezertjes toelaten om er hun eigen verhaal rond te bouwen.

oskar1 oskar2

Alleen al zoeken waar de dino nu weer zit is voor Dexter een leuk spelletje. En ik vind altijd weer nieuwe dingen in de prachtige tekeningen.

Je vindt het boek ook hier. ikzieikzie

Ik zie, ik zie van Eef Rombout en Leen Vanbroekhoven (uitgegeven bij uitgeverij Abimo)

Nog zo’n kijkboek, deze keer met als uitgangspunt dat je maar je ogen hoeft te sluiten om je van alles te kunnen voorstellen. Dat alles kunstig is, bijvoorbeeld, of gescheiden, of gestapeld. Het resultaat is altijd een boeiende tekening waarop van alles beweegt of verschuift. In een hele leuke tekenstijl, ook nog eens. Om heel lang naar te staren en elke keer weer iets anders te zien.

ikzieikzie2

Je vindt het boek ook hier.

gruffaloherfstspeurboek1

Het Gruffalo herfstnatuurspeurboek van Julia Donaldson (uitgegeven door uitgeverij Leminscaat)

Deze was de laatste tijd zo aanwezig in ons dagelijks bestaan dat het een persoonlijke favoriet is geworden. Samen met de geweldige Gruffalo ga je op zoek naar allerhande herfstverschijnselen als blaadjes en dieren en telkens je iets hebt gevonden mag je een sticker kleven. Het maakte onze herfstwandelingen van de afgelopen weken zoveel leuker, want met een enthousiaste Dexter die constant van alles spotte dat hij nog niet had! Pokémon voor groene jongens, I like!

gruffaloherfstspeurboekgruffaloherfstspeurboek2

Je vindt het boek ook hier.

Ik mag het boek van Papperdidas weggeven aan drie gelukkigen, en daarnaast nog drie andere boeken: het Gruffalo winternatuurspeurboek, Kom uit die kraan en Het Bijzondere Beestjesboek uit de vorige post.

Post hieronder het antwoord op de vraag “Wat eten we vanavond?”, en ik trek zaterdagmiddag om twaalf uur de winnaars. Wie eerst wint, eerst kiest uit de zes boeken. Zorg dus voor een geldig mailadres waarop ik je kan laten weten dat je gewonnen hebt. (en die wedstrijdvraag? Ik heb de laatste weken bijzonder weinig inspiratie voor mijn weekmenu, dus ge zult het mij wel vergeven). Succes!

Wil je elke maand op de hoogte gehouden worden van mijn favoriete boeken en die van Dexter en Flo? Schrijf je dan zeker in voor #nevernotreading, mijn maandelijkse boekennieuwsbrief!

lilith deelt de leukste kleuterboeken voor onder de kerstboom (deel 1!)

kinderboekenOf om te vragen aan de goedheilig man, dat kan ook nog allemaal. Al moet je in onze contreien snel zijn, want Sint-Maarten is al serieus onderweg om in de nacht van donderdag op vrijdag onze daken te bestormen.

Deze blogpost is er gekomen om twee redenen: het feit dat ik hier al eens een postbode aan de deur krijg met boeken voor Dexter die door de lieve mensen van uitgeverijen worden bezorgd. En nog belangrijker: omdat verschillende lezers mij mailden of ik nog eens een blogpost kon maken zoals deze over prentenboeken of deze over peuterboeken. Dat kan natuurlijk. Ik heb ondertussen al een hoop materiaal om wat kennis van zaken te veinzen, en in deel twee deel ik ook nog wat er op mijn wishlist staat voor het jaarlijkse kerstboekenpakket voor Dexter. Waarin dus geen kerstboeken zitten, maar boeken voor kerst. Dat dat duidelijk is.

Deze boeken vond Dexter (vier jaar en half) de afgelopen maanden heel leuk, en ik met hem:

dedradenvanmarbellus1

De draden van Marbellus van Marc De Bel (uitgegeven bij Van Halewyck)

Ik ben te oud om de hype rond Marc De Bel bewust meegemaakt te hebben als lezer die binnen zijn doelgroep viel. Nog nooit iets van de man gelezen, dus, tot dit prachtige voorleesboek dat hij samen met illustratrice Karolien Raeymaekers maakte op de mat van de crib viel.

Het boek vertelt het verhaal van Marbellus, een jongetje dat uit een boom valt en in een houten pop verandert van wie er draden uit zijn hoofd en handen groeien. Het resultaat is een heerlijk poëtisch verhaal dat vlot voorleest en dat mijn hart sneller doet slaan door de prachtige tekeningen.

dedradenvanmarbellus2 dedradenvanmarbellus3

Heel veel hartjes voor dit prachtige boek.

beestjesboek1

Het bijzondere beestjesboek van Yuval Zommer (uitgegeven bij Lemniscaat)

Dit is het perfecte boek voor een zoon zoals die van mij. Een zoon die tegenwoordig geen zin kan beginnen zonder een waarom. Waarom hebben pinguïns vleugels als ze niet kunnen vliegen? Waarom is een avocado gezonder dan een koek? Waarom prikt schuim?

In het Bijzondere Beestjes Boek staan antwoorden op vragen over insecten. Waarom kun je een vlieg moeilijk vangen? Hoe zien babybeestjes eruit? Zeer boeiend en vooral: zeer mooi geïllustreerd. En ja, ik ben daar een geweldige sucker voor.

beestjesboek2 beestjesboek3

Ben je in het bezit van een kind dat geboeid is door al wat beweegt en niet beweegt? Koop dan dit boek!

komuitdiekraan

Kom uit die kraan!! van Tjibbe Veldkamp – uitgegeven door Lemniscaat

Dit boek werd bekroond met een Zilveren Griffel in 2016, en niet zonder reden. Het vertelt het verhaal van een kleine jongen die niet op de bouwwerf mag komen maar er toch voor gaat, met alle gevolgen van dien. Heel erg mooi getekend en heel erg tot de verbeelding sprekend van mijn kleine man, die geboeid is door alles dat met kranen en betonmolens en andere imposante bouwdingen te maken heeft. Ik noem het bouwdingen. Dat belooft!

komuitdiekraan1 komuitdiekraan2

Het is toch niet normaal hoe mooi die tekeningen zijn? <3

Het boek vind je hier.

Binnen enkele dagen post ik deel twee van mijn lijstje, en valt er een en ander te winnen! Ik ben nog altijd op zoek naar inspiratie voor het boekenpakket van Dexter, dus deel gerust tips in de reacties. Kinderboeken zijn zo hard de max, immers.

Wil je elke maand op de hoogte gehouden worden van mijn favoriete boeken en die van Dexter en Flo? Schrijf je dan zeker in voor #nevernotreading, mijn maandelijkse boekennieuwsbrief!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Vijf heerlijke boeken voor op vakantie (en een aankondiging)

vakantieboeken2016

Hij komt nu wel erg dichtbij, die zomervakantie, dat besefte ik toen ik een mail kreeg van lezeres Emilie om te vragen of ik nog eens een blogpost over vakantieboeken kon doen. En oké, ik besefte het ook toen ik de negen weken in mijn agenda zag staan waar een oplossing voor gevonden moest worden. Maar goed, lezen dus, in de vakantie. Ik vind zelf niet dat een goed vakantieboek van de vederlichte Sophie Kinsella-achtige soort moet zijn. Niks tegen Sophie Kinsella, maar in de vakantie hou ik net als anders van boeken die me in hun greep weten te houden, en niet al te lichtvoetig zijn. U bent dus gewaarschuwd: de boeken in mijn lijstje zijn niet uitgekozen op basis van hun hap-slik-weggehalte. Maar ze zijn wel goed. Om niet te zeggen supergoed, maar dat is een persoonlijke mening waarvan ik besef dat die evenveel waard is als zowat elke persoonlijke mening: weinig.

  • Het Smelt van Lize Spit: ik weet het, uw moeder heeft u gewaarschuwd: wees voorzichtig met hypes etc. Ik heb ook al gemerkt dat mensen die vanuit de hypegedachte aan dit boek beginnen het meestal ernstig vinden tegenvallen. Terwijl je er natuurlijk gewoon aan moet beginnen vanuit de gedachte dat dit het debuut is van een schrijfster die nog een stuk jonger is dan ikzelf (en ik ben nog zo jong!), en wat mij betreft zeer terecht wordt bejubeld. Lize Spit heeft een zeer goed boek geschreven. Ik las het op een weekend uit vlak voor Flo werd geboren, en ik vond het een cadeautje, maar dan zo eentje met een zwart lint rond. Het wringt, en het trekt en het nijpt, en is tegelijk zo herkenbaar. Het dorp waarin het verhaal zich afspeelt ligt in de Kempen, maar voelt bij momenten erg als het dorpje V., waarin ik opgroeide. Misschien omdat het hoofdpersonage Kwakies uit de Aldi eet, en er miniatuurfopspeentjes aan haar rugzak hangen. Misschien omdat er mannen aan de deur komen die haar luchtfoto’s van haar huis proberen aan te smeren. (“Uit de flard die ik opving bleek ons eigendom zelfs in vogelvlucht niet meer dan een verzameling halvelings uitgevoerde plannen”) Ik hield ervan.
  • A Little Life van Hanya Yanagihara: ik kan er niet over zwijgen, het spijt me. Dit is geen boek waar je vrolijk van wordt, maar wat mij betreft is dat geen vereiste, zelfs niet op vakantie. Niet in je koffer stoppen als je alle miserie van de wereld wilt vergeten, wel meenemen als je geraakt wilt worden tot in het diepste van je zwembroek. Ik krijg regelmatig de vraag of je hem in het Engels moet lezen, en neen, natuurlijk niet, niks moet. Ik hoor dat de vertaling ook zeer oké is, dus lees hem gerust in de vorm van “Een klein leven“. En misschien net als Het Smelt best op je e-reader zetten, want meer dan zevenhonderd pagina’s.
  • Us van David Nicholls. Geen nieuwke, maar ook dat is geen voorwaarde voor een goed vakantieboek, vind ik. Ik ben een geweldige fan van David Nicholls en zou geld geven om deze nog eens voor de eerste keer te kunnen lezen aan een zwembad met een palmboom boven mijn hoofd. Deze is dan ook de luchtigste van allemaal, en tegelijk is het verhaal ook weer helemaal niet zo luchtig. (wat raaskal je, vrouw) Maar wel zeer de moeite, zeker als je houdt van kijken naar mensen en dat soms zou willen kunnen tot in hun hersenkokers.
  • Gloed van Sandor Maraj. De meest uitdagende van allemaal, maar ik hield ervan met heel mijn hart. Het is een verhaal uit 1942, dat werd vertaald uit het Hongaars, en gaat over twee vrienden die elkaar eenenveertig jaar lang niet hebben gezien en om een of andere reden hebben afgesproken in een afgelegen kasteel waarin een van de twee woont. Een boek over unfinished business. Dit is zeker geen walk in the park qua leeservaring, maar ik genoot van elke bladzijde en bleef verbijsterd achter.
  • The World According to Garp van John Irving. Een herontdekking, maar wat voor een. Voor iedereen die deze nog niet heeft gelezen: doe uzelf een cadeau en neem het leven van T.S. Garp mee voor aan het zwembad. Ge zult het u niet beklagen, behalve op het moment dat ge afscheid moet nemen van de geweldige personages die het boek bevolken. Dat heb ik bij elk geweldig boek, dus daarvoor moet ge het ook niet laten.

Oh, en dan heb ik nog een kleine, maar niet onbelangrijke mededeling. Deze blog gaat even op zomerretraite. Even, het is te zeggen: een tijdje. Tot 1 september, meer bepaald. Zodat ik wat kan herbronnen, de tijd heb om mijn freelancersbestaan weer met manieren op de rails te krijgen, een paar weken vakantie kan nemen en eens op mijn gemak achterover kan leunen om na te denken over wat nieuwe rubrieken en thema’s.

Dit was dus de laatste post in een voor mijn doen behoorlijk lange tijd.
Ook voor mij is dat gek, maar ik voel dat het me deugd zal doen om even een stap terug te nemen.
So there: geniet van jullie vakantie, als die er is, bedankt voor alle fijne reacties en andere interacties, en heel graag tot in september.

Wie toch benieuwd is naar hoe het ons ondertussen vergaat: ik zit op Instagram en Facebook.
Ge moet er wel tegen kunnen dat ik geweldig veel foto’s van mijn loopschoenen post. Just sayin.

Tips voor andere fijne vakantieboeken zijn trouwens zoals steeds erg welkom in de reacties onder deze post. Lees ze!

Wil je elke maand op de hoogte gehouden worden van mijn favoriete boeken en die van Dexter en Flo? Schrijf je dan zeker in voor #nevernotreading, mijn maandelijkse boekennieuwsbrief!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Getest: twee boeken tegen kinderverveling (+ een giveaway!)

happykids_mijnkindverveeltzichnooit

Het moederschap heeft mij veel dingen geleerd. Er is belangrijke nieuwe kennis, zoals waar ik in een straal van honderd meter rond de markt van Ieper een ververskussen kan vinden. Er zijn nieuwe skills, zoals een kleuter eenhandig helpen met het dichtritsen van zijn broek terwijl ik ondertussen een tutje in de mond van zijn zus die mijn andere hand bezet houdt pop met mijn eigen mond. Er zijn er al voor minder bij Cirque Du Soleil binnen geraakt, heb ik horen vertellen. En ik ben ook beter geworden in me niet opwinden in situaties waarbij mijn kind “superdringend naar het toilet moet komaan mama ik ga in mijn broek plassen!!” en me dan nog vijf minuten laat wachten aan de trap omdat hij onderweg naar het toilet nog drie keer afgeleid wordt door een speelgoedauto/triceratops/stukje plasticine. Classic Dexter. Tegelijk is het moederschap ook een lange reeks confrontaties met talenten die ik niet bezit, en een daarvan is “spelen met het kind”.

Ik ben niet zo’n speler, geloof ik. Als kind al niet. Van zodra ik drie letters na elkaar kon lezen zat ik te lezen. Ik heb een paar weken in de jeugdbeweging gezeten maar mijn hart lag nooit bij de spelletjes die daar tot in den treure werden gespeeld, waardoor ik me er werkelijk geen enkele meer kan herinneren en een repertoire heb dat bestaat uit tikkertje en verstoppertje. Soms durf ik zelfs daar de spelregels van vergeten. Als Dexter aan mijn been hangt omdat hij niet weet wat gedaan en “niet meer graag met zijn speelgoed speelt“, dan kom ik meestal niet verder dan “Zal ik anders nog eens een kleurplaat van een dinosaurus printen van op tinternet?“. Neen, er is absoluut geen kleuterleidster/chiroleidster/andere vorm van leidster aan mij verloren gegaan.

En toch is het binnen acht weken al weer grote vakantie. Ik ben amper bekomen van het nieuws dat de crèche vier weken sluit op het moment dat ik net weer aan de slag ben als kleine zelfstandige. Allez, bekomen is een groot woord, ik ben ongeveer gestopt met wenen en verkondigen dat ik niet weet hoe we dat weer gaan oplossen. De opvangpuzzel is ondertussen gelegd (en neen, dat is gene gemakkelijken hier, in het verlengde van onze eerste moederdag zonder iemand om iets voor te kopen), en als ik er zo snel naar kijk komen er toch weer flink wat weken aan waarin het oudste kind al eens geëntertaind zal willen worden.

Ik weet het allemaal wel, we moeten ons van Dirk De Wachter met zijn allen meer vervelen want dat is goed voor de creativiteit, maar toen maar liefst twee uitgevers polsten of ze mij een anti-verveelboek mochten opsturen zei ik voor de zekerheid toch maar van yes. Het ene boek, “Happy Kids- Heerlijke echte kinderdingen voor elke week van het jaar” is van de hand van collega-blogster Lobke Gielkens, die qua boekenoutput miljaar niet slecht bezig is.
Het andere, “Mijn kind verveelt zich nooit- 150 topideeën voor saaie momenten” werd geschreven door Sarah Devos, die qua boekenoutput precies ook al niet slecht bezig is. Beide boeken vertrekken vanuit dezelfde gedachte (“Hoe hou ik in godsnaam mijn kind bezig?“) maar verschillen behoorlijk in stijl en uitwerking.

Deze pagina’s komen uit het boek van Lobke:

happykids1 happykids2

En dit is de stijl van het boek van Sarah:

mijnkindverveeltzich2mijnkindverveeltzich1 Ik heb uit beide boeken al best wat leuke ideeën gehaald, en denk dat ze de komende weken nog serieus van pas zullen komen. Bij Lobke zijn dat er wat mij betreft vooral voor tripjes, omdat de focus van haar boek daarnaast eerder op DIY voor gemiddeld handige mama’s ligt en ik erom bekend sta mezelf al in gevaar te brengen als ik nog maar in de buurt van een kinderschaartje kom. Begrijp me niet verkeerd: de projecten zien er echt de max uit, maar zijn niet haalbaar voor mijn extreme linkerhanden. Om u gerust te stellen: ik was die ene vrouw in België die zelfs niks uit wist te vreten met het naar het schijnt ongelooflijk doenbare Allemaal Rokjes van Mme Zsazsa. Het ligt allemaal aan mij. Ik maak altijd alles kapot.

Bij Sarah vond ik heel wat leuke en originele ideeën voor spelletjes, al dan niet voor onderweg. Het inspireerde me afgelopen weekend tot iets met water en gooien en de papa moet maar even meedoen terwijl ik met Flo in de zon lig, oké? IK NEEM WEL FOTO’S.

mijnkindverveeltzichnooit meisjemetzonnehoed

Ik kan uit beide boeken direct een omvangrijk lijstje samenstellen met allemaal dingen die ik nog wil doen, zien en spelen, dus volgens mij geen slecht idee om er als ouder van jonge kindertjes minstens één van in uw bibliotheek te hebben staan. Of het zou moeten zijn dat jullie zelf ontploffen van de goede spelideetjes, natuurlijk. Dan hef ik het zonnehoedje van mijn dochter voor u op en zeg ik respect en tabee!

Fijn nieuws zo met de hete adem van de zomervakantie in onze nek: ik mag twee exemplaren van Happy Kids weggeven. Het enige dat je hoeft te doen is hieronder posten met welk spelletje jij je als kind het beste kon amuseren, en dan trek ik donderdagmiddag om twaalf uur de twee winnaars. Zij worden gemaild met het heuglijke nieuws. Veel succes!

Wil je elke maand op de hoogte gehouden worden van mijn favoriete boeken en die van Dexter en Flo? Schrijf je dan zeker in voor #nevernotreading, mijn maandelijkse boekennieuwsbrief!

Lilith geeft weg: haar drie favoriete kookboeken van het jaar, en meer!

bestekookboeken2015

Er zijn hier in de loop der jaren al wel wat weggeefacties gepasseerd, maar toen de mensen van booksetcetera.be me een tijdje geleden voorstelden om eens iets te doen rond mijn favoriete kookboeken dacht ik: man toch, dat gaat leutig zijn. Het toeval wil (of misschien is het geen toeval, dat kan ook) dat de kookboeken die ik het afgelopen jaar het vaakst uit mijn kast heb getoverd zo goed als allemaal in hun assortiment zitten. En dat hetzelfde geldt voor de kookboeken die ik nog wil. En dus maakten we een afspraak: ik mag twee pakketjes weggeven aan twee bloglezers, en ik deel later deze week wat er op mijn wishlist voor de komende tijd stond. Stond ja, want ondertussen staan de drie desbetreffende boeken al op mijn boekenplank te blinken, en ben ik na de eerste doorbladering superblij dat ik ze heb gekozen.

Zodus: een winactie + inspiratie. Hier gaan we met deel één!

Dit pakket kunnen twee uitverkoren lezers winnen:

Een nieuwe kijk op eten van Anna Jones:

Ik was deze zomer zo enthousiast over dit boek dat ik er al eens een recept uit blogde, en dat enthousiasme is er nog steeds. Uit de reacties onder het stuk valt op te maken dat ik daarin lang niet de enige ben. Het boek staat vol simpele, vegetarische gerechten met groenten in de hoofdrol en is bijzonder aanstekelijk. Er staan ook erg interessante schema’s in waarmee je makkelijk aan de slag kunt om je eigen gerechten in elkaar te flansen. Zoals vaak wou ik dat ik er al wat meer gerechten uit had klaargemaakt, maar het staat op de planning. Dit gerecht met tomaat en kokos vond ik in elk geval ook erg lekker. En als het even kan, dan zou ik me volgend jaar graag eens gooien op haar vegetarische versie van eggs benedict met zoete aardappels, en haar farro met geroosterde prei. Minstens!

Je vindt dit geweldige boek hier!

De kunst om goed te eten van Hemsley & Hemsley:

In maart van dit jaar mocht ik voor De Standaard Magazine naar Amsterdam om er de zusjes Hemsley te gaan interviewen en een kookworkshop te volgen. Dat bleek echt heel fijn. Ik kreeg een gesigneerd exemplaar van hun boek mee, en heb het ondertussen al heel vaak aangeraden. Dit is allesbehalve een vegetarisch kookboek, de zussen houden erg van de weldaden van zelfgetrokken vleesbouillon, maar elk gerecht kan wel vegetarisch gemaakt worden. Het zijn vooral recepten waarbij de nadruk ligt op natuurlijke, onbewerkte producten. Youri en ik zijn de laatste maanden weer overgestapt op af en toe vlees en vis, thuis, wegens dat ik het koken met tomaten en champignons op een bepaald moment zo beu was dat ik het gevoel had dat elk sprankeltje culinaire goesting uit mij was weggezogen, en ik kan u daardoor van harte hun runderragu met courgetti aanraden, wegens beste saus ooit. Ook hun curry met courgette en aubergine is machtig.

Je vindt dit geweldige boek hier!

New York, recepten uit The Big Apple van Marc Grossman:

Dit boek hebben wij hier al lang, en het blijft meegaan en wordt regelmatig doorgegeven aan familieleden die voor onze kast staan bladeren en met smekende ogen in onze richting kijken. Vaneigens, zolang ge het maar weer teruggeeft. De beste cheesecake ooit komt daar namelijk uit (ik blogde er hier al over), net als geweldig lekkere sloppy joe’s en een hoop andere kwijlveroorzakende gerechten als mac and cheese en zeer te smaken al dan niet vegetarische burgers. Dit boek is niet nieuw, maar wel supermooi en erg inspirerend, en als je houdt van eten en New York dan moet je echt niet veel verder zoeken. Vandaar de plaats in deze selectie, en omdat ik dacht dat ge Plenty van Ottolenghi vast al zou hebben. (indien niet: zet hem op uw lijstje!)

Je vindt dit geweldige boek hier!

Dat allemaal, dus.

boekenstaander

+ deze boekenhouder. Ja echt, dit is een zot leuk pakket. Perfect voor wie de boeken nog niet heeft, en ook perfect voor wie er misschien wel al een van heeft maar graag iemand wil verrassen met een fantastisch mooi cadeau deze kerst. Believe you me, scoren wordt het!

Wat moet je doen? Post in de reacties hieronder welk gerecht jij in 2015 het vaakst hebt klaargemaakt en waarom, en ik trek vrijdagmiddag om 12 uur twee winnaars. Heel veel succes! Als ik ze zelf nog niet had, ik wilde ze direct.

Al deze kookboeken en vooral ook heel wat leuke boekengadgets vind je in de webshop www.booksetcetera.be. Met de code Talesfromthecrib  betaal je daar bovendien geen verzendingskosten.

Wil je elke maand op de hoogte gehouden worden van mijn favoriete boeken en die van Dexter en Flo? Schrijf je dan zeker in voor #nevernotreading, mijn maandelijkse boekennieuwsbrief!

Dit zijn de zeven beste boeken die ik in 2015 las

besteboeken2015Terwijl ik dit schrijf ben ik mijn negenendertigste boek van 2015 aan het lezen. Ik had mezelf 25 boeken vooropgesteld, dus ik vind dat waanzinnig veel. Zeker omdat ik ook meteen mijn paginarecord van de afgelopen jaren met bijna drieduizend pagina’s ga verpulveren: maar liefst zes boeken gingen met gemak boven de vijfhonderd bladzijden, drie daarvan zelfs boven de zeshonderd. Met La Verité sur l’affaire Harry Quebert als dikste klepper van allemaal: 672 pagina’s astemblieft.

Er waren dit leesjaar zeven boeken die ik vijf sterren toekende op Goodreads. Een actie die me doet vermoeden dat die boeken de beste waren die ik in mijn handen heb gehad. En als ik ze nog eens doorloop, dan denk ik dat het kan kloppen. Ze hebben in elk geval allemaal een bijzondere plaats in mijn lezershart weten te veroveren, en dus is het misschien fijn om ze nog even te bundelen als inspiratielijstje voor mensen die in 2016 meer willen lezen, of een goed boek zoeken om onder de kerstboom te leggen.

7besteboeken2015

All the light we cannot see van Anthony Doerr:

Wat? Het eerste boek dat ik dit jaar las, en misschien wel daardoor dat het zo’n fantastisch leesjaar is geworden. Prachtig boek vol wondermooie zinnen en personages en verhalen die mij wisten te raken, over een blind Frans meisje en een Duitse jongen wiens wegen elkaar kruisen tijdens de tweede Wereldoorlog. In het Nederlands heet het “Als je het licht niet kunt zien“.

Lezen als je houdt van zinnen als: Behind the door, his silence is so complete that she worries he has managed to depart the world altogether.Of ook: “But X. has crossed the edge of the field, where he steps on a trigger land mine set there by his own army three months before, and disappears in a fountain of earth.”

The World According to Garp van John Irving:

Wat? Een klassieker waarin ik ooit was begonnen in mijn studententijd, maar aangezien ik toen de attention span van een peuter in een speelgoedwinkel had kwam ik toen niet verder dan twee hoofdstukken. Tijd voor een nieuwe kans dus, en dat heb ik me echt niet beklaagd. Prachtig boek, van een schrijver met een oeuvre waarop ik me volgend jaar misschien nog eens wat verder moet toeleggen. In het Nederlands onder de titel “De wereld volgens Garp“.

Lezen als je houdt van zinnen als: “Horace Walpole once said that the world is comic to those who think and tragic to those who feel” en “They were involved in that awkward procedure of getting to unknow each other.”

Dept. of Speculation van Jenny Offill

Wat? Met voorsprong het meest speciale boek dat ik in het afgelopen jaar las, en misschien wel mijn absolute lieveling. Met een hoofdpersonage dat gewoon “de vrouw” heet, een huilbaby (ha!) en heel wat ongelooflijk goede observaties en zinnen die mij met open mond achterlieten. Dit boek was ZO. HELEMAAL. MIJN. DING. (in het Nederlands heet het Verbroken Beloftes)

Lezen als je houdt van zinnen als: If I had to sum up what he did to me, I’d say it was this: he made me sing along to all the bad songs on the radio. Both when he loved me and when he didn’ten “But now it seems possible that the truth about getting older is that there are fewer and fewer things to make fun of until finally there is nothing you are sure you will never be.”

Mrs Dalloway van Virginia Woolf

Wat? Nog zo’n klassieker, deze keer een uit 1925, maar wel ongelooflijk hedendaags. Het was er een voor de leesclub, en een behoorlijke uitdaging om het met een understatement te zeggen, maar wat heb ik hiervan genoten. Een wonderbaarlijk goed boek dat je in de hoofden van mensen doet kijken. Absoluut niet makkelijk om je door de eerste vijftig pagina’s te worstelen zonder een beetje ontmoedigd te raken, maar het meer dan driedubbel waard.

Lezen als je houdt van zinnen als: And were they happy together? Sally asked (she herself was extremely happy); for, she admitted, she knew nothing about them, only jumped to conclusions, as one does, for what can one know even of the people one lives with every day? she asked” en “Mrs Dalloway is always giving parties to cover the silence“.

Demonen van de middag: een persoonlijke geschiedenis van depressie van Andrew Salomon

Wat? Het enige werk van non-fictie in deze lijst. Een ongelooflijk goed onderbouwd, fantastisch geresearcht en toch bijzonder persoonlijk naslagwerk over alles dat met depressie en het onderzoek ernaar te maken heeft. Iedereen die geïnteresseerd is in het onderwerp of ermee te maken heeft gehad moet dit op zijn leeslijst zetten. Heel veel nieuwe inzichten verworven, ik.

Lezen als je houdt van zinnen als: “Depression is the flaw in love. To be creatures who love, we must be creatures who can despair at what we lose, and depression is the mechanism of that despair”  en ““Depressed people cannot lead a revolution because depressed people can barely manage to get out of bed and put on their shoes and socks”.

Moon Palace van Paul Auster

Wat? Het tweede boek van Paul Auster dat ik las, na In the Country of Last Things. Ik ben heel hard fan, en wil de komende tijd nog een Paul Auster lezen, en daarna nog een. Tips van wat zeker het volgende moet zijn zijn welkom. Moon Palace deed alles dat een goed boek moet doen. Mij meesleuren, mij ontroeren en amuseren, me met verwondering verder doen lezen en aan het einde zorgen voor een triest gevoel omdat ik de personages zou gaan missen. Respect.

Lezen als je houdt van zinnen als:Eighteen is a terrible age, and while I walked around with the conviction that I was somehow more grown-up than my classmates, the truth was that I had merely found a different way of being young” en “If the world weren’t such a beautiful place, we might all turn into cynics“.

Bird Box van Josh Malerman

Wat? Het boek dat ervoor zorgde dat ik doodsangsten uitstond in mijn bad. In een genre dat ik anders nooit aanraak, en misschien maar goed ook. Geen hoogstaande literatuur, maar het sleurde me mee, en het boeide me en maakte me bang, en soms heb je niet meer nodig dan dat. (in het Nederlands heet het De Kooi)

Lezen als je houdt van zinnen als: “In a world where you can’t open your eyes, isn’t a blindfold all you could ever hope for?” en “It’s better to face madness with a plan than to sit still and let it take you in pieces”.

Op naar een boeiend leesjaar 2016, I say! Al heb ik mijn objectieven deze keer wat lager gehouden, met de komst van kind 2 in het achterhoofd. Als ik er tien kan lezen volgend jaar ben ik bijzonder blij, en dan zullen er daar een hoop van in de eerste maanden moeten passen. Hashtag second time mom. Oh ja, en tips zijn zoals altijd welkom in de reacties!

Wil je elke maand op de hoogte gehouden worden van mijn favoriete boeken en die van Dexter en Flo? Schrijf je dan zeker in voor #nevernotreading, mijn maandelijkse boekennieuwsbrief!